Forrest Gump: ο τέλειος Κυπραίος;

Την Κυριακή το βράδυ, το ΡΙΚ προέβαλε την επική ταινία Forrest Gump, με πρωταγωνιστή τον Tam Hanks. H ταινία είναι γνωστή στους πλείστους και λογικά την έχετε δει. Αναφέρεται σε ένα νεαρό με νοητική υστέρηση (IQ 75) του οποίου η ζωή σημαδεύεται με ιστορικά γεγονότα της σύγχρονης Αμερικανικής Ιστορίας (Βιετνάμ, αντιπολεμικές διαδηλώσεις, Watergate κ.α.) και συναντήσεις με κορυφαίες προσωπικότητες του 2ου μισού του 20ου αιώνα (Elvis Presley, John Lennon, JFK, Lyndon Johnson, Richard Nixon κ.α), και ο οποίος καταφέρνει, άθελά του τις πλείστες φορές, να επηρεάσει την pop κουλτούρα των ΗΠΑ (τον τρόπο που χόρευε ο Elvis Presley, το "Imagine" του John Lennon, το smiley (:-)) κ.α.)

off-topic

Τι μανία έχουν τα κανάλια μας να βάζουν τις ταινίες αργά; Και τι μανία είναι αυτή του ΡΙΚ να διακόπτει σειρές και ταινίες για να προβάλει ειδήσεις τα μεσάνυχτα;

/off-topic

Προσωπικά πιστεύω ότι η ταινία είναι η προσωποποίηση του Cypriot Dream. Ο Forrest έχει μια μάνα που τον υπεραγαπά, δεν παντρεύεται μετά το θάνατο του πατέρα του για να τον μεγαλώσει, κάνει τα πάντα για κείνον (π.χ. κοιμάται με τον διευθυντή του για να εξασφαλίσει ότι ο γιός της θα πάει σε κανονικό σχολείο), πιστεύει πως ο γιός της είναι ίσος, αν όχι καλύτερος από όλους τους άλλους (το IQ 75 το ξεχνά μου φαίνεται) και προσπαθεί να τον κάνει να το πιστέυει κι αυτός.Ο ορισμός της Κυπραίας μάνας.

Και ο ίδιο όμως δεν πάει πίσω. Ζει στο πατρικό του, μαζί της, δεν παντρεύεται (όχι πριν το θανατό της τουλάχιστον), πάει στην εκκλησία, κάνει ό,τι του λέει (περίπτωση διαφήμισης ρακέτας ping-pong), και την έχει θεά (η μάνα μου έλεγε αυτό, το άλλο κλπ). Ο ιδανικός γιός για την Κυπραία μάνα.

Παει σχολείο, κολλέγιο, στρατό (και Βιετνάμ), γίνεται ήρωας πολέμου, επιχειρηματίας, εκατομμυριούχος, γνωρίζει 3 προέδρους της Δημοκρατίας καθώς και άλλες διασημότητες, γίνεται διασημότητα ο ίδιος, παντρεύεται τον παιδικό του έρωτα, τον οποίο αποκαθιστά αφού μαθαίνει οτι έχει κάνει ένα παιδί μαζί του. Γενικώς επιτυγχάνει στη ζωή του, μια και ακολουθεί το Cypriot Dream (σχολείο-στρατός-σπουδές-δουλειά-οικογένεια).
 Από την άλλη έχουμε την ιστορία της φίλης και στο εν τέλει συζύγου του, Jenny. Η οποία έχασε τη μάνα της στα 5, κακοποιήθηκε σωματικά και σεξουαλικά απο τον πατέρα της, πόζαρε γυμνή για το Playboy και αποβλήθηκε από το κολέγιο, πηδήχτηκε με όποιο βρήκε μπροστά της, έγινε hippie, έκανε ναρκωτικά, συμμετείχε σε αντιπολεμικές διαδηλώσεις, έμπλεξε με διάφορους που την κακοποιούσαν, έκανε παιδί εκτός γάμου και στο τέλος πέθανε από έναν άγνωστο ιο, μη ιάσιμο (HIV/AIDS?). Δηλαδή, το ακριβώς αντίθετο της κοπέλας που θα ήθελε μια Κυπραία μάνα για το γιο της. Εν ευρέθηκεν όμως έναν πλάσμα να κάτσει, να της μιλήσει, να δει τι εσιει τζιενη η κοπέλα μεσα στην ψυσιήν της, να τη συμβουλεύσει. Είμαι σίγουρος πως στην "αγία" κυπριακή κοινωνία, απλά θα εστιγματίζετουν ως "αλήτισσα" και "πουτάνα" και οι "καθως πρέπει" Κυπραίες μανάδες, θα ελέαν στους κανακάρηδες τους πώς "εν καμνει τούτη για σένα, γιέ μου!"
 

Συνοψίζοντας, ο μεν Gump προοδεύει και επιβραβεύεται, ακολουθώντας το Cypriot Dream, η δε Jenny "τιμωρείται", αφού έχει κυλήσει στο βούρκο της ακολασίας, ακολουθώντας όσα είναι ηθικως κολάσιμα για τη συντηρητική κυριακή κοινωνία. Και οι δύο δέχονται το ρατσισμό και τη χλεύη της κοινωνίας, χωρίς κανένας ουσιαστικά να ασχοληθεί μαζί τους. Θέλετε κι άλλα;

Νομίζω πρέπει να υιοθετηθεί ως η εθνική μας ταινία.

Να ψηφίσει κανείς ή να μην ψηφίσει - Ιδού η απορία

Έχω σοβαρό δίλημμα... Σε τούτες τες βουλευτικές εκλογές έχω όλα τα σενάρια πιθανά. Που το να μεν ψηφίσω καθόλου, ως το να ρίξω λευκό, άκυρο ή το να ψηφίζω υποψήφιο ή συνδυασμό...

Πάμε να δούμε με την εις άτοπο απαγωγή:

Να ψηφίσω κόμμα εν πολλά δύσκολο. Κανένας που τους παραδοσιακούς συνδυασμούς εν θεωρώ πως έχει κάτι να δώσει. Κανένας εν τολμά να κάμει τομές, τζιαι ούλλοι εκάμαν παντιέρα τους το "Εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περι ΠΑΡΤΗΣ", τις πελατειακές σχέσεις τζιαι τη διαπλοκή. Ίσως να δω τες απόψεις τζιαι την εμπρακτη στάση τους πάνω σε συγκεκριμένα θέματα.

Οι νέοι συνδυασμοί εν μια καλή επιλογή. Εν να μου πείτε, μπορούν να αλλάξουν κάτι; Πιθανόν οϊ, αλλά εν να αλλάξει κάτι ψηφίζοντας τους ίδιους τζιαι τους ίδιους; Ξέρω πως εν λλίον ψήφος διαμαρτυρίας, αλλά η συγκεκριμένη εκλογική αναμέτρηση δεν βγάζει κυβέρνηση. Που την άλλην γιατί να μεν δώσεις φωνή σε μια καινούρια ομάδα να εκφράσει απόψεις και πολιτικές μέσα στο κοινοβούλιο; Είναι επίσης ο μόνος τρόπος να τιμωρήσεις τις υφιστάμενες πολιτικές δυνάμεις για τα λάθη και τη συμπεριφορά τους. Να τους στερήσεις ΕΓΚΥΡΕΣ ψήφους. Τα άτομα όμως που απαρτίζουν τους νέους συνδυασμούς και θα εκλεγούν, αξίζουν; Έχουν το τσαγανό να κοντράρουν το σύστημα, έστω και με πολιτικό κόστος; Έχουν ιδέες και προτάσεις που να αξίζουν;

Αποχή: Καλή ιδέα, αλλά εν νομίζω να τους κόψει. Τούτοι εν άξιοι να πανυγηρίσουν με το 30% του 30% (δηλαδή, 9%) πως εκερδίσαν.

Άκυρο: Εν μετρά στα έγκυρα ψηφοδέλτια, οπότε εμπίπτει στα πουπάνω.

Λευκό: Βάσει της νομοθεσίας μας θεωρείται άκυρο, οπότε πάλε εν θα νωσουν.

Επιλογή συγκεκριμένων υποψηφίων: Ναι, λαμβάνοντας υπόψην τες θέσεις τους. Τζιαι με οριον  ηλικίας. Για μένα ενας υποψήφιος άνω των 40 εν μπορεί να αφουγκραστεί τες ανάγκες των νεων αθρώπων, των νέων ζευγαριών. Εν δυνατόν κάποιος που έχει οικονομική άνεση, και παιδιά που έχουν ήδη ενηλικιωθεί να καταλάβει έναν άνεργο πτυχιούχο ή ένα νεαρό ζευγάρι που προσπαθεί να φτιάξει τη ζωή του; Επίσης, να μεν μίλα (μονο ή ως επί το πλείστον) για το Κυπριακό. Για μένα, νέος υποψήφιος που μιλά μόνο ή ως επί το πλείστον για το Κυπριακό, απλά, δεν έχει κάτι άλλο να πει.

Υπάρχει φυσικά το θέμα ότι ψηφίζοντας υποψήφιο, ψηφίζεις ταυτόχρονα και κόμμα. Τούτο εν μεγάλο δίλημμα, διότι μπορεί να συμφωνείς με τον υποψήφιο, να μεν σου αρέσκει όμως το κόμμα του.

Τζιαι δεν είδα προσπάθεια υπερ της οριζόντιας ψηφοφορίας. Που την άλλη όμως, να του στερήσεις το δικαίωμα να εκλεγεί; Αν μπορεί, έστω και λίγο να αλλάξει κάποια πράγματα προς το καλύτερο; Μπορεί όμως; Στα σημαντικά θέματα μπορεί να εκφέρει ιδίαν άποψη και να διαφωνίσει με το κόμμα του και τις επιλογές του;

Τι θα κάνω; Δεν έχω αποφασίσει ακόμη, αλλά κινούμαι μεταξύ της δεύτερης και της τελευταίας επιλογής. Στην τελική ο μόνος τρόπος να "τιμωρήσεις" καποιους είναι, πιστεύω, ψηφίζοντας κάποιους άλλους. Ελπίζοντας ότι οι άλλοι θα φανούν αντάξιοι των προσδοκιών σου...

Προσωπικές επιλογές

Eίναι πραγματικά απίστευτο το πως κάποιοι προσπαθούν να σου επιβάλουν αυτό που πιστεύουν οι ίδιοι, επί παντός επιστητού. Από το τι θα ψηφίσεις και το που θα πας, μέχρι το πως να διαρυθμίσεις το σπίτι σου και απολύτως προσωπικά θέματα όπως ο γάμος και η σχέση σου με τη θρησκεία.

Είναι γενικώς παραδεκτό ότι στην Κύπρο η διαφορετικότητα δεν είναι, εν πολλοίς, ανεκτή. Η συντριτική πλειοψηφεία ακολουθεί συγκεκριμένη πορεία ζωής. Γέννηση - Σχολείο - Πανεπιστήμιο - Εξεύρεση Εργασίας - Γάμος - Τεκνοποίηση - Ανατροφή των παιδιών - Συνταξιοδότηση - Θάνατος. Ψηφίζει χρησιμοθηρικά - εξου και οι πελατειακές σχέσεις. Ακολουθεί συγκεκριμένο τρόπο ζωής.Η πολυσυλλέκτικότητα στον τρόπο ζωής, είναι, γενικώς, στην Κύπρο, όνειρο απατηλό.

Ποιος καθορίζει τι είναι το σωστό και τι ηθικό και επιτρεπτό; Κάποιος μπορεί να ξόδεψει €200.000 για αυτοκίνητο, άλλος να τα ξοδέψει για την αγορά εξοχικού, ενας τρίτος για να ταξιδέψει. Και θεωρώ αδιανόητο να θεωρείται κάποιος "εκκεντρικος", "ιδιόρρυθμος" ή δεν ξέρω κι εγώ τι,

Εσυ, κύριε, τι πρόβλημα έχεις με τον τρόπο ζωής και τις επιλογές κάποιου; Γιατί πρέπει να ακολουθήσει τις δικές σου; Ποιος σε καθόρισε υπέρτατο κριτή των πάντων και παντογνώστη;

Προσωπικά με ενοχλεί τα μάλα όταν κάποιος προσπαθεί να μου επιβάλει την άποψή του, ειδικά σε θέματα προσωπικών επιλογών όπως είναι ο γάμος, η τεκνοποίηση, η θρησκεία, η ψήφος, οι ενδυματολογικές επιλογές ή ο τρόπος ζωής μου. Ήρτα ποτέ εγώ να σου πω τι θα κάνεις στην προσωπική σου ζωή; Τότε γιατί εσυ επεμβαίνεις στη δική μου; Γιατί προσπαθείς να με "συνετίσεις"; Ποιος ορίζει το σωστό σε θέματα προσωπικών επιλογών; 

Η προσωπική μου ζωη και ο τρόπος ζωής μου αφορά μόνο εμένα. Κανέναν άλλο. ΛΗΞΙΣ!

Ο Μανώλης Ρασούλης μέσα από τα τραγούδια του

Σταχυολόγηση τραγουδιών, τιμης ένεκεν στον Μανώλη Ρασούλη:

Τίποτα δεν πάει χαμένο  

("Τα τραγούδια της Χαρούλας" (1979), Μάνος Λοϊζος, Μανώλης Ρασούλης, Χάρις Αλεξίου)

Τρελή κι αδέσποτη

("Η εκδίκηση της γυφτιάς" (1980), Νίκος Ξυδάκης, Μανώλης Ρασούλης, Νίκος Παπάζογλου)

Αχ Ελλάδα

(Βάσω Αλαγιάννη, Μανώλης Ρασούλης, Νίκος Παπάζογλου)

Οι μαγκες δεν υπάρχουν πια 

("Τα δήθεν" (1978), Νίκος Ξυδάκης, Μανώλης Ρασούλης, Νίκος Παπάζογλου)

Πότε Βούδας Πότε Κούδας 

("Ποτε Βούδας, Πότε Κούδας" (1986), Πέτρος Βαγιόπουλος, Μανώλης Ρασούλης, Νίκος Παπάζογλου)

Ο φαντάρος

("Τα τραγούδια της Χαρούλας", Μάνος Λοϊζος, Μανώλης Ρασούλης, Χάρις Αλεξίου)

Όλα σε θυμίζουν

("Τα τραγούδια της Χαρούλας", Μάνος Λοϊζος, Μανώλης Ρασούλης, Χάρις Αλεξίου)

Αν πεθάνει μια αγάπη

("Η ζωή μου κύκλους κάνει" (1982), Χρήστος Νικολόπουλος, Μανώλης Ρασούλης, Χάρις Αλεξίου)

 

Νιώσε με

("Ποτε Βούδας, Πότε Κούδας", Πέτρος Βαγιόπουλος, Μανώλης Ρασούλης, Μανώλης Ρασούλης)

Μες το πλήθος

("Τα τραγούδια της Χαρούλας", Μάνος Λοϊζος, Μανώλης Ρασούλης, Χάρις Αλεξίου)

Με τα φώτα νυσταγμένα (Οι νταλίκες)

("Παίξε Χρήστο επειγόντως" (1982), Χρήστος Νικολόπουλος, Μανώλης Ρασούλης, Γιώργος Σαρρής)

Μιά βραδυά στο λούκι

("Ζεστά Ποτά" (1985), Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας, Παραγωγή: Μανώλης Ρασούλης)

Η Κύπρια

("Με τον Ομπαμα αντάμα" (2009), Χρήστος Νικολόπουλος, Μανώλης Ρασούλης, Μπάμπης Τσέρτος)

ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ!

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ...

.. με ένα ποτ-πουρί απο 20 αγαπημένα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Απολαύστε!

Once Brothers

Drazen Petrovic, Vlade Divac, Toni Kukoc, Dino Radja, Zarko Paspalj, Stojan Vrankovic, Jure Zdovc. Ο κορμός της μεγάλης εθνικής ομάδας καλαθόσφαιρας της Γιουγκοσλαβίας της τριετίας 1988-1991. Μια ομάδας που είχε κυριαρχήσει στο παγκόσμιο καλαθοσφαιρικό στερέωμα, και ίσως ήταν η μαναδική που θα μπορούσε να προβάλει αντίσταση απέναντι στην πανίσχυρη Dream Team των ΗΠΑ το 1992, στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης. Αν δεν την διέλυε στα εξ ων συνετέθη ο εμφύλιος πόλεμος.

Και δεν διέλυσε μόνο την ομάδα. Διέλυσε και τις φιλίες που είχαν αναπτυχθεί μεταξύ των παικτών, οι οποίοι βρέθηκαν σε αντίπαλα στρατόπεδα. Petrovic, Kukoc, Radja, Vrankovic Κροάτες. Divac, Paspalj, Σέρβοι. Και ο Zdovc από τη Σλοβενία. Ο οποίος υποχρεώθηκε από την -άρτι ανεξάρτητη- νέα του χώρα να μην αγώνιστει με τα χρώματα της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας στον τελικό του Πανευρωπαικού Πρωταθλήματος του 1991...

Πριν 2 περίπου βδομάδες, το αμερικανικό ESPN, μετέδωσε ένα ντοκυμαντέρ με θέμα την ιστορία αυτή. Αφηγητής, ο Vlade Divac. Το ντοκυμαντέρ εστιάζει στην φιλία των Divac και Petrovic, που χτίστηκε μέσα από προετοιμασίες, αγώνες, κοινά οράματα και διαλύθηκε λόγω του πολέμου και ενός περιστατικού που συνέβη μετά τον τελικό του Μουντομπάσκετ του 1990, οταν η εθνική ομάδα της χώρας τους αναδείχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια. Περισσότερα, στο βιντεο που ακολουθεί:

Ήταν η θρυαλίδα που κατέστρεψε την φιλία των δύο παικτών, αδερφών όπως ο Divac τους ονομάζει. Είναι όμως απίστευτο το πως τα ΜΜΕ παραποίησαν το θέμα, καθιστώντας τον Divac ήρωα στα μάτια των Σέρβων και μισητό εχθρό στα μάτια των Κροατών...

Οι δύο μεγάλοι πρωταγωνιστές δεν καταφεραν ποτέ να λύσουν τις διαφορές τους. Ο μεγάλος Drazen Petrovic σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστηκό δυστύχημα, τον Ιούνιο του 1993 στη Γερμανία. Ήταν μόλις 28 ετών...

Το αποκορύφωμα; Η αποχώρηση της εθνικής ομάδας της Κροατίας από το βάθρο του Ευρωμπάσκετ του 1995 -όπου είχε καταλάβει την 3η θέση- όταν η εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας ανέβηκε στο βάθρο του Πρωταθλητή, με τον πόλεμο ανάμεσα στις 2 χώρες να μαίνεται ακόμα. Παίκτες, που πριν μερικά χρόνια έπαιζαν μαζί, στην ίδια εθνική ομάδα!

Αξίζει να το παρακολουθήσει κάποιος, μόνο και μόνο για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι, από τους πρωταγωνιστές, διάσημους καλαθασφαιριστές, πως ο πόλεμος, τα ΜΜΕ και η πίεση της κοινής γνώμης, επηρεάζουν και καταστρέφουν σχέσεις που χρειάστηκαν χρόνια να κτιστουν...

Ψώνια 90 εκατομμυρίων ευρώ στις ελεύθερες περιοχές από Τ/κ | Sigma Live

Ψώνια 90 εκατομμυρίων ευρώ στις ελεύθερες περιοχές από Τ/κ | Sigma Live

51 εκατομμύρια Ευρώ περισσότερα από τους Ελληνοκυπρίους ξόδεψαν με πιστωτικές κάρτες οι Τ/κύπριοι στις ελεύθερες περιοχές από το 2004 μέχρι τον Ιούλιο του 2010. Το ισοζύγιο με βάση την JCC δείχνει ότι οι συναλλαγές αποβαίνουν προς όφελος της δικής μας πλευράς, ωστόσο οι αριθμοί σε μετρητά, ελέω καζίνο, είναι πολύ διαφορετικοί.

Οι αριθμοί
Από το 2004 και μετά, δηλαδή με τη μερική άρση των περιορισμών στη διακίνηση από και προς τα κατεχόμενα αυτοί που ευνοήθηκαν περισσότερο φαίνεται να είναι οι καταστηματάρχες στις ελεύθερες περιοχές. Μεγάλη έρευνα που ετοίμασε για λογαριασμό του In Business News η εταιρεία JCC, από τον Ιούλιο του 2004 μέχρι το τέλος του φετινού Ιουλίου, οι Τ/κ χρησιμοποιώντας πιστωτικές κάρτες ξόδεψαν στις ελεύθερες περιοχές €89.16 εκ. σε σύγκριση με €37,58 εκ. που άφησαν οι Ελληνοκύπριοι στα ταμεία του ψευδοκράτους.Δηλαδή οι Τουρκοκύπριοι ξόδεψαν μόνο μέσω πιστωτικών καρτών €51,6 εκ. περισσότερα από ότι οι Ελληνοκύπριοι στα κατεχόμενα ποσοστό που αντιστοιχεί σε 137,2% περισσότερα χρήματα.

Τα …μετρητά
Οι περισσότεροι Τουρκοκύπριοι ξοδεύουν κυρίως τα χρήματα τους στις υπεραγορές, σε αντίθεση με τους Ελληνοκυπρίους που ξοδεύουν στα κατεχόμενα περισσότερο για διασκέδαση. Το ισοζύγιο, με βάση την JCC δείχνει ότι οι συναλλαγές αποβαίνουν προς όφελος της δικής μας πλευράς. Ωστόσο οι αριθμοί σε μετρητά είναι πολύ διαφορετικοί, αφού οι Ε/κύπριοι μόνο το 2009 ξόδεψαν στα καζίνο των κατεχομένων 3,7 εκ ευρώ με τη χρήση πιστωτικών καρτών. Βεβαίως, η συντριπτική πλειοψηφία τους πληρώνει τοις μετρητοίς. Σύμφωνα πάντα με τα ίδια στοιχεία η δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των Τουρκοκυπρίων για τα έτη 2003 - 2009, στοίχισε στη Δημοκρατία €32 εκ.

Κοπέ ντε βούρ...

Έννεν η ουσία των όσων ελεχτήκαν που με κάμνει να νιώθω ασσιημα. Εν ο τρόπος που εχειρίστηκα την κατάσταση. Η αλήθκεια εν ότι στες σχέσεις τζιαι στην επικοινωνία είμαι λλίον ανεπίδεκτος μαθήσεως...

Ξέρω την αρκετούς μήνες. Εφκαίναμε, πάντα στο φιλικό. Στες αρκές του μήνα "της μίλησα αλλιώτικα, με είδε και κείνη αλλιώτικα και έτσι όλο το πράγμα γύρισε στο αλλιώτικο" (αθάνατο ελληνικό σινεμα!). Έπεψε μου τες προάλλες έναν SMS, που ελάλε μου για κάτι που την επροβλημάτιζε. Κάπου μέσα στο SMS, αναφέρτηκεν τζιαι η λέξη "σχέση".

Τι το έθελες κοκόνα μου; Άμα ακούω την λέξη "σχέση", ειδικά όταν εν στες αρκές της (σχέση, φάση, κατάσταση, όπως θέλετε πέτε την) πιάννει με πανικός. (ΣΣ: Τι παθαίνετε οι γενέτζιες τζιαι θέλετε να ταπελλώννετε τα πάντα; "Αυτο που μας δένει εμάς δε θέλω να' χει όνομα, μα θέλω να' χει νόημα" λαλεί τζιαι έναν άσμα)
Εν σαννα με βάλλεις σε κλουβί. Παθαίνω όπως τους κλειστοφοβικούς που κλείουνται μέσα σε έναν ανελκυστήρα. Πνίουμαι. Θέλω να φύω. Όι γιατί εν θέλω να σχετιστώ με έναν άθρωπο, απλά έχω πολλά κακές εμπειρίες.

Ακόμα τζιαι στην πιο έντονη ερωτική σχέση, θέλω ανεξαρτήσια. Θέλω να μπορώ να κάμω τα πράματα που θέλω, τα hobbies μου, να φκω με τους φίλους τζιαι τες φίλες μου χωρίς ζήλιες τζιαι μικροπρέπειες. Να έχω το χώρο μου σαν οντότητα, μέσα στα πλαίσια της σχέσης. Εν λαλώ να είμαστε τζι οι δκυο ποτζιει ποδά. Ούτε για ελεύθερη σχέση. Εν καλύτερα να εσιεις friends with benefits παρά ελεύθερη σχέση. Ανεξαρτησία, χώρο να αναπνεύσω, αλλά σε λογικά πλαίσια. Τούτο θέλω, τζιαι τούτο φοούμαι ότι εν να μου στερήσει ο εκάστοτε σύντροφος μου. Τζιαι γι' αυτό κόφκουμαι του βούρου.

Έπιασα την που τα μούτρα. Εν εστίασα σε τζιείνον που έθελε, αλλά σε τζιείνα που εγώ επίστευκα. Εν την άκουσα. Ούτε απάντησα στην ουσία στες ερωτήσειςτζιαι στα θέλω της. Για να είμαι ειλικρινής, όπως εσυμπεριφέρτηκα, ηταν σαννα μεν τες άκουσα καν. Έβαλα το MP3 (που είχα γράψει στο νου μου) να παίζει. Έφκαλα άμυνες. Έφκαλεν τζιαι τζιείνη. Έφκαλα παραπάνω άμυνες. Τζιαι στο τέλος, εκόπηκα του βούρου.

Λαλούν οτι ο,τι σκέφτεσαι, τζιεινον τραβάς τελικά. Εψές όταν εστράφηκα έσσω, δκυό τραούδκια είχα στο νου μου. Το "Κορίτσια της Συγγνώμης"¨τζιαι το "Λένε για μένα"...

Δίλημμα

- Έχω δίλημμα
- Πες το να δούμε.
- Να, βγαίνω με μια κοπελιά και βλέπω πως πάρει προς σχέση
- Και δε σ' αρέσει;
- Μ' αρέσει. Αλλά δεν τρελαίνομαι.
- Σε ελκύει;
- Ναι. Αλλά όχι τόσο όσο να νιώθω ερωτευμένος μαζί της.
- Γιατί δεν μπαίνεις σε σχέση και βλέπεις;
- Γιατί η κοπελιά είναι στην "επίφοβη" ηλικία 30-35. Και είμαι σίγουρος πως αν μπει σε σχέση σκέφτεται το γάμο. Από την άλλη όμως δε θέλω να απομακρυνθώ εντελώς. Ποτέ δεν ξέρεις.
- Δηλαδή θα μπορούσες να κάνεις μια σχέση μαζί της, αλλά πιθανότατα δε θα κατέληγε σε γάμο, σωστά;
- Σωστά. Έχω καταλήξει σε 3 πιθανές επιλογές
- Ποιές είναι αυτές;
- 1. Απομακρύνομαι χωρίς να δώσω εξηγήσεις
2. Ξεκαθαρίζω από τώρα πως ενδιαφέρομαι απλά για κάτι εφήμερο, "ως πάρα τζιει", μέχρις ότου κάποιος από τους 2 βρει κάτι άλλο
3. Συνεχίζω και όπου βγει. Αν δω πως δε βγαίνει απλά λέω πως δε βγαίνει και τελείωσε.
- Και; Που κατέληξες;
- Να σου πω. Το πρώτο θα μπορούσε να γίνει αλλά το θεωρώ άδικο εκ μέρους μου. Το ίδιο και το τρίτο, ειδικά αν ολοκληρώσουμε. Θα την πληγώσω και δεν το θέλω. Θέλω να είμαι σωστός, τόσο προς εκείνη, όσο και προς τον εαυτό μου.
- Η δεύτερη επιλογή;
- Αυτό είναι πιο σωστό, όμως το πιθανότερο είναι να απομακρυνθεί εφόσον -θεωρώ πως- ψάχνει κάτι σοβαρό. Επίσης, ακόμα και εάν δεχτεί κάτι τέτοιο, θα είναι συγκρατημένη, οπότε ουσιαστικά θα σκοτωθεί κάθε ευκαιρία να αναπτυχθεί η όποια σχέση και να οδηγήσει σε κάτι καλύτερο.
- Εσύ όμως δεν είπες πως θες κάτι εφήμερο; Ότι δε βλέπεις να καταλήγει κάπου; Φάσκεις και αντιφάσκεις μου φαίνεται...
- Όντως, ψάχνομαι ακόμα. Δε θέλω να αποκλείσω τίποτε ακόμα όμως...
- Τότε θα πρέπει να κρατήσεις στάση αναμονής.
- Ναι, ίσως αυτό είναι το καλύτερο. Νομίζω θα περιμένω λίγο, συνεχίζοντας να έχω επαφές -συγκρατημένες- μαζί της.
- Εάν όμως αυτή περιμένει εσένα να κάνεις την πρώτη κίνηση; Αν περιμένει κάτι ξεκάθαρο από σένα για να ανοίξει τα χαρτιά της;
- Αυτό είναι πιθανό. Δεν είπα όμως ότι θα αφήσω την κατάσταση επ' άπειρον. Είναι λάθος και κρίμα και για τους 2. Θα περιμένω ακόμη λίγο και θα το σκεφτώ περισσότερο. Και μετά, θα κάνω μια συζήτηση εφ' όλης της ύλης, είτε για να προχωρήσω, είτε όχι.
- Σωστό σε βρίσκω. Μια τελευταία παρατήρηση που θεωρώ πως πρέπει να λάβεις υπόψη.
- Ποιά είναι αυτή;
- Απλά ότι αν ήταν η γυναίκα της ζωής σου, θα το ήξερες ήδη...

Αξίζει τους οξά εν τους αξίζει;

Κυριακή που μας επέρασε, Vrissiana, Πρωταράς. Περνώ μπροστά που την είσοδο του ξενοδοχείου με κατεύθυνση προς την παραλία. Δίπλα μου 3 μιτσιές, της περιοχής μάλλον, όχι πάνω από 25. Στην αντίθετη κατεύθυνση κινείται ένα Mercedes. Το οδηγεί κοπέλα και στη θέση του συνοδηγού κάθεται άντρας.

Η μιά που τες μιτσιές:
"Το αυτοκίνητο εν του αδρώπου τζιαι έδωκεν το της γεναίκας να το οδηγήσει" (!!!) (Τα bold και Italics, δικά μου)

Με τον νουν που κουλιαντιρίζετε, κορούδες, εννα σας πατούν μια ζωή χαμαί, εννα λαλείτε ευχαριστώ, τζιαι εννα είναι που την κκελλέν σας!

Συμβαίνουν και αλλού

Βοστώνη, TD Garden, 5ο παιγνίδι Τελικών NBA. Αντίπαλοι Boston Celtics και Los Angeles Lakers - οι "αιώνιοι" του NBA- με 17 και 15 πρωταθλήματα αντίστοιχα. Ένταση. Πάθος για τη νίκη. Και ξαφνικά...

Συμβαίνουν και στις καλύτερες των οικογενειών. Γίνεται  ανακοίνωση από τα μεγάφωνα για να μην πετάνε αντικείμενα στο γήπεδο.
 Και ο -άπαιχτος- σχολιαστής: 
"Γιατί κάνει τέτοια ανακοίνωση; Η ανακοίνωση θα έπρεπε να ήταν: Καταδείξτε τον ηλίθιο που πέταξε το αντικείμενο, για να τον πετάξουμε έξω!"

Αυτή είναι διαφορά νοοτροπίας....

30 χρόνια PacMan

Για να θυμούνται οι παλαιότεροι (που έχουν ξοδέψει άπειρους τσιηφτέδες*) και να μαθαίνουν οι νεότεροι:

Σήμερα συμπηλώνονται 30 χρόνια από την κυκλοφορία του PacMan στην Ιαπωνία. Επι τη ευκαιρία, η Google δίνει τη δυνατότητα να παίξουμε το παιγνίδι από την ιστοσελίδα της. Μετατρέποντας το λογότυπό της σε ένα ζωντανό παιγνίδι PacMan, όπως φαίνεται πιο κάτω.

Καιρός να ξαναπορωθούμε με ένα από τα εθιστικότερα παιγνίδια όλων των εποχών, πατώντας, απλά το Insert Coin!


Τσιηφτές: Το κέρμα των 100 μιλς (αρχικά) και των 10 σεντ (μετέπειτα)

O υπουργός Γεωργίας συναντήθηκε με μαθητή

Αντιγράφω από το Sigmalive μια σημαντική, κατ' εμένα είδηση:

Εάν οι πολιτικοί λάμβαναν υπόψιν τις απόψεις των παιδιών για πολλά θέματα, θα έλυναν αρκετά προβλήματα στον κόσμο των μεγάλων.
Αυτό έκανε σήμερα ο Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος Δημήτρης Ηλιάδης,  ο οποίος έδωσε βήμα στον Πέτρο Καρύδη, μαθητή της Ε΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Αγ. Μαρίνας, Στροβόλου, για να καταθέσει τις εισηγήσεις του για θέματα εξοικονόμησης νερού και περιβάλλοντος.
Μάλιστα ο ίδιος ο Υπουργός με δική του πρωτοβουλία κάλεσε τον Πέτρο, μετά από επιστολή που του έστειλε ο μαθητής. Ο Υπουργός αφού ευχαρίστησε τον μαθητή συζήτησε μαζί του τις εισηγήσεις και   τον ενημέρωσε για την υδατική και περιβαλλοντική του Υπουργείου. «Είναι με μεγάλη χαρά που βλέπουμε τα νέα παιδιά να ευαισθητοποιούνται, να έχουν το θάρρος της γνώμης τους και να καταθέτουν εισηγήσεις στον αρμόδιο Υπουργό», δήλωσε ο κ. Ηλιάδης, ο οποίος συνεχάρη τον μαθητή  για τις απόψεις του.
«Είμαστε πάντα στη διάθεση για απόψεις και κριτική», είπε ο Υπουργός και πρόσθεσε τέλος ότι «Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο και σπουδαίο σε μια κοινωνία από τα νέα παιδιά που αποτελούν το μέλλον και την ελπίδα του τόπου μας».

Είναι μεγάλη χαρά που βλέπουμε υπουργό ενός κράτους στο οποίο η γεροντολαγνεία ζει και βασιλεύει (εμπειρία το λένε, τρομάρα τους!) να αφιερώνει χρόνο για να ακούσει τις εισηγήσεις ενός μαθητή, κύριε Υπουργε!.

Δημοσκόπηση Offsite - Τα φαιδρά

Οχι, δεν θα αναλύσω τα αποτελέσματα. Θα περιοριστώ σε σχολιασμό κάποιων σχολίων. Ο καθένας - κλασικά - έλεγε τον πόνο του αλλά τα πιο τρελλά είναι:

Enosi me tin Ellada: Εκτός του ότι ο ελληνάρας δεν μπήκε στον κόπο να γράψει ελληνικά, ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; Σαννα επάττισεν η Ελλάδα, οξά τούτος ζιει σε παράλληλο σύμπαν;;;

Και το θεϊκό:

Δικοινοτική Ομοσπονδία με την Ελλάδα. Δική μας οικονομία, αλλά να είμαστε Ελλάδα, όπως έπρεπε πάντα.

H λύση πανάκεια: Και ένωση και ομοσπονδία και ξεχωριστή οικονομία! Τζιαι η πίτα ολόκληρη, τζιαι ο σshύλος χορτάτος! Θέλουμεν ένωση (η προαιώνια φαντασίωση), αλλά οϊ τζιαι να ταϊζουμε τους καλαμαράδες! Τζιαι ανάθεμαν αν εκατάλαβε τι είναι η δικοινοτική ομοσπονδία. Κρίμα τα λεφτά της κυβέρνησης για επιμόρφωση...

Quo vadis, Κύπρος;

Ωρα 1:15. Η διασταύρωση παρά τον Αστυνομικό Σταθμό Λυκαβηττού στη Λευκωσία (φώτα Woolworth για τους Λευκωσιάτες) φλέγεται. Κάποιοι αποφάσισαν να βάλουν φωτιά σε μια από τις κεντρικότερες διασταυρώσεις της πρωτεύουσας. Με ξενίζει. Ζω 27 χρόνια στη Λευκωσία, αλλά πρώτη φορά βλέπω κάτι τέτοιο. Στη συγκεκριμένη διασταύρωση τουλάχιστον. Προχορώ πιο πάνω. Απαγορεύεται η κυκλοφορία κοντά στο ΑΠΟΕΛ (απο τα φώτα πριν το Hilton μέχρι τη συμβολή Λεμεσού και Καλλιπόλεως). Υποθέτω και στη τη συμβολή Στασίνου και Κένεντι. Προληπτικά. "Προσπαθούμε να μεν εσιει" όπως μου είπε επί λέξει αστυνομικός όταν τον ρώτησα τι συμβαίνει

Και πραγματικά σοκάρομαι, Είμαι σε άλλη Κύπρο; Άλλη Λευκωσία; Που εκαταντήσαμε; Στην Κύπρο είναι ασυνήθιστα αυτά τα φαινόμενα. Μπορεί να συνέβαιναν στη δεκαετία του '60 και του '70 αλλά ήταν εντελώς άλλα τα κοινονικοπολιτικά δεδομένα τότε. Τώρα; Τι άλλαξε; Γιατί αυτή η βία;

Αν θεωρούν κάποιοι πως είναι ο μαναδικός τρόπος εκτόνωσης πλανωνται πλάνην οικτραν. Προσωπικά διαφωνώ κάθετα με τον προκαθορισμένο δρόμο για κάθε νέο, αλλά συγγνώμη, υπάρχουν τζιαι άλλοι πολλοί τρόποι εκτόνωσης. Πτώση με αλεξίπτωτο που αεροπλάνο. Καταδύσεις. Bungee Jumping. Πιστέψετε με, δεν υπάρχει καλύτερη εκτόνωση, να θέλετε κάτι ακραίο. Τζιαι θα δείτε τζιαι τα όριά σας τοιουτοτρόπως! Τζιαι όϊ, εννεν εκτόνωση να δέρνεις ούτε τους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας, ούτε το οίκημαν της ούτε να δερτείς μαζίν τους εν μαγκιά. Τζιαι τούτον λέω το για ούλλους σας!

Κύριοι Δημήτρη Χριστόφια, Άντρο Κυπριανού, Νίκο Αναστασιάδη, Μάριε Κάρογιαν, Γιαννάκη Ομήρου, Μιλτιάδη Νεοφύτου, Φοίβο Ερωτοκρίτου., Φρίξο Σαββίδη, Αντώνη Δημητρίου και όλοι οι άλλοι: Μεν κάμνετε παραπάνω ζημιά. Συνάξετέ τους οπαδούς σας γιατί εννα θρηνήσουμε νεκρούς τζιαι εννα φκάλλετε κροκοδείλια δάκρυα στα ΜΜΕ. Προσέχετε γιατί σπέρνετε ανέμους τζιαι εννα θερίζετε θύελλές! Ο εχθρός μας εννεν τζιείνος που υποστηρίζει την αντίπαλην ομάδα ή το αντίπαλον κόμμα! 35 χρόνια μετά νομίζω εμπλέξαμε τα μπούτια μας!

Τραγούδια για ερωτοχτυπημένους κομπιουτεράδες - Computer Love

Αναρωτηθήκατε ποτε αν υπάρχουν τραγούδια σχετικά με τις "νέες τεχνολογίες"; Υπολογιστές, διαδίκτυο, ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης κλπ;
Την ίδια απορία είχα και γω. Το έψαξα, και σας τα παρουσιάζω. Με χρονολογική σειρά, για να βλέπουμε και την εξέλιξη της τεχνολογίας.

Και ξεκινάω με Χάρρυ Κλύν και "Computer Love" (1998). Χιουμοριστικό, σε μουσική Δ. Τσακνή, και στίχους Χ. Κλύν. Απολαύστε!



Ανοίγω το computer και ταράζομαι
Στο scrapbook σε 'χω σώσει και στο clipboard
Μου καίγεται το SCSI και το CPU
Από τα δάκρυα που τρέχουνε στο keyboard

Φορτώνω τα back up απ' το zipp-άκι μου
Και τα παλιά μας τα αρχεία κάνω copy
Μα μόλις κάνω open με το photo shop
Μου λέει το σύστημα please register this copy

60 Megabyte RAM κι όμως με ξέχασες
Στα απορρίμματα με πέταξες και μένα
Να μη σου πιάνω χώρο τώρα στο σκληρό
Μαζί με κάτι χαλασμένα δεδομένα
Να μη σου πιάνω χώρο τώρα στο σκληρό
Μαζί με κάτι χαλασμένα δεδομένα

Scannar-ισα τη μαγεμένη σου μορφή
Σε JPG format την έχω φυλαγμένη
Και τη φωνή σου σου έχω γράψει σε wav
Και real audio encode-αρισμένη

Κοιτώ το άδειο mailbox μου και πονώ
Γιατί email δεν μου στέλνεις τόση ώρα
Και με το modem δεν μπορώ να συνδεθώ
Γιατί κολλάει το γαμημένο το Eudora

60 Megabyte RAM κι όμως με ξέχασες
Στα απορρίμματα με πέταξες και μένα
Να μη σου πιάνω χώρο τώρα στο σκληρό
Μαζί με κάτι χαλασμένα δεδομένα
Να μη σου πιάνω χώρο τώρα στο σκληρό
Μαζί με κάτι χαλασμένα δεδομένα

Αφιερωμένο...

... σε ένα φίλο που περνά δύσκολες ώρες...

Κουράγιο, φίλε, κάθε εμπόδιο για καλό!

Εκστρατεία για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα (Bring them back)

Μια πολύ πρωτότυπη και ευφάνταστη ιδέα σκέφτηκαν οι ιθύνοντες της ιστοσελίδας actclick.com για να ευαισθητοποιήσουν, να ενημερώσουν, και παράλληλα να μαζέψουν συμμετοχές (ηλεκτρονικές υπογραφές) για να θέσουν το ζήτημα της επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα και των άλλων θησαυρών της Ακρόπολης στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

Χρειάζονται 1 εκατομμύριο υπογραφές για να μπορέσει το ζήτημα να τεθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιo όπως προβλέπει το Άρθρο 11.4 της Συνθήκης της Λισαβώνας. Νομίζω πως αξίζει να δοκιμάσουμε να επιστρέψουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα εκεί που ανήκουν: στο Νεο Μουσείο της Ακρόπολης!

Επήραν μας πρέφα...

τζιαι επιασαν μας στο μαϊτταππι οι ξένοι, με αφορμή την σύληση και την κλοπή των τάφων των Αρχιεπισκόπων Σωφρόνιου Γ', Κύριλλου Β' και Γ' από νεκροταφείο Αγ. Σπυρίδωνα στη Λευκωσία. Αντιγράφω από το Twitter:

• Boomersaurus Seems to be a burgeoning of ghouls in Cypress. BBC: "Cyprus archbishops' remains stolen from cemetery" http://bit.ly/91A5ZA (Έξαρση ιερόσυλων στην Κύπρο)
• goneGroomingCyprus archbishops' remains stolen from cemetery http://ping.fm/Gwxls WWW.GONEGROOMING.COM We're the Safest !!! Call us today!! (954)297-2028 (τούτοι διαφημίζουν ασφαλή ταφή ζώων. Τι σχέση εχει τούτο με την υπόθεση μας, ακόμα εν εκατάλαβα!)
• Jack_Straw33133who can i could dig and ransom here in Miami? RT @nytjim: More grave robbing in Cyprus. What is going on there?http://bit.ly/9B3c7t (Τούτος εκατάλαβε το κόλπο τζιαι γυρέφκει άτομο να ξεθάψει για να ζητήσει λύτρα)
• nytjim More grave robbing in Cyprus. What is going on there? http://bit.ly/9B3c7t

  

Ρεζίλι των σκυλιών…

Μια βραδιά στο λόυκι

Το βίντεο που θα δείτε παρακάτω, αποτελεί μουσικό ντοκουμέντο. Είναι η πρώτη εμφάνιση στην ελληνική μουσική σκηνή των Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα με το τραγούδι-σήμα κατατεθέν και εναρκτήριο λάκτισμά τους, "Μια βραδιά στο λούκι". Το τραγούδι, που ερμηνεύει ο Πάνος, πρωτοακούστηκε στους  Αγώνες Τραγουδιού της Κέρκυρας, το 1982. Οι Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού διοργανώθηκαν στην Κέρκυρα το Σεπτέμβριο του ‘81 και ’82 από το Μάνο Χατζιδάκι. 

Το τραγούδι επέλεξε ο ίδιος ο Μάνος Χατζηδάκις, ανάμεσα στο "Φάνη" και το "Γέλα πουλί μου". 

Το τραγούδι σηματοδότησε την έναρξη της μεγάλης καριέρας των δύο αδελφών τραγουδοποιών και περιλαμβάνεται στον πρώτο τους δίσκο "Ζεστά Ποτά" του 1984. O δίσκος αυτός ψηφίστηκε ως ο αγαπημένος πολλών δημιουργών τραγουδιού, στο γκάλοπ "Τα τραγούδια της ζωής μας" που διεξήγε ο "Μελωδία FM" τον περασμένο Μάιο...

Εξαιρετικό πραγματικά τραγούδι, ακούγεται ευχάριστα ακόμα και σήμερα. Το θυμήθηκα, ακούγοντας το CD του περιοδικού "Δίφωνο" με αφιέρωμα στο Χάρη και τον Πάνο, επι τη ευκαιρία της επανασύνδεσής τους για μερικές συναυλίες (και ελπίζω και για νέα δισκογραφία)

Από τους Αγώνες Τραγουδιού της Κέρκυρας (1982).

στίχοι, μουσική: Χάρης Κατσιμίχας 

Διεύθυνση ορχήστρας: Μάνος Χατζιδάκις

"Είχαμε στείλει το Φάνη, το Γέλα πουλί μου και το Λούκι...Από ό,τι μας είπαν μετά, το επέλεξε ο ίδιος (Μ.Χατζιδάκις) προσωπικά. Αργότερα είπε και σε εμένα ότι θεωρούσε τον Φάνη κάπως λεπτό θέμα ενώ στο κλίμα του Γέλα πουλί μου είχε και άλλα τραγούδια. Σαν το Λούκι όμως δεν υπήρχε κανένα. Αφού και εγώ ο ίδιος ένιωθα σαν τη μύγα μες στο γάλα όταν πήγα να το τραγουδήσω με τη φυσαρμόνικα και την κιθάρα..." (Π.Κατσιμίχας, συνέντευξη στο περιοδικό "Δίφωνο", τεύχος 30 - Μάρτιος 1998).

Προχτές εκεί που τα 'πινα με κάποιο κολλητό μου

κοιτώ και βλέπω πίσω μου δυο μάτια δυο ματάκια

γυρίζω στον δικό μου, ο τύπος μου, Νικόλα

και μένα, μ' απαντάει, και εκεί αρχίσαν όλα

Εγώ αυτοσυγκεντρώθηκα για να την μαγνητίσω

αυτά είναι κόλπα ζόρικα που κάνουν στην Ινδία

αλήθεια σας το λέω, απότυχα τελείως

δε μου 'δινε καμία, μα καμία σημασία.

Όπως καταλαβαίνετε δε μ' έπαιρνε καθόλου

αλλά εξακολούθησα ερήμην να κοιτάω

ο φίλος μου εγκρίνιαζε, βρε Χάρη, σου μιλάω

για πες μου, σε κοιτάει; καθόλου τ' απαντάω

Σε μια στιγμή το βλέμμα της πλανήθηκε στο χώρο

κι απάνω μου σταμάτησε σαν κάτι να ζητούσε

ταράχτηκα και σκέφτηκα, Θεέ μου, εμένανε κοιτάει

όμως εκείνη κοίταγε να βρει τον σερβιτόρο

Βοήθεια, Χριστιανοί, κοντεύω να φλιπάρω

εγώ για κείνη χάνομαι και κείνη ούτε με ξέρει

αχ, να 'μουνα αεράκι, καπνός από τσιγάρο

στα στήθια της να μπαίνω και κείνη ας μη με θέλει

Βοήθεια, Χριστιανοί, κοντεύω να φλιπάρω

ζηλεύω όποιον της μιλά και όποιον την κοιτάει

μα πιο πολύ ζηλεύω εκείνον π' αγαπάει

σαν τρέμει το κορμάκι της και σαν λιγοθυμάει