Michael Jordan's Playground

Σήμερα που ο "αέρινος" κελίνει τα 61 του χρόνια, θυμήθηκα ένα από τα αγαπημένα βίντεο της εφηβείας μου, το Michael Jordan’s Playground. Το MJP κυκλοφόρησε το 1990 σε VHS κασέτα - πριν οποιοδήποτε από τα πρωταθήματα του MJ, πριν την Dream Team - και λίγο πριν την prime περίοδό του.  

Το video μπορείτε να το βρείτε στο Youtube. 

Tο βίντεο αποτελεί φόροςτιμής στον Michael Jordan, τον θρύλο του μπάσκετ. Θα δείτε πώς το βίντεο συνδέει τη ζωή και την καριέρα του Jordan με την ιστορία ενός νεαρού που ονειρεύεται να γίνει σαν αυτόν. 

Το βίντεο συνδυάζει στιγμιότυπα από τα παιχνίδια του Jordan στα 80s με μια φανταστική ιστορία ενός έφηβου που ονομάζεται Walt, ο οποίος κόπηκε από την ομάδα μπάσκετ του σχολείου του. Αμφιβάλλοντας για τις ικανότητές του, ο Walt παίρνει μερικά μαθήματα από τον ίδιο τον Air, στο μαγικό γήπεδο που ονομάζεται Michael Jordan’s Playground. 

 To MJP δείχνει, απο τότε, τη νοοτροπία και το mindset του νικητή MJ23. Όπως και τη σκληρή δουλειά που έριξε, για να γίνει ο GOAT.  Για του λόγου το αληθές, παραθέτω τις δύο πιο αγαπημένες μου (από τις παμπολλές που υπάρχουν) ατάκες απο το βίντεο, που υπογραμμίζουν ακριβώς αυτό:

Η πρώτη, από τον συμπαίκτη του στις χρυσές Ολυμπιακές όμαδες των ΗΠΑ του 1984 κα του 1992, Chris Mullin: "He's been scoring champ, he's been defensive player of the year, he's been Dunk champ, he's been ... everything! He wants to win!"

Η δεύτερη, από τον ίδιο το Jordan, όταν ο πιτσιρικάς Walt, του λέει ότι "κοπηκε" επειδη φοβόταν:

"When I first started to dunk, I mean my biggest fear was that I wouldn't get up

high enough to dunk the basketball. And while I think at some point in time you

just got to trust those feelings, you got to trust the hard work (that) is paid off. You

know what? I think it's time! Let's go!" 

Αναμετάδοση Προγράμματος Εργαζομένων ΕΡΤ

Αστυνομία και Τηλεπτικές σειρές

Σε επεισόδιο του "Έρωτα" (της τρέχουσας τηλεοπτικής περιόδου) μια εκ των "ηρωίδων" της σειράς, δραπετεύει κατά τη μεταγωγή της από την Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ) προς τις φυλακές Κορυδαλλού. Πώς; Πείθοντας τους ανακριτές να μην της βάλουν χειροπέδες κατά τη μεταγωγή (προφασιζόμενη ράγισμα στον καρπό) και παίρνοντας το εκτεθειμένο υπηρεσιακό πιστόλι του αστυνομικού που τη συνόδευε στο πίσω κάθισμα του περιπολικού.

Προχθές, σύμφωνα με το in.gr, "Αγανάκτηση και οργή προκαλούν τα μοιραία λάθη της αστυνομίας στην τραγωδία της Σίνδου με τη δολοφονία οδηγού αστικού λεωφορείου από 30χρονο δραπέτη. Κατηγορίες σε βαθμό πλημμελήματος για τους δύο αστυνομικούς που άφησαν το δράστη δίχως χειροπέδες και το υπηρεσιακό όπλο εκτεθειμένο." Ποίος είπε πως αυτά συμβαίνουν "μόνο στα έργα"; Μήπως θα έπρεπε η Αστυνομία να παρακολουθεί σαπουνόπερες και αστυνομικές σειρές/ταινίες, για να προλαμβάνει αποδράσεις;