15 Ιουλίου

15/07/1965: Υποχρεούται σε παραίτηση, ο έχων τη δεδηλωμένη, Πρωθυπουργός της Ελλάδος, Γεώργιος Παπανδρέου. Αμέσως, ο πρόεδρος της Βουλης και ηγετικό στέλεχος της Ένωσης Κέντρου  Γεώργιος Αθανασιάδης - Νόβας, λαμβάνει από τον βασιλιά εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Με τη βοήθεια βουλευτών της Ένωσης Κέντρου (αποστατών), η ανατροπή του Πρωθυπουργού ολοκληρώνεται. Αποτέλεσμα της πολιτικής ανωμαλίας που προκλήθηκε ήταν η 21η Απριλίου 1967.

15/07/1974: Ανατρέπεται, με ένοπλο πραξικόπημα, από την ελεγχόμενη από τη Χούντα των Αθηνών, Εθνική Φρουρά, υποστηριζόμενη από την ΕΟΚΑ Β', ο εκλελεγμένος Πρόεδρος της Κύπρου, Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ'. Αποτέλεσμα της ανωμαλίας που προκλήθηκε ήταν η Τουρκική Εισβολή και κατοχή, μέχρι και σήμερα, του 37,3% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αρκετοί από αυτούς που συμμετείχαν στους δύο "μάυρους" Ιούληδες, πίστευαν πως έκαναν το καθήκον τους απέναντι στην πατρίδα. Πολλές φορές, ο δρόμος προς την κόλαση, είναι στρωμένος με τις καλύτερες των προθέσεων...

Ομιλούν οι πόρνες δια τιμήν!

Στα τέλη της δεκαετίας του '60, της δεκαετίας των καπετανάτων και της εκρυθμης κατάστασης, ένα από τα καπετανάτα ήταν και το "Εθνικό Μέτωπο". Τρομοκρατική οργάνωση (συμμορία την αποκάλεσε ο Μακάριος) με στόχο την Ένωση και αρχηγό το ... Μακάριο (αυτό ισχυρίζονταν οι ηγέτες της). Και επιδή στόχος ήταν η ... Ένωση, στρατολόγησε πολλά μέλη, και είχε μεγάλη διείσδυση στα σώματα ασφαλείας.

Τι έκαμνε τούτη η οργάνωση; Δολοφονίες, ανατινάξεις, παλλικαρισμούς, κατάληψη για μερικές μέρες του κεντρικού Αστυνομικού Σταθμού Λεμεσού (με τη βοήθεια των μυημένων στην οργάνωση μελών της Αστυνομίας)... δε θυμάμαι αν είχε συμμετοχή και σε απόπειρες κατά του Μακαρίου...

Εκτός από αυτά, η οργάνωση - προπομπός της ΕΟΚΑ Β', εξέδιδε (σαν κάθε καπετανάτο εκείνης της εποχής που σεβόταν τον εαυτό του) και διάφορες προκυρήξεις, επί παντός επιστητού. Από τους επίορκους της Ένωσης, πολιτικούς όπως ο Γλαύκος Κληρίδης και ο Πολύκαρπος Γιωρκάτζης, κακοδιααχείριση των δημοσίων οικονομικών και οργανισμών όπως ο Συνεργατισμός κλπ. Ήταν ένας αχταρμάς ανάλογα με τους κατα καιρούς "στόχους" της "οργάνωσης"

Σε μία από αυτές τις προκυρήξεις, είχαν γραμμένη τη φράση που αναφέρω  στον τίτλο. "Ομιλούν οι πόρνες διά τιμήν!".

Τη φράση τούτη την θυμούμαι κάθε φορά που ένα κόμμα ή ένας πολιτικός (συνήθως της αντιπολίτευσης) κατηγορεί κάποιο άλλο πολιτικό ή κόμμα (συνήθως της κυβέρνησης) για διαφθορά, διαπλοκή, νεποτισμό ή ρουσφέτι, κυρίως για μικροκομματικές σκοπιμότητες.

Τελικά, οι ... "πόρνες" μπορεί και να έχουν περισσότερη "τιμή" από τους πολιτικούς μας... 

Η σχολή "Εγω εν τζιαι"

Κατηγορείστε για υπεξαίρεση, διασπάθιση δημόσιου χρήματος, διαφθοράς, δεκασμού κλπ;

Μην ανησυχείτε, η Σχολή "Εγω εν τζιαι" σας έχει τη λύση. Τα βήματα είναι απλά:

Βήμα 1: ΜΗΝ Παραιτηθείτε

Βήμα 2: Αρνηθείτε τα πάντα. Ακόμα καλύτερα, συγκαλέστε δημοσιογραφική διάσκεψη σε "κεντρικό ξενοδοχείο" (όσο πιο ακριβό, τόσο πιο καλά), υπερασπιστείτε την αθωότητα σας στα ΜΜΕ,  ζητήστε να γίνει έρευνα (τα αποτελέσματα της οποίας θα σεβαστείτε, εννοείται :P )

Βήμα 3: Θέστε τον εαυτό σας στη διάθεση του Γενικού Εισαγγελέα/της Αστυνομίας/της Δικαιοσύνης/του Ποινικού Ανακριτή/της ερευνητικής επιτροπής και γενικά όποιου έχει επιφορτιστεί με το "ιερο καθήκον" να σας ερευνήσει. Συνεχίστε να διατρανώνετε στα ΜΜΕ την αθωότητά σας, υπερτονίζοντας πως άν βρέθει έστω και το παραμικρό θα παραιτηθείτε

Βήμα 4: Αν η έρευνα/δίκη σας αθωώσει, βγήτε περιχαρής στα ΜΜΕ λέγοντας πως "καθαρός ουρανός, αστραπές δε φοβάται" και τονίζοντας για μια ακόμα φορά την εμπιστοσύνη σας σε όποιον φουκάρα ανέλαβε να σας διερευνήσει/δικάσει.

Βήμα 5: Αν, ω μη γένοιτο, βρεθείτε ένοχοι, μη μασήσετε! Δηλώστε αθώοι, αμφισβιτήστε τη διαδικασία, επικαλεστείτε τον ανάδρομο Ερμή, το "καθήκον απέναντι στην ημικατεχόμενη πατριδα", τη δικαιοσύνη, το δυσμοιρο τούτο λαό, ό,τι σας βρίσκεται εύκαιρο τέλος πάντων.

Εν ανάγκη μιλήστε για συνομωσίες "του κατεστημένου", "των πολιτικών σας αντιπάλων", των εξωγήινων, των Illuminati... Ο,τι και να γίνει ΜΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΤΕ. Παραίτησή σας σημαίνει παραδοχή ενοχής!

Βήμα 6: Αν, επίσης ω μη γένοιτο , συλληφθείτε/καταδικαστείτε, πολύ απλά αισθανθείτε "αδιαθεσία" και απολάυστε τις υπηρεσίες υγείας της Δημοκρατίας...

36 χρόνια μετά... και οι αγιογραφίες συνεχίζονται

Σήμερα,  36η επέτειο του Μακαρίου Γ' (για όσους δε γνωρίζουν πρώην Αρχιεπισκόπου Κύπρου από το 1950 και πρώτου Προέδρου της Δημοκρατίας από το 1960 μέχρι το θάνατό του)  έπεσα πάνω σε δύο αγιογραφίες του.

Η μία τηλεοπτική,  από το ΡΙΚ και το δημοσιογράφο-ιστορικό Άντρο Παυλίδη και η άλλη από το βουλευτή Νικόλα Παπαδόπουλο σε άρθρο του στον τύπο.

Και στις δύο περιπτώσεις υπήρχαν όλα τα κλισέ που συναντάς σε τέτοιες περιπτώσεις. Απόδοση όλων των ευθυνών στους ξένους (Άγγλους, Τούρκους) και στους Τουρκοκύπριους, Τουρκανταρσία,  προδοτικό πραξικόπημα, βάρβαρη Τούρκικη εισβολή και δε συμμαζεύεται. Είχαν επίσης μια σειρά εγκωμίων για τον Μακάριο, την πολιτική του, τα επιτεύγματά του ως Προέδρου της Δημοκρατίας.

Καμμιά όμως αναφορά στα λάθη του, τις αμφιταλαντεύσεις του ανάμεσα στο ευκταίο και το εφικτό, την στα σπάργανα δημοκρατία και το πλειοψηφικό σύστημα στις βουλευτικές εκλογές με το οποίο η εκπροσώπηση των κομμάτων δεν ήταν ανάλογη των ποσοστών που λάμβαναν με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τη μη είσοδο στη βουλή του ΔΗΣΥ στς εκλογές του 1976 και ποσοστό 27,60% (ενώ μπήκε στη Βουλή ο ανεξάρτητος Τάσσος Παπαδόπουλος με το συντριπτικό ποσοστό του... 0,20%  - ναι, ΤΕΤΟΙΑ δημοκρατία είχαμε!), την αναξιοκρατία, τη συνδιαλλαγή , τη διαφθορά...

Διερωτούμαι γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε μια κριτική της προκοπής στα πρόσωπα και τα γεγονότα του παρελθόντος και καταφέυγουμε στις αγιογραφίες και το λαϊκισμο. Α, ναι... Έχουμε και ένα εκλογικό συνέδριο του κόμματος... 

Φαίνεται πως η ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι τραγωδίες, πολιτικές και οικονομικές δεν έχουν διδάξει τίποτε. Ούτε στους πολίτες, ούτε στους πολιτικούς. Κριμα...       

Εδώ καράβια χάνονται, και οι πολιτικοί το χαβά τους!

Οι πολιτικοί μας είναι για φάπες. Όλοι τους! Η χώρα έχει υποβάλει αίτημα για ένταξη στο μηχανισμό στήριξης, και αυτοί το χαβά τους. Τσακώνονται για το ποιος φταίει. Προσωπικά δε δίνω δεκάρα τσακιστή για το ποιος φταίει. Και κανονικά δε θα έπρεπε να δίνει κανένας μας. Κανονικά θα έπρεπε να παρακολουθούμε την κάθε τους κίνηση, λέξη , φράση. Και να περιμένουμε να δούμε τι θα κάνουν. ΠΡΑΞΕΙΣ, όχι εύηχα συνθήματα, όπως έχουν συνηθίσει.
Αν είδατε ψες την εκπομπή της κ. Κενεβεζου στο ΡΙΚ, θα καταλάβατε τι εννοώ. Ν. Παπαδόπουλος και Σ. Ευαγορου αναλωσαν το χρόνο τους σε διαξιφισμούς για την κατάσταση της οικονομίας και τους αριθμούς, καθώς και το τις πταίει. Προσωπικά δεν άκουσα ΛΕΞΗ για το τι δεον γενεσθαι απο του δε και στο εξής και πως θα αντιμετωπισθεί η κατάσταση.
Τι να πω.. Εδώ ο κόσμος καίγεται, βάρκα ύλες αρμενίζουν!

Παρεμπιπτόντως, οριστε η ανακοίνωση της Fitch για την τελευταία υποβάθμιση. Την οποία ο καθένας τους χρησιμοποιεί όπως θέλει...

Υπηρεσιακή κυβέρνηση

Χτες παρακολούθησα τη συζήτηση στην εκπομπή του Γ. Καρεκλά με θέμα την οικονομία. Καλεσμένοι οι Σ. Στέφανου, Ν. Παπαδόπουλος και 2 οικονομολόγοι.
Οι πολιτικοί ως συνήθως εκατηγορουσαν ο ένας τον άλλο. Οι οικονομολόγοι είπαν τα δικα τους, που εφαινονταν πιο ενδιαφέροντα (αφού ήταν επι της ουσίας και όχι κοκορομαχία).
Στην κατακλείδα, ο ένας εκ των οικονομολόγων μίλησε για τα ληξιπρόθεσμων δάνεια που έχει το κράτος να πληρώσει το 2013, και πέταξε την ιδεα να γίνει υπηρεσιακή κυβέρνηση μέχρι το Σεπτέμβρη του '13 για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της οικονομίας μας. Ο Ν. Παπαδόπουλος είπε ότι αυτο είναι και πρόταση του ΔΗΚΟ.
Ξανά πίσω. Υπηρεσιακή κυβέρνηση; Υπο ποιον; Δηλαδή μιλάμε για πρόεδρο μη εκλελεγμενο; Θυμίστε μου τι λέει το Σύνταγμα τσακάλια της πολιτικής ζωης του τόπου; Να σας θυμίσω εγώ;
Βασικά πάτε να κάνετε Συνταγματικό πραξικόπημα.

ΕΣΥ ΦΤΑΙΣ

Άρχιασαν οι ζυμώσεις για τις προεδρικές εκλογές. Και επειδή επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως:

Άνοιγμα Αμμοχώστου

Η είδηση:

Ανοιγμα της κλειστής πόλης της Αμμοχώστου την 1η Ιουλίου για εγκατάσταση, υπό τον έλεγχο της τ/κ πλευράς, φέρονται να αποφάσισαν Τουρκία και ψευδοκράτος. Η τουρκική εφημερίδα Μιλλιέτ υποστηρίζει ότι η απόφαση στηρίχθηκε σε ιδέα του Έρογλου, που προκάλεσε, αρχικά, τις αντιδράσεις του Γκιουλ, του Ερντογάν και του Νταβούτογλου.

Η αντίδραση:

Toυρκικό τέχνασμα θεωρείται από το Δήμαρχο Αμμοχώστου και τα κόμματα, η δήθεν απόφαση για άνοιγμα της Αμμοχώστου.

Πολύ γρήγορα δεν αποφάσισαν πως η παραπάνω είδηση αποτελεί επικοινωνιακό τέχνασμα; Ειδικά μετά τις κατραπακιές του 2003 (Συμφωνία Ντενκτας για λύση στη βάση επιδιαιτησίας και χρονοδιαγραμματων) και 2004 (άνοιγμα οδοφραγμάτων) που μας άφησαν χωρίς εναλλακτική λύση "σαν έμεινε τζι ο Χατχημάρκος πέρσι";

Όσο υποψιασμένος και να είμαι, ώρες ώρες αδυαντώ να καταλάβω τις αντιδράσεις της πολιτικής μας ηγεσίας.Εκτός και αν έχουν τέτοιες πληροφορίες, στις οποίες να βασίζεται αυτή η σιγουριά, πράγμα για το οποίο αμφιβάλλω.

Δεν λέω οτι η είδηση είναι πραγματική. Είναι πιθανόν να είναι τέχνασμα. Επιβάλλεται όμως η λήψη μέτρων αντιμετώπισής πιθανής εξαγγελίας, ούτως ώστε να μη βρεθούμε προ απροόπτου.

Έξυπνη κίνηση πάντως... Μας υποβάλλει αυτή την πιθανότητα, και πιθανόν κάποιοι πολίτες να έχουν αρχίσει να σκέφτονται τι θα πράξουν σε τέτοια περίπτωση. Αυτό όμως είναι και το δέον για τους πολιτικούς μας.

ΤΟ ΔΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ, ΟΥΚ ΑΝΔΡΟΣ ΣΟΦΟΥ!

ΥΓ: Δε θα συζητήσω την "πρόταση" αυτή καθεαυτή, διότι δεν υπάρχει πρόταση αυτή τη στιγμή. Εάν και Όταν θα υπάρξει, το συζητάμε

Οι Παπαροκάδες, Η Πραξούλα, ο Κασίνης και το παγκάρι.

Θυμάστε τους "Παπαροκάδες"; Το συγκρότημα των μοναχών ("Οι Ελεύθεροι") που έβγαλε κάποια τραγούδια στην Ελλάδα, κάπου στα τέλη της δεκαετίας του '90 και τις κόντρες τους με την επίσημη Εκκλησία της Ελλάδας; 

Τους θυμήθηκα τώρα. με το περιστατικό της Πραξούλλας και  του Κασίνη. Δεν θα ασχοληθώ με το συγκεκριμένο περιστατικό, το θεωρώ τουλάχιστον γελοιό.

Γιατί τους θυμήθηκα; Γιατί και στις 2 περιπτώσεις ισχύει το σχόλιο που άκουσα για την πρώτη κόντρα, πριν πολλά χρόνια, απο γνωστή Ελληνίδα ηθοποιό που έχει αποδημήσει εις Κύριον: 

"Ο καυγάς γίνεται για το παγκάρι!"

"Ο καυγάς γίνεται για το παγκάρι!"

"Ο καυγάς γίνεται για το παγκάρι!"

Διαβάστε το και χωνέψετε το.

Αν επαρακολουθήσετε την επικαιρότητα, πάμε για Β΄γύρο αδειοδοτήσεων για το Φυσικό Αέριο. Η κυβέρνηση προσπαθεί να επισπεύσει τις διαδικασίες μέσω προεπιλογής και απευθείας διαπραγμάτευσης. Για να αξιοποιηθούν ταχύτερα τα κοιτάσματα, για το καλό μας!. Η αντιπολίτευση με αιχμή του δόρατος τον Αβέρωφ θέλει να πάμε με τις κανονικές διαδικασίες προσφορών -κλειστοι φάκελοι και τα συναφή. Μπας και η συμφωνία είναι κακή για την Κύπρο -καλη ώρα με τη Shell. Και τρέχει να καταθέσει νόμους στη Βουλή επι τούτου και για να προστατεύσει τον Κασίνη. Και αυτοί για το καλό μας.

Ξεράσογλου.

Απλά, αυτός που θα διαπραγματευτεί τη συμφωνία, θα πάρει και το "κάτιτις" του. Εκείνο που δεν θέλω να σκέφτομαι με τίποτε,  είναι να έχουν εκμεταλλευτεί το Μαρί (και τους νεκρούς) για αυτό το σκοπό. Αν και για όλα τους έχω ικανούς.

Όπως λαλεί τζιαι ο Μίκης Θεοδωράκης:

"Αυτοί στην κορυφή τα είχαν βρει, τους συνέφερε όμως ο λαός να είναι διαιρεμένος"

Η, κατά τομ μακαρίτη τοδ Δέρβη:

"Δυστυχισμένε μου λαέ, φτωχέ κι αγαπημένε, πάντα ευκολόπιστε και πάντα απατημένε"...

Οπότε, φίλοι συνιστολόγοι μεν τσακώνεστε για τούτους. Εν αξίζει. Χρησιμοποιούν μας.

Δέτε το Μαρί. Εφκήκαν 2 πορίσματα. Το ένα βολεφκει τους μέν (Πολυβίου) τζιαι το άλλο τους δε(Αστυνομία). Τυχαίο; Δε νομίζω! Οι μόνοι που εμείναν να κρουζουν εν οι συγγενείς των θυμάτων. Του Μαρί, της Ήλιος, της Εισβολής, του Πραξικοπήματος, του '67, του '64, του '63....

Τωρά επιάσαν άλλα.  Ποιον Μαρί τζιαι ποια οικονομία; Τωρά προέχει να προστατευτεί ο Κασίνης!

 

Ποιος είδε κράτος λιγοστό...

Διαβάζοντας τους παρακάτω στίχους, θα πιστέψετε οτι το ποιήμα αυτό, το έγραψε κάποιος σύγχρονος, για τη σύγχρονη Ελλάδα (και την Κύπρο).

Και όμως... το ποίημα αυτό έχει γραφτεί απο την Γεώργιο Σουρή, ίσως το μεγαλύτερο νεότερο Έλληνα σατιρικό ποιητή, επονομαζόμενο και "σύγχρονο Αριστοφάνη" για το περίφημό "Δυστυχώς Επτωχεύσαμεν" του Χαρίλαου Τρικούπη, το 1893...

Δυστυχώς δεν έχουμε αλλάξει καθόλου

Ποιος είδε κράτος λιγοστό

σ' όλη τη γη μοναδικό,

εκατό να εξοδεύει

και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,

Να 'χει επτά Πρωθυπουργούς,

ταμείο δίχως χρήματα

και δόξης τόσα μνήματα;

Να 'χει κλητήρες για φρουρά

και να σε κλέβουν φανερά,

κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε

τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,

κλέφτες χωρίς μια πήχη γη και κλέφτες με παλάτια,

ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί

ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.

Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν

ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,

οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν

δεν ξέρομε τι λέγεται ντροπή.

Ο Έλληνας δυο δίκαια ασκεί πανελευθέρως,

συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.

Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!

σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.

Γι' αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,

σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!

Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,

πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη...

αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,

δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.

Σουλούπι, μπόι, μικρομεσαίο,

ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.

Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,

λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,

κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.

Κι από προσπάππου κι από παππού

συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Και ψωμοτύρι και για καφέ

το «δε βαριέσαι» κι «ωχ αδερφέ».

Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς

σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.

Θέλει ακόμα, κι αυτό είναι ωραίο

να παριστάνει τον ευρωπαίο.

Στα δυο φορώντας τα πόδια που 'χει

στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.

Δυστυχία σου, Ελλάς

με τα τέκνα που γεννάς.

Ω Ελλάς, ηρώων χώρα,

Τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα.

Το ποίημα αυτό μελοποίησε και ερμηνεύει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, και είναι πλέον γνωστό ως "Το τραγούδι της Πλατείας". Απολαύστε!

Η αντίδραση της Κυπριακής κοινωνίας μετά την 11η Ιουλίου (Αλλιώς, κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτε!)

Τωρά που εκατσεν ο κουρνιαχτός της έκρηξης στο Μαρι τζιαι άρχισα να βλέπω τα πραματα πιο καθαρά, είμαι πιο οργισμένος, πιο θυμωμένος, πιο αγανακτισμένος που πριν. Με τον εαυτό μου, με τους συμπολίτες μου, με ουλλους ανεξαιρέτως. Ο λόγος;

Είμαστε για να μαστε σε τούτον τον τόπο.... Εν μαθαίνουμε ποττε! Το (σάπιο) σύστημα εκατάφερε να μας μαντρίσει πάλε, ξεπερνώντας ίσως τη μεγαλύτερην ευκαιρία για να αλλάξουν πράματα που το '74, τζιαι εμείς τσακκωμούμαστεν πάλε για τον κάθε πολιτικάντη!

Την πιο σοφήν τζιαι μεστήν κουβέντα για την έκρηξη στο Μαρί έγραψεν την στο λογαριασμό του στο twitter ο έγκριτος Ελλαδίτης δημοσιογράφος-πολεμικός ανταποκριτής Σωτήρης Δανέζης, την επομένη της εκρηξης (12 Ιουλίου): "δεν παίζεις τον Ποντιο Πιλατο και διπλωματικό πόκερ, επί δυο χρόνια, με 200 τόνους εκρηκτικών"

Το "διπλωματικό πόκερ" εν καθαρά ευθύνη του Χριστόφκια. Τον "Πόντιο Πιλάτο" όμως επαίξαν τον ούλλοι τους. Ο Πρόεδρος, το Υπουργικό Συμβούλιο, το ΥΠΑΜ, το ΥΠΕΞ, η ΕΦ, η ΑΗΚ, τα κόμματα, η Επιτροπή άμυνας της Βουλής... Τι εννοείς εν σε ενημερώσαν; Καρφίτσα να πέσει στο Μαρί (η όποιο άλλο στρατόπεδο) εννα το μάθεις σε χρόνο μεδέν, τζιαι αν δε συφφέρει το κόμμα σου εννα κινήσεις γην τζιαι ουρανό για να γίνει το δικό σου, τζιαι για τους 200 τόνους εκρητικά στοιβασμένα το ένα πάνω τ΄ άλλου, εσυ εν τζιαι; Τι εννοείς έστειλες επιστολές τζιαι ελάλες το στες συσκέψεις; Έσιεις την πομπα μες τα ποδικα σου, τζιαι εσύ στέλλεις κολλούες, ή ησυχάζεις διότι σου είπαν πως εννεν επικίνδυνα; 200 ΤΟΝΟΙ ΕΚΡΗΚΤΙΚΑ ΣΤΟΙΒΑΣΜΕΝΑ ΣΕ CONTAINER ΤΟ ΕΝΑΝ ΠΑΝΩ Τ' ΑΛΛΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗ ΛΑΜΠΡΑΤΖΙΑ;;;;; ΤΖΙΑΙ ΕΙΣΑΙ ΑΚΟΜΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΣΟΥ;  

Αλλά έτσι κκελλέ, ετσι ξιουράφιν θέλει. Εχωρίσαν μας σε "Χριστοφικούς" τζιαι "ΑντιΧριστοφικούς", σε δημόσιους τζιαι ιδιωτικους, τζιαι τούτοι εν πουπάνω τζιαι απολάμβάνουν τον καφκα, κούππες άπαννες, ως συνήθως.... Ρε Συναγερμικε Δημόσιε Υπάλληλε, εχθρός σου εν ο ΑΚΕΛικος συνάδελφος σου; Εννεν μαζι που εννα φάτε τη φάκκαν των μέτρων; Την αύξηση στο ΦΠΑ τζιαι το ρεύμα εννεν ο μισθωτός τζιαι ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας που εννα την υποστεί στο τέλος;
Εσυμφωνήσαν οι εργατοπατέρες, δεξιοί (ΣΕΚ) τζιαι αριστεροί (ΠΕΟ) μαζι με την ΠΑΣΥΔΥ μαζί με το (φιλολαϊκό κατά τα άλλα) Πρόεδρο τζιαι τους Βολευτές να φορτώσουν την κρίση στους μισθωτούς, τζιαι δη τους νέους τζιαι τζιείνους που έχουν να δώκουν -γιατι μεν γιελιέστε, η μείωση στους μισθούς του Δημόσιου Τομέα εννα εσιει αντίκτυπο τζιαι στον Ιδιωτικό - τζιαι οι ίδιοι εκανονίσαν την πάνταν τους μια χαρά. Τζιαι τούτον γιατί δεν εσιει ένα πολιτικό τύπου Thatcher, οϊ να μειώσει μισθούς τζιαι προνόμια, αλλά να κοντράρει το κατεστημένο της Δημόσιας Υπηρεσίας τζιαι των κομμάτων, για σωστή διαχείρηση του Ανθρίπινου Δυναμικου τζιαι αύξηση της παραγωγικότητας. Αλλά εν πελλοί; Αφου τους καλοζωισμέννους εργατοπατέρες (τζιαι κατ' επέκταση ούλλους τους εργαζόμενους που εν τους διούμεν την κλωτσιά να φύουν) εν μας αρέσκει να φύουμεν που τη βολή μας. Τζιαι προτιμούμε να μας κόψουν κεκτημένα δακαετιών, παρά να αλλάξουμε καθήκοντα, να δουλέψουμε λλιον παραπάνω ή λλίον διαφορετικά!

Ποιον υπερασπίζεσαι ρε ΑΚΕΛικέ; Το Δημήτρη που τα έκαμε θάλασσα, τζιαι βουρά τωρά να σάσει ό,τι σάζεται για 2 χρόνια τζιαι μετά να έρτει ο επόμενος να βάλει πιο σκληρά μέτρα, για να έχουμε μα τσακωνούμαστε ποιος φταίει; Εσύ ρε Συναγερμικέ; Τον Αβέρωφ που επήε να κλαφτει για την πεζίνα με το Volvo των 40 χιλιάδων; Εσύ ρε ΔΗΚΟικέ; Τον Νικόλα με τες προκλητικές δεξιώσεις στο Amathus, εν μέσω οικονομικής κρίσης; Εσύ, ρε ΕΔΕΚίτη; Τον εκτομμυριούχο άτεκνο Λυσσαρίδη που εκίνησε αγωγή της Δημοκρατίας για παραπάνω σύνταξη;

Εννα χάσει νομίζετε ο Χατζηπέτρου, ο Κυρίτσης, ο Μωυσέως, ο Χριστόφκιας, ο Αναστασιάδης, ο Νικόλας, ο Αβέρωφ, ο Ομήρου, ο Κυπριανού, ο Συλλούρης ή ο Κουλίας; "Ούλλοι οι σιυλλοι μια γενια", ελαλεν η μακαρίτισσα η γιαγια μου... Τούτοι εφκήκαν ήδη κούππα άπαννη .Πλην του Χριστοφκια που τρώει ούλλα τα πυρα -φταίει όμως, έδωκεν αφορμές - αλλα τζιαι τζιεινος σε 1.5 χρόνο εννα πάει έσσω του με τη συνταξούαν του, το εφάπαξ του, τη φρουράν του, να συμμετέχει στο Εθνικό Συμβούλιο τζιαι να απολαμβάνει τιμές πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας. Οξά νομιζετε πως εννα τιμωρηθεί; Ο Κυπριανού, ο Παπακώστας, ο Τσαλικίδης επαραιτηθήκαν. Τον Αργυρου επαύσαν τον. Ε, και; Είχαν καμμιάν άλλη συνέπεια; Είδετε κανέναν να τιμωρηθεί ποττε; Στα 51 χρονια της Δημοκρατίας φυλακήν επήαν  ΤΡΕΙΣ (-3-): ο Σαμψών, ο Αζίνας τζιαι ο Φάντης. Τζιαι τα αρνιά οι υποστηρικτές τους λαλούν ήταν σκευωρία. Μάλιστα....
Στο τέλος εννα την φάει κανένα Λειτουργούι του ΥΠΕΞ τζιαι του ΥΠΑΜ, τζιαι κανένας Αντισυνταγματάρχης της ΕΦ, να μου το θυμηθείτε...

Οι πολιτικοί τζιαι τα κόμματα στην Κύπρο εν συγκοινωνούντα δοχεία. Βοήθα με να σε βοηθώ να εκλεγούμε τζιαι οι δκυό... τζιαι ασε τους πελλούς να σκοτώνουνται. Τζιαι τα ΜΜΕ βοηθούν τους. Που καταβολής Κυπριακής Δημοκρατίας, μόνον ο Εζεκίας εν εφκήκεν σε κάποιο που τα 2 ύπατα αξιώματα του κράτος. Ούλλοι οι υπόλοιποι εφκήκαν. Με το γυρί. Αξίζουν εν αξίζουν. Υπάρχει, στα 51 χρόνια, στους 6 προέδρους τζιαι τους 10 Προέδρους Βουλής, μόνο ΜΙΑ (-1-) περίπτωση αλεξιπτωτιστή: Γιώργος Βασιλείου. Τζιαι έτσι όπως πάμεν εν αλλάσσει το πράμα....

Τζιαι κάτι άλλο: Εν τζιαιρος να μάθουμε να ακούμε τζιαι την αντίθετην άποψη. Τζιαι τα 2 "στρατόπεδα" εδείξαν οτι τούτον το πράμα εν το εμάθαν ακόμα. Οι "Χριστοφικοί" ούτε να ακούσουν οτι φταίει ο Πρόεδρος. Τζιαι οι άλλοι, ούτε να ακούσουν οτι φταίει οποιοσδήποτε άλλος ΕΚΤΟΣ που τον Πρόεδρο τζιαι την Κυβέρνηση.... Κοπέλια... εν εσιει μαύρο τζιαι άσπρο. Τα πάντα εν αποχρώσεις του γκρίζου. Χωνέψετε το. Όσον εν το χωνέφκουμε εννα τρωούμαστε μεταξύ μας για τύπους που εν αξίζουν, τζιαι τζιεινοι να τρων, να πίνουν τζιαι να θησαυρίζούν πάνω στη ράσιη μας! Τζιαι αγανακτισμένοι πρέπει να είμαστε όλοι οι πολίτες με όλους τους πολιτικους, όχι ο ένας με τον άλλο....

Ο Mahatma Gandhi, έλεγε ότι για να αλλάξει ο κόσμος, πρέπει πρώτα να αλλάξεις εσύ ("Γίνε εσύ η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο -Be the change you want to see in the world.) Εμείς στην Κύπρο θέλουμε να αλλάξουν οι άλλοι, όχι εμεις. Αποτέλεσμα;

Λυπούμαι να παρατηρήσω οτι δεν άλλαξε απολύτως τίποτε στην Κυπριακή Κοινωνία μετά την 11η Ιουλίου. Και ίσως αυτό να είναι το χειρότερο όλων...

Το δέντρο και το δάσος.

"Κάτι σάπιο υπάρχει στο Βασίλειο της Δανιμαρκιας". (Αμλετ)

Είμαι κι εγω ανάμεσα σε αυτούς οι οποιοι διαδηλωνουν σχεδόν κάθε βράδυ στο Προεδρικό Μέγαρο. Θεωρώ ότι κανένας δεν πρέπει να λείπει απο τις εκδήλωσεις διαμαρτυρίας, με αφορμή την φονική έκρηξη στην Ναυτική Βάση στο Μαρί με τα γνωστλα τραγικά αποτελέσματα. Και λέω κανένας, ούτε καν τα μέλη του ΑΚΕΛ. Θα μου πείτε "Ληγμένα πίνεις; Να βρίζουν και αυτοί, εν χορω, όπως και οι υπόλοιποι, οτον πρώην Γ.Γ. του κόμματός τους, τους οποίου ο λόγος είναι θεσφατο;" Η απάντηση είναι ένα βροντερό ΝΑΙ. Ο λόγος; Κινδυνεύουμε να χάσουμε το δασος για το δεντρο. Και εξηγούμαι:

Το πρόβλημα είναι συστημικό. Η κυβέρνηση Χριστόφια και τα εγκληματικά λαθη και οι παραλείψεις της, είναι η κορυφή του παγόβουνου του σάπιου, διεφθαρμένου συστήματος, το οποίο καθορίζει εν πολλοίς την οικονομική, πολιτική, πολιτιστική, θρησκευτική ζωή της Κυπριακής Δημοπκρατίας, απο καταβολης της. Η διαφθορά, ο νεποτισμός, οι πελατειακές σχέσεις μεταξύ πολιτικων και πολιτών, τα συνεχή σκάνδαλα και η ατιμωρησία, αποτελούν, Δυστυχώς, συστατικά στοιχεία της Κυπριακής Δημοκρατιας. Αυτά όλα, μαζί με τον ωχαδερφισμο, το "ούσσου να περάσουμε" (σώπα να περάσουμε) και το "απον φορτώνει πόσσω σου, τάνα του να φορτώσει" (αν κάποιος δε φορτώνει απ' το σπίτι, βοήθα τον να φορτώσει) μας έχουν οδηγήσει σε πολύ επικίνδυνες ατράπους...

Θεωρώ πως ευθύνη γι αυτή την σάπια αυτή κατάσταση ευθύνη φέρουμε όλοι όσοι έχουμε ψηφίσει έστω και μια φορά, όχι τους αριστους, αλλα είτε τυφλά κομματικά, είτε καθαρά χρήσιμοθηρικα και πελατειακα. Όσοι χρησιμοποιήσαμε κομματικούς η άλλους τρόπους πρόσληψης και ανελιξης μας. Όσοι απο μας διορισαμε η προαξαμε άτομα με βάση όχι την ικανότητα τους, αλλα οποιοδήποτε άλλο κριτήριο. Όσοι, εν κατακλείδι, με τις πράξεις, τις παραλείψεις και την αδιαφορία μας, συντειναμε στο να μας διοικούν οι άχρηστοι, αντι οι άριστοι.

Ακόμα και οι νέοι που προωθούνται σε αξίώματα είναι αποφοίτοι της "Μεγάλης του Συστήματος Σχολής", κάτοχοι της ίδιας ακριβώς νοοτροπίας με τους προκατόχους τους. Έλαχιστοι έχουν τοποθετηθεί (κυρίως σε θέσεις Ανεξάρτητων Αξιωματούχων) με γνομωνα την αξία και τις ικανότητες τους. Οι πλείστον τοποθεοτυνται με Βάση κομματικά κυρίως κριτήρια. Η αποτυχία του Συστήματος αυτού αποδυκνειεται απο τα πολλα σκάνδαλα που έχουν αποκαλυφθεί τα τελευταία 50 χρονια. Και για τα οποία έχουν παραιτηθεί κάποιοι, έχουν φυλακισθει όμως μόνο τρεις (-3-): Σαμψων, Αζινας, Φαντης.

Θα πρότεινα παραίτηση της κυβέρνησης και ανάληψη της εξουσίας απο μια υπερκομματικη κυβέρνηση, υπό κάποιον εγνωσμένων ικανοτήτων συμπολίτη μας, κοινής αποδοχής, γνωρίζω όμως ότι τούτο δεν προβλέπεται απο το Σύνταγμα. Θεωρώ Λοιπόν, ότι η λύση αρχίζει απο τον καθένα μας. "Γίνε ΕΣΥ η αλλαγή που θες να δεις στον κόσμο" (Μαχατμα Γκαντι).

Αλλιώς, επικρεμεται η Δαμοκλειος Σπαθη μιας άλλης παροιμίας του θυμοσοφου λαού μας: "Γιορτή δική σου, παραμονή δική μου"...

Once Brothers

Drazen Petrovic, Vlade Divac, Toni Kukoc, Dino Radja, Zarko Paspalj, Stojan Vrankovic, Jure Zdovc. Ο κορμός της μεγάλης εθνικής ομάδας καλαθόσφαιρας της Γιουγκοσλαβίας της τριετίας 1988-1991. Μια ομάδας που είχε κυριαρχήσει στο παγκόσμιο καλαθοσφαιρικό στερέωμα, και ίσως ήταν η μαναδική που θα μπορούσε να προβάλει αντίσταση απέναντι στην πανίσχυρη Dream Team των ΗΠΑ το 1992, στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης. Αν δεν την διέλυε στα εξ ων συνετέθη ο εμφύλιος πόλεμος.

Και δεν διέλυσε μόνο την ομάδα. Διέλυσε και τις φιλίες που είχαν αναπτυχθεί μεταξύ των παικτών, οι οποίοι βρέθηκαν σε αντίπαλα στρατόπεδα. Petrovic, Kukoc, Radja, Vrankovic Κροάτες. Divac, Paspalj, Σέρβοι. Και ο Zdovc από τη Σλοβενία. Ο οποίος υποχρεώθηκε από την -άρτι ανεξάρτητη- νέα του χώρα να μην αγώνιστει με τα χρώματα της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας στον τελικό του Πανευρωπαικού Πρωταθλήματος του 1991...

Πριν 2 περίπου βδομάδες, το αμερικανικό ESPN, μετέδωσε ένα ντοκυμαντέρ με θέμα την ιστορία αυτή. Αφηγητής, ο Vlade Divac. Το ντοκυμαντέρ εστιάζει στην φιλία των Divac και Petrovic, που χτίστηκε μέσα από προετοιμασίες, αγώνες, κοινά οράματα και διαλύθηκε λόγω του πολέμου και ενός περιστατικού που συνέβη μετά τον τελικό του Μουντομπάσκετ του 1990, οταν η εθνική ομάδα της χώρας τους αναδείχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια. Περισσότερα, στο βιντεο που ακολουθεί:

Ήταν η θρυαλίδα που κατέστρεψε την φιλία των δύο παικτών, αδερφών όπως ο Divac τους ονομάζει. Είναι όμως απίστευτο το πως τα ΜΜΕ παραποίησαν το θέμα, καθιστώντας τον Divac ήρωα στα μάτια των Σέρβων και μισητό εχθρό στα μάτια των Κροατών...

Οι δύο μεγάλοι πρωταγωνιστές δεν καταφεραν ποτέ να λύσουν τις διαφορές τους. Ο μεγάλος Drazen Petrovic σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστηκό δυστύχημα, τον Ιούνιο του 1993 στη Γερμανία. Ήταν μόλις 28 ετών...

Το αποκορύφωμα; Η αποχώρηση της εθνικής ομάδας της Κροατίας από το βάθρο του Ευρωμπάσκετ του 1995 -όπου είχε καταλάβει την 3η θέση- όταν η εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας ανέβηκε στο βάθρο του Πρωταθλητή, με τον πόλεμο ανάμεσα στις 2 χώρες να μαίνεται ακόμα. Παίκτες, που πριν μερικά χρόνια έπαιζαν μαζί, στην ίδια εθνική ομάδα!

Αξίζει να το παρακολουθήσει κάποιος, μόνο και μόνο για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι, από τους πρωταγωνιστές, διάσημους καλαθασφαιριστές, πως ο πόλεμος, τα ΜΜΕ και η πίεση της κοινής γνώμης, επηρεάζουν και καταστρέφουν σχέσεις που χρειάστηκαν χρόνια να κτιστουν...

Δημοσκόπηση Offsite - Τα φαιδρά

Οχι, δεν θα αναλύσω τα αποτελέσματα. Θα περιοριστώ σε σχολιασμό κάποιων σχολίων. Ο καθένας - κλασικά - έλεγε τον πόνο του αλλά τα πιο τρελλά είναι:

Enosi me tin Ellada: Εκτός του ότι ο ελληνάρας δεν μπήκε στον κόπο να γράψει ελληνικά, ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; Σαννα επάττισεν η Ελλάδα, οξά τούτος ζιει σε παράλληλο σύμπαν;;;

Και το θεϊκό:

Δικοινοτική Ομοσπονδία με την Ελλάδα. Δική μας οικονομία, αλλά να είμαστε Ελλάδα, όπως έπρεπε πάντα.

H λύση πανάκεια: Και ένωση και ομοσπονδία και ξεχωριστή οικονομία! Τζιαι η πίτα ολόκληρη, τζιαι ο σshύλος χορτάτος! Θέλουμεν ένωση (η προαιώνια φαντασίωση), αλλά οϊ τζιαι να ταϊζουμε τους καλαμαράδες! Τζιαι ανάθεμαν αν εκατάλαβε τι είναι η δικοινοτική ομοσπονδία. Κρίμα τα λεφτά της κυβέρνησης για επιμόρφωση...

Quo vadis, Κύπρος;

Ωρα 1:15. Η διασταύρωση παρά τον Αστυνομικό Σταθμό Λυκαβηττού στη Λευκωσία (φώτα Woolworth για τους Λευκωσιάτες) φλέγεται. Κάποιοι αποφάσισαν να βάλουν φωτιά σε μια από τις κεντρικότερες διασταυρώσεις της πρωτεύουσας. Με ξενίζει. Ζω 27 χρόνια στη Λευκωσία, αλλά πρώτη φορά βλέπω κάτι τέτοιο. Στη συγκεκριμένη διασταύρωση τουλάχιστον. Προχορώ πιο πάνω. Απαγορεύεται η κυκλοφορία κοντά στο ΑΠΟΕΛ (απο τα φώτα πριν το Hilton μέχρι τη συμβολή Λεμεσού και Καλλιπόλεως). Υποθέτω και στη τη συμβολή Στασίνου και Κένεντι. Προληπτικά. "Προσπαθούμε να μεν εσιει" όπως μου είπε επί λέξει αστυνομικός όταν τον ρώτησα τι συμβαίνει

Και πραγματικά σοκάρομαι, Είμαι σε άλλη Κύπρο; Άλλη Λευκωσία; Που εκαταντήσαμε; Στην Κύπρο είναι ασυνήθιστα αυτά τα φαινόμενα. Μπορεί να συνέβαιναν στη δεκαετία του '60 και του '70 αλλά ήταν εντελώς άλλα τα κοινονικοπολιτικά δεδομένα τότε. Τώρα; Τι άλλαξε; Γιατί αυτή η βία;

Αν θεωρούν κάποιοι πως είναι ο μαναδικός τρόπος εκτόνωσης πλανωνται πλάνην οικτραν. Προσωπικά διαφωνώ κάθετα με τον προκαθορισμένο δρόμο για κάθε νέο, αλλά συγγνώμη, υπάρχουν τζιαι άλλοι πολλοί τρόποι εκτόνωσης. Πτώση με αλεξίπτωτο που αεροπλάνο. Καταδύσεις. Bungee Jumping. Πιστέψετε με, δεν υπάρχει καλύτερη εκτόνωση, να θέλετε κάτι ακραίο. Τζιαι θα δείτε τζιαι τα όριά σας τοιουτοτρόπως! Τζιαι όϊ, εννεν εκτόνωση να δέρνεις ούτε τους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας, ούτε το οίκημαν της ούτε να δερτείς μαζίν τους εν μαγκιά. Τζιαι τούτον λέω το για ούλλους σας!

Κύριοι Δημήτρη Χριστόφια, Άντρο Κυπριανού, Νίκο Αναστασιάδη, Μάριε Κάρογιαν, Γιαννάκη Ομήρου, Μιλτιάδη Νεοφύτου, Φοίβο Ερωτοκρίτου., Φρίξο Σαββίδη, Αντώνη Δημητρίου και όλοι οι άλλοι: Μεν κάμνετε παραπάνω ζημιά. Συνάξετέ τους οπαδούς σας γιατί εννα θρηνήσουμε νεκρούς τζιαι εννα φκάλλετε κροκοδείλια δάκρυα στα ΜΜΕ. Προσέχετε γιατί σπέρνετε ανέμους τζιαι εννα θερίζετε θύελλές! Ο εχθρός μας εννεν τζιείνος που υποστηρίζει την αντίπαλην ομάδα ή το αντίπαλον κόμμα! 35 χρόνια μετά νομίζω εμπλέξαμε τα μπούτια μας!

Σύληση τάφου Τάσσου - Τα σενάρια

Κατ' αρχάς θεωρώ πως διαπράχθηκε ύβρις. Κανένας σώφρων άνθρωπος δεν πειράζει νεκρό. Περιμένουμε την τιμωρία και την κάθαρση...

Σενάριο πρώτο "Και νεκρός ενίκα": Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, οι "εχθροι" του αείμνηστου τέως προέδρου τον φοβόντουσαν ακόμα και νεκρό.

Σενάριο δεύτερο "Περίπτωση Αχιλλέα Κυπριανού": Προβοκάτσια από τους θιασώτες της "σκληρής" γραμμής εν όψει εξελίξεων στο κυπριακό.

Σενάριο τρίτο "Είναι πολλά τα λεφτά Άρη": Ίσως το πλέον αδιανόητο από τα τρία. Τυμβωρύχοι έκλεψαν τη σωρό του μ. Τάσσου για να ζητήσουν λύτρα από την οικογένειά του.

Εγώ κλίνω υπέρ του δεύτερου σεναρίου. Ήδη έχουν συσπειρωθεί οι οπαδοί του και μιλούν για "νυν υπερ πάντων αγώνα". Απο κει που λίγος κόσμος θυμόταν το μνημόσυνο, και θα το μάθαινε την Κυριακή στις ειδήσεις, τώρα όλη η Κύπρος (και όχι μόνο) το ξέρει. Οι Αχρειεπίσκοποι και οι Καρατζαφέρηδες ξεσπάθωσαν. Απο την άλλη θεωρώ πως δεν υπήρχε λόγος κάποιος που διαφωνούσε με τον μ. Τάσσο να κάνει κάτι τέτοιο. Ακριβώς γιατί η εξέλιξη θα ήταν αυτή που είναι και θα ήταν ανόητο να κάνει κάτι τέτοιο.

Διερωτώμαι... Τόσο πολύ φοβούνται τη λύση;

Αγιογραφίες

Από τον "Φιλελεύθερο", 13/12/2008. Χωρίς σχόλιο...

Προεδρικών εκλογών συνέχεια...

• Τελείωσε (επιτέλους) το πρώτο ημίχρονο των Προεδρικών Εκλογών. Έξω το αδιαφιλονίκητο φαβορί (Τάσσος), πρώτο το μεγάλο αουτσάιντερ (Γιαννάκης).
• Στη "μητέρα πατρίδα" άρχισε το μοιρολόι. Την χάνουμε την Κύπρο, Η Κύπριοι είναι άξιοι της μοίρας τους κλπ κλπ. Απον αππέξω του χορού, πολλά τραούδκια ξέρει, που λέει και ο θυμόσοφος λαός.
• «Εθνικόφρονες» Vs «Προλετάριων», άλλως «Καπιταλιστές» Vs «Κομμουνιστών». Το ντέρμπι των «αιωνίων» άρχισε. Και σε ένα τέτοιο ντέρμπι δεν χωράνε προβλέψεις. Τριπλή παραλλαγή, 1Χ2.
  
• Άρχισε και συνεχίζεται το γλείψιμο στον απερχόμενο Πρόεδρο. Εκεί που τον έκραζαν, τώρα τον γλύφουν. Από «απορριπτικός» έγινε «πατριώτης». Το δέλεαρ της εξουσίας άλλαξε πλέον το πολιτικό σκηνικό. Η «επίθεση φιλίας» μεταξύ των πέρασε αλλά δεν ακούμπησε. Πλέον άρχισαν οι γνωστές αντιπαραθέσεις.
  
• Προς Κύριο Τορναρίτη: Πας μη Συναγερμικός βάρβαρος;
  
• Οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών, λέει, στηρίζουν Κασουλίδη. Το ίδιο και ο κ. Γιαννάκης Μάτσης. Υπήρχε δηλαδή έστω και μία στο εκατομμύριο πιθανότητα να στηρίξουν τον «εξαποδώ» (κατά την άποψή τους πάντα) Γ.Γ. του ΑΚΕΛ;
  
• Ο κεντρώος χώρος (ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ) στηρίζει Χριστόφια. Πάμε για αναβίωση της τριμερούς; Η οποία διαλύθηκε στα εξ ων συνετέθη τον Ιούνιο;
  
• Υπομονή μέχρι την Κυριακή. Αλλά μέχρι τότε έχουμε πολλά να δούμε. Και είθε να κερδίσει ο καλύτερος (για την Κύπρο και τους πολίτες της).

Ο φόβος της λύσης

Τις προάλλες, καθώς περιπλανιόμουν στον κυβερνοχώρο, έπεσα πάνω σε ένα άρθρο για την Κύπρο, στη Φρικηπαιδεία. Η Φρικηπαιδεία είναι παρωδία της Βικιπαιδείας (Wikipedia). Το άρθρο τιτλοφορείται «Φαινόμενο Μακαρίου Doppler» και εν ολίγοις αναφέρει πως «όσο περισσότερο πλησιάζει η πιθανότητα επίλυσης του Κυπριακού, τόσο αυξάνει η συχνότητα και η ένταση της επίθεσης του Προέδρου της Κύπρου κατά του σχεδίου επίλυσης, κατά της Ελλάδας, κατά της Τουρκίας, κατά της Αγγλίας, κατά των ΗΠΑ και κατά της διεθνούς κοινότητας.» Αν και χιουμοριστικό, το «άρθρο» εμπερικλείει αλήθειες. Όσες φορές προτάθηκε σχέδιο/πλαίσιο λύση, είτε απορρίφθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (όλες οι πρωτοβουλίες την περίοδο 1977-1988, πλην των Συμφωνιών Κορυφής του 1977 και 1979, οι οποίες ήταν γενικές και αόριστες) είτε από το λαό, ο οποίος στις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις (Ιδέες Γκάλι 1993, Σχέδιο Ανάν 2003) επέλεξε για πρόεδρο τον υποψήφιο που απέρριπτε τα σχέδια αντί του απερχόμενου προέδρου που τα υποστήριζε (Κληρίδης – Βασιλείου 1993, Παπαδόπουλος – Κληρίδης 2003).

Εμένα τούτο μου δίνει την αίσθηση ότι φοβόμαστε τη λύση. Πρώτον διότι τα δεδομένα μετά τη λύση είναι άγνωστα και ως γνωστόν το άγνωστο φοβίζει και δεύτερο διότι στην πλευρά μας δεν καλλιεργείται νοοτροπία λύσης του προβλήματος. Δεν προετοιμαζόμαστε για τη λύση. Καλά καλά (προ της υποβολής του Ανάν ) δεν ξέραμε πως θα ήταν η λύση. Καλά καλά επίσης δεν ξέραμε τι σημαίνει «διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία» η οποία περιλαμβάνεται στη Συμφωνία Μακαρίου – Denktash από το 1977 Η πολιτική μας ηγεσία, αντί να μας προετοιμάζει για την πιθανή λύση, αναλώνεται σε κούφια και άνευ ουσίας συνθήματα («Όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους», «Αποχώρηση του στρατού κατοχής») καθώς και πολιτική μίσους και δαιμονοποίησης έναντι των Τ/Κ, με τους οποίους, καλώς η κακώς θα κληθούμε να εφαρμόσουμε την όποια λύση.

Θα μου πεί κάποιος, "Ναι, αλλά απο τους Τούρκους και τους Τ/Κ έχουμε υποφέρει πολύ". Συμφωνώ, όμως και αυτοί από εμάς (άσχετα αν αυτό αποσιωπάται). Πως θα εφαρμοστεί λύση βιόσιμη αν δεν καταλαγιάσουν τα πάθη και τα μίση του παρελθόντος;

Τελευταίως πιστεύω πως αιθεροβατούμε. Πιστεύουμε πως θα ξυπνήσουμε ένα πρωί και, ως εκ θαύματος, όλοι οι «άλλοι» θα έχουν φύγει και θα έχουμε μείνει μόνοι μας. Και μετά ξυπνήσαμε.