Νίκος Γκάλης

Δεύτερο αφιέρωμα για σήμερα. Τα 30χρονα από το πρώτο παιγνίδι του μεγάλου Νίκου Γκάλη στην Ελλάδα. 2 Δεκεμβρίου 1979, Άρης-Ηρακλής, με τον Νικ να πετυχαίνει 30 πόντους. Για μένα, η κορυφαία στιγμή για το Νίκο Γκάλη, δεν έχει σχέση με καλάθι δικό του. Είναι η ασίστ στο Φάνη Χριστοδούλου, στον ημιτελικό του Ευρωμπάσκετ 1989 εναντίον της ΕΣΣΔ. Ασίστ που οδήγησε στο τρίποντο που έστειλε την Ελλάδα στον τελικό.

Θα αφήσω, λοιπόν, να μιλήσουν οι εικόνες. Για να θυμηθούν οι παλαιότεροι και να μάθουν οι νεότεροι. Κύριε Νίκο Γκάλη, ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

The Wall - Pink Floyd

Πριν 2 μέρες, την 1η Δεκεμβρίου, συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από την κυκλοφορία ενός κλασικού πολυαγαπημένου. Την 1η Δεκεμβρίου 1979 κυκλοφόρησε ο δίσκος των Pink Floyd "The Wall". Ο δίσκος όλος αποτελεί μια ιστορία. Κομμάτι αυτής της ιστορίας είναι και το εν λόγω άσμα.


You, Yes You, Stand Still Laddie!

When we grew up and went to school, there were certain teachers who would hurt the children anyway they could
by pouring their derision upon anything we did
exposing any weakness however carefully hidden by the kids.

Out in the middle of nowhere they were home at night
their fat and psychopathic wives
Would thrash them within inches of their lives!

ooooooooooooo, oooooooo, ooooooooooo, ooooooooo, ooooooooo, ooooooooo,oooo.

We don't need no education
We don’t need no thought control
No dark sarcasm in the classroom
Teachers leave them kids alone
Hey! Teacher! Leave them kids alone!
All in all it's just another brick in the wall.
All in all you're just another brick in the wall.

(A bunch of kids singing) We don't need no education
We don’t need no thought control
No dark sarcasm in the classroom
Teachers leave them kids alone
Hey! Teacher! Leave us kids alone!
All in all it's just another brick in the wall.
All in all you're just another brick in the wall.

Spoken:
"Wrong, Guess again!
Wrong, Guess again!
If you don't eat yer meat, you can't have any pudding.
How can you have any pudding if you don't eat yer meat?
You! Yes, you behind the bikesheds, stand still laddie!"

[Sound of many TV's coming on, all on different channels]
"The Bulls are already out there"
Pink: "Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarrrrrgh!"
"This Roman Meal bakery thought you'd like to know."

I don't need no arms around me
And I dont need no drugs to calm me.
I have seen the writing on the wall.
Don't think I need anything at all.
No! Don't think I'll need anything at all.
All in all it was all just bricks in the wall.
All in all you were all just bricks in the wall.

Η μάνα που δεν κατάλαβε -ακόμα- πως ο γιός μεγάλωσε

Φανταστείτε πως είστε 22 χρονών. Φοιτητής σε Πανεπιστήμιο (Δημόσιο ή Ιδιωτικό). Ή εργαζόμενος. Έχετε τη ζωή σας, τα φλέρτ σας με το άλλο φίλο, το χαρτζιλίκωμα από τους γονείς η/και τη δική σας δουλεία. Και τους δικούς σας τραπεζικούς λογαρισμούς. Και ξαφνικά ανακαλύπτετε πως η μάμμα σας παίρνει κάθε φορά που κάνετε ανάληψηή κατάθεση μετρητών ή κάνετε αγορές με τις κάρτες σας SMS με την κάθε σας κίνηση. Και πάτε στην τράπεζά, εξοργισμένοι σας να ζητήσετε το λόγο. Λογικό, διότι παραβιάστηκε το τραπεζικό σας απόρρητο -χωρίς δικαστικό διάταγμα- και δόθηκαν σε τρίτους προσωπικά σας δεδομένα. Και τότε δέχεστε ένα δεύτερο χαστούκι: «Μα είναι μάνα και ανησυχεί τι να έκανα;» σας λέει ο/η τραπεζικός υπάλληλός.

Τι θα κάνατε και πως θα νιώθατε που η μάνα σας όχι μόνο δε σας έχει εμπιστοσύνη, αλλά γίνεται και η μεγαλύτερη ΚΑΤΙΝΑ που υπάρχει επι γης;

ΥΓ: Η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή. Τη δημοσιεύει σήμερα ο "Πολίτης" και το InBusinessNews. Ίντα τζιαιρούς εφτάσαμεν....

Ιντα τζιαιρους εφτάσαμεν...

... Οι στην Κύπρο. Εφτυχώς όι ακόμα... Ένας 15χρονος που το Buffalo Grove, ένα χωρκό, έξω που το Chicago, εκάλεσεν την άμεσο δράση (911) διότι οι γονιοί του επιάσαν του το Εξ-μποξ του! Έθελεν να ξέρει, λέει αν είχαν τούτον το δικαίωμα...

Τζιαι οι ατυνομικοί εκατεβήκαν έσσω του, ευτυχώς για να του πούν να κρώννεται των γονιών του - γιατί ως γνωστόν "Απ' ον ακρώννεται γονιού, παρά γωνιάς τζιοιμάται" - χωρίς να ρωτήσουν τι έκαμεν ο ρόκολος... Ευτυχώς δηλαδή...

Ευτυχώς εν έμοιασεν του Γιαπωνέζου του 29χρονου (με Αϊ-Κιου πατάτας) που ελούθηκεν την πεζίνα τζιαι ελαμπάδκιασεν το σπίτιν του επειδή η μάνα του επέταξεν του τα στρατιωτούδκια του...

Καλά ελαλούσαν οι παλιοί οτι η πελλαρα εννεν πάνω στα βουνά που πάει...

"Αταίριαστα" τραγούδια

Λέγοντας "Αταίριαστα" τραγούδια, εννοώ τραγούδια των οποίων οι συντελεστές εμπίπτουν σε διαφορετικές - "αταίριαστες" θα έλεγα - κατηγορίες του ελληνικου τραγουδιού. Μερικά από αυτά που άκουσα και έπαθα είναι:

• "Άστην να λέει" - Ερμηνεία Βασίλης Καράς, Στίχοι & Μουσική Μάνος Ξυδούς (ναι, των Πυξ Λαξ!)
• "Βράδυ Σαββάτου" - Ερμηνεία Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Στίχοι & Μουσική Χρήστος Κυριαζής (!)
• "Γέλα μου" - Ερμηνεία Δέσποινα Βανδή, Στίχοι & Μουσική - Βασίλης Καράς
• Ο δίσκος "Πες μου τ' αληθινά σου" - Ερμηνεία Δημήτρης Μητροπάνος & Μελίνα Κανά, Μουσική Στέφανος Κορκολής.

Ξέρετε κι άλλα τέτοια; Αν ξέρετε πείτε τα προστεθούν στη λίστα...

Dura lex sed lex

Προσωπικά δεν πάω πλεόν σε γήπεδο, ούτε ποδοσφαίρου, ούτε καλαθόσφαιρας όταν παίζουν κυπριακές ομάδες μεταξύ τους. Πάω σε φιλικά με ξένες ομάδες. Όπως π.χ. το τουρνουά "Love Cyprus" στην καλαθόσφαιρά με συμμετοχή Παναθηναϊκου και Κίμκι Μόσχας. Ή σε ευρωπαϊκά παιγνίδια κυπριακών ομάδων. Όπου ισχύει το ρωμαικό ρητό του άρθρου μου. "Σκληρός νόμος, αλλά νόμος". Και εφαρμόζεται. Πάντα. Και το ξέρουμε. Γι' αυτό και πειθαρχούμε. Αλλιώς, γράφουμε το νόμο στα παλαιότερα των υποδημάτων μας και κάνουμε του κεφαλιού μας. Θέλετε κι άλλο παράδειγμα; Θυμάστε όταν δεν είχαν γίνει ακόμα οι αυτοκινητόδρομοι Λεμεσού - Πάφου και Ριζοελιάς - Αγ. Νάπας; Που περνούσαμε υποχρεωτικά από τις Βάσεις των Άγγλων; Και πηγαίναμε ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ στα 50 χμ, διότι ξέραμε πως δεν θα γλυτώναμε το δικαστήριο (διότι τότε δεν υπήρχαν εξώδικα) αν μας κατάγγελλαν για παράβαση του ορίου ταχύτητος; Θυμάστε που μόλις βγαίναμε αναπτύσσαμε σαν τρελλοι; Ξέρετε το λόγο; Τον ξέρετε. Η ερώτηση είναι ρητορική... Και η απάντηση της λύνει πολλές απορίες για τα προβλήματά που υπάρχουν στον τόπο μας.

Στον τόπο μας δεν ισχύει το "dura lex sed lex". Ισχύει το "Ο νόμος ψηφίζεται, απλά για να υπάρχει"

Παραιτήστε να ησυχάσετε τζιαι να ησυχάσουμε!

Αντιγράφω απο το Sigmalive.com

Σοβαρά επεισόδια διαδραματιστήκαν στη Λευκωσία ανάμεσα στους οπαδούς της Ομόνοιας και του ΑΠΟΕΛ. Σύμφωνα με τις πληροφορίες έξω από το ΓΣΠ στα γήπεδα φούτσαλ Νουέβο Κάμπο όπου πραγματοποιούσε εκδήλωση η ΘΎΡΑ 9 ξαφνικά ξεκίνησε συμπλοκή ανάμεσα σε άτομα που βρίσκονταν στην εκδήλωση και οπαδούς του ΑΠΟΕΛ. Όι λόγοι της σύγκρουσης είναι άγνωστοι μέχρι στιγμής. Τα επεισόδια είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό τεσσάρων οπαδών ένος έκτων τεσσάρων σοβαρά.

Τι να πεις για τούτους; Οτι εν άρρωστοι; Οτι εν ανεγκέφαλοι; Οτι εν αμπάλατοι; Ο,τι τζιαι να πεις εν λλιο! Εν μπορείτε ρε κοπέλια να συνομπλαστείτε χωρίς να σκοτωθείτε; Εν με κόφτει ποιος το εξεκίνησε. Σήμερα ήταν οι Ομονοιάτες, αύριο ενναν οι ΑΠΟΕΛίστες, μεθάυριο πάλε οι Ομονοιάτες τζιαι πάει λέγοντας. Εν σκέφτουνται πως μπορεί να σκοτωθούν; Τζιαι να σκοτωθούν γιατί; Για την γέριμην την μάππα;

Ξέρω, ξέρω... Εν έτοιμα τζιαι τα κροκοδείλια δάκρυα... Καταδικάζουμε μετά βδελυγμίας κλπ κλπ... Μετα το μπαϊράμι... Τωρά ακούω πως δέρνουνται οι ΑΠΟΕΛίστες με την Αστυνομία... Συνάξετέ τους πριν να εν αργά... Αν τζιαι σκέφτουμαι πως πλέον είναι... Τελικά η γελοιογραφία του BOSS είναι όλα τα λεφτα:

http://www.boss.com.cy/phpLibs/preview_skitso.php?id=79

Γιατί μου τη δίνει όταν ακούω "Πρέπει να..."

Από την ημέρα της γέννησής μας, η λέξει πρέπει είναι ίσως αυτή που ακούμε τις περισσότερες φορές όταν κάποιος θέλει να μας πει να κάνουμε κάτι. Εμένα η λέξη τουτη φακκά μου. Για μένα η λέξη "πρέπει" υφίσταται μόνο στις περιπτώσεις που υποχρεούσαι απο τη νομοθεσία να κάνεις κάτι. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις υπάρχει μόνο η λέξη "επιλέγω". Επιλέγεις. Για τους σωστούς ή τους λάθος λόγους. ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ.

Αν είδετε την ταινία του 1995 "Dangerous Minds" ("Ασυμβίβαστη γενιά" στα ελληνικά) θα δείτε μια πολύ εύστοχης συζήτηση της καθηγήτριας με τους μαθητές της, σε γυμνάσιο περιοχής γκέτο.

Της λένε πως δεν έχουν επιλογές και τους λέει πως υπάρχουν έφηβοι που "επιλέγουν να μήν ανέβουν σε εκείνο το λεωφωρείο" (που πάει στο σχολείο). ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ.

Ας δούμε κάποια παραδείγματα:
Σχολείο: Είναι υποχρεωτικό βάσει της , δηλαδή ΠΡΕΠΕΙ, να πας μέχρι τα 15. Απο κει και πέρα μπορείς να πας τεχνική, Σύστημα μαθητείας, ή απλά να ξεκινήσεις δουλειά.
Πανεπιστήμιο: Επισης δεν είναι υποχρεωτικό. ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ να πας γιατί θεωρείς πως θα σου προσφέρει καλύτερα εφόδια για τη μετέπειτα ζωή σου. (ο σωστός λόγος) Η γιατί πάνε όλοι. Ή γιατί οι γονείς θεωρούν πως θα υστερείς αν δεν σπουδάσεις. (οι λάθος λόγοι). Ένας καλός τεχνίτης, σήμερα, βγάζει περισσότερα από έναν απόφοιτο πανεπιστημίου.
Δουλεία: ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ να εργαστείς. Για εισόδημα και κοινωνικοποίηση. Μπορείς πολύ έυκολα να συντηρείσαι από τους γονείς σου ή να λομοκτονήσεις ;)
Γάμος - Παιδιά: Εδώ είναι λίγο περίεργα τα πράγματα. Αν θέλεις να κάνεις οικογένεια είσαι υποχρεωμένος να παντρυτείς, μια και δεν υπάρχει σχετική νομοθεσία να καλύπτει νομικά τα ανύπαντρα ζευγάρια-γονείς. Οπότε εφόσον αγαπάς το σύντροφό σου και θες να κάνεις οικογένεια, παντρεύεσαι για τους σωστούς λόγους. Αν κανένας από τους δυό σας δε θέλει παιδιά, μπορείς πολύ απλά να συζήσεις. Όλοι οι άλλοι λόγοι που πολύ καλά ανέπτυξε η Μάνα σε σχόλιο της σε κάποιο blog είναι οι λάθος λόγοι.
Προσωπικά δε θέλω να παντρευτώ για κανένα λάθος λόγο. Αν θα παω για γάμο θα είναι με αυτήν που έγω πιστεύω ότι είναι η γυναίκα της ζωής μου, θα νιώθει και αυτή το ίδιο για μένα, και θα θέλουμε να κάνουμε παιδιά. Κάτι για το οποίο δεν τρελλαίνομαι, οπότε ζήσε Μάη μου...

Εκκλησία: Εκκλησιάζεσαι γιατί το νιώθεις τζιαι γιατί το θέλεις τζιαι γιατί θέλεις να απομονωθείς τζιαι να πεις δκυό κουβέντες με τον Πλάστη μου. Προσωπικά πάω μόνο για το "Σήμερον κρεμάται επί ξύλου"της Μ. Πέμπτης, το "Αξιόν Εστι" και το "Η Ζωή εν Τάφω" της Μ. Παρασκευής, το "Ανάστα ο Θεός" και το "Χριστός Ανέστη" του Μ. Σαββάτου. ΔΕΝ έχω εξομολογηθεί ποτέ μου και κοινωνώ σπάνια. Δεν θεωρώ πως έχω κάμει ΤΙΣ αμαρτίες και σίγουρα δεν θα βγάλω τα εσώψυχα μου στον πρώτο τυχόντα που επέλεξε να επαγγέλλεται τον ιερέα -για τους σωστούς ή τους λάθος λόγους- και απλά θα μου αραδιάσει 500 πρέπει παρωχημένων εποχών χωρίς να κάτσει να με ακούσει και να με συμβουλεύσει ΣΑΝ ΠΑΤΕΡΑΣ προς γιο.

Οπότε κοπέλια μεν μου λαλείτε πως ΠΡΕΠΕΙ να κάμω κάτι. ΕΝ ΚΑΛΟ να κάμω κάτι για κάποιους λόγους. Τζιαι αφήστε με να δκιαλεξω ΑΝ θα το κάμω τζιαι ΠΟΤΕ θα το κάμω.

20 Χρόνια από την πτώση του Tείχους του Βερολίνου

Ε.Φ., φυλάκια και πυρομαχικά

Πριν 2-3 μέρες είχαμε τον θανάσιμο τραυματισμό ενος στελέχους της Ε.Φ. από έκρηξη οπλοβομβίδας. Το που, πως και γιατί έγινε, δεν είναι της παρούσης. Αυτό θα το αποφανθεί  (;) η έρευνα που θα γίνει.

Για μένα το σημαντικό είναι πως η αποθήκη πυρομαχικών βρίσκεται από κάτω, σχεδόν, από κτήριο όπου εργάζονται δεκάδες άνθρωποι. Όχι μόνο σε εργάσιμες ώρες (που σίγουρα υπάρχουν πολύ περισσότεροι) αλλά καθ’ όλο το 24ωρο.

Και εφόσον η παρουσία αποθηκών πυρομαχικών σε (πυκνο)κατοικημένες περιοχές, εκ των πραγμάτων, είναι αναγκαίο κακό (δεδομένης της κατάστασης) διερωτώμαι:

1. Πως φυλάγονται αυτά τα πυρομαχικά
2. Πώς αποφεύγεται η πιθανότητα έκρηξης μιας αποθήκης πυρομαχικών, με ανυπολόγιστες συνέπειες
3. Πώς συντηρούνται και πως αποσύρονται τα πυρομαχικά αυτά

Είναι αδήριτος ανάγκη, η έκρηξη αυτή, να ανοίξει τον φάκελο της συντήρησης και αποθήκευσης των πυρομαχικών σε φυλάκια της Πράσινης Γραμμής. Και είναι ανάγκη, όχι τόσο για να τιμωρηθούν τυχόν υπεύθυνοι για το γεγονός. Όσο για να προλάβουμε μεγαλύτερο κακό. Φανταστήκατε να είχαμε έκρηξη ολόκληρης της αποθήκης, πόσα θύματα θα είχαμε;

Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ Άμυνας, Κύριοι Βουλευτές της Επιτροπής Άμυνας της Βουλής, Κύριε Αρχηγέ του ΓΕΕΦ: ΜΗΝ πέσετε στην παγίδα του εύκολου δρόμου΄ της επίρρηψης ευθυνών στον νεκρό υπολοχαγό. Απαιτήστε να γίνει ενδελεχής έρευνα επί του θέματος, αλλάξτε διαδικασίες –ΚΥΡΙΩΣ-, επιρρίψετε ευθύνες. Παρτε για ΜΙΑ φορά την ευθύνη στις πλάτες σας!

ΥΓ: Όλοι οι αυτόπτες μάρτυρες –σύμφωνα πάντα με τα ΜΜΕ – δήλωσαν πως ο νεκρός υπολοχαγός ΔΕΝ αφαίρεσε την περόνη ασφαλείας. Ελπίζω και εύχομαι να μην έχουμε “τυχαίες” αναθεωρήσεις αυτών των καταθέσεων. Αν και πολύ φοβάμαι πως αυτό θα γίνει…

ΥΓ2: Αυτά τα ερωτήματα πρέπει να τίθενται από τα ΜΜΕ και όχι να εξαντλούνται στα περί της αυτοθυσίας του Υπολοχαγού.

Mac Vs Windows 7 Ad

Τα Windows 7 κυκλοφόρησαν, και η Apple ήδη αντέδρασε, κυκλοφορώντας 3 διαφημήσεις της σειράς Mac Vs PC. Η πιο cult από τις 3 είναι η παρακάτω. Προσέξτε, στα 0:20 - 0:24 το PC με early '90s outfit, γυρισμένα μανίκια -πουκάμισο και σακάκι-, το σχετικό γυαλί ηλίου πάνω από τα γυαλια μυωπίας, καθώς επίσης και η ασορτί κόμμωση εποχής. Απλά θεϊκό!

Εκλογές στην Ελλάδα

 

Οι εκλογές στην Ελλάδα έγιναν. Το ΠαΣοΚ κερδιζει καθαρά τις εκλογές.

Έχουμε την  παραίτηση Κώστα Καραμανλή από τη θέση του Προέδρου της Ν.Δ.

Ο Γιώργος Παπανδρέου εκλέγεται πρωθυπουργός, κάτι μοναδικό παγκοσμίως καθώς είναι εκπρόσωπος της τρίτης συνεχόμενης γενιάς πολιτικών που εκλέγεται πρωθυπουργός (Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου, Ανδρέας Γεωργίου Παπανδρέου, Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου) μέσα σε 50 χρόνια (1963, 1981, 2009).

Ο ΓΑΠ ακολουθεί τα χνάρια του πατέρα του. Κερδίζει έναν Καραμανλή στην 3η προσπάθεια (2004, 2007, 2009 – 1974, 1977, 1981). Επίσης αναλαμβάνει τη χώρα εν μέσω οικονομικής κρίσης, όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1981. Ελπίζω μόνο, να μην ακολουθήσει τις ίδιες πολιτικές, διότι δε βλέπω να βγαίνει η χώρα από το αδιέξοδο των τελευταίων 3 δεκαετιών.

‘Όσον αφορά τις συνέπειες της στα του Κυπριακού (μια και είναι η αγαπημένη μας ενασχόληση – μη λαμβάνοντας υπόψη πως το Κυπριακό είναι υπόθεση ΠΟΛΥ ευρύτερη μιας χώρας ή ενός αρχηγού κράτους) θεωρώ απλά πως ο όποιος πρωθυπουργός και η όποια κυβέρνηση της Ελλάδας θα κοιτάξει πρώτα τα δικά της συμφέροντα και μετά τα δικά μας. Και έχει αποδειχθεί πλειστάκις τα τελευταία 50-55 χρόνια στην ιστορία του εθνικού μας ναρκωτικου…

 

Α! Και καλή δουλειά στο ΓΑΠ. Τον περιμένει πολλή δουλειά!

Ανθρώπων έργα

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Λες και τρώμε το χειμώνα παγωτό.
Λες και πέφτουμε σε τοίχους μ' εκατό.
Έτσι ανάποδα λυγάω το βράδυ αυτό
του νου τη βέργα.

Λες και η στάθμη της αγάπης πάει να βρει
πόσοι κρύβονται στη λάσπη θησαυροί.
Πώς κοπήκανε στα δάχτυλα οι σταυροί
γι' ανθρώπων έργα.

Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές
με κουμπιά και φερμουάρ κατεστραμμένα
δυο κουβέντες μου σου πέσανε βαριές
κι αποφάσισες να ζεις χωρίς εμένα.

Λες και στρώσαμε τον Αύγουστο χαλί
λες και βγήκε τ' ασανσέρ σ' ένα κελί
που ένας το βλέπε το φως γι' ανατολή
κι άλλος για δύση.

Λες και μέσα μας τ' αντίθετα τραβάν
να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν
σαν αιώνιο Ιησούν ή Βαραβάν
του ανθρώπου η φύση.

Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες, Στρατηγέ Μακρυγιάννη;

3η Σεπτεμβρίου σήμερα. Μεγάλη ιστορική επέτειος, που πολλοι δε θυμούνται. Και όχι δε μιλάω για την ίδρση του ΠαΣοΚ από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ανήμερα σήμερα το 1974. Αναφέρομαι στην Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, η οποία κατέληξε στην παραχώρηση συντάγματος από τον Όθωνα και στην μετάβαση της Ελληνικής πολιτείας από την απόλυτη μοναρχία στη συνταγματική μοναρχία. Της επανάστασης ηγήθηκε ο Στρατηγός Γιάννης Μακρυγιάννης, ένας εκ των πρωταγωνιστών και ηρώων της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Αγράμματος, έμαθε να γράφει για να συγγράψει τα "Απομνημονεύματα", τα οποία αποτελούν σημαντική, πολύτιμη και μοναδική ιστορική πηγή, η οποία αξίζει ανάγνωσης, ακόμα και σήμερα.

Για το Μακρυγιάννη γράφτηκε, πολλά χρόνια αργότερα, το 1979 το πολύ γνωστό άσμα "Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες", των Ηλία Ανδριόπουλου και Μάνου Ελευθερίου, απο το δίσκο "Γράμματα στο Μακρυγιάννη και άλλα λαϊκά. Χιλιοτραγουδημένο, συνδεδεμένο, κακώς, με την πιο πρόσφατη 3η Σεπτεμβρίου.

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Ηλίας Ανδριόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη & Αντώνης Καλογιάννης ( Ντουέτο )

Μόνο να γράφεις τ' όνομά σου
και 'κείνο το 'μαθες μισό
να συλλαβίζεις τα όνειρά σου
στο Άργος και στον Ιλισό

Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες
τρεις του Σεπτέμβρη να περνάς
και τσικουδιά στους καφενέδες
τα παλικάρια να κερνάς

Του κόσμου το στενό γεφύρι
θα το περάσουμε μαζί
θα 'ναι η καρδιά σου παραθύρι
τα λόγια σου παλιό κρασί

Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες
τρεις του Σεπτέμβρη να περνάς
και τσικουδιά στους καφενέδες
τα παλικάρια να κερνάς

Φταίνε τα πεύκα!!!!!!

«Όσο ωραία και αν είναι τα πεύκα, είναι ανασταλτικόςπαράγοντας στις προσπάθειες κατάσβεσης»

Τάδε έφη Ευάγγελος Αντώναρος, κυβερνητικός εκπρόσωπος της Ελλάδος.

Εν μες τα chipitos που τον ήυρες κύριε Καραμανλή τούτον τον αμπάλατον τζιαι έβαλες τον κυβερνητικόν εκπρόσωπον να ξαπολά την μιαν λαφαζανιάν μετά την άλλην; Μετά τον "στρατηγόν άνεμον" τζιαι την "ασσύμμετρην απειλην", τωρά εφταίξαν τους τα πεύκα! Εν πεύκα τα γέρημα, κρούζουν. Εσύ τι έκαμες για τες πυρκαγίες. Ξέρω, εσύ εν τζιαι! Ασύμμετρη απειλή εν η μαλακία που σε δέρνει ρε αμπάλατε Αντώναρε! Εν σε κανεί που:

1. Που το 2007 εν εκάμετε τιποτε να βελτιώσετε την πυροπροστασίαν της χώρας
2. Το "Κτηματολόγιο Α.Ε." φυτοζωεί
3. Έν εμάθετε που τα παθήματά σας
4. Παραμένετε ασυντόνιστοι
5. Αρνηθήκετε (!!!!) εξωτερικήν βοήθειαν
6. Εσυλλάβετε (!!!!) για 600 ψωροευρώ τον πιλότον του ελικοπτέρου που σας επέψαμεν για βοήθειαν ενώ εκρούζαν τα ποϊνάρκα σας (κυριολεκτικα!)
7. Εμπλοκάρετε τζιαι εκάμνετε μυνήσεις σε όσους, τωρά η προηγουμένως επροσπαθήσαν να δημιουργήσουν δρόμους τζιαι αντιπυρικές μες τα δάση. Ίνταλως εν να παν το πυροσβεστικά κοντά στη φωτιά, τζιαι πως αλλιώς να την περιορίσεις, ρε σαϊνι, εν μας λαλείς τζιαι εμάς να ξέρουμε;
8. Υποτιμήσετε την πυρκαγια στην αρχή.
9. Το νομικό σας πλαίσιο ευνοεί εμπρησμούς για να κάμνετε το δάσος οικόπεδα (Αυριον που εννα πλημυρίζετε τζιαι εννα κρόυζετε, εννα δακκάνετε το ένα σας τζιαι να σας πονούν ούλλα σας, ασυχχώμπατοι!

Τζιαι μετά που τούτα ουλά αντί να μπεις μες τες πέτσες σου, να παραδεχτεις ότι εσύ τζιαι η κυβέρνηση που εκπροσωπείς είσαστεν ΑΧΡΗΣΤΟΙ τζιαι να παραιτήσετε γιατι εν κάμνετε, φκαίνεις τζιαι λαλείς ότι αρλούμπα σου κατεβεί; Καλά ελαλούσαν οι παλιοί "απ' ον αντρέπεται, ο κόσμος εν δικός του!"

Κούβα

Επέστρεψα προ μιας περίπου βδομάδας από την μοναδική Κούβα. Αν με ρωτούσατε λοιπόν τι είναι Κούβα, θα απαντούσα ως εξής:

Κούβα είναι ο κόσμος που χορεύει συνέχεια στους δρόμους

Είναι ο κόσμος που περιμένει στην ουρά για ώρες για κάτι που εμείς θεωρούμε δεδομένο - μια σοκολάτα ή ένα παγωτό

Ειναι ο κόσμος που δεν θα ζητήσει λεφτά, αλλά σοκολάτες, σαπούνια ή χρωματιστά.

Είναι ο σερβιτόρος στο ξενοδοχείο με το όνομα "Ορέστης" που ήξερε την Κύπρο και τις πόλεις τις.

Είναι το βλέμμα ευγνωμοσύνης του πατέρα στην αγορά της παλιάς Αβάνας, όταν έδωσα κάτιτις γλυκό στο γιό του. Που τον έδιωχνε απο κοντά μας όταν ο μικρός μας πλησίασε.

Είναι η δασκάλα, που μας πήγε στην αίθουσα πληροφορικής δημοτικού σχολείου, και η περηφάνεια με την οποία μας μίλαγε.

Είναι όλοι αυτοί που κάνουν ωτοστοπ και μπορεί και να κοιμηθούν το βράδυ στο δρόμο μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους.

Είναι οι κατάφυτοι βράχοι, τύπου και μεγέθους Μετεώρων στο Βινιάλες με τις φοινικιές να υφίστανται πάνω στο βράχο.

Είναι το ωραιότερο Daquiri, φυσική Pina Colada (με γάλα καρύδας), Mojito και Cuba Libre που είχα πιει ποτέ.

Βίρα τις άγκυρες

To blog ετοιμάστηκε σωματικά και ψυχολογικά, ετοίμασε τα πράγματα που θα πάρει, σχεδόν επακέταρε, και φεύγει για διακοπές... Γι' αυτό...

ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

Εμπειρίες: Aztecas Λάρνακας

Το βράδυ του Σαββάτου, κανονίσαμε μια παρέα να πάμε σε ένα από τα πιο γνωστά και πολυδιαφημισμένα μεξικάνικα εστιατόρια, το Aztecas στη Λάρνακα. Η κράτηση ήταν για τις 9:30 μ.μ. Εγώ έφτασα νωρίτερα, γύρω στις 9:2ο. Η υπόλοιπη παρέα άργησε αρκετά, έφτασε κατά τις 10. Στο διάστημα των 40' περίπου, δεν ήρθε κανένας να με ρωτήσει αν θέλω κάτι να πιώ ή έστω να φέρει τα menu. Τα menu ήρθαν μετά που κάθησε και η υπόλοιπη παρέα. Παραγγείλαμε γύρω στις 10:20. Τα ορεκτικά ήρθαν περίπου 20' μετά. Τα κυρίως πιάτα άργησαν πολύ - ήρθαν γύρω στις 11:30. Τα ποτά ακόμα χειρότερα. Περιμέναμε τουλάχιστον 20' για ένα ποτο. Ήπιαμε 2 ποτά ο καθένας. Θα μπορούσαμε να πιουμε τα διπλά, ίσως και περισσότερα στις 3 ώρες που ήμαστε στο εστιατόριο. Στο τέλος φύγαμε χωρίς να φάμε ούτε επιδόρπιο, αν και το θέλαμε...

Είναι πραγματικά λυπηρό να βλέπεις καλά εστιατόρια, με καλό φαγητό, να πάσχουν στον τομέα της εξυπηρέτησης. Ειδικά σε τουριστική περιοχή, και περίοδο που υπάρχει τόσο εξωτερικός, όσο και εσωτερικός τουρισμός. Ούτε η πολλή πελατεία -το εστιατόριο ήταν γεμάτο- αποτελεί δικαιολογία. Πόσοι πραγματικά θα ξαναπάνε στο συγκεκριμένο εστιατόριο;

Αύγουστος

Στίχοι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου
Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Αλεξίου || Γιώργος Νταλάρας

Μα γιατί το τραγούδι να 'ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι απ' την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και με 'πνιξε
φυλάξου για το τέλος θα μου πεις

Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που το 'χει δει

Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Της ημέρας

Α, που να φκουν τα μμαθκια τους, να μείνουν πάντα λούτσοι

τζείνοι, που εξαιτίας τους, ήρταν ποδαττε οι Τούρτζιοι.

Παρσαμωμένοι τζι άθαφτοι να μέινουν σαν πεθάνουν,

να πα να τους ιφτύννουσιν, όποττεν ανεφάνουν!

Τζιαι τούτη ναν η δόξα τους τζι η μνήμη τους για πάντα,

τέθκοια τιμή γρειάζεται μια βρωμισμένη λάντα!

Παύλος Λιασίδης

Αν δεν φταίει ο Μακάριος, ο Διγενής, και όλοι εμείς που πισκαλούσαμε ποιος φταίει;

Ο αγρότης της Καρπασίας, ο ζευγολάτης της Μεσαορίας ή οι τρόφιμοι στο άσυλο;

Χρ. Κωνσταντινίδης, πρόσφυγας στο Δασάκι Άχνας