36 χρόνια μετά... και οι αγιογραφίες συνεχίζονται

Σήμερα,  36η επέτειο του Μακαρίου Γ' (για όσους δε γνωρίζουν πρώην Αρχιεπισκόπου Κύπρου από το 1950 και πρώτου Προέδρου της Δημοκρατίας από το 1960 μέχρι το θάνατό του)  έπεσα πάνω σε δύο αγιογραφίες του.

Η μία τηλεοπτική,  από το ΡΙΚ και το δημοσιογράφο-ιστορικό Άντρο Παυλίδη και η άλλη από το βουλευτή Νικόλα Παπαδόπουλο σε άρθρο του στον τύπο.

Και στις δύο περιπτώσεις υπήρχαν όλα τα κλισέ που συναντάς σε τέτοιες περιπτώσεις. Απόδοση όλων των ευθυνών στους ξένους (Άγγλους, Τούρκους) και στους Τουρκοκύπριους, Τουρκανταρσία,  προδοτικό πραξικόπημα, βάρβαρη Τούρκικη εισβολή και δε συμμαζεύεται. Είχαν επίσης μια σειρά εγκωμίων για τον Μακάριο, την πολιτική του, τα επιτεύγματά του ως Προέδρου της Δημοκρατίας.

Καμμιά όμως αναφορά στα λάθη του, τις αμφιταλαντεύσεις του ανάμεσα στο ευκταίο και το εφικτό, την στα σπάργανα δημοκρατία και το πλειοψηφικό σύστημα στις βουλευτικές εκλογές με το οποίο η εκπροσώπηση των κομμάτων δεν ήταν ανάλογη των ποσοστών που λάμβαναν με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τη μη είσοδο στη βουλή του ΔΗΣΥ στς εκλογές του 1976 και ποσοστό 27,60% (ενώ μπήκε στη Βουλή ο ανεξάρτητος Τάσσος Παπαδόπουλος με το συντριπτικό ποσοστό του... 0,20%  - ναι, ΤΕΤΟΙΑ δημοκρατία είχαμε!), την αναξιοκρατία, τη συνδιαλλαγή , τη διαφθορά...

Διερωτούμαι γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε μια κριτική της προκοπής στα πρόσωπα και τα γεγονότα του παρελθόντος και καταφέυγουμε στις αγιογραφίες και το λαϊκισμο. Α, ναι... Έχουμε και ένα εκλογικό συνέδριο του κόμματος... 

Φαίνεται πως η ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι τραγωδίες, πολιτικές και οικονομικές δεν έχουν διδάξει τίποτε. Ούτε στους πολίτες, ούτε στους πολιτικούς. Κριμα...       

Άνοιγμα Αμμοχώστου

Η είδηση:

Ανοιγμα της κλειστής πόλης της Αμμοχώστου την 1η Ιουλίου για εγκατάσταση, υπό τον έλεγχο της τ/κ πλευράς, φέρονται να αποφάσισαν Τουρκία και ψευδοκράτος. Η τουρκική εφημερίδα Μιλλιέτ υποστηρίζει ότι η απόφαση στηρίχθηκε σε ιδέα του Έρογλου, που προκάλεσε, αρχικά, τις αντιδράσεις του Γκιουλ, του Ερντογάν και του Νταβούτογλου.

Η αντίδραση:

Toυρκικό τέχνασμα θεωρείται από το Δήμαρχο Αμμοχώστου και τα κόμματα, η δήθεν απόφαση για άνοιγμα της Αμμοχώστου.

Πολύ γρήγορα δεν αποφάσισαν πως η παραπάνω είδηση αποτελεί επικοινωνιακό τέχνασμα; Ειδικά μετά τις κατραπακιές του 2003 (Συμφωνία Ντενκτας για λύση στη βάση επιδιαιτησίας και χρονοδιαγραμματων) και 2004 (άνοιγμα οδοφραγμάτων) που μας άφησαν χωρίς εναλλακτική λύση "σαν έμεινε τζι ο Χατχημάρκος πέρσι";

Όσο υποψιασμένος και να είμαι, ώρες ώρες αδυαντώ να καταλάβω τις αντιδράσεις της πολιτικής μας ηγεσίας.Εκτός και αν έχουν τέτοιες πληροφορίες, στις οποίες να βασίζεται αυτή η σιγουριά, πράγμα για το οποίο αμφιβάλλω.

Δεν λέω οτι η είδηση είναι πραγματική. Είναι πιθανόν να είναι τέχνασμα. Επιβάλλεται όμως η λήψη μέτρων αντιμετώπισής πιθανής εξαγγελίας, ούτως ώστε να μη βρεθούμε προ απροόπτου.

Έξυπνη κίνηση πάντως... Μας υποβάλλει αυτή την πιθανότητα, και πιθανόν κάποιοι πολίτες να έχουν αρχίσει να σκέφτονται τι θα πράξουν σε τέτοια περίπτωση. Αυτό όμως είναι και το δέον για τους πολιτικούς μας.

ΤΟ ΔΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ, ΟΥΚ ΑΝΔΡΟΣ ΣΟΦΟΥ!

ΥΓ: Δε θα συζητήσω την "πρόταση" αυτή καθεαυτή, διότι δεν υπάρχει πρόταση αυτή τη στιγμή. Εάν και Όταν θα υπάρξει, το συζητάμε

Ειδήσεις και ΜΜΕ

Μεταφέρω αυτούσιο το κομμάτι του χθεσινού κοινού ανακοινωθέντος των Υπουργών Εξωτερικών των ΗΠΑ και Τουρκίας, επ' ευκαιρία επίσκεψης της στην Τουρκία, στα πλαίσια περιοδείας της σε διάφορες χώρες: "to support strongly a comprehensive and mutually-acceptable settlement of the Cyprus question under the auspices of the UN and in this context ending the isolation of the Turkish Cypriots" (Πηγή)
Σε μετάφραση του ΚΥΠΕ:«να υποστηρίξουν έντονα μία συνολική και αμοιβαία αποδεκτή διευθέτηση του κυπριακού ζητήματος υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και στο πλαίσιο αυτό να τερματιστεί η απομόνωση των Τουρκοκυπρίων» (Πηγή)
Εκαταλάβετε, αγαπητοί μου του MEGA? Μιλά για "άρση της απομόνωσης" στο πλαίσιο ΛΥΣΗΣ, ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΑΠΟΔΕΚΤΗΣ. Και μάλιστα σήμερα σε κοινή προφορική τους δήλωση, η κ. Clinton μίλησε για ΔΙΖΩΝΙΚΗ, ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ.
Ακούσετε "απομόνωση" και την δέσατε "ψηλό μαντήλι", όπως λέει και ο λαός μας.

Την αναγνώριση του ψευδοκράτους που την ήυρετε τζιαι είπετε την, κε Μιχάλη Ιγνατίου, μπορείτε να μας εξηγήσετε;

Λήδρας και Κασσάνδρες

Άνοιξε επιτέλους και η Λήδρας. Δημιουργήθηκε ένα πολύ θετικό κλίμα μεταξύ των ανθρώπων, ένθεν και ένθεν της πράσινης γραμμής και πολύς κόσμος πέρασε στην "άλλη πλευρά". Είδαμε όμως (δυστυχώς) και κάποιες "παραβιάσεις" απο τουρκικής πλευράς (ως συνήθως). Ευτυχώς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καθώς και ο κ. Ιακώβου, μίλησαν για δυσκολίες οι οποίες ξεπερνιώνται. Έδωσαν όμως την ευκαιρία και στις Κασσάνδρες (οι οποίες είχαν σωπάσει προσωρινά) να ξεφαντώσουν.
Φιλελεύθερο δεν διάβασα σήμερα για να έχω άποψη, διάβασα όμως Σημερινή και είδα τις ειδήσεις στο Σίγμα. Πραγματικά ξεφάντωσαν. Άρχισαν τα αρνητικά, έδωσαν έμφαση στις δυσκολίες (ή τα γνωστά "τερτίπια" κατά τον κ. Κάρογιαν) χωρίς να δίνουν έμφαση σε αυτό που διαφαίνεται: θέληση για λύση και από τις δύο πλευρές. Είναι τραγικό το γεγονός πως, όταν οι κατοχικές δυνάμεις έκλεισαν, γύρω στις 8 το οδόφραγμα προς τις κατεχόμενες περιοχές, και με την εικόνα στο σημείο που ήταν το οδόφραγμα της Λήδρας και την παρουσία πολλών Αστυνομικών της Δημοκρατίας, η παρουσιάστρια του Σίγμα, ρωτουσε τον δημοσιογράφο του σταθμού αν οι "ψευδοαστυνομικοι" αυξήθηκαν. Απροσεξία ή κρυφή επιθυμία; Γλώσσα λανθάνουσα την αλήθειαν λέγει; Η μήπως αυτή είναι η "γραμμή" που έχει από την διεύθυνση του σταθμού στον οποίο εργάζεται;

Ο φόβος της λύσης

Τις προάλλες, καθώς περιπλανιόμουν στον κυβερνοχώρο, έπεσα πάνω σε ένα άρθρο για την Κύπρο, στη Φρικηπαιδεία. Η Φρικηπαιδεία είναι παρωδία της Βικιπαιδείας (Wikipedia). Το άρθρο τιτλοφορείται «Φαινόμενο Μακαρίου Doppler» και εν ολίγοις αναφέρει πως «όσο περισσότερο πλησιάζει η πιθανότητα επίλυσης του Κυπριακού, τόσο αυξάνει η συχνότητα και η ένταση της επίθεσης του Προέδρου της Κύπρου κατά του σχεδίου επίλυσης, κατά της Ελλάδας, κατά της Τουρκίας, κατά της Αγγλίας, κατά των ΗΠΑ και κατά της διεθνούς κοινότητας.» Αν και χιουμοριστικό, το «άρθρο» εμπερικλείει αλήθειες. Όσες φορές προτάθηκε σχέδιο/πλαίσιο λύση, είτε απορρίφθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (όλες οι πρωτοβουλίες την περίοδο 1977-1988, πλην των Συμφωνιών Κορυφής του 1977 και 1979, οι οποίες ήταν γενικές και αόριστες) είτε από το λαό, ο οποίος στις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις (Ιδέες Γκάλι 1993, Σχέδιο Ανάν 2003) επέλεξε για πρόεδρο τον υποψήφιο που απέρριπτε τα σχέδια αντί του απερχόμενου προέδρου που τα υποστήριζε (Κληρίδης – Βασιλείου 1993, Παπαδόπουλος – Κληρίδης 2003).

Εμένα τούτο μου δίνει την αίσθηση ότι φοβόμαστε τη λύση. Πρώτον διότι τα δεδομένα μετά τη λύση είναι άγνωστα και ως γνωστόν το άγνωστο φοβίζει και δεύτερο διότι στην πλευρά μας δεν καλλιεργείται νοοτροπία λύσης του προβλήματος. Δεν προετοιμαζόμαστε για τη λύση. Καλά καλά (προ της υποβολής του Ανάν ) δεν ξέραμε πως θα ήταν η λύση. Καλά καλά επίσης δεν ξέραμε τι σημαίνει «διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία» η οποία περιλαμβάνεται στη Συμφωνία Μακαρίου – Denktash από το 1977 Η πολιτική μας ηγεσία, αντί να μας προετοιμάζει για την πιθανή λύση, αναλώνεται σε κούφια και άνευ ουσίας συνθήματα («Όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους», «Αποχώρηση του στρατού κατοχής») καθώς και πολιτική μίσους και δαιμονοποίησης έναντι των Τ/Κ, με τους οποίους, καλώς η κακώς θα κληθούμε να εφαρμόσουμε την όποια λύση.

Θα μου πεί κάποιος, "Ναι, αλλά απο τους Τούρκους και τους Τ/Κ έχουμε υποφέρει πολύ". Συμφωνώ, όμως και αυτοί από εμάς (άσχετα αν αυτό αποσιωπάται). Πως θα εφαρμοστεί λύση βιόσιμη αν δεν καταλαγιάσουν τα πάθη και τα μίση του παρελθόντος;

Τελευταίως πιστεύω πως αιθεροβατούμε. Πιστεύουμε πως θα ξυπνήσουμε ένα πρωί και, ως εκ θαύματος, όλοι οι «άλλοι» θα έχουν φύγει και θα έχουμε μείνει μόνοι μας. Και μετά ξυπνήσαμε.