Το έγκλημα δεν έχει πατρίδα, χρώμα, φυλή...

Τα 3 σημαντικότερα εγκλήματα των τελευταίων ημερών σε Ελλάδα και Κύπρο ήταν σε βάρος ανηλίκων. Στο πρώτο, στην Πάρο, 19χρονος Πακιστανός κακοποίησε άγρια 15χρονή με σκοπό να της κλέψει το κινητό. Στο δεύτερο, στη Λάρνακα, 37χρονος από χωριό της επαρχίας Λάρνακας, με βεβαρυμένο ιστορικό σεξουαλικών εγκλημάτων, βίασε 10χρονο αγοράκι. Και στο τρίτο, στην Αθήνα στην Οδό Πατησίων, Έλληνας υπαξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, παρέσυρε και τραυμάτισε σοβαρά μητέρα και τα δύο παιδιά της, στο κέντρο της Αθήνας και στη συνέχεια εξαφανίστηκε.

Τα κοπέλια της Χρυσής Αυγής επιχείρησαν να λυντσάρουν τον Πακιστανό που διέπραξε το πρώτο έγκλημα. Λες και οι άλλοι δύο δεν είναι εξίσου εγκληματίες, και δεν πρέπει να δικαστούν και να καταδικαστούν για εγκλήματα εναντίων ανηλίκων. 

Το έγκλημα, κοπέλες και κοπέλια, δεν έχει πατρίδα, χρώμα, φυλή. Το έγκλημα είναι έγκλημα. Και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται. Απο όλους. Ανεξαιρέτως!

Παρετάτε τους, σιόρ!

Εχώρισεν, λέει, η κ. Μενεγάκη με τον κ. Λάτσιο. Τζιαι χωρίζουν, λέει πάλε, οι Brangelina (όποιος έν ιξέρει ποιοι εν τούτοι, εν πίσω που τον κόσμο. Να βάλει κάποιον να του εξηγήσει - εγώ βαρκούμαι). Τζιαι εδώκαν πάνω τους τα όρνια. Πότε, πως, γιατί, ίντα έκαμεν ο καθένας την επομένη, ίνταλως έννα χωρίσουν την περιουσίαν τους τζιαι τα κοπελλούδκια τους... Κανεί σιόρ!

Εσέναν, κύριε ιδιοκτήτη τζιαι κύριε δηλωσιογράφε του κάθε κίτρινου ΜΜΕ, εννα σου άρεσκε να σου συμπεριφερτούν όπως τους συμπεριφέρεσαι... Που εκμεταλλεύκεσαι τον πόνον του άλλου τζιαι θησαυρίζεις; Αφήστε, σιόρ, τους αθρώπους στον πόνον τους. Σεβαστείτε τους. Αφήστε τους να χωρίσουν αξιοπρεπώς. Μεν χώννεστε στα προσωπικά τους. Ξέρετε, εν αθρώποι τζιαι τούτοι. Εν απάνθρωπο ο άλλος να πονεί για τον χωρισμόν του τζιαι εσύ να μεν τον αφηνεις ν' αγιάσει... Τελίκα ο σεναριογράφος του Notting Hill είπεν τα πολλά καλά, δια στόματος Julia Roberts:
"Ah, and every time I get my heart broken, the newspapers splash it about as though it's entertainment."
Παρετάτε τους αθρώπους στον πόνον τους! Αφήστε τους ήσυχους... Εν θα χάσετε. Ή μήπως εννα χασετε;

Η μάνα που δεν κατάλαβε -ακόμα- πως ο γιός μεγάλωσε

Φανταστείτε πως είστε 22 χρονών. Φοιτητής σε Πανεπιστήμιο (Δημόσιο ή Ιδιωτικό). Ή εργαζόμενος. Έχετε τη ζωή σας, τα φλέρτ σας με το άλλο φίλο, το χαρτζιλίκωμα από τους γονείς η/και τη δική σας δουλεία. Και τους δικούς σας τραπεζικούς λογαρισμούς. Και ξαφνικά ανακαλύπτετε πως η μάμμα σας παίρνει κάθε φορά που κάνετε ανάληψηή κατάθεση μετρητών ή κάνετε αγορές με τις κάρτες σας SMS με την κάθε σας κίνηση. Και πάτε στην τράπεζά, εξοργισμένοι σας να ζητήσετε το λόγο. Λογικό, διότι παραβιάστηκε το τραπεζικό σας απόρρητο -χωρίς δικαστικό διάταγμα- και δόθηκαν σε τρίτους προσωπικά σας δεδομένα. Και τότε δέχεστε ένα δεύτερο χαστούκι: «Μα είναι μάνα και ανησυχεί τι να έκανα;» σας λέει ο/η τραπεζικός υπάλληλός.

Τι θα κάνατε και πως θα νιώθατε που η μάνα σας όχι μόνο δε σας έχει εμπιστοσύνη, αλλά γίνεται και η μεγαλύτερη ΚΑΤΙΝΑ που υπάρχει επι γης;

ΥΓ: Η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή. Τη δημοσιεύει σήμερα ο "Πολίτης" και το InBusinessNews. Ίντα τζιαιρούς εφτάσαμεν....

Dura lex sed lex

Προσωπικά δεν πάω πλεόν σε γήπεδο, ούτε ποδοσφαίρου, ούτε καλαθόσφαιρας όταν παίζουν κυπριακές ομάδες μεταξύ τους. Πάω σε φιλικά με ξένες ομάδες. Όπως π.χ. το τουρνουά "Love Cyprus" στην καλαθόσφαιρά με συμμετοχή Παναθηναϊκου και Κίμκι Μόσχας. Ή σε ευρωπαϊκά παιγνίδια κυπριακών ομάδων. Όπου ισχύει το ρωμαικό ρητό του άρθρου μου. "Σκληρός νόμος, αλλά νόμος". Και εφαρμόζεται. Πάντα. Και το ξέρουμε. Γι' αυτό και πειθαρχούμε. Αλλιώς, γράφουμε το νόμο στα παλαιότερα των υποδημάτων μας και κάνουμε του κεφαλιού μας. Θέλετε κι άλλο παράδειγμα; Θυμάστε όταν δεν είχαν γίνει ακόμα οι αυτοκινητόδρομοι Λεμεσού - Πάφου και Ριζοελιάς - Αγ. Νάπας; Που περνούσαμε υποχρεωτικά από τις Βάσεις των Άγγλων; Και πηγαίναμε ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ στα 50 χμ, διότι ξέραμε πως δεν θα γλυτώναμε το δικαστήριο (διότι τότε δεν υπήρχαν εξώδικα) αν μας κατάγγελλαν για παράβαση του ορίου ταχύτητος; Θυμάστε που μόλις βγαίναμε αναπτύσσαμε σαν τρελλοι; Ξέρετε το λόγο; Τον ξέρετε. Η ερώτηση είναι ρητορική... Και η απάντηση της λύνει πολλές απορίες για τα προβλήματά που υπάρχουν στον τόπο μας.

Στον τόπο μας δεν ισχύει το "dura lex sed lex". Ισχύει το "Ο νόμος ψηφίζεται, απλά για να υπάρχει"

Παραιτήστε να ησυχάσετε τζιαι να ησυχάσουμε!

Αντιγράφω απο το Sigmalive.com

Σοβαρά επεισόδια διαδραματιστήκαν στη Λευκωσία ανάμεσα στους οπαδούς της Ομόνοιας και του ΑΠΟΕΛ. Σύμφωνα με τις πληροφορίες έξω από το ΓΣΠ στα γήπεδα φούτσαλ Νουέβο Κάμπο όπου πραγματοποιούσε εκδήλωση η ΘΎΡΑ 9 ξαφνικά ξεκίνησε συμπλοκή ανάμεσα σε άτομα που βρίσκονταν στην εκδήλωση και οπαδούς του ΑΠΟΕΛ. Όι λόγοι της σύγκρουσης είναι άγνωστοι μέχρι στιγμής. Τα επεισόδια είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό τεσσάρων οπαδών ένος έκτων τεσσάρων σοβαρά.

Τι να πεις για τούτους; Οτι εν άρρωστοι; Οτι εν ανεγκέφαλοι; Οτι εν αμπάλατοι; Ο,τι τζιαι να πεις εν λλιο! Εν μπορείτε ρε κοπέλια να συνομπλαστείτε χωρίς να σκοτωθείτε; Εν με κόφτει ποιος το εξεκίνησε. Σήμερα ήταν οι Ομονοιάτες, αύριο ενναν οι ΑΠΟΕΛίστες, μεθάυριο πάλε οι Ομονοιάτες τζιαι πάει λέγοντας. Εν σκέφτουνται πως μπορεί να σκοτωθούν; Τζιαι να σκοτωθούν γιατί; Για την γέριμην την μάππα;

Ξέρω, ξέρω... Εν έτοιμα τζιαι τα κροκοδείλια δάκρυα... Καταδικάζουμε μετά βδελυγμίας κλπ κλπ... Μετα το μπαϊράμι... Τωρά ακούω πως δέρνουνται οι ΑΠΟΕΛίστες με την Αστυνομία... Συνάξετέ τους πριν να εν αργά... Αν τζιαι σκέφτουμαι πως πλέον είναι... Τελικά η γελοιογραφία του BOSS είναι όλα τα λεφτα:

http://www.boss.com.cy/phpLibs/preview_skitso.php?id=79

Ο φόβος του νέου

Βγήκαν και τα αποτελέσματα της Ευρωπαϊκής Κοινωνικής Έρευνας. Και επιβεβαίωσαν επιστημονικά αυτό που είναι τοις πάσι γνωστο. Είμαστε ξενόφοβοι, ρατσιστές, ουραγοί όσον αφορά την χρήση του διαδικτύου. Δεν δεχόμαστε το διαφορετικό. Φοβόμαστε κάθε τι νέο. Έτσι εξηγείται και η βαθειά προσήλωσή μας στη θρησκεία και την εκκλησία.

Τις προάλλες παρήγγειλα οθόνη TFT από το PixMania. Πολυ κάλό και γνωστό κατάστημα. Η παραγγελία έγινε Παρασκευή απόγευμα. Τρίτη μεσημέρι την είχα στα χέρια μου. Χωρίς προβλήματα, σε πολύ καλή τιμή. Το αστείο είναι πως η μάνα μου, άτομο μορφωμένο, με καλή δουλειά και μισθό μου είπε να προσέξω "να μεν μου γελάσουν". Απορρίπτουμε οτιδήποτε νέο και παραμένουμε πιστοί και προσηλωμένη στην παράδοση. Χρησιμοποιούμε άνετα πιστωτικές κάρτες, αλλά φοβόμαστε να χρησιμοποιήσουμε το διαδίκτυο για τις καθημερινές τραπεζικές μας συναλλαγές. Προτιμούμε να σταθούμε στην ουρά ή να πληρώσουμε ένα αγοθό πολύ ακριβότερα γιατι ακούσαμε πως "στο Ιντερνετ γελούν τζιαι κλέφτουν". Κάποιος προτιμά να βαστα ένα μάτσο εικοσάλιρα πάνω του, αλλά δεν εμπιστεύεται τις κάρτες. Τα οξύμωρα της βαθύτατα φοβισμένης σε ο,τι νέο κοινωνίας μας....