Τράπεζα Κύπρου: Δυό γάιδαροι μαλλώνανε σε ξένο αχυρώνα.

Έσκέφτουμουν να γράψω έναν ποστάκιο για το φιάσκο της κατάθεσης Χριστόφια στην ερευνητική επιτροπή, τζιαι τον πόλεμο που γίνεται για τον έλεγχον της Τράπεζας Κύπρου. Τζιαι έπεσα πάνω σε τούτο τζιαι τούτο: Μόλις το 30% της Τράπεζας Κύπρου σε κυπριακά χέρια. 

Δεν ξέρω πως μπορούν τούτοι οι πολιτικοί μας να ελέγξουν το 70% που πάει κατά πλειοψηφία σε Ρώσους και Ουκρανούς, αλλά δεν πιστεύω οι νέοι μέτοχοι της Τ.Κ. να αφήσουν τη διαχείρηση της σε ιθαγενείς. Ειδικά μετά τα αίσχη που εκάμαν τα τελευταία χρόνια, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.

Τωρά προσπαθούν όλοι να ελέγξουν το 18% που έχουν οι καταθέτες της Λαϊκής στην ΤΚ (αλήθεια, τί ποσοστό από αυτό το 18% κατέχουν Κύπριοι;) , το 1-1.5% των ημικρατικών και πάει λέγοντας. Ο Αρχιεπίσκοπος, ίσως καταλαβαίνοντας ότι τζιαι τούτος χαννει την επιρροήν του, προσπαθεί να μπει στο παιχνίδι λέγοντας πως “εαν συνεχίσει αυτή η κατάσταση θα ζητήσει από όλους τους μετόχους να του δώσουν το πληρεξούσιο ώστε να βάλει μια τάξη στα φαινόμενα που βλέπει και δεν του αρέσουν” (δηλαδή, δεν τον συμφέρουν). Το παιγνίδι όμως εχόντρυνε. 

Εν είμαι οικονομολόγος, αλλά νιώθω πως το παιγνίδι για την ΤΚ θυμίζει μου την παροιμία "δυο γάιδαροι μαλλώνανε σε ξένο αχυρώνα".Οι Ρώσοι, όπως γράφουν οι NYT, έχουν πλέον τον έλεγχο ενός συστημικού τραπεζικού ιδρύματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ΕΕ τζιαι η ΕΚΤ (που ελέγχει την ΚΤΚ) εννα κάτσουν με σιέρκα σταυρωμένα; Εν πιστεύκω... Οπότε το πιθανόττερο είναι οι ταγοί μας να αρκεστούν στα ψίχουλα, τζιαι η Ρωσία με την ΕΕ να ελέγχουν την οικονομία μας, μέσω της ΤΚ.

Μπορει τζιαι να γράφω κουβέντες του καφενέ, αλλά, όπως εστρώσαν κάποιοι, εννα τζιοιμηθούν. Μπορεί πάλαι τα δικά μας τα σαϊνια, να καταφέρουν να ελέγξουν την ΤΚ, προσεταιριζόμενοι Ρώσους ή Ευρωπαίους. Λαλείτε να δημιουργηθεί ένα "Ρωσικό" τζιαι ένα "Ευρωπαϊκό" κόμμα, όπως στην Ελλάδα στο 19ο αιώνα; 

Εν ηξέρω αννεν καλλίτερα να ελέγχουν την οικονομία μας ξένοι... Εν θέλω να είμαι μοιρολάτρης, αλλά ίσως να εν τούτο που μας άξιζε, διότι εν εκαταφέραμε να κουμαντάρουμε σωστά τον τόπο μας. Μπορεί -τζιαι τούτο το γράφω με πόνο ψυχής- ο Annan με τον De Soto να μας εξέραν καλλίτερα που μας, για να βάλουν στο ("τρισκατάρατο") σχέδιο την ("απαράδεκτη") πρόνοια για τους τρεις ξένους δικαστες...

ΥΓ: Τη φαρσοκωμωδία της κατάθεσης Χριστόφια και ότι τραγελαφικό ακολούθησε εννα το προσπεράσω παραφράζοντας τον τίτλο αυτού του άρθρου στο infonistas.com : 

Τελικά, ο εγκέφαλός μας έχει ανάγκη από Μνημόνιο!

Γιατί τόση βιασύνη της Ελληνικής Κυβέρνησης με την "Δημόσια Τηλεόραση";

Αν νομίσατε πως  ενδιαφέρονται για την δημόσια ραδιοτηλεόραση, πλανάστε πλάνην οικτράν. Εξ ου και το κλείσιμο που έγινε χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός προγραμματισμός για το διάδοχο σχήμα, καθώς και η κατωχύρωση του nerit.gr από ιδιώτη.

Ο λόγος (κατά την ταπεινή μου άποψη) είναι απλός:

• Η λάθος εκτίμηση όσον αφορά την αντίδραση των εργαζομένων της ΕΡΤ και η ύπαρξη ενός μέσου το οποίο δεν είναι ελεγχόμενο, έδωσε βήμα σε όλους ανεξαιρέτως να ακουστούν, μετατρέποντας το Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ και το πρόγραμμα των εργαζομένων της ΕΡΤ σε εστιά αντίδρασης και αντίστασης. 
• Η υποστήριξη από το ευρύ κοινό των εργαζομένων της ΕΡΤ αποκλείει κάθε πιθανότητα επέμβασης των δυνάμεων ασφαλείας στο Ραδιομέγαρο.
• Το διαδικτυακό σήμα της ΕΡΤ υποστηρίζεται τεχνικά και αναδιανέμεται σε όλο τον κόσμο μέσω της EBU. Το πρόγραμμα της NET και της ΕΡΑ (Ελληνική Ραδιοφωνία), αναμεταδίδεται -και- από τον ιστότοπο της EBU (εδώ) μέχρις ότου η ελληνική δημόσια ραδιοτηλεόραση εκπέμψει ξανά.
• Οπότε: η ελληνική κυβέρνηση εκπέμποντας το πρόγραμμα της "Δημόσιας Τηλεόρασης", προσπαθεί -ανεπιτυχώς προς το παρόν- να πείσει την EBU πως υπάρχει εκπομπή σήματος δημόσιας ραδιοτηλεόρασης και να αρθεί η υλικοτεχνική υποστήριξη της τελευταίας στο πρόγραμμα των εργαζομένων της ΕΡΤ, ουσιαστικά φιμώνοντάς τους.

Εναλλακτική Αντίμετώπιση της κρίσης - Ισλανδία

Η Ισλανδία είναι χώρα η οποία, ως γνωστόν, άφησε τις τράπεζές της να χρεωκοπήσουν το 2008. Δεν ακολούθησε την πεπατημένη, δηλαδή να καταφύγει στο ΔΝΤ και να προσπαθήσει να διασώσει τις τράπεζές της.

Τις άφησε να χρεωκοπήσουν. Δεν αποζημίωσε τους (άγγλους και ολλανδούς) καταθέτες των τραπεζών της. Ο Πρόεδρος της χώρας έστειλε το αίτημα για αποζημίωση ΔΥΟ φορές σε δημοψήφισμα. Απορρίφθηκε και τις δύο. Σύρθηκε στα δικαστήρια και δικαιώθηκε (η   απόφαση  ελήφθη προ 3 ημερών και θα την βρείτε στο blog του osr) . 

Και σύμφωνα με τον Πρόεδρο της (Πρόεδρος, όχι αστεία):

Κατ` αρχήν διαπιστώσαμε νωρίς πως δεν πρόκειται μόνο για μια χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση, αλλά για μια βαθιά πολιτική και κοινωνική κρίση. Και αυτό μας οδήγησε σε μεταρρυθμίσεις στα εν λόγω πεδία. Επιδιώξαμε να αποδώσουμε δικαιοσύνη και παράλληλα να αλλάξουμε τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων. 

Μόλις 15 μήνες μετά το ξέσπασμα της κρίσης, η εξεταστική επιτροπή που συνέστησε το Κοινοβούλιο από ανεξάρτητους ειδικούς έβγαλε πόρισμα 2.400 σελίδων, με το οποίο όχι μόνο καταλόγισε ευθύνες, αλλά και τις προσωποποίησε. Κατονομάζονται ο πρώην πρωθυπουργός Γκέιρ Χάαρντε, τρεις πρώην διοικητές της κεντρικής τράπεζας, υπουργοί, ενώ ποινικές ευθύνες καταλογίζονται σε στελέχη των τριών ιδιωτικών τραπεζών. 

Το πόρισμα δημοσιποιήθηκε και βρίσκεται εδώ στα Αγγλικά.

Κανείς, ούτε καν οι κατηγορούμενοι, δεν αμφισβήτησαν την αμεροληψία των συντακτών του πορίσματος. 

Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Διερωτήθηκα πολλές φορές γιατί να αντιμετωπίζουμε τις τράπεζες σαν να είναι οι Άγιοι Τόποι της οικονομίας. Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τις τράπεζες από άλλες επιχειρήσεις; Οι τράπεζες είναι μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και όταν διαπράττουν μεγάλα λάθη θα πρέπει να χρεοκοπούν. Σε διαφορετική περίπτωση τους δημιουργούμε την εντύπωση πως μπορούν να παίρνουν μεγάλα ρίσκα χωρίς ευθύνη. Δεν γίνεται όταν έχουν επιτυχία να σημειώνουν μεγάλα κέρδη και όταν αποτυγχάνουν να καλείται ο φορολογούμενος να πληρώσει τον λογαριασμό.

Φυσικά και βοήθησε πολύ το γεγονός ότι είχαμε το δικό μας νόμισμα. Προχωρήσαμε στην υποτίμηση της κορώνας και αυτό ήταν σημαντικό. Ωστόσο, όλες οι άλλες κινήσεις που κάναμε δεν είχαν σχέση με την υποτίμηση. Στηρίξαμε το σύστημα πρόνοιας. Δώσαμε τη δυνατότητα στους πολίτες να συμμετάσχουν στις πολιτικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν και φτιάξαμε άλλες. Αυτά θα τα κάναμε ακόμη και εάν ήμασταν μέλος της ευρωζώνης 

Οι Ισλανδοί υποτίμησαν το νόμισμά τους, προέβησαν σε περικοπές (μόνο για τρία χρόνια) και φορολογίες και απέκτησαν θετικό εμπορικό ισοζύγιο. Και πλέον, όπως μου έλεγε τις προάλλες ένας φίλος Ισλανδός, όλοι οι πολίτες αυτού του κράτους έχουν στέγη και τροφή ( But everybody have a roof over their head and something to eat.)

Υπόψη ότι ο Πρόεδρος Ólafur Ragnar Grímsson επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουνίου 2012 με 52.78%! Ο συγκεκριμένος κατήλθε υποψήφιος για 5η! θητεία μετά από συλλογή υπογραφών απο 30.000 πολίτες. Ο ίδιος δε σκόπευε να ξαναβάλει υποψηφιότητα.

http://www.bloomberg.com/news/2012-03-04/iceland-president-seeks-fifth-term-after-petition-from-voters.html

Μήπως πήραμε το λάθος δρόμο; Μήπως η απερχόμενη κυβέρνηση έπρεπε να εξετάσει και αυτό το ενδεχόμενο; Μήπως κάποιος υποψήφιος έπρεπε να δώσει και αυτή την επιλογή; 

ΥΓ:

Το ντοκιμαντέρ "Μαθήματα από τους Βικινγκς" της εκπομπής "Εξάντας" 

Οι δηλώσεις του Ισλανδού Προέδρου στην Deutcshe Welle