Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2008

Ξέρετε από e-mail?

Εμπήκα στην ιστοσελίδα ελληνικής αλυσίδας καταστημάτων, η οποία δραστηριοποιείται και εδώ, ψάχνοντας για τα τηλέφωνα των εν Κύπρω καταστημάτων. Τα βρήκα και διαπίστωσα πως είναι γραμμένα με ελληνικό τρόπο (+3572)2ΧΧΧΧΧΧ αντί (+357)22ΧΧΧΧΧΧ. Άμα καταφέρει ο ελλαδίτης που έρχεται στην Κύπρο να πάρει τηλέφωνο, να μου φτύσετε.

Τελος πάντων, έψαξα να βρω κάποιο e-mail ή κάποια φόρμα επικοινωνίας για να τους ενημερώσω (αφού δε βρέθηκε κάποιο εν Κύπρω στέλεχος της εταιρείας να στραβωθεί αυτή τη "λεπτομέρεια"). Τίποτα. Τζίφος. Νάδα. Πιττί (που λέει κι ο τούρκος). Δεν είχαν ΕΝΑ e-mail για να επικοινωνήσει κάποιος μαζί τους. Έχουν ολόκληρη τρισδιάστατη εικονική περιπλάνηση και δεν σκέφτηκαν (γιατι δεν νομίζω να μην έχουν - αν και τίποτα δεν αποκλείεται) να βάλουν ΜΙΑ σελίδα για επικοινωνία;

Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2008

Blogging

Και σε συνέχεια του προηγουμένου, ιδού το κείμενο των 9 κεντρικών αρχών των bloggers , έτσι όπως έχει ήδη ανέβει σε πολλές δεκάδες Ελληνικά ιστολόγια.

1. Τα blogs είναι διάλογος - ελεύθερος ανεμπόδιστος διάλογος ανάμεσα σε πολίτες.

2. Τα blogs είναι μια πρόσκληση σε διάλογο, σε διαφωνία, και επικοινωνία.

3. Τα blogs δεν κέρδισαν το ενδιαφέρον της κοινωνίας επειδή λένε ψέματα συκοφαντούν. Το κέρδισαν επειδή η κοινωνία έχει ανάγκη από μια αυθεντική φωνή.

4. Τα blogs είναι το δικαίωμα του καθενός να εκφέρει την άποψή του. Δεν υπάρχουν “ενημερωτικά” και “μη ενημερωτικά” blogs. Μέσα από το διάλογο όλοι κάτι μαθαίνουμε.

5. Τα blogs δεν τα γράφουν επαγγελματίες - τα γράφουν πολίτες. Μπορεί να αξιοποιούν την όποια επαγγελματική τους εμπειρία, μπορεί και όχι.

6. Ο blogger δεν χρησιμοποιεί εθνικούς πόρους (όπως οι τηλεραδιοσυχνότητες), και συνεπώς δεν μπορεί να μπαίνει σε καλούπια ο τρόπος και το περιεχόμενο της έκφρασής του. O blogger αξιοποιεί το απεριόριστο μέγεθος του παγκόσμιου Δικτυακού ιστού για να εκφράσει και τη δική του άποψη.

7. Η Πολιτεία, τα Media, οι επιχειρήσεις, και όλοι οι θεσμοθετημένοι οργανισμοί της Ελληνικής κοινωνίας, αξίζει να παρακολουθούν τους bloggers και τον διάλογο τους. Ακόμα καλύτερο θα είναι να συμμετέχουν ισότιμα σε αυτόν το διάλογο. Θα μπορέσουν και οι ίδιοι να γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας την άποψη του απλού πολίτη, αντί να προσπαθούν να την περιορίσουν στα δικά τους καλούπια.

8. Το δικαίωμα του blogger να γράφει ελεύθερα την άποψή του είναι ιερό. Αν με αυτά που γράφει καταπατά συγκεκριμένες νομοθετικές διατάξεις, υπάρχουν νόμιμες διαδικασίες για την δίωξή του.

9. Στο βαθμό που δεν παραβιάζει με σαφή τρόπο διατάξεις του νόμου, η ανωνυμία είναι δικαίωμα του blogger.

Press-GR

Παρακολουθώ με αγωνία τις εξελίξεις στο θέμα της δίωξης του ελληνικού blog press-gr. Το press-gr δέχεται έναν ανελέητο πόλεμο από κάποιους, για εκβιασμό συντάκτη του "Βήματος" των Αθηνών (βλέπε εδω και εδώ) και μιλούν για "τρομοκρατία του Διαδικτύου". Η οποία δίωξη, σημειωτέον πως βασίζεται σε 2 εκβιαστικά e-mails που ισχυρίζεται πως έλαβε ο εν λόγω δημοσιογράφος. Τα οποία, αν δείτε το πρώτο link που παρέθεσα προέρχονται απο Yahoo.gr, και μπορεί να τα έχει στείλει ο καθένας, ακόμα και ο ίδιος ο δημοσιογράφος του Βήματος. Αν αποδείξει κάποιος ότι τα εκβιαστικά e-mails προέρχονται όντως από κάποιο εκ των διαχειριστών του press-gr, τότε και μόνον τοτε θα δεχτώ πως έχει δίκαιο ο δημοσιογράφος του "Βήματος". Μέχρι τότε, για μένα είναι απλώς ένας προβοκάτορας σε εντεταλμένη υπηρεσία. Και εξηγούμαι:
Προσωπικά πιστεύω πως πρόκειται περί απόπειρας λογοκρισίας και εκφοβισμού των bloggers του Διαδικτύου. Στην Ελλάδα φοβήθηκαν ένα μέσο ενημέρωσης ανεξάρτητο και μη υποκείμενο, ούτε συνεργάτη στα συμφέροντα και τη διαπλοκή στα οποία είναι χωμένα μέχρι το λαιμό τα παραδοσιακά ΜΜΕ. Φοβήθηκαν τα blogs και τη δύναμικη που αναπτύσσεται από αυτόν τον "Τρίτο Δρόμο" (για να χρησιμοποιήσω πολιτικούς όρους) για την ενημέρωση. Κυρίως από μορφωμένους και σκεπτόμενους πολίτες που ψάχνουν κάτι πέρα απο την ελεγχόμενη ενημέρωση που προσφέρουν τα παραδοσιακά ΜΜΕ.
Ήδη στην Ελλάδα μιλάνε για θέσπιση περιορισμών που να διέπουν την λειτουργία των blogs. Δηλαδή θα μπει και η Ελλάδα στον κατάλογο των χωρών που ΛΟΓΟΚΡΙΝΟΥΝ το Διαδίκτυο (μαζί με άλλες "δημοκρατικές χώρες" όπως την Κινα, την Τουρκία, το Πακιστάν και το Αφγανιστάν) !!!! Μη ξεχνάμε βεβαίως πως η Ελλάδα έχει προηγούμενο σε σχέση με αποφάσεις και νομεθεσίες που "περιορίζουν" την ανάπτυξη των υπολογιστών και του Διαδικτύου. Όπως τη νομοθεσία για τα ηλεκτρονικά παιγνίδια και τις συλλήψεις ατόμων που επαιζαν Counter Strike σε Internet Cafe πριν από μερικά χρόνια). !!!! Πραγματικά αυτά που συμβαίνουν στη "μητέρα πατρίδα" είναι τραγελαφικά (για να μην πω απλά τραγικά).
ΕΛΠΙΖΩ και ΕΥΧΟΜΑΙ να μην ζήσουμε και στον τόπο μας τέτοιες καταστάσεις. Να αντιμετωπίζεται, δηλαδή, ο blogger, ως ΚΟΙΝΟΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ.
Το πιο ωραίο το διάβασα εδω. Στα πλαίσια του "κανονιστικου" (λέγε με λογοκριτικού) πλαισίου που επεξεργάζεται η ελληνική κυβέρηση περιλαμβάνεται και το εξής: " η αναγραφή τού κατά νόμον υπευθύνου στην αρχική σελίδα του ιστοτόπου".
Καλά, πως θα μπορέσει να το επιβάλει, ή ακόμα και να το κυνηγήσει, σε όλους εμάς που είμαστε στο blogger.com ή στο wordpress.com, το οποίο υπόκειται στην Αμερικανική και όχι στην Ελληνική νομοθεσία και δεν είμαστε (εξ όσων γνωρίζω) υποχρεωμένοι να αναγράφουμε το όνομά μας ή να κατηγοριοποιούμε το blog μας σε "ενημερωτικού" και "μη ενημερωτικού" χαρακτήρα"; Μήπως θα κάψουν την πρόσβασή μας στο Google?

Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2008

Εκλογικό SMS

Έλαβα προ ολίγου ένα SMS το οποίο γράφει τα εξής:

CNN NEWS 15 July 2011
Turkey with the support of NATO invaded today and occupied the remaining of the Cyprus Island, the only COMMUNIST country in the world besides Cuba. YOU can change history next Sunday and prevent the above news from happening. Vote for τhe NON communist. Pass this message to 9 of your friends and Cyprus will be saved.

Εάν το παραπάνω SMS είναι χιουμοριστικό, χαίρομαι για την εφευρετικότητα και το χιούμορ του συντάκτη του. Εαν όχι όμως τότε πολύ φοβάμαι πως κάποιοι (που επαγγέλονται την πρόοδο και όχι την οπισθοδρόμηση) ζουν στα 1960, ειναί οι οπισθοδομικότεροι των οπισθοδρομικών, και δεν θα έπρεπε να κατηγορούν τον απερχόμενο πρόεδρο τηε Δημοκρατίας, αλλά να συνταχτούν μαζί του.

ΥΓ: Πιθανόν, ειδικά μετά την αποχώρηση Κάστρο, το 2011 η Κούβα να μην είναι κομμουνιστική χώρα. Και δεν νομίζω, εαν εκλεγεί ο Χριστόφιας, να εφαρμόσει κομμουνιστικό σύστημα, αφού έχει διακυρήξει πως θα βασιστεί στη μικτή οικονομία.



Προεδρικών εκλογών συνέχεια...

  • Τελείωσε (επιτέλους) το πρώτο ημίχρονο των Προεδρικών Εκλογών. Έξω το αδιαφιλονίκητο φαβορί (Τάσσος), πρώτο το μεγάλο αουτσάιντερ (Γιαννάκης).
  • Στη "μητέρα πατρίδα" άρχισε το μοιρολόι. Την χάνουμε την Κύπρο, Η Κύπριοι είναι άξιοι της μοίρας τους κλπ κλπ. Απον αππέξω του χορού, πολλά τραούδκια ξέρει, που λέει και ο θυμόσοφος λαός.
  • «Εθνικόφρονες» Vs «Προλετάριων», άλλως «Καπιταλιστές» Vs «Κομμουνιστών». Το ντέρμπι των «αιωνίων» άρχισε. Και σε ένα τέτοιο ντέρμπι δεν χωράνε προβλέψεις. Τριπλή παραλλαγή, 1Χ2.
  • Άρχισε και συνεχίζεται το γλείψιμο στον απερχόμενο Πρόεδρο. Εκεί που τον έκραζαν, τώρα τον γλύφουν. Από «απορριπτικός» έγινε «πατριώτης». Το δέλεαρ της εξουσίας άλλαξε πλέον το πολιτικό σκηνικό. Η «επίθεση φιλίας» μεταξύ των πέρασε αλλά δεν ακούμπησε. Πλέον άρχισαν οι γνωστές αντιπαραθέσεις.
  • Προς Κύριο Τορναρίτη: Πας μη Συναγερμικός βάρβαρος;
  • Οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών, λέει, στηρίζουν Κασουλίδη. Το ίδιο και ο κ. Γιαννάκης Μάτσης. Υπήρχε δηλαδή έστω και μία στο εκατομμύριο πιθανότητα να στηρίξουν τον «εξαποδώ» (κατά την άποψή τους πάντα) Γ.Γ. του ΑΚΕΛ;
  • Ο κεντρώος χώρος (ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ) στηρίζει Χριστόφια. Πάμε για αναβίωση της τριμερούς; Η οποία διαλύθηκε στα εξ ων συνετέθη τον Ιούνιο;
  • Υπομονή μέχρι την Κυριακή. Αλλά μέχρι τότε έχουμε πολλά να δούμε. Και είθε να κερδίσει ο καλύτερος (για την Κύπρο και τους πολίτες της).

Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2008

Τόπο στα νιάτα

Αντιγράφω από τον σημερινό Φιλελεύθερο (πηγή):

Το κείμενο δεν αποτελεί πληρωμένη διαφήμιση
ΤΗΣ ΧΡΥΣΤΑΛΛΑΣ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Αν πιστεύετε ότι ένας άνθρωπος 70 συν, δεν μπορεί να διεκδικεί την προεδρία, συνεχίστε την ανάγνωση. Σύμφωνα με επιστημονική μελέτη, στην οποία συμμετείχαν δύο εκατομμύρια άνθρωποι από 80 χώρες και η οποία θα δημοσιευτεί στην επιθεώρηση Social Science & Medicine, οι άνθρωποι -αν την βγάλουν καθαρή μέχρι τότε- στα 70 νιώθουν τόσο ευτυχείς και ψυχικώς υγιείς όσο και οι εικοσάχρονοι. Η πείρα δε κι η ωριμότητα είναι δεδομένη γι' αυτό και δεν αποτέλεσε αντικείμενο της έρευνας. Σύμφωνα πάντα με την εν λόγω επιστημονική μελέτη, οι άνθρωποι παρουσιάζουν τα μεγαλύτερα συμπτώματα κατάθλιψης στα 44 τους. Οι γυναίκες νιώθουν πιο δυστυχείς πλησιάζοντας τα 40, ενώ οι άνδρες τα 50. Και κάπου στο ενδιάμεσο κινδυνεύουν σοβαρά. Ειδικότερα, όπως αναφέρει ο καθηγητής Άντριου Όσβαλντ του πανεπιστημίου του Γουόρικ, «η ίδια κλιμάκωση του κινδύνου κατάθλιψης στη μέση ηλικία καταγράφηκε σε άνδρες και γυναίκες, οικογενειάρχες και εργένηδες, πτωχούς και πλούσιους, άτεκνους ή πολύτεκνους». Ο καθηγητής Όσβαλντ πιθανολογεί ότι όλοι μας με το πέρασμα των ετών προσαρμοζόμαστε στις ικανότητες και τις δυνατότητές μας και εξοικειωνόμαστε με τις αδυναμίες μας. Όταν φτάνουμε στη μέση ηλικία συνειδητοποιούμε ποιοι είναι οι στόχοι που δεν θα πετύχουμε ποτέ. Κι τούτο μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη. Ένας άλλος λόγος για την κλιμάκωση των ποσοστών κατάθλιψης στη μέση ηλικία είναι η διαδικασία σύγκρισης. Βλέπουμε τους συνομηλίκους να πεθαίνουν και αρχίζουμε να εκτιμάμε πολύ περισσότερο τη ζωή μας. Από την «περίοδο της κατάθλιψης συνερχόμαστε αφού κλείσουμε μισό αιώνα ζωής. Κι όταν φτάσουμε στα 70 και εφόσον διατηρούμε την υγεία μας νιώθουμε εικοσάχρονοι. Γι' αυτό μην παραπονεθεί ξανά κανείς πως μας κυβερνά η ίδια γενιά που κυβερνούσε και τη δεκαετία του '60. Αν μας κυβερνούσε κάποιος 40-50 θα υποφέραμε από τα συμπτώματα της κατάθλιψης του. Βλέπετε τι πάθανε κι οι Γάλλοι με τον Σαρκοζί να προσπαθεί να ανανεωθεί. Ενώ ένας 70άρης και βάλε τα έχει όλα αυτά λυμένα κι είναι σαν ένας 20χρονος, συν τη σοφία που απέκτησε στο πέρασμα των χρόνων.

Συγγνώμη, επειδή κάποιος έχει καλύτερη ψυχική υγεία στα 70 του, πρέπει να τον επιλέξουμε; Δεν μιλάω συγκεκριμένα για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Τις ίδιες αντιρήσεις είχα και όταν έβαλε υποψηφιότητα, πίσω στα 1993, ο Πρόεδρος Κληρίδης. Και η σωματική του υγεία; Η πνευματική του διαύγεια; Αν, λόγω κάποιων προβλημάτων υγείας χορηγείται σε αυτόν φαρμακευτική αγωγή η οποία επηρεάζει την ικανότητα λήψης αποφάσεων του; Αν πάσχει από πρώιμη γεροντική άνοια η οποία θα τον επηρεάσει σε κάποια φάση στο μέλλον; Η νοοτροπία της δεκαετίας του '60 που επιβάλλεται να αποβληθεί; ΑΜΑΝ με την γεροντολαγνεία σε αυτό τον τόπο!
Ο Bill Clinton ήταν 46 ετών όταν ανέλαβε την προεδρία των ΗΠΑ το 1993, ο Tony Blair 44 όταν ανέλαβε την πρωθυπουργία της Μεγάλης Βρετανίας το 1997, ο Κώστας Καραμανλής 41 όταν ανέλαβε την ηγεσία της ΝΔ και 48 όταν κέρδισε τις εκλογές το 2004. Ο Nicolas Sarkozy 52 όταν ανέλαβε πέρσι την προεδρία της Γαλλίας. Εμείς γιατί πρέπει να ανεχτούμε έναν 70χρονο για Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Για την εμπειρία του; Άλλωστε, η ιστορία έχει αποδείξει πως η πολιτική (και όχι μόνο) νοοτροπία της γενιάς εκείνης έχει αποδειχτεί λανθασμένη και επικίνδυνη. Τόπο στα νιάτα, Κυρία Χατζηδημητρίου!

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2008

Οδηγός προφοράς ξένων λέξεων

Πάντοτε με εκνεύριζε ο τρόπος προφοράς ξένων (αλλά και ελληνικών πολλές φορές) λέξεων και τοπωνυμίων και έτσι καταγράφω κάποιες βασικές αρχές.

Κανόνας πρώτος (και απαράβατος): ΔΕΝ αντιγράφουμε ΠΟΤΕ την γραφή ή προφορά (κυρίως) των εξ Ελλάδος δημοσιογράφων / αθλητικογράφων. Εξ ορισμού η προφορά τους δεν έχει τα διπλά ή τα παχιά σύμφωνα. Κανένας έλληνας δεν μπορεί να προφέρει σωστά τους φθόγγους sh, j, dj, ch, (φίλε αθλητικογράφε του MEGA – το οποίο προφέρεται mega και όχι menga – το Ipswich προφέρεται Ιπσουιch, όχι Ίπσουιτς) καθώς και τα σύμφωνα c, p, t (παράδειγμα οι λέξεις create, peter, toy, show, Jupiter, channel). Έχουν την τάση να προφέρουν με λατινική προφορά πολλές λέξεις. Παράδειγμα κλασικό: το σαπούνι Lux (το προφέρουν “λουξ”). Όπως και να τονίζουν στη λήγουσα, όπως οι Γάλλοι.


Παράδειγμα: Η λέξη Madeleine. Γαλλιστί προφέρεται Μαντλέν. Αγγλιστί Μαντελιν. Και ελληνιστί Μαντλίν. Ένας αχταρμάς. Η πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Madeleine Albright (Μάντελιν Όλμπραϊτ) προφερόταν (και γραφόταν) Μαντλίν Ολμπράιτ). Το Hampshire προφέρεται (και γράφεται) Χάμπσαϊαρ και όχι Χαμσάιρ,
Επίσης κατάληξη –ey προφέρεται αγγλιστί «ι» και γαλλιστί «ε». ΠΟΤΕ «έι».Λέμε Νάιτλι (Knightley), Ρόμνι (Romney), Ρούνι (Rooney), Κλούνι (Clooney). Ακόμα και το volley προφέρεται vol-ee και όχι vol-ey. Πώς είναι δυνατόν να προφέρεις το Knightley "Νάιτλι", αλλά το Clooney "Κλούνεϊ" ;

Επίσης, λανθασμένα προφέρονται τα πλείστα σλάβικα ονόματα. Κύριοι αθλητικογράφοι, το DJ προφέρεται dj και όχι «τζ». Το –ic, -ac - καταλήξεις σλαβικών ονομάτων – προφέρεται «ιch» και όχι «ιτς». Έτσι ο Djordjevic του Ολυμπιακού Πειραιώς προφέρεται “Djor-dje-vich” όχι "Τzortzevits". Εκατάλαβες κύριε Αντρέα Πογιατζιή;

Και τέλος, φίλτατοι συμπατριώτες: Δεν θεωρούμε ότι οποιοδήποτε σύμφωνο ή δίφθογγο προφέρεται διπλό ή παχύ. Λέμε Καρφούρ (Carrefour) και όχι Κκαρφουρ, Λάτσιο (Lazio) και όχι Λαtcho.

Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 2008

Οργή

Μέτα το παιγνίδι Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης" που έληξε με επικράτηση του Ολυμπιακού με 4-0, δύο οπαδοί του Παναθηναϊκού μαχαίρωσαν 2 οπαδούς του Ολυμπιακού με αποτέλεσμα ο ένας να χάσει τη ζωή του και ο άλλος να κινδυνεύσει να τη χασει - ευτυχώς τώρα είναι εκτος κινδύνου.

ΠΟΙΟΣ
ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟΣ ΣΚΟΤΩΝΕΙ για την ΜΑΠΠΑ;

Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2008

Ανανδρία (2)

Είχα σκοπό να γράψω για κάτι άλλο, αλλά έμαθα κάτι που με εξόργισε περισσότερο και από το προηγούμενο. Κάποιοι, ανεγκέφαλοι να τους πω, ΖΩΑ να τους πω, ανθρωπάρια να τους πω, έφτιαξαν ιστοσελίδα, ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΟΙΧΗΜΑ πότε ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ο κ. Χριστόδουλος. ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ! ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΔΥΝΑΤΟΝ! ΕΛΕΟΣ! ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!

Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 2008

Ανανδρία


Τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλο προσωπικά δεν τον συμπάθησα ποτέ. Θεωρώ ότι το άνοιγμα που έκανε στη νεολαία ήταν υποκριτικό και πως η μετέπειτα συμπεριφορά του απεδύκνειε του λόγου το αληθές: πως δεν είχε αλλάξε νοοτροπία η Εκκλησία της Ελλάδος και πως τα "ανοίγματά" του ήταν απλά επικοινωνιακά τρικ. ΑΛΛΑ αυτό που θα δείτε πιο κάτω με εξόργισε

"Δρυός πεσούσης, πας ανηρ ξυλεύεται" έλεγαν οι αρχαίοι, αλλά αυτό είναι ΑΝΑΝΔΡΙΑ. Αν είχαν τα .. guts, ας τον χτυπούσαν όταν ήταν όρθιος. Όχι τώρα, που είναι άρρωστος με καρκίνο!





Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2007

Τίτλοι τέλους για το Netscape



Όσοι ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν δειλά-δειλά το (τότε) καινοφανές και πρωτοεμφανιζόμενο (για τα Κυπριακά δεδομένα) Διαδίκτυο, κάπου στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, είτε από την οικία/ χώρο εργασίας τους (σπανιότερα) είτε από τα πρώτα Internet Cafe (όπως το θρυλικό Theatro Cybercafé στην παλιά Λευκωσία) μυήθηκαν χρησιμοποιώντας ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα πλοήγησης (browser). Τον θρυλικό Netscape Navigator (εκδόσεις 3 & 4). Χρησιμοποιώντας τον μυηθήκαμε και γαλουχηθήκαμε στα μυστικά αυτού που σήμερα θεωρείται κοινός τόπος, αλλά για μας ήταν άγνωστο τοπίο προς εξερεύνηση: τι είναι, πως το χρησιμοποιείς, τι μπορείς να κάνεις με αυτό. Το Netscape ήταν ο πλοηγός που είχε τη μερίδα του λέοντος στις προτίμησης των -λιγοστών, τότε - χρηστών του Διαδικτύου, με ποσοστά που ξεπερνούσαν το 90%!


Προσωπικά, συνδέω το Netscape με τα φοιτητικά μου χρόνια: Καθώς τα workstations στα εργαστήρια του Πανεπιστημίου που σπούδασα είχαν αποκλειστικά Unix (Sun Solaris για την ακρίβεια, τα Windows εθεωρούντο μίασμα) και ο Internet Explorer, που σήμερα κατέχει τη μερίδα του λέοντος είχε μόλις αρχίσει να γίνεται ανταγωνιστικός (στην έκδοση 3), και δεν υπήρχε έκδοσή του για Unix (όπως και σήμερα) , οι εκδόσεις 3.04 και 4.04 του Netscape Navigator με συντρόφευαν στις πρώτες διαδικτυακές μου αναζητήσεις.


Πως και θυμήθηκα τον -έκπτωτο πλέον- Netscape; Απλούστατα, διαβάζοντας πως η AOL, η οποία αγόρασε την Netscape Communications το 1998, εγκαταλείπει το Netscape από την 1η προσεχούς Φεβρουαρίου. Η κάμψη του σε σχέση με τον Internet Explorer καθώς και η ανάδυση νέων προγραμμάτων πλοήγησης (όπως είναι ο Opera και o Firefox) ήταν οι λόγοι που οδήγησαν την AOL στην εγκατάλειψη του Netscape και την προώθηση των χρηστών στο Firefox (στη μηχανή του οποίου βασίζονταν οι τελευταίες εκδόσεις του). Τέλος εποχής, λοιπόν και ταυτόχρονα ένα μεγάλο αντίο στο θρυλικό (και ιστορικό πλέον) browser.



Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2007

Καλές Γιορτές

Ο γράφων θα ήθελε να ευχηθεί σε όλους Καλές Γιορτές, "αίσιον και ευτυχες το νέον έτος 2008" και καλή τύχη στος υποψηφίους (πρώτα) και στον Ελληνικό Κυπριακό λαό (δευτερευόντως).

Ο φόβος της λύσης

Τις προάλλες, καθώς περιπλανιόμουν στον κυβερνοχώρο, έπεσα πάνω σε ένα άρθρο για την Κύπρο, στη Φρικηπαιδεία. Η Φρικηπαιδεία είναι παρωδία της Βικιπαιδείας (Wikipedia). Το άρθρο τιτλοφορείται «Φαινόμενο Μακαρίου Doppler» και εν ολίγοις αναφέρει πως «όσο περισσότερο πλησιάζει η πιθανότητα επίλυσης του Κυπριακού, τόσο αυξάνει η συχνότητα και η ένταση της επίθεσης του Προέδρου της Κύπρου κατά του σχεδίου επίλυσης, κατά της Ελλάδας, κατά της Τουρκίας, κατά της Αγγλίας, κατά των ΗΠΑ και κατά της διεθνούς κοινότητας.» Αν και χιουμοριστικό, το «άρθρο» εμπερικλείει αλήθειες. Όσες φορές προτάθηκε σχέδιο/πλαίσιο λύση, είτε απορρίφθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (όλες οι πρωτοβουλίες την περίοδο 1977-1988, πλην των Συμφωνιών Κορυφής του 1977 και 1979, οι οποίες ήταν γενικές και αόριστες) είτε από το λαό, ο οποίος στις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις (Ιδέες Γκάλι 1993, Σχέδιο Ανάν 2003) επέλεξε για πρόεδρο τον υποψήφιο που απέρριπτε τα σχέδια αντί του απερχόμενου προέδρου που τα υποστήριζε (Κληρίδης – Βασιλείου 1993, Παπαδόπουλος – Κληρίδης 2003).

Εμένα τούτο μου δίνει την αίσθηση ότι φοβόμαστε τη λύση. Πρώτον διότι τα δεδομένα μετά τη λύση είναι άγνωστα και ως γνωστόν το άγνωστο φοβίζει και δεύτερο διότι στην πλευρά μας δεν καλλιεργείται νοοτροπία λύσης του προβλήματος. Δεν προετοιμαζόμαστε για τη λύση. Καλά καλά (προ της υποβολής του Ανάν ) δεν ξέραμε πως θα ήταν η λύση. Καλά καλά επίσης δεν ξέραμε τι σημαίνει «διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία» η οποία περιλαμβάνεται στη Συμφωνία Μακαρίου – Denktash από το 1977 Η πολιτική μας ηγεσία, αντί να μας προετοιμάζει για την πιθανή λύση, αναλώνεται σε κούφια και άνευ ουσίας συνθήματα («Όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους», «Αποχώρηση του στρατού κατοχής») καθώς και πολιτική μίσους και δαιμονοποίησης έναντι των Τ/Κ, με τους οποίους, καλώς η κακώς θα κληθούμε να εφαρμόσουμε την όποια λύση.
Θα μου πεί κάποιος, "Ναι, αλλά απο τους Τούρκους και τους Τ/Κ έχουμε υποφέρει πολύ". Συμφωνώ, όμως και αυτοί από εμάς (άσχετα αν αυτό αποσιωπάται). Πως θα εφαρμοστεί λύση βιόσιμη αν δεν καταλαγιάσουν τα πάθη και τα μίση του παρελθόντος;

Τελευταίως πιστεύω πως αιθεροβατούμε. Πιστεύουμε πως θα ξυπνήσουμε ένα πρωί και, ως εκ θαύματος, όλοι οι «άλλοι» θα έχουν φύγει και θα έχουμε μείνει μόνοι μας. Και μετά ξυπνήσαμε.

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2007

Η χώρα των οξύμορων

Στην Ελλάδα (που όλα τα οξύμωρα συμβαίνουν) ο Υπουργός Απασχόλησης (ο αντίστοιχος του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων της Κύπρου) απασχολεί τρείς ανασφάλιστους (δηλαδή χωρίς Κοινωνικές Ασφαλίσεις και Ιατροφαρμακευτική περίθαλψη) αλλοδαπούς. Και δεν άνοιξε μύτη. Ούτε και παραιτήθηκε. Και τον στηρίζει και ο Καραμανλής. Κολιός κολιού μάτι βγάζει; Αυτούς ψήφισαν οι εν Ελλάδι πολίτες για κυβέρνηση. Αλλά τουλάχιστον στην Ελλάδα, άμα τους ενοχλεί κάτι αντιδρούν με απεργίες και πορείες. Απεργίες και πορείες μεν, ψηφίζοντας το ίδιο κόμμα, δε. Είναι ή δεν είναι «η χώρα των οξύμωρων»;

Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2007

Κύπριοι και ηλεκτρονικό εμπόριο

«Άγνωστο για τους περισσότερους Κύπριους το Ηλεκτρονικό Εμπόριο» γράφει σήμερα η «ΜΑΧΗ», «Για λίγους το ηλεκτρονικό εμπόριο στην Κύπρο» ο «Φιλελεύθερος», επικαλούμενα την πρόσφατη έρευνα της Στατιστικής Υπηρεσίας για ΧΡΗΣΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΣΤΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ, 2007 καθώς και αυτήν της Eurostat για τη χρήση του Internet στην Ευρώπη, 2007. Υπάρχουν αρκετά ενδιαφέρονται στοιχεία, εγώ θα εστιάσω στα εξής: Το πρώτο τρίμηνο του έτους χρησιμοποίησε το Internet (έστω και 1 φορά) το 38% των Κυπρίων. Από αυτούς το 80,8% το χρησιμοποιούν τουλάχιστον 1 φορά τη βδομάδα. Από αυτό το 38%, ένα 40,6% θα ήθελαν να το χρησιμοποιούν περισσότερο. Πέραν της έλλειψης χρόνου, ένα 19.5% από αυτούς φοβούνται θέματα ασφάλειας και προσωπικών δεδομένων. Επίσης, μόνο ένα 7,8% έκανε αγορές από το Internet το 2007. Εγώ θα ήθελα να δω τους λόγους για τους οποίους ΔΕΝ χρησιμοποιείται το Internet και δεν επιλέγουμε αγορές μέσω διαδικτύου.

Δεν φτάνει όμως που είμαστε οι πιο συντηρητικοί στην ΕΕ, τα ΜΜΕ και διάφοροι άλλοι δεν βοηθούν στην εμπέδωση και ανάπτυξη διαδικτύου (κόστος σύνδεσης, δημιουργία φόβου για το Internet).Όταν, κύριοι, τρομοκρατείτε τον κόσμο, χρησιμοποιώντας τίτλους του τύπου «Αδειάζουν λογαριασμούς με ένα κλικ στον υπολογιστή» χωρίς να τους λέτε πώς να προστατευτούν (και πως χρειάζεται απλή κοινή λογική στις συναλλαγές στο δίκτυο), αγαπητοί μου πως περιμένετε να αυξηθεί το ποσοστό που κάνει αγορές;

Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2007

Να απαγορεύσουμε στους Άγγλους (!!!!!)

Διάβασα στον «Πολίτη» της περασμένης Τετάρτης (28/11/2007) επιστολή από κάποιον αναγνώστη με τίτλο «Να απαγορεύσουμε στους Άγγλους». Το άρθρο εν ολίγοις γράφει πως εαν οι Άγγλοι προχωρήσουν στη συμφωνία με την Τουρκιά για την λεγόμενη «ΤΔΒΚ» να απαγορεύσουμε (!) στους Άγγλους τουρίστες την είσοδο στα εδάφη μας (!!!). Και διερωτώμαι αν ο εν λόγω Κύριος έχει γνώσιν του τι λέει. Μια κυπριακή παροιμία λέει πως «Άμαν ο Θεός θέλει να σκοτώσει τον λύμπουρα, διά του φτερά για να πετάσει».

Η Κύπρος είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Αγγλία είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Έ.Ε. πολίτης κράτους-μέλους της Ένωσης έχει (μεταξύ πολλών άλλων) δικαίωμα ελεύθερης διακίνησης και εγκατάστασης σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος της Ένωσης. Αν κάνουμε κάτι τέτοιο, θα μας κράξει (ή μάλλον θα γελά μαζί μας) ολόκληρη η υφήλιος. Χώρια οι οικονομικές κυρώσεις που θα φάμε λόγω παραβίασης των κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έχω την εντύπωση οτι δεν έχουμε αντιληφθεί τι εστί Ε.Ε. Νομίζουμε πως οι Ευρωπαίοι (και δη οι Άγγλοι) τρων κόνναρα τζιαι εμείς είμαστε οι έξυπνοι.

Επίσης, πάνω στους Άγγλους τουρίστες (και στον τουρισμό γενικότερα) βασίζεται σε μεγάλο βαθμό η οικονομία μας (διότι βάλαμε όλα τα αυγά μας σε ένα καλάθι). Όποτε μας σνομπάρουν, οι επιπτώσεις στην οικονομία είναι εμφανείς. ΘΑ ΠΕΙΝΑΣΟΥΜΕ.
Συμφωνώ με τον συγγραφέα στο γεγονός πως «Έχει τζι' αλλού πορτοκαλιές που κάμνουν πορτοκάλια». Εδοκιμάσαμε να έβρουμε αυτές τις πορτοκαλιες αλλά δεν μας βγήκε. Και διερωτώμαι: Περνά μας; Έχουμε στρατηγική (στρατηγική, όχι το άρπα κολλα που εφαρμόζουμε όταν έβρουμε «τα δκυό στενά») για προσέλκυση ποιοτικού τουρισμού; Έχουμε κάτι να προσφέρουμε εκτός από “sun, sea and sex” το οποίο προσφέρουν (πολύ φθηνότερα) και άλλες μεσογειακές χώρες; Έχουμε κάνει κάτι για να πατάξουμε την αισχροκέρδεια στις τουριστικές περιοχές; Ας τα κάνουμε αυτά όλα, ας προσεγγίσουμε ποιοτικό τουρισμο, και βλέπουμε πως θα ξεφορτωθούμε τους Άγγλους φθηνοτουριστες που ζητάνε ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ που προσφέρουμε: ήλιο, θάλασσα και φτηνή διασκέδαση. ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ.
Το πιο ωραίο το άφησα για το τέλος: "Ας το δοκιμάσουμε και αυτό το μέτρο. Ίσως λυγίσουμε τα Εγγλεζάκια και αναθεωρήσουν τη συμφωνία τους με τους Τούρκους".(!!!!!!!!!)
Κύριε μου, αιθεροβατείτε. Τα "Εγγλεζάκια" (όπως τα αποκαλείτε ειρωνικά) δεν κάνουν πολιτική του μπακάλικου όπως εμείς. Και με κάτι τέτοιες φαεινές ιδέες "παίρνουν μας τζιαι φέρνουν μας στην βρύσην άποτους". Έχουν πολλές επιλογές διακοπών. Μία λιγότερη δεν θα τους κάνει κακό. Εμάς είναι που θα μας γονατίσει.
Αν ούλλοι οι πολιτικοί μας εν σαν τούτον, πάμεν να μεταναστεύσουμεν όσον εν τζιαιρος. Γιατί εν το γλυτώννουμε το φαλιμέντο. ΕΛΕΟΣ!

Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2007

Ηλεκτρονικές Απάτες και Διαδίκτυο

Χθες στις ειδήσεις αναφέρθηκε ότι άγνωστοι έκλεψαν, μέσω διαδικτύου, ποσό 9000 Λιρών από λογαριασμούς Ουκρανής, Μάλιστα, σήμερα, ο "Φιλελεύθερος¨ γράφει σε δεύτερο τίτλο "Αδειάζουν λογαριασμούς με ένα κλικ στον υπολογιστή". Πώς έγινε αυτό; Πολύ απλά, οι δράστες, έστειλαν e-mail δήθεν εκ μέρους της τράπεζας ζητώντας από την παραπονούμενη να πάει σε ιστοσελίδα της τράπεζας για να καταχωρήσει τους κωδικούς πρόσβασης της. Μόνο που αντί σε ιστοσελίδα της τράπεζας, πάει σε άλλη ιστοσελίδα, όπου οι κωδικοί καταχωρούνται σε βάσεις δεδομένων και έτσι οι "ληστές" του διαδικτύου μπορούν πλέον να έχουν πρόσβαση στους τραπεζικούς λογαριασμούς του "εξαπατημένου" χρήστη. Άρα, χρειάζεται προσοχή. Το διαδίκτυο είναι μια μικρογραφία του κόσμου που ζούμε. Όπως κάποιος μπορεί να εξαπατηθεί αν δεν προσέξει στις πρόσωπο με πρόσωπο συναλλαγές, έτσι μπορεί και στο διαδίκτυο. Εάν, φερ' ειπεί, κάποιος σας τηλεφωνήσει, ισχυριζόμενος ότι είναι από την τράπεζα σας και ζητά το PIN σας για οποιοδήποτε αληθοφανή λόγο, θα του το λέγατε; Πολύ αμφιβάλλω. Το ίδιο πρέπει να ισχύει και για το διαδίκτυο. Άλλωστε οι τράπεζες ενημερώνουν τους πελάτες τους ότι ΔΕΝ πρόκειται να ζητήσουν στοιχεία πρόσβασης ή στοιχεία πιστωτικών καρτών και τους προτρέπουν εάν λάβουν τέτοια e-mail να επικοινωνήσουν με την τράπεζα. Αν ο εξαπατηθείς χρήστης δεν λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα, γιατί δαιμονοποιούμε το διαδίκτυο.

Απαιτείται προσοχή και κοινή λογική. Είναι δυνατόν να κερδίσει κάποιος κάποιο ποσό σε διαγωνισμό/κλήρωση στο εξωτερικό στον οποίο ΔΕΝ έχει λάβει μέρος; Τότε γιατί πέφτει στην παγίδα και αποκαλύπτει προσωπικά του δεδομένα στους απατεώνες; Όταν θα κάνει μια αγορά αντικειμένου μεγάλης αξίας π.χ. αυτοκινήτου, δεν ψάχνει και το ποιόν του πωλητή (και μάλιστα ενδελεχώς) αναζητώντας συστάσεις και σχόλια και από άλλους πελάτες του συγκεκριμένου πωλητή; Φυσικά! Αυτές οι πληροφορίες υπάρχουν στο διαδίκτυο και για διαδικτυακούς πωλητές. "Εγιω στραώνω τζιαι πουλώ τζιαι σου άμπλεπε τζιαι γόραζε" (Εγώ τυφλώνω και πουλάω, εσύ βλέπε και αγόραζε) λέει μια κυπριακή παροιμία. Χρειάζεται προσοχή και ενημέρωση.

Αλλά δυστυχώς καταφεύγουμε στην εύκολη λύση. Τη δαιμονοποίηση. Ο υπότιτλος του "Φιλελευθέρου" αληθεύει μεν, δαιμονοποιεί δε. Στο άρθρο δεν αναφέρει τίποτα για μέτρα προστασίας του καταναλωτή από τις απάτες. Συνήθως, όταν υπάρχει είδηση για το διαδίκτυο, αφορά είτε ποινικό αδίκημα (κλοπές/απάτες) είτε παρουσίαση νέας ιστοσελίδας από διάφορους φορείς. Ενημέρωση γίνεται σε διάφορες ημερίδες, αλλά αυτές δεν προβάλλονται. Και μετά διερωτόμαστε γιατί είμαστε τελευταίοι στη χρήση του διαδικτύου και στην εξάπλωση της ευρυζωνικότητας. Είμαστε και τεχνοφοβικός λαός. Αυτό συμπληρώνει το πάζλ.

Υπάρχουν μεμονωμένες πρωτοβουλίες, όπως η πρόσφατη του Συνδέσμου Καταναλωτών και παλαιότερες της CYTA. Χρειάζεται όμως επιμόρφωση και ενημέρωση. Στα πλαίσια της υλοποίησης της "Στρατηγικής της Λισσαβόνας" και του i2010 της Ε.Ε. Η Ελλάδα ζήτησε και πήρε επιχορήγηση από την Ε.Ε. για την ανάπτυξη της ευρυζωνικότητας. Εμείς; Μόνο λόγια, δυστυχώς.

Αφήστε το "Ιττερνε" μου ήσυχο!

Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2007

Διχόνοια

Με αφορμή τα νέα επεισόδια στις εκδηλώσεις για την επέτειο ανακύρυξής του ψευδοκράτους του Ντενκτας παραθέτω τους παρακάτω στίχους:

144. Η Διχόνοια που βαστάει
Ενα σκήπτρο η δολερή
Καθενός χαμογελάει,
Πάρ’ το, λέγοντας, και συ.

145. Κειο το σκήπτρο που σας δείχνει
Έχει αλήθεια ωραία θωριά
Μην το πιάστε, γιατί ρίχνει
Εισέ δάκρυα θλιβερά.

146. Από στόμα οπού φθονάει,
Παλληκάρια, ας μην ‘πωθή,
Πως το χέρι σας κτυπάει
Του αδελφού την κεφαλή.

147. Μην ειπούν στο στοχασμό τους
Τα ξένα έθνη αληθινά:
Εάν μισούνται ανάμεσό τους
Δεν τους πρέπει ελευθεριά.

Αθάνατε Διονύσιε Σολωμέ! Από τον 18ο αιώνα προέβλεψες και προβλέπεις τις διχόνοιες των Ελλήνων και τις καταστροφές....

Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2007

Name and Shame

To Ππαρκινγκ πίσω που το τζιαμι της Εμερκές στην παλιά Λευκωσία, τζιαμε στον "Ερωδό", που 1 Λίρα έγινεν 1.20. Έτσι για να πκιερώνουμε τα 2 Ευρώπουλα στροντζιυλά που τα τωρά για να μας πουν πως έν έχουμε αισχροκέρδεια με την έλευση του Ευρώ. Εκάμαν την ούλλοι που πρίν!

Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2007

Ο φόβος του νέου

Βγήκαν και τα αποτελέσματα της Ευρωπαϊκής Κοινωνικής Έρευνας. Και επιβεβαίωσαν επιστημονικά αυτό που είναι τοις πάσι γνωστο. Είμαστε ξενόφοβοι, ρατσιστές, ουραγοί όσον αφορά την χρήση του διαδικτύου. Δεν δεχόμαστε το διαφορετικό. Φοβόμαστε κάθε τι νέο. Έτσι εξηγείται και η βαθειά προσήλωσή μας στη θρησκεία και την εκκλησία.

Τις προάλλες παρήγγειλα οθόνη TFT από το PixMania. Πολυ κάλό και γνωστό κατάστημα. Η παραγγελία έγινε Παρασκευή απόγευμα. Τρίτη μεσημέρι την είχα στα χέρια μου. Χωρίς προβλήματα, σε πολύ καλή τιμή. Το αστείο είναι πως η μάνα μου, άτομο μορφωμένο, με καλή δουλειά και μισθό μου είπε να προσέξω "να μεν μου γελάσουν". Απορρίπτουμε οτιδήποτε νέο και παραμένουμε πιστοί και προσηλωμένη στην παράδοση. Χρησιμοποιούμε άνετα πιστωτικές κάρτες, αλλά φοβόμαστε να χρησιμοποιήσουμε το διαδίκτυο για τις καθημερινές τραπεζικές μας συναλλαγές. Προτιμούμε να σταθούμε στην ουρά ή να πληρώσουμε ένα αγοθό πολύ ακριβότερα γιατι ακούσαμε πως "στο Ιντερνετ γελούν τζιαι κλέφτουν". Κάποιος προτιμά να βαστα ένα μάτσο εικοσάλιρα πάνω του, αλλά δεν εμπιστεύεται τις κάρτες. Τα οξύμωρα της βαθύτατα φοβισμένης σε ο,τι νέο κοινωνίας μας....