Στίχοι, Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος Καλοκαίρι η γαλάζια προκυμαία θα σε φέρει καλοκαίρι καρεκλάκια, πετονιές μέσ' το πανέρι μες τη βόλτα αυτού του κόσμου που μας ξέρει καλοκαίρι πλάι στα μέγαρα, στις τέντες με τ' αγέρι καλοκαίρι με χρυσούς ανεμιστήρες μεταφέρει την βανίλια με το δίσκο του στο χέρι την κοψιά μιας προτομής μέσ' το παρτέρι καλοκαίρι μ' ανοιχτό πουκαμισάκι στα ίδια μέρη Καλοκαίρι με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι καλοκαίρι καθρεφτάκια και μια θάλασσα που τρέμει στο ταβάνι και τους γύψους μεσημέρι καλοκαίρι με τον κούκο μέσ' τα πεύκα και στ' αμπέλι καλοκαίρι στόμα υγρό, μικροί λαγώνες, καλοκαίρι με τη φέτα το καρπούζι στο ‘να χέρι με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι καλοκαίρι λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι Καλοκαίρι του σκυμμένου θεριστή του τυφλοχέρη καλοκαίρι με βαριά μοτοσικλέτα μες τα σκέλη τους φακούς του ανάβει μέρα μεσημέρι καλοκαίρι όλο πίσσα και κατράμι καλοκαίρι καλοκαίρι με τον ρόγχο του air condition μεσημέρι φαλακροί μέσ' τις σακούλες μας σαν γέροι εκεινού με τ' άσπρο κράνος που μας ξέρει καλοκαίρι μια οσμή νεκροθαλάμου, καλοκαίρι Καλοκαίρι στην αρχή σαν έγχρωμο έργο στην Ταγγέρη αλλά εν τέλει με του κάτω κόσμου το έγκαυμα στο χέρι την λαχτάρα του στον κόσμο περιφέρει καλοκαίρι στον χαμό του οδηγημένο και το ξέρει καλοκαίρι τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι καλοκαίρι μες τα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει |
Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009
Καλοκαίρι
Κυριακή 24 Μαΐου 2009
Kobe Vs LeBron
Ο άλλος (Kobe Bryant); Με ένα κρίσιμο υπο πίεση τρίποντο, έδωσε το προβάδισμα στην δική του ομάδα (Los Angeles Lakers) επιστρέφοντάς της το πλεονέκτημα έδρας στους τελικούς της Δυτικής Περιφέρειας (2-1).
Τετάρτη 20 Μαΐου 2009
Πατρίδα
Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Λοιπόν αγρίεψε ο κόσμος σαν καζάνι που βράζει,
σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολός.
Πότε πότε γελάμε, πότε κάνουμε χάζι
και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρός.
Mα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν
ξέρω ότι δεν έχουν νέα για να μου πουν.
Ήμουν εγώ στη φωτιά κι ήμουν εγώ η φωτιά
είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά.
Είδα τον πόλεμο φάτσα, τη φυλή και τη ράτσα
προδομένη από μέσα απ΄τους πιο πατριώτες
να 'χουν τη μάνα μου αιχμάλωτη με το όπλο στο στόμα
τα παιδιά τους στολίζουν σήμερα τη Βουλή.
Κάτω από ένα τραπέζι, το θυμάμαι σαν τώρα,
με μια κούπα σταφύλι στου βομβαρδισμού την ώρα
είδα αλεξίπτωτα χίλια στον ουρανό σαν λεκέδες
μου μιλούσε ο πατέρας μου να μη φοβηθώ.
"Κοίταξε τι ωραία που πέφτουν,
τι ωραία που πέφτουν....".
Είδα γονείς ορφανούς, ο ένας παππούς απ'τη Σμύρνη
στη Δράμα πρόσφυγας πήγε να βρει βουλγάρικη σφαίρα
κι ο άλλος Κύπριος φυγάς στο μαύρο τότε Λονδίνο
στα 27 του στα δύο τον κόψανε οι Ναζί.
Είδα μισή Λευκωσία, βουλιαγμένη Σερβία
στο Βελιγράδι ένα φάντασμα σ'άδειο ξενοδοχείο
αμερικάνικες βόμβες και εγώ να κοιμάμαι
αύριο θα τραγουδάνε στης πλατείας τη γιορτή.
Είδα κομμάτια το κρέας μες στα μπάζα μιας πόλης
είδα τα χέρια, τα πόδια, πεταμένα στη γη.
Είδα να τρέχουν στο δρόμο με τα παιδιά τους στον ώμο
κι εγώ τουρίστας με βίντεο και φωτογραφική.
Εδώ στην άσχημη πόλη που απ'την ανάγκη κρατιέται
ένας λαός ρημαγμένος μετάλλια ντόπα ζητάει
Ολυμπιάδες
κι η χώρα ένα γραφείο τελετών.
Θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ.
Τους είχα δει να γελάνε οι μπάτσοι
κι απ'την Ομόνοια να πετάν' δακρυγόνα στο πυροσβεστικό
στο παράθυρο εικόνισμα άνθρωποι σαν λαμπάδες
και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακό.
Και είδα ξεριζωμένους να περνούν τη γραμμή
για μια πόρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα.
Έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας,η καημένη,
ο Σολωμός με Armani και την καρδιά ανοιχτή.
Δεν θέλω ο εαυτός μου να 'ναι τόπος δικός μου
ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν, θα 'ταν αγέννητη η γη
δε με τρομάζει το τέρας ούτε κι ο άγγελός μου
ούτε το τέλος του κόσμου.
Με τρομάζεις εσύ.
Με τρομάζεις,ακόμα, οπαδέ της ομάδας
του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα
διερμηνέα Του Θεού, ρασοφόρε γκουρού
τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο
προσεύχεσαι και σκοτώνεις
τραυλίζεις ύμνους οργής
Έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς
μισείς τον μέσα σου ξένο.
Κι όχι, δεν καταλαβαίνω
δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω.
Σάββατο 16 Μαΐου 2009
Τζάμπα μάγκες
Δευτέρα 11 Μαΐου 2009
Τα τραγούδια της ζωής μας
Την Κυριακή που μας πέρασε, δημοσιεύτηκε στο ελλαδικό “Κ” της Καθημερινής (στο δικό μας δεν υπήρχε κάτι, ελπίζω να δημοσιευτεί και στην ημεδαπη) το αποτέλεσμα μιας έρευνας που έκανε ο “Μελωδία FM” σε 100 έλληνες συνθέτες-στιχουργούς-ερμηνευτές από τη Χάρι Αλεξίου μέχρι τους Imam Baildi κι από τον Θάνο Μικρούτσικο μέχρι τον Mr Minimal. Τους ζήτησε να καταγράψουν 10 τραγούδια, 5 ελληνικά και 5 ξένα που τους σημάδεψαν, ως καλλιτέχνες και ώς ακροατές.
Χίλια τραγούδια συγκεντρώθηκαν μέσω αυτής της «ψηφοφορίας»: η «Φραγκοσυριανή» του Μάρκου Βαμβακάρη και η «Angie» των Rolling Stones, το «Πουλάκι ξένο» της δημοτικής μας παράδοσης και το «Bird on the wire» του Leonard Cohen, η «Λάθος αγάπη» της Λένας Πλάτωνος και το «Lovesong» των Cure, το «Θα κλείσω τα μάτια» του Ακη Πάνου και το «In your eyes» του Peter Gabriel…
Είναι ωραία αίσθηση να μετράς την ηλικία σου με τραγούδια· να θυμάσαι το «Σαπιοκάραβο» του Βασίλη μαζί με τα ξενύχτια του διαβάσματος των προεισαγωγικών και του πανεπιστημίου (και τις τελευταίες μέρες της θητείας για τους άρρενες), το “Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη” του Τόκα και του Μητροπάνου της μαθητικής εκδρομής στην Ελλάδα, τις “Περικοπές ενός απόκρυφου ευαγγελίου” και το “Γορίλλα” του Χρήστου Θηβαίου με τα φοιτητικά σου καλοκαίρια, τους Queen, τους Πυξ Λαξ, τον Αλκίνοο Ιωαννίδη και το Μιλτιάδη Πασχαλίδη με τις φοιτητικές μπουάτ. Κάθε ήχος να σου θυμίζει κάποια φάση τις ζωής σου. Καλοκαίρια και χειμώνες, μαθητικά και φοιτητικά χρόνια, έρωτες, χωρισμούς, μικρά και μεγάλα γεγονότα. Και όπως είχε πει κάποτε κάποια φίλη, είναι απίστευτο το πόσο παρεμφατικά μπορούν να γίνουν τα τραγούδια…
Για την ιστορία, τα δέκα δημοφιλέστερα τραγούδια σε αλφαβητική σειρά:
· “Αχάριστη” – Βασίλη Τσιτσάνη
· “Ζεϊμπέκικο” – Διονύση Σαββόπουλου (Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια")
· “Συννεφιασμένη Κυριακή” – Βασίλη Τσιτσάνη
· “Another brick in the wall” – Pink Floyd
· “Bohemian Rhapsody” – Queen
· “Imagine” – John Lennon
· “Like a Rolling Stone” – Bob Dylan
· “Stairway to Heaven” – Led Zeppelin
· “Strawberry Fields Forever” – Beatles
· “Yesterday” – Beatles
· Δημοφιλέστερος Δίσκος: “Ζεστά Ποτά” – Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας
Αλήθεια, ποιά είναι τα δικά σας 10 “τραγούδια της ζωής σας”. Σας προκαλώ...
Πέμπτη 7 Μαΐου 2009
Παράκληση
Τρίτη 5 Μαΐου 2009
Περικοπές ενός απόκρυφου ευαγγελίου
Μουσική: Χρήστος Θηβαίος
Πρώτη εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος
Κανείς δεν είναι της γης το αλάτι
κι όμως όλοι μας μες στη ζωή
κρύβουμε αυτό το ανεκτίμητο κάτι
που είναι το αλάτι της για μια στιγμή
Δεν είναι ένοχοι όλοι οι δολοφόνοι
Ούτε αθώοι όλοι οι δικαστές
Μα θά 'ταν όμορφο καθώς ξημερώνει
κι οι δύο τους να ανήκαν στο χθες
Τίποτα δεν χτίζεται πάνω στην πέτρα
Όλα πάνω στην άμμο χτίζονται
Μα εγώ θα χτίζω πάνω στην άμμο
Σαν να ήταν η άμμος πέτρα
Μη την λατρέψεις τυφλά την αλήθεια
γιατί ο καθένας μας την έχει αρνηθεί
μέσα σε μια μέρα μονάχα
χίλιες φορές για να σωθεί
Κι αν θα σε βάλει σε πειρασμό το κορμί σου
συγχώρεσέ το κι άκου τι λέει
τι κρύβει το σώμα, τι κρύβει η ψυχή σου
αυτό μπορεί να μην το μάθεις ποτέ
Τίποτα..
Ούτε η εκδίκηση ούτε η συγνώμη
βρήκανε μέσα μου κάποια γωνιά
Η λησμονιά είναι η μόνη συγνώμη
και η μόνη εκδίκηση η λησμονιά
Ρίξε τα μαργαριτάρια στ' αγρίμια
Δως την καρδιά σου εκεί στα σκυλιά
όσοι αγαπάνε τη ζωή ξοδεύονται
Δίνονται, δίνονται κι είναι αυτό που μετράει
Τίποτα..
Ευτυχισμένοι, τέλος, όσοι αγαπάνε
κι όσοι αγαπιόνται δεμένοι σφιχτά
ευτυχισμένοι κι όλοι όσοι μπόρεσαν
να ξεπεράσουνε αυτά τα δεσμά
Κυριακή 3 Μαΐου 2009
Κεμάλ
Ίσως το ωραιότερο ελληνικό τραγούδι. Των Μάνου Χατζηδάκι και Νίκου Γκάτσου. Εδώ θα βρείτε μια ανάλυση του τραγουδιού, καθώς και όλες τις εκτελέσεις του. Απολαύστε την αυθεντική εκτέλεση, από τον δίσκο “Αντικατοπτρισμοί” (1993). Από την Αλίκη Καγιαλόγλου.
Ακούστε τώρα την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκηπα της Ανατολής,
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.
Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και έναν καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό.
Στη Μοσούλη, τη Βασόρα , στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.
Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
Τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ' αλλάξουν οι καιροί.
Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά.
Απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη κι απ' τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.
Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει τη θηλιά.
Μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.
Με δυο γέρικες καμήλες μ' ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
Πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ΄ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.
Σ' ένα μήνα σ' ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ
που απ΄ τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«Νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»
Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ.
Καληνύχτα...
Κεμέρι: Πηγή
Φαρί: Πολεμικό Άλογο
Παρασκευή 1 Μαΐου 2009
Made my day!
Είμαι στην τηλεόραση και βλέπω ένα talent show. Και βλέπω ξαφνικά μια μεσήλικα διαγωνιζόμενη. Ασουλούπωτη. Άφτιαχτη. Άβαφτη. Πληθωρική. Σαν τη μύγα μες το γάλα. Την ακούω να περιγράφει τη ζωή της. Και σκέφτομαι πόσο αταίριαστη με το όλο σκηνικό είναι. Την ακούω επίσης να λέει πως θα συναρπάσει το κοινό. Συνεχίζω να είμαι σκεπτικός απέναντί της. Σκέφτομαι, “τι γυρεύει αυτή εδώ πέρα; Ποιά νομίζει πώς είναι;” .
Φτάνει μπροστά στους κριτές. Συζητά μαζί τους. Το βλέπω, έχει ένα τσαγανό, μια αυτοπεποίθηση, μια περίεργη αυθεντικότητα. Διερωτώμαι από που αντλεί την αυτοπεποίθηση αυτή. Οι κριτές ξαφνιάζονται και βγάζουν ειρωνικά βλέματα και βλέματα δυσπιστίας. Εγώ περιμένω να δω. Με κάποια δυσπιστιά.
Αρχίζει η μουσική. Και βλέπω ένα σαρδόνιο χαμόγελο. Χαμόγελο “θα σας δείξω εγώ! Θα δείτε τι θα πάθετε!” Και πέφτουν οι πρώτες νότες. Και όλοι μένουν άφωνοι. Ξαφνικά η δυσπιστία και ο χλευασμός μετατρέπονται σε θαυμασμό. Η πλούσια ελληνική γλώσσα δεν έχει λέξεις να περιγράψει τη θεσπέσια –το λιγότερο- φωνή και τη συγκλονιστική ερμηνεία της. Το κοινό ξεσπά. Οι κριτές επίσης. Νιώθω μαγεμένος.
Πριν ερμηνεύσει την τελευταία στροφή, σκάει άλλο ένα σαρδόνιο μειδίαμα. "Δε με πιστεύατε, ε;” Σα να λέει σε όλους, “Γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος”
Και τελειώνει. Με standing ovation από τους κριτές και το κοινό. Έχοντας κερδίσει και τον πιο δύσπιστο. Έχοντας μετατρέψει τη χλεύη σε θαυμασμό.
Να σας έχει ο Θεός καλά, κυρία μου. Κάθε φορά που σας ακούω, νιώθω ευλογημένος. Μου φτιάχνετε τη μέρα. Με κάνετε να μην παρατάω ποτέ τα όνειρά μου. Να’ στε καλά! Ο Θεός μαζί σας…
Παρασκευή 24 Απριλίου 2009
Για γερούς λύτες
Αντιγράφω από το σημερινό “Πολίτη”
Δεν θα κηδεύονται
Από το 2007 ζητήθηκε η άποψη του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Β’ για το θέμα της θεσμοθέτησης του δικαιώματος αποτέφρωσης των νεκρών. Στην απαντητική του επιστολή προς το Υπουργείο Εσωτερικών, ο κ. Χρυσόστομος αναφέρει ότι το θέμα της λήψης μιας τέτοιας απόφασης αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα της πολιτείας.
Τονίζει παράλληλα ότι αναφαίρετο δικαίωμα και του κάθε μέλους της Εκκλησίας, αποτελεί η επιθυμία του να ταφεί σύμφωνα με τα θέσμια και την τάξη της Ορθόδοξης Χριστιανικής πίστης, ή να αποτεφρωθεί. Στην επιστολή του, ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος υπογραμμίζει ότι στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες θα υπάρχει εκ των προτέρων ειλημμένη απόφαση για την αποτέφρωση κάποιου νεκρού, τότε και η Εκκλησία δεν θα τελεί την κηδεία του. Σημειώνεται ότι στην Ελλάδα, η Εκκλησία είχε προβάλει πολλά εμπόδια στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων για τη θεσμοθέτηση της αποτέφρωσης νεκρών, καθώς κάτι τέτοιο αντιβαίνει των θρησκευτικών κανόνων.
Απο πότε το παγκάρι λέγεται “θρσκευτικοί κανόνες”;
Τρίτη 21 Απριλίου 2009
Typical Κυπραίοι
Τζιαι μπαίν στο ψητό... Στα ιστολόγια του Μαρίνου τζιαι της Ευλαμπίας, είδα ενα βίντεο. Οι πλείστοι είδετε το. Typical Kuprea λέγεται. Έκαμα πολύ χάζι τζιαι εγύρεψα το στο Youtube (για να το αναρτήσω στο Φατσοβιβλίο). Αντί όμως να το έβρω τζιείνον, ήυρα την απάντησην του. Typical Kupreos. Απολαύστε τα τζιαι τα δκυό:
Ηύρα τζιαι δεύτερην απάντηση που μια "typical kyprea". Φαίνεται εθίκτηκε τζιαι είπε να ανταποδώσει...
Τρίτη 24 Μαρτίου 2009
Είμαι ένας φτωχός και μόνος κάουμπόϋ
Κυριακή 22 Μαρτίου 2009
Κυπριακή παλαιολιθική δικαιοσύνη
Είπαμε πως το δικαστήριο δεν εδέκτηκε το βίντεο σαν τεκμήριο, μια και ο άνθρωπος που απαθανάτισε τη σκηνή δεν δέκτηκε να καταθέσει για να αποδειχτει πέραν πάσης αμφιβολίας η γνησιότητά του, σωστα; Ωραία. Βασει τούτης της οι φωτογραφίες που στέλνονται ως τεκμήριο για παραβάσεις του ΚΟΚ από τις κάμερες φωτοεπισήμανσης της αστυνομίας ΔΕΝ μπορούν να γίνουν δεκτές ως τεκμήρια, και, ως εκ τούτου ΚΑΝΕΝΑ πρόστιμο δεν πρέπει να πληρωθεί. Επίσης, κανένα βίντεο προϊόν κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης, δεν μπορεί να καταταθεί ως τεκμήριο στο δικαστήριο για καταδίκη υπόπτων ληστειών, διαρρήξεων και οποιωνδήποτε άλλων αδικημάτων, σωστα; Αν τούτο ισχύει, οι εταιρείες που πωλούν στην κυπριακή αγορά εξοπλισμό ασφαλείας υποστατικών, πάνε για φούντο, αφού ο εξοπλισμός αυτός, βάσει της απόφασης του κακουργιοδικείου, είναι άχρηστος. Αν δεν ισχύει, τότε το δικαστήριο μάλλον εδίκασε με δύο μέτρα και δύο σταθμα. Μαααλιστα... Άτε κοπέλια, αρχίστε τις ληστείες και μη φοβάστε, υπάρχει απόφαση δικαστηρίου που σας καλύπτει. Προσέξτε μόνο τα αποτυπώματά σας και το DNA σας (αν, φυσικά έχει εκσυγχρονιστεί το παλαιολιθικό κυπριακό δίκαιο και δέχεται DNA για τεκμήριο).
Και, με βάση το προηγούμενο μου σκεπτικό, έχω να πω, πως εκτός από ξεπερασμένο και παλαιολιθικό, το δίκαιο της Κυπριακής Μπανανίας είναι τεχνολογικά αναλφάβητο. Ακόμα να δεχτεί βίντεο -το οποίο έχει επιβληθεί από τη δεκαετία του '80- ως τεκμήριο. Διότι, λέει, βασίζεται στη μαρτυρία και όχι στα τεκμήρια. Ε τότε εξηγήστε και σε μένα πως μπορούν να δικάσουν υποθέσεις, όπου τα τεκμήρια βασίζονται στο διαδίκτυο και τις "νέες τεχνολογίες" (είναι τόσο νέες που κοντέυουν να αντικατασταθούν...). Πως μπορούν να δικάσουυν με βάση τεκμήρια που βρίσκονται σε e-mails (αφου το e-mail δεν αποτελεί νομικό έγγραφο) , SMS, MMS, ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης (όπως το Facebook) και ό,τι άλλο μπορεί να αποτελέσει, στο σύγχρονο δυτικό κόσμο, τεκμήριο για καταδίκη υπόπτων για διάφορες υποθέσεις. Οπως αυτή. Ή μήπως ακουστά το έχει το Facebook η κυπριακή δικαιοσύνη... Με αποτέλεσμα να γίνονται δεκτά ως νομικά έγγραφα, τα telex και τα τηλεγραφήματα, που είναι τόσο σύγχρονα, για τις σύγχρονες τηλεπικοινωνίες, όσο ένα εργαλείο της... παλαιολιθικής εποχής για τον σύγχρονο άνθρωπο. Αλλά είπαμε: το κυπριακό δίκαιο ζει στον -παλαιολιθικό- κόσμο του...
Πέμπτη 19 Μαρτίου 2009
Η χώρα που ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα
Ρε δεν πα να πνιγείτε, λέω γω!
Το βίντεο, βρίσκεται εδώ
Διαφημήσεις
Bacandys με Βισση-Καρβέλα (1988). Δυστυχώς σε κακή ποιότητα
Cyprina με τους Ecstasy (1990)
ΚΕΑΝΙΤΑ. H κλασική, κάπου στα 1990
Serenata και πάσης Ελλάδος! (1986)
Ψάχνω και τις άλλες cult κυπριακές διαφημήσεις 80s και 90s όπως:
LaikiTravel ("Διακοπές;;; Το πολυ... μέχρι πιο κάτω!!!")
Laiki Autobank, με τον ηθοποιό Κώστα Αποστολίδη
Αυτή με το χυμό μανταρινιού όπου ο Στ. Λούρας "παω ολόισια στο Κυπρος να τεσταρω"
Οι άλλες 2 της Bacandys με την Μανταμ Σουσού (5 o'clock, 7 η ώρα!) και την Δ. Κακουράτου στο "Ορκιστείτε Παρακαλώ"
... και όποια άλλη μπορείτε να θυμηθείτε...
Κυριακή 8 Μαρτίου 2009
Ειδήσεις και ΜΜΕ
Σε μετάφραση του ΚΥΠΕ:«να υποστηρίξουν έντονα μία συνολική και αμοιβαία αποδεκτή διευθέτηση του κυπριακού ζητήματος υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και στο πλαίσιο αυτό να τερματιστεί η απομόνωση των Τουρκοκυπρίων» (Πηγή)
Εκαταλάβετε, αγαπητοί μου του MEGA? Μιλά για "άρση της απομόνωσης" στο πλαίσιο ΛΥΣΗΣ, ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΑΠΟΔΕΚΤΗΣ. Και μάλιστα σήμερα σε κοινή προφορική τους δήλωση, η κ. Clinton μίλησε για ΔΙΖΩΝΙΚΗ, ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ.
Ακούσετε "απομόνωση" και την δέσατε "ψηλό μαντήλι", όπως λέει και ο λαός μας.
Την αναγνώριση του ψευδοκράτους που την ήυρετε τζιαι είπετε την, κε Μιχάλη Ιγνατίου, μπορείτε να μας εξηγήσετε;
Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2009
Δε λες κουβέντα
Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Μουσική: Δήμος Μούτσης
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου & Δήμος Μούτσης ( Ντουέτο )
Δε λες κουβέντα,
κρατάς κρυμμένα μυστικά
και ντοκουμέντα
κι ακούω μόνο
συνθήματα μεταλλικά
των μικροφώνων
Ξέρω τ' όνομά σου
την εικόνα σου και πάλι από την αρχή
ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας
μια αλλιώτικη ζωή
Περνούν οι νύχτες,
τα δευτερόλεπτα βαριά
στους λεπτοδείκτες
ζητώντας κάτι
που να μη γίνεται ουρλιαχτό
κι οφθαλμαπάτη
Ξέρω τ' όνομά σου
την εικόνα σου και πάλι από την αρχή
ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας
μια αλλιώτικη ζωή
Στων χιλιομέτρων
την ερημιά και στη σιωπή των χρονομέτρων
ακούγονται τώρα
σειρήνες μεταγωγικά κι ασθενοφόρα
Ξέρω τ' όνομά σου
την εικόνα σου και πάλι από την αρχή
ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας
μια αλλιώτικη ζωή
Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009
Μπουρδέλα.
Βασίλης Παλαιοκώστας. Ένας από τους πιο σεσημασμένους εγκληματίες εν Ελλάδι. Δραπέτευσε από τις φυλακές Κορυδαλλού. Με ελικόπτερο. Ναι, καλά ακούσατε. Προσγειώθηκε ιδιωτικό ελικόπτερο στο προαύλιο των φυλακών, όπου ο Παλαιοκώστας εκρατείτο υπό δρακόντεια (υποτίθεται) μέτρα ασφαλείας, τον πήρε και έφυγε. ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ.
Ευτυχώς, υπάρχουν και μεγαλύτερα μπουρδέλα από το δικό μας!
Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009
Η μπαλάντα του Κυρ-Μέντιού (Κ. Βάρναλη)
Απαγγέλλει ο ίδιος ο ποιητής.
Στίχοι: Κώστας Βάρναλης
Μουσική: Θάνος Λούκας
Ερμηνεία: Νίκος Ξυλούρης
Δε λυγάνε τα ξεράδια
και πονάνε τα ρημάδια!
Kούτσα μια και κούτσα δυο,
της ζωής το ρημαδιό.
Mεροδούλι, ξενοδούλι!
Δέρναν ούλοι: αφέντες, δούλοι·
ούλοι: δούλοι, αφεντικό
και μ' αφήναν νηστικό.
Tα παιδιά, τα καλοπαίδια,
παραβγαίνανε στην παίδεια,
με κοτρώνια στα ψαχνά,
φούχτες μύγα στ' αχαμνά!
Aνωχώρι, Kατωχώρι,
ανηφόρι, κατηφόρι
και με κάμα και βροχή,
ώσπου μού βγαινε η ψυχή.
Eίκοσι χρονώ γομάρι
σήκωσα όλο το νταμάρι
κ' έχτισα, στην εμπασιά
του χωριού, την εκκλησιά.
Kαι ζευγάρι με το βόδι
(άλλο μπόι κι άλλο πόδι)
όργωνα στα ρέματα
τ' αφεντός τα στρέμματα.
Kαι στον πόλεμ' όλα για όλα
κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνονται οι λαοί
για τ' αφέντη το φαΐ.
Kαι γι' αυτόνε τον ερίφη
εκουβάλησα τη νύφη
και την προίκα της βουνό,
την τιμή της ουρανό!
Aλλ' εμένα σε μια σφήνα
μ' έδεναν το Mάη το μήνα
στο χωράφι το γυμνό
να γκαρίζω, να θρηνώ.
Kι ο παπάς με την κοιλιά του
μ' έπαιρνε για τη δουλειά του
και μου μίλαε κουνιστός:
― Σε καβάλησε ο Xριστός!
Δούλευε για να στουμπώσει
όλ' η Xώρα κ' οι Kαμπόσοι.
Mη ρωτάς το πώς και τί,
να ζητάς την αρετή!
― Δε βαστάω! Θα πέσω κάτου!
― Nτράπου! Tις προγόνοι ντράπου!
― Aντραλίζομαι!... Πεινώ!...
― Σουτ! Θα φας στον ουρανό!
K' έλεα: όταν μιαν ημέρα
παρασφίξουνε τα γέρα,
θα ξεκουραστώ κ' εγώ,
του θεού τ' αβασταγό!
Όχι ξύλο! Φόρτωμα όχι!
Θα μου δώσουνε μια κόχη,
λίγο πιόμα και σανό,
σύνταξη τόσω χρονώ!
Kι όταν ένα καλό βράδι
θα τελειώσει μου το λάδι
κι αμολήσω την πνοή
(ένα πουφ! είν' η ζωή),
η ψυχή μου θενά δράμει
στη ζεστή αγκαλιά τ' Aβράμη,
τ' άσπρα, τ' αχερένια του
να φιλάει τα γένια του!...
Γέρασα κι ως δε φελούσα
κι αχαΐρευτος κυλούσα,
με πετάξανε μακριά
να με φάνε τα θεριά.
Kωλοσούρθηκα και βρίσκω
στη σπηλιά τον Άη Φραγκίσκο:
-"Xαίρε φως αληθινόν
και προστάτη των κτηνών!
Σώσε το γέρο κυρ Mέντη
απ' την αδικιά τ' αφέντη
συ που δίδαξες αρνί
τον κυρ λύκο να γενεί!
Tο σκληρόν αφέντη κάνε
από λύκο άνθρωπο κάνε!..."
Mα με την κουβέντ' αυτή
πόρτα μού κλεισε κι αφτί.
Tότενες το μαύρο φίδι
το διπλό του το γλωσσίδι
πίσου από την αστοιβιά
βγάζει και κουνάει με βια:
― "Φως ζητάνε τα χαϊβάνια
κι οι ραγιάδες απ' τα ουράνια,
μα θεοί κι οξαποδώ
κει δεν είναι παρά δω.
Aν το δίκιο θες, καλέ μου,
με το δίκιο του πολέμου
θα το βρείς. Oπού ποθεί
λευτεριά, παίρνει σπαθί.
Mη χτυπάς τον αδερφό σου -
τον αφέντη τον κουφό σου!
Kαι στον ίδρο τον δικό
γίνε συ τ' αφεντικό.
Άιντε θύμα, Άιντε ψώνιο,
Άιντε Σύμβολον αιώνιο!
Aν ξυπνήσεις, μονομιάς
θά ρθει ανάποδα ο ντουνιάς.
Kοίτα! Oι άλλοι έχουν κινήσει
κι έχ' η πλάση κοκκινήσει
κι άλλος ήλιος έχει βγει
σ' άλλη θάλασσα, άλλη γη.
Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009
Φαιδρότητες
Σήμερα ξεκίνησα να γράψω για ένα θέμα και βρήκα τρία. Θέμα πρώτο, η παύση μέλους ομάδας εργασίας για το Κυπριακό. Το άτομο περί ου ο λόγος, προσέφυγε στην λεγόμενη Επιτροπή Αποζημιώσεων του καθεστώτος των κατεχομένων για να λάβει αποζημίωση για περιουσία που διαθέτει στις κατεχόμενες περιοχές. Η προσφυγή του εν λόγω ατόμου, ήταν γνωστή, εφόσον, σύμφωνα με το "ΣΙΓΜΑ" το άτομο αυτό περιλαμβανόταν σε κατάλογο που είχε υποβληθεί, το 2007, τόσο στο τότε Πρόεδρο της Βουλής και νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όσο και στον Γενικό Εισαγγελέα. Πως τους ξέφυγε;
Δεύτερος, ο Μάρτης. Δηλαδή ο Αρχιεπίσκοπος. Φαιδρότητες χωρίς Αρχιεπίσκοπο, είναι σαν Σαρακοστή χωρίς Μάρτη. Τι έκανε; Απλά, παρουσίασε τα σχέδια για το έκτρωμα στην παλιά Λευκωσία (λέγε με Καθεδρικό Ναό). Το έχω σχολιάσει και παλαιότερα, οπότε δεν θα επανέλθω, απλά το παραθέτω.
Άφησα το καλύτερο - μάλλον το φαιδρότερο- για το τέλος. Ενεγράφη και εσυζητήθη, λέει , στην Επιτροπή Άμυνας της Βουλής ένα πολύ σημαντικό θέμα: Η παραποίηση του εθνικού ύμνου κατά τον εορτασμό της προστάτιδας του Πυροβολικού Αγίας Βαρβάρας που πραγματοποιήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2008 στο στρατόπεδο "Χρήστος Σαμάρας" στην Αθαλάσσα. Δηλαδή, 6 βουλευτές (τουλάχιστον) συν ο Υπαρχηγός της Εθνικής Φρουράς και ο Διοικητής της ΣΜΕΦ, που κλήθηκαν για το θέμα, συζήτησαν κάτι που αποτελεί εσωτερική υπόθεση της ΕΦ. Και ποιος ενέγραψε το θέμα; Ποιος, ποιος, ποιος; Ο Κουλίας ο Θεός! Με συμπαραστάτη, twin παρολίν, τον κ Σωτήρη Σαμψών. Της γνωστής οικογένειας, εκδότη και βουλευτή. Τέθηκε μάλιστα και θέμα εσκεμμένης (εδώ γελάτε) παραποίησης του Εθνικού Ύμνου για να εξυπηρετηθούν πολιτικές σκοπιμότητες. Εδώ γελάμε. Δις.
Κάποιος μίλησε για την "γη οπου ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα". Κάποιος άλλος, για Μπανανία. Και κάποιοι, βάλθηκαν να τους δικαιώσουν...
Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2009
Η καλύτερη απάντηση στους εγχώριους κακόφωνους
- Εθνικοπατριωτικοί κύκλοι,που είχαν συνηθίσει αλλιώς επί αειμνήστου,σας επικρίνουν πλέον ανοιχτά για τη σιωπή σας στα λεγόμενα εθνικά θέματα και ίσως στο μέλλον γίνουν σκληρότεροι.
«Τις ξέρω τις απόψεις αυτές και τις σέβομαι, ως έκφραση του δικαιώματος των ανθρώπων στην ελευθερία της γνώμης. Τους παρακαλώ όμως να σεβαστούν και εκείνοι τις δικές μου. Δεν είμαι άνθρωπος ο οποίος δεν αγαπά την πατρίδα του. Δεν είμαι άνθρωπος ο οποίος δεν θα καλούσε σε συναγερμό αν ήταν ανάγκη. Ολον αυτόν τον χρόνο που πέρασε, μέτρησα σπιθαμή προς σπιθαμή τα προβλήματα της Εκκλησίας, υπό το πρίσμα της προοπτικής της. Επομένως, αυτά τα πατριωτικά, όπως τα είπατε, ούτε τα περιφρονώ ούτε τα υποτιμώ. Ζω σε μια συντεταγμένη πολιτεία η οποία οφείλει να λαμβάνει όλα τα μέτρα για την προάσπιση αυτών των δικαίων και, επιπλέον, διαθέτει και τα μέσα για να το πράξει. Αν με χρειασθεί ποτέ κανένας ή αν καταλάβω μόνος μου ότι με χρειάζεται, εδώ είμαι. Αλλά μόνος μου να αναλάβω πρωτοβουλίες για τέτοια θέματα το θεωρώ άστοχο και επικίνδυνο. Επειδή ακριβώς πιστεύω ότι οι περισσότεροι από εμάς συγκινούνται με έννοιες όπως η πατρίδα, η θρησκεία και η οικογένεια, έχω διαπιστώσει ότι τούτο ως σύνθημα προσφέρεται ως μέσον και τρόπος για την ανάδειξη άλλων σκοπιμοτήτων. Τούτο, δεν με συγκινεί, αυτό το σύνθημα. Τα πραγματικά προβλήματα της Εκκλησίας είναι άλλα και είναι τεράστια».
- Την παγκοσμιοποίηση δεν τη φοβάστε; Δεν ανησυχείτε μήπως μας κάνει κιμά και φτιάξει με αυτόν κεφτέδες και σουτζούκια,όπως έλεγε ο προκάτοχός σας;
«Δεν είμαστε οι πρώτοι που ζούμε σε αυτή τη γη. Τα προβλήματα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Ο τρόπος αντιμετωπίσεώς τους είναι που διαφέρει. Πολλά από αυτά που περιγράφουμε σήμερα με τον όρο “παγκοσμιοποίηση” έχουν ξαναγίνει στην Ιστορία. Παγκοσμιοποίηση το λέμε σήμερα, κάποτε το έλεγαν Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ακόμα θα έλεγα και οι εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Δεν πιστεύω να νομίζετε κι εσείς ότι ο Μέγας Αλέξανδρος έφθασε ως την Ινδία απλώς για να φέρει μόνο τον πολιτισμό! Εγώ θα έλεγα ότι ήταν και ο ενθουσιασμός, η περιέργεια και οι συγκυρίες της εποχής που έκαναν τον Αλέξανδρο να προχωρήσει μέσα στην Ασία. Ετσι εξαπλώθηκε ο ελληνισμός, πού τι ήταν τότε; Το ρεύμα των ανθρώπων της εποχής. Ηταν μιας μορφής παγκοσμιοποίηση, χωρίς την οποία δεν θα προχωρούσε η εξάπλωση του χριστιανισμού. Επομένως η παγκοσμιοποίηση δεν είναι καινούργιο φαινόμενο που πρέπει να μας πανικοβάλλει. Η ζημιά είναι μέσα μας. Στους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες που κουβαλάμε μέσα μας. Εκεί είναι το πρόβλημα».
- Μακαριότατε, δεν είναι επικίνδυνο η θρησκευτική πίστη να θεωρείται κομμάτι της εθνικής μας ταυτότητας; Το λέω διότι το θρησκευτικό δόγμα είναι σταθερό και αμετάβλητο,ενώ ο κόσμος γύρω μας αλλάζει. Πώς λοιπόν μια ταυτότητα αγκιστρωμένη στο παρελθόν μπορεί να εκφράσει τις προσδοκίες ενός λαού για το μέλλον;
«Ο πρώτος πυρήνας που επιστρατεύεται στη δημιουργία της εθνικής ταυτότητας είναι ο θρησκευτικός, ο αρχαίος βωμός, το ιερόν. Και αναφέρομαι γενικότερα στη δημιουργία των εθνών, όχι μόνον στη δική μας περίπτωση. Ιστορικά, πρώτα δημιουργείται αυτός ο πυρήνας και γύρω του συμπλέκονται τα υπόλοιπα στοιχεία της ταυτότητας. Αυτό ζήσαμε και εμείς τον 18ο αιώνα και έτσι φθάσαμε στην Επανάσταση. Επ΄ αυτού, λοιπόν, η Εκκλησία πολλά προσέφερε και έχει την υποχρέωση να το παρακολουθεί αυτό, κυρίως τον ιστό του, για να μη διαλυθεί. Αλλά, σε όλα τα πράγματα υπάρχει το μέτρο. Ερχεται η συντεταγμένη πολιτεία και το κρίσιμο ζήτημα για την ελλαδική πραγματικότητα είναι πώς θα συνεργαστούν αυτοί οι δύο φορείς. Διότι η Ιστορία συνεχίζεται, πολλά πράγματα ξεχνιούνται και εμείς εξακολουθούμε να λέμε: “Ξέρετε, αν δεν ήμασταν εμείς, σήμερα θα μιλούσατε τούρκικα κ.λπ.”. Ναι, αλλά αυτό δεν μας απαλλάσσει από τις ευθύνες τις σύγχρονες! Δεν μπορούμε πια να επικαλούμεθα συνεχώς τους αρχαίους ημών προγόνους, τον Περικλή και τον Παρθενώνα. Τι θα γίνει, αυτό θα μας θρέφει συνέχεια; Αν δεν έχουμε κάτι καινούργιο να προσθέσουμε σε αυτό που βρήκαμε, τότε θα συρρικνωθεί η παράδοση. Ούτε όμως μπορούμε εύκολα να αφαιρέσουμε ένα σκαλοπάτι από την κλίμακα. Επομένως, μέσα σε αυτόν τον χώρο, η Εκκλησία είναι ένα κομμάτι της εθνικής ταυτότητας, που πρέπει να υπάρχει. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε με τη φλόγα να καίει φουντωμένη και κάθε φορά να σπεύδουμε να είμαστε οι πρώτοι! Ούτε πάλι μπορούμε να είμαστε αδιάφοροι. Χρειάζεται το μέτρο και η διάκριση».
- Με την άδειά σας,Μακαριότατε,πάλι θα αστειευθώ αλλά εδώ εκδηλώνετε τις «κομμουνιστικές τάσεις» που σας καταλογίζουν ορισμένοι.
«Ακούστε, δεν είμαι κομμουνιστής. Εκεί που πρέπει όμως γίνομαι. Οπως επίσης εκεί που πρέπει είμαι πατριώτης, είμαι διεθνιστής ή ακόμη και χωριάτης. Αγαπάω τον άνθρωπο. Δεν ήρθα εδώ για να κάνω μια ωραία καριέρα. Δεν με εκφράζει αυτό και δεν με απασχολεί».
Η οποιαδήποτε σύγκριση με τον δικό μας, δημιουργεί τουλάχιστον μελαγχολία...
Ολόκληρη η συνέντευξή, εδώ.
Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2009
Σάββατο στο Mall
Μπαίνοντας, στην είσοδο είδα κάμποσον κόσμον συνάμενον. Κάποιαν εκδήλωσην έχουν, εσκέφτηκα, τζιαι εγύρισα να δω ποιος ήταν. Έν είδα πλάσμα, είδα όπως μιαν αφισαν με μιαν φωτογραφίαν του Γ. Θεοφάνους. Αμάν, εσκέφτηκα, αν ήρταν τζιαι τα συγκροτήματα του Εξ-Φάχτορ, εν θα ψουμνήσουμε σήμερα. Παραδόξως όμως, αντί να κόψω κούρβαν, εμπήκα μέσα. Ο μαζόχας. Τζείνον που είδα, ομολογώ πως εν μου εξανάτυχεν. Σε 2 άλλα σημεία του καταστήματος ήταν το "Τριημητόνιο" τζιαι τα "Κόκκινα Χαλιά". Τζιαι γυρών τους ροκόλες, που 7 - 22 χρονών. Όπου εκινήτουν κάποιος που τα μέλη των συγκροτημάτων τζιαι ένα τσουρμο ροκόλες ταπισόν του να αλαλάζουν σαν τες Ρουβίτσες. Τζιαι κάθε λλίον να ακούεις "Εν κούκλος", "Εφίλησα τον", Επιασα αυτόγραφο" "Wow, εν τέλειος". Ως τζιαι για τον Θεοφάνους άκουσα πως εν κούκλος τζιαι έφριξα. Τζιαι καλάν τα "Χαλιά". Το "Τριημητόνιο" όμως; Που το ρεπερτόριον τους, εν νομίζω να το ακούσουν ποττε οι συγκεκριμένες ροκόλες;
Την ώραν που ήμουν στο ταμείον να πληρώσω, εφκαίναν τα κοπέλια που κάποιον χώρον που τους επαραχωρήσαν για να γλυτώσουν που τες μαινάδες. Επεράσαν που δίπλα μου, τζιαι ελυσεν τους η μύλλα μου. Ετσιππώσαν πάνω τους όπως τα αρπακτικά στο πεθαμένο ζώο. Εκαταφέραν όμως, με την βοήθειαν των σεκιουριτάδων να παν στο σημείον που ήταν ο Θεοφάνους, στο έμπα του καταστήματος. Ετράβησα 2 φωτογραφίες τζιαι εφκήκα.
Σε ένα επώνυμο κατάστημα, εγίνετουν χαμός. Η αιτία;
Την ώραν που εκατέβαινα τη σκάλα, ένας κύριος πίσω μου επαρότρυνεν την κόρην του να γοράσει κάτι γιατί εν 17 ευρώ ότι πάρεις, τζιαι εν τζιαι Πππάρις Χίλτο.
Πάρακατώ είχαμεν δωρεάν λιπομέτρησην. Τζιαι τζιαμέ εσυναχτήκαν καμπόσοι. Ανάθεμαν αν ηξέρουν τι εν η λιπομέτρηση!
Τζιαι, φυσικά, τα εστιατόρια τζιαι τα κκαφέ, γεμάτα. Τούτοι είμαστε; Λούσο, φαί (τζιαι μετά να βορούμε για λιπομέτρηση τζιαι δίαιτα), επιδειξη, καταναλωτισμός τζιαι να βουρούμεν πουπίσω τον κάθε κεντικελένη που μας πασάρει σαν νέον αστέρι της μουσικής το κάθε σιόου;
Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2009
Γκάφες...
Συμβαίνουν και εις Αλβιόναν. Τώρα το ΡΙΚ μπορεί να κοιμάται ήσυχο. Υπάρχουν και χειρότερα...
Και για όποιον δεν κατάλαβε, το ITV "έφαγε" το νικητήριο τέρμα, 2 ΛΕΠΤΑ πριν τη λήξη της παράτασης...
Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2009
Τ' Αη Γιωρκού
Τ' άη Γιωρκού ( Κύπρος )
Στίχοι: Παραδοσιακό
Μουσική: Παραδοσιακό
Εκτελέσεις: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Δευτέρα ήτουν της Καθαράς που κάμνουν την νομάδαν
Μες το καράβιν έμπηκεν την πρώτην εβτομάδαν
Και τρεις ημέρες έκαμεν να ρέξει το Βερούτιν
Ψουμίν, νερόν εν εβρέθηκεν μεσά στην χώραν τούτην
Ψουμίν νερόν είχεν πολλύν κατω μακρά στο πλάτος
Κειμέσα εκατώκησεν ένας μεάλος δράκος
Και δεν τα’ αφήνει το νερόν στην χώραν τους να πάει
Ταΐνιν του εκάμνασιν ποναν παιδίν να φάει
Να ξαπολύσει το νερό, στην χώραν για να πάει
Άλλοι είχαν έξι και οκτώ κι επέμπαν του τον έναν
Κι ήρτεν γυριν τ’ αφέντη μας, τ’ αφέντη βασιλέα
Είχεν μιαν κόρην μοναχήν κι είχεν να την παντρέψει
Θέλοντας και μη θέλοντας του δράκου να την πέψει
Παντές κι η κόρη εν άγιος, Χριστός κι απάκουσεν την
Τον Άη Γιώρκην να σου τον ‘που πάνω κατεβαίνει
Και με την σέλλαν την γρουσήν και το γρουσόν αππάριν
Στέκεται συλλοΐζεται πώς να την χαιρετήσει
-Για να την πω μουσκοκαρκιάν, μουσκοκαρκιά έχει κλώνους
Για να την πω τρανταφυλλιάν, τρανταφυλλιά έχει αγκάθια
Άτε ας τη χαιρετήσουμε σαν χαιρετούμεν πάντα
-Ώρα καλή σου λυερή, ώρα καλή και γειά σου
Μουσκούς και ροδοστέμματα στα καμαρόβρυα σου
Κι είντα γυρεύκεις Λυερή στου δράκου το πηγάδιν
Του δράκοντα του πονηρού, να βκεί και να σε φάει
-Αφέντη μου τα πάθη μας να σου τα πω δεν φτάννω
Άθθρωποι που την πείναν τους τρώσιν ένας τον άλλον
Έτσι έθελεν η τύχη μου, έτσι ήτουν το γραφτό μου
Μες στην κοιλιάν του δράκοντα να κάμω το θαφκειόν μου
Να σου ποκεί τον δράκοντα που κάτω κι ανεβαίνει
Κι όταν τους είδε κι ήταν τρεις κρυφές χαρές παθαίνει
-Μπουκκωμαν τρώω τον άδρωπον, το γιώμαν την κοπέλλαν
Και ως τα λιωβουττήματα άππαρον με την σέλλαν
Μιαν χατζιαρκάν του χάρισεν κιη πόλις ούλλη εσείστην
Και το σκαμνίν του βασιλιά έππεσεν κι ετσακκίστην
Βκάλλει που το δισσάκκιν του μεάλον αλυσίδιν
Κι έπκιασεν κι εχαλίνωσεν κείτο μεάλον φίδιν
-Τράβα το κόρη λυερή στην χώραν να το πάρεις
Για να το δουν αβάφτιστοι να παν να βαφτιστούσιν
Για να το δουν απίστευτοι να παν να πιστευτούσιν
Άνταν τους βλέπει ο βασιλιάς κρυφές χαρές παθθαίνει
-Πκοιός ειν’ αυτός που μου ‘καμεν τούτην την καλοσύνην
Να δώκω το βασίλειον μου κι ούλλον τον θησαυρόν μου
Να δώκω και την κόρην μου και να γενεί γαμπρός μου
Κι επολοήθην Άγιος και λέει και λαλεί του
-Έν θέλω το βασίλειον σου μήτε τον θησαυρόν σου
Μιαν εκκλησιάν να χτίσετε, μνήμην τ’ Άη Γιωργίου
Που έρκεται η μέρα του κοστρείς του Απριλλίου
Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2009
The Liverpool Street Dance
Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2009
Κουτσή Κιθάρα
Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2009
ARE THEY SERIOUS?
Εδκιέβασα στην "Σημερινή" της παραμονής της Πρωτοχρωνιάς ότι ο Αριχεπίσκοπος σκοπεύκει να κτίσει εκκλησία-έκτρωμα στα πρότυπα του εκτρώματος του κακέκτυπου της Εκκλησίας της Αγίας του Θεού Σοφίας (στην Κων/πολη, για όσους δε γνωρίζουν). Για παραπάνω, δαμαι.
Μα καλάν, ΣΟΒΑΡΟΜΙΛΟΥΝ; Στην παλιά Λευκωσία; Εν ΤΟΣΟΝ ΑΜΠΑΛΑΤΟΙ; Εν μπορούν να καταλάβουν ότι στην παλιά Λευκωσία, ακόμα τζιαι η Φανερωμένη, εν μεγάλη; Ειλικρινά τούτον τον τράουλλον τον αχρειεπίσκοπον μας εν εμπόρεσα να τον καταλάβω ποττε! Τζιαι ο καθυστερημένος, εν τον κανεί να βρίξει, να μπει μες τες πέτσες του τζιαι να πει "mea culpa", "δεν έχει εντοπίσει τα προβλήματα που έχει επικαλεστεί το Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας." Που τον ήβραμεν τον ανιστόρητον που εν μπορεί να καταλάβει πως στην παλιαν Λευκωσίαν εν κάμνεις τεράστιες εκκλησίες διότι μπροστά στην Χρυσαλινιώτισσαν, τον Τρυπιώτην, τον Αην Σάββαν, τον Αην Αντώνην, τον Αην Κασσιανόν, τον Αην Γιάννην, τον Αην Λουκάν τζιαι την Φανερωμένην (οι 8 ορθόδοξες εκκλησίες της εντός των τοιχών Λευκωσίας - αν εξίχασα καμιάν, συγχωράτε με) ενναν παράταιρες τζιαι του γελασμάτου; Ούτε οι Τούρτζιοι, που τους θεωρούμε βάρβαρους τζιαι απολίτιστους εν ετολμήσαν να κάμουν τζιαμια-εκτρώματα στην κατεχόμενην παλιά Λευκωσία. ΟΥΤΕ ΟΙ ΤΟΥΡΤΖΙΟΙ, ΜΑΚΑ(Χ)Ρ(Ε)ΙΟΤΑΤΕ! Αλλα, απ' ον αντρέπεται, ο κόσμος εν δικός του, που ελαλουσαν τζιαι οι προτινοι...
Σιαίρουμαι τουλάχιστον που ο Δήμος απέρριψεν την αίτησην της Αχρειεπισκοπής. Ελπίζω μόνον να μεν τραβήσουν τελικά πίσω, γιατί ενναν απλά συνένοχοι στο έγκλημα
Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου 2008
Αθλητισμός και Χριστούγεννα
Για την ιστορία, oi Lakers των Kobe Bryant και Pau Gasol κέρδισαν 92 -83 σε ένα παιγνίδι αντάξιο των ιστορικότερων ομάδων του NBA
Τετάρτη 24 Δεκεμβρίου 2008
Do they know it's Christmas?
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008
Ιντα τζιαιρούς εφτάσαμεν...
Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2008
Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2008
Α-παραίτητοι (εν Κύπρω)
ΑΛΛΑ, μετά το φιάσκο της απόδρασης Αλ Καπόνε και όσων επακολούθησαν:
Έπρεπε να παραιτηθεί πάραυτα ο Υπουργός Δικαιοσύνης και ο Διευθυντής των Κεντρικών Φυλακών. Τουλάχιστον. Αλλά πάλι θα τη φάνε οι τρεις δεσμοφύλακες ΜΟΝΟ.
Ευτυχώς που έχουμε την μεγαλύτερη μπανανία Ελλάδα. Ως τους βαρβάρους του γνωστού ποιήματος του Κ. Καβάφη. Έτσι, για να παρηορκούμαστε πως έχουμε "κράτος" και "θεσμούς"...
Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008
Κομμένο το GPS (2)
Αντιγράφω από τον "Πολίτη":
Έκπληξη εκφράζει ο εισαγωγέας για την απαγόρευση που προωθεί το κράτος
"Νόμιμους χάρτες χρησιμοποιούμε στα GPS"
Έπεσε από τα σύννεφα ο Κύπριος εισαγωγέας του συστήματος GPS της αμερικανικής εταιρείας Garmin, όταν πληροφορήθηκε από τον "Πολίτη" για την απόφαση των αρμοδίων υπηρεσιών του κράτους να προχωρήσει η ετοιμασία νομοσχεδίου για απαγόρευση της εισαγωγής του προϊόντος λόγω εμφάνισης τοπωνυμιών που παράνομα επιβλήθηκαν από τις τουρκικές αρχές. Σχετικό δημοσίευμα για τις διαβουλεύσεις και τις αποφάσεις των αρμοδίων τμημάτων δημοσίευσε χθες ο "Π", μαζί με τη γνωμάτευση της Νομικής Υπηρεσίας για τα κωλύματα που υπάρχουν και τους τρόπους παράκαμψής τους.
Πριν τη δημοσίευση του χθεσινού ρεπορτάζ, επικοινωνήσαμε με την εταιρεία C.A. Petrides Ltd, που εισάγει το προϊόν, για να έχουμε τη δική της θέση, ωστόσο δεν κατέστη δυνατόν να μιλήσουμε με το αρμόδιο στέλεχος. Σε χθεσινή μας επικοινωνία, ο Ευγένιος Πετρίδης εξέφρασε έκπληξη για τις προθέσεις της Κυβέρνησης. Ανέφερε πως όντως προ δύο ετών τού είχε επισημανθεί από αρμοδίους ότι το GPS περιείχε τοπωνύμια που παράνομα έδωσαν οι τουρκικές αρχές σε χωριά, πόλεις και τοποθεσίες στα κατεχόμενα. Με δικές τους ενέργειες, είπε ο κ. Πετρίδης, αντικαθιστούν εδώ και ένα χρόνο τους χάρτες που περιέχει το εισαγόμενο προϊόν με χάρτες που η C.A. Petrides Ltd αγοράζει από κυπριακή εταιρεία χαρτογράφησης, η οποία συνεργάζεται με το Τμήμα Κτηματολογίου. Στα GPS που πωλούμε εδώ και ένα χρόνο στην κυπριακή αγορά δεν υπάρχουν τα τοπωνύμια που χρησιμοποιούν οι κατοχικές αρχές, τόνισε ο κ. Πετρίδης. Διερωτήθηκε δε γιατί οι αρμόδιοι δεν επικοινώνησαν μαζί του πριν λάβουν τις αποφάσεις τους.
ΕΛΑ ΝΤΕ!
Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2008
Εκτός νόμου το GPS (Συγγνώμη;)
Θα απαγορευθεί για λόγους δημόσιας τάξης η εισαγωγή του
Εκτός νόμου το GPS
Πρόκειται για προϊόν της αμερικανικής Garmin, το οποίο περιέχει τις παράνομες ονομασίες που έδωσαν οι κατοχικές αρχές σε χωριά, πόλεις και τοποθεσίες στα κατεχόμενα
Η Κυβέρνηση προχωρεί με νομοσχέδιο στην απαγόρευση της κυκλοφορίας και πώλησης στην Κύπρο συστημάτων εντοπισμού θέσης (GPS) που χρησιμοποιούν τις παράνομα αλλαγμένες, από το ψευδοκράτος, ονομασίες χωριών, πόλεων και τοποθεσιών στην κατεχόμενη Κύπρο.
Ο εντοπισμός στην κυπριακή αγορά του GPS Garmin, με τις παράνομες τουρκικές ονομασίες, έγινε το Δεκέμβριο του 2006 από την ΚΥΠ. Ενημερώθηκε ο εισαγωγέας, ο οποίος, σύμφωνα με τους αρμοδίους, απάντησε ότι δεν μπορούσε να αποσύρει το προϊόν επειδή δεν υπήρχε επίσημη καταγγελία. Σε σχετική επιστολή του Υπουργείου Εσωτερικών, η κατασκευάστρια εταιρεία Garmin ζήτησε να της σταλούν οι χάρτες του Τμήματος Κτηματολογίου για να προβεί στις αναγκαίες αλλαγές.Εστείλετέ τες; Αν δεν τες εστείλετε 2 χρόνια, είσαστε για να' σαστε!
Επίσης: Γιατί δεν υποχρεώνετε τον εισαγωγέα να αποσύρει από την αγορά όσα προϊόντα πωλούνται με προεγκατεστημένους τους χάρτες Κύπρου, καθώς επίσης και των χαρτών Κύπρου για τα Garmin (οι οποίοι πωλούνται και ανεξάρτητα), παρά απαγορεύετε την εισαγωγή και διάθεση του προϊόντος;
Ξέρετε πως τα προϊόντα της Garmin (όπως και κάθε εταιρείας που ασχολείται με πλοήγηση μέσω GPS) δέχονται χάρτες για πολλές χώρες/ηπείρους/περιοχές; Ναι, είναι λογικό κάποιος που θα το αγοράσει στην Κύπρο να περιμένει και τους επίμαχους χάρτες. Οπότε η απόσυρση των εν λόγω προϊόντων είναι επιβεβλημένη, μέχρι διόρθωσης των. Αλλά εγώ μπορεί να θέλω να έχω το συγκεκριμένο προϊόν με χάρτες Ελλάδας ή Ευρώπης. Γιατί να μου το απαγορεύσετε;
Και, φίλτατε κ. Χρύσανθε Μανώλη, ο τίτλος είναι παραπλανητικός. H Garmin δεν είναι το GPS, ούτε η μοναδική εταιρεία που παρέχει προϊόντα δορυφορικής πλοήγησης. Γιατί παραπλανείτε και δαιμονοποιείτε μια ολόκληρη γκάμα προϊόντων μιας αξιόλογης και χρήσιμης τεχνολογικής πρότασης;
Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2008
Περί Ανόρθωσης και κακοδιαχείρησης
Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2008
Νοέμβρης '08
"Σημαίες και γαρύφαλλα
Παρασκευή 14 Νοεμβρίου 2008
Απορίας άξιον
Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2008
To αγαπημένο μου άθλημα
http://www.youtube.com/watch?v=61dRAp0voaM
Σε ΚΑΝΕΝΑ (γνωστό) άθλημα δεν θα άλλαζε 3 φορές χέρι η νίκη μέσα σε 1.8 δευτερόλεπτα! Απο ισοπαλία, καλάθι στα 1.8 για την πρώτη ομάδα, καλάθι και φάουλ στα 0.9 για την άλλη και, στην επαναφορά, Τρίποντο με την λήξη του χρόνου!
Απλά, ΔΕΝ γίνεται!
Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2008
Βιβλία Ιστορίας
Και μην μου πείτε για εγκλήματα Άγγλων, Τούρκων ή Τ/Κ. Εκείνα τα ξέρω. Έχει φροντίσει ο μηχανισμός προπαγάνδας σας, να μου τα εμφυτεύσει 12 χρόνια στα σχολεία, μέσα από το μάθημα της Ιστορίας (που κατ' εμένα είναι απλά, Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ). Εγώ θέλω να μάθω τα ΔΙΚΑ ΣΑΣ (μας) σφάλματα και εγκλήματα της περιόδου 1955-1974. Εκείνα, τα οποία μας έφεραν στην κατάσταση που είμαστε σήμερα. Εκείνα, τα οποία στέρησαν σε 200.000 πρόσφυγες τα σπίτια τους. Εκείνα, λόγω των οποίων εγώ και μια ολόκληρη γενιά, γεννημένη μετά το 1974, είδαμε την Κερύνεια, τον Απόστολο Ανδρέα, το Μπέλλαπαϊς, την Αμμόχωστο, την Μόρφου, την Καρπασία, το 2003! Εκείνα, τα οποία κανένα βιβλίο ιστορίας δεν τα αναφέρει. Και δεν τα αναφέρει γιατί βλάπτει την υστεροφημία πολλών από εσάς. Οπότε σταματήστε να μου μιλάτε για αφελληνισμό. Αλλου σας τρώει τζιαι αλλού κνίθεστε, που λέει και ο "Ανευ Ορίων"!
Για αυτούς τους λόγους, για μένα "δεν δικαιούσθε" όυτε να ομιλείτε, ούτε να διεκδικείτε το τεκμήριο της εθνικής καθαρότητας. Ούτε επίσης να με κρίνετε και να με καθοδηγείτε. Γιατί εσείς, έχετε πολύ πιο χεσμένη τη φωλιά σας από μένα!
Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2008
Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2008
Λογοκρισία και υποκρισία
Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2008
Να παραιτηθούν πάραυτα!
Όπλα χωρίς γεμιστήρες!
Αφαιρέθηκαν την τελευταία στιγμή από την παρέλαση
Το μεγάλο ερωτηματικό είναι ποιος και γιατί έδωσε την εντολή να αφαιρεθούν οι γεμιστήρες από τα τυφέκια όλων των τύπων που έφεραν τα παρελαύνοντα τμήματα.
ΤΕΙΧΟΣ ΣΙΩΠΗΣ
Το Υπουργείο Άμυνας δεν απαντά σε καμία ερώτηση για το θέμα
Πρωτοφανές: Για πρώτη φορά παρήλασαν τα τμήματα της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ χωρίς τις γεμιστήρες στα όπλα. Τούτο συνέβη την περασμένη Τετάρτη στην καθιερωμένη παρέλαση της 1ης Οκτωβρίου.
Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2008
Η επόμενη μέρα
Παρασκευή 29 Αυγούστου 2008
Ποδόσφαιρο και κάφροι
Φίλαθλοι της Ανόρθωσης, στην Αθήνα (όχι στο γήπεδο), φώναζαν συνθήματα εναντίον της Ομόνοιας και του ΑΠΟΕΛ (!!!).
Αντιγράφω από τον Φιλελεύθερο:
Λευκωσία: Περίπου 100 νεαροί, οι οποίοι φορούσαν κουκούλες προκάλεσαν αργά
χθες βράδυ ζημιές σε αυτοκίνητα και καφετέριες στη Λεωφόρο Μακαρείου στη
Λευκωσία. Σύμφωνα με την Αστυνομία, από πέτρες που έριχναν οι ταραξίες
τραυματίστηκαν ελαφρά θαμώνες καφετέριας. Οι κουκουλοφόροι κρατούσαν επίσης
σιδηρολοστούς. Τα επεισόδια συνέβησαν μεταξύ των ωρών 1 και 2 μετά τα
μεσάνυχτα. Ο Αστυνομικός Διεθυντής Λευκωσίας, Κύπρος Μιχαηλίδης δήλωσε στο
ραδιόφωνο του ΡΙΚ ότι σύμφωνα με τις καταγγελίες που έγιναν, στην
πλειοψηφία τους οι ταραξίες ήταν οπαδοί του ΑΠΟΕΛ και στόχος τους ήταν
αυτοκίνητα που είχαν διακριτικά της Ομόνοιας.
Συμπέρασμα: Κάφροι οπαδοί υπάρχουν παντού. Σε όλες τις χώρες, σε όλες τις
ομάδες. Αυτό που απαιτείται είναι η απομόνωση τους.
Τρίτη 26 Αυγούστου 2008
Εμπειρίες: eshopping in Cyprus, eshopcy.com.cy
14 Αυγούστου, ώρα 6:30 περίπου απόγευμα κατεβαίνω στο κατάστημα. Υπολογίζω οτι εν θα χρειαστώ παραπάνω που 10 λεπτά. Να το ζητήσω, να μου το δώσουν, να το πληρώσω τζιαι να φύω. Φαίνεται όμως πως εσκεφτήκαν τζιαι άλλοι όπως εμένα οπότε μπαίνω μέσα τζιαι ζητώ το. Μου λέν 'Κάτσετε και θα σας φωνάξουμε'. ΟΚ, να κάτσουμε. Περίμενα γύρω στα 15-20 λεπτά να εξυπηρετηθούν οι προηγούμενοι, τζιαι ερκεται η σειρά μου.
- Ναι παρακαλώ ο κύριος; Λέει η ευγενέστατη πωλήτρια
- Τάδε Ταδόπούλος για ένα σκληρό δίσκο
- Περιμένετε να σας τον φέρουμε
Περιμένω 1-2 λεπτά, έρκεται ο δίσκος. Εν τω μεταξύ πάνω στον παγκο μια σημείωση που γράφει πως δεν δέχονται επιταγές και American Express. Βγάζω την VISA να πληρώσω.
- Ξέρετε, αν θα πληρώσετε με VISA υπάρχει επιβάρυνση 3% λόγω JCC. Αν θέλετε να την αποφύγετε μπορούμε να περάσουμε την κάρτα σας μέσω του ελληνικου e-shop, αλλά θα πρέπει να περιμένετε λίγο.
Συγγνώμη, άκουσα καλά; 3% επιβάρυνση; Ούτε στη Συρία δεν μου ζήτησαν επιβάρυνση για χρήση πιστωτικής κάρτας! (χωρίς να έχω τίποτε με τη Συριά, παράδειγμα έφερα). Αν δεν θέλετε κοπέλια να χρεώνεστε το 3% της JCC, μεν δέχεστε κάρτες, πέτε το, να ξέρουμε τι μας γίνεται! Και για να έχουμε καλό ρώτημα, άν κάποιος πληρώσει με κάρτα από το site και ζητήσει παράδοση στο χώρο του, θα του χρεώσετε 3%; Διότι στο σάιτ σας, δεν αναφέρει κάτι τέτοιο!
Τέλος πάντων επερίμενα ακόμα λλίο, ετελειώσαν ούλλοι τζιαι ακόμα επερίμενα, τζιαι γύρω στες 7:15, έπιασα τζιαι την απόδειξη μου τζιαι έφυα. 45 λεπτά για δουλεία των 10! Μπράβο σας!
Κυριακή 3 Αυγούστου 2008
Απορία
Τρίτη 22 Ιουλίου 2008
Κυριακή 20 Ιουλίου 2008
20η Ιουλίου 1974 - Τηελόραση
Ο ANT1 και το SIGMA; Οι bash-πατριώτες; "Βουράτε γειτόνοι" & ταινία άσχετη....
Πέμπτη 26 Ιουνίου 2008
Λυκειο Δασούπολης is going down....
Αυτή η είδηση, έρχεται να συμπληρώσει την τάση νοσταλγίας του προηγούμενου ποστακίου. Λύκειο Δασούπολης. "Τα μαθητικά τα χρόνια δεν τ' αλλάζω με τιποτα" (εκτός ίσως από τα φοιτητικα). Με ό,τι συνεπάγονται. Εφηβεία. Κατω η βία. Εφηβικές τρέλλες. Η πρώτη αγάπη. Θ' αλλάζαμε τον κόσμο (έτσι νομίζαμε!). Μας ανήκε ο κόσμος (κουνια που μας κούναγε....) . Τσιαλούες (Honda Chaly). Λαντούες (Suzuki Landie). Εμείς. Ο κόσμος μας. Οι καυγάδες με τους γονείς. Τα όνειρά μας. Η ΖΩΗ ΜΑΣ.
Πέμπτη 22 Μαΐου 2008
Θαρρώ πως ήταν χτες...
Τότε, που η Eurovision ήταν από τα γεγονότα της χρονιάς. Που την περιμέναμε πως και πως. Που κοιμόμασταν το μεσημέρι του Σαββάτου για να αντέξουμε μέχρι την απονομή. Που διαβάζαμε το ΦΛΑΣ για να ενημερωθούμε και να πάρουμε τους στίχους του τραγουδιού της Κύπρου και των άλλων χωρών (και όχι μόνο). Που τη συζητούσαμε μια βδομάδα πριν και μια μετά. Που δεν υπήρχε περίπτωση να χάσουμε τα «φιλμάκια» των χωρώ που συμμετείχαν και που πανυγυρίζαμε αν είχαμε καλύτερη κατάταξη από την Ελλάδα και την Τουρκία (ειδικά η δεύτερη, αν πάτωνε, πετάγαμε τη σκούφια μας).
Τότε, που καθόμαστε ΚΑΘΕ μέρα, στις 5 παρά 5 το απόγευμα για να δούμε την παιδική ζώνη του ΡΙΚ (λέγε με Μίκυ Μάους) που διαρκούσε 55’ ΜΟΝΟ. Τότε που δεν μπαίναμε σπίτι από το παιγνίδι στα χωράφια αν δεν μας φώναζαν οι γονείς μας ή για τα Μίκυ Μάους. Ακόμα κι αν χτυπούσαμε, πηγαίναμε σπίτι, ιώδιο (ή οξυζενε) και τσιρόττο και πίσω πάλι. Βόλτες με τα ποδήλατα αρχικά και τις μοτορούες των 50cc μετά. Κάθε απόγευμα για μπάσκετ όλη η παρέα (στα λυκειακά χρόνια) να συζητάμε για μοτόρες, γκόμενες, αυτοκίνητα και παιγνίδια για το PC και τις κονσόλες (Atari, Nintendo NES και SEGA).
Τότε, που τα καλοκαίρια γυρίζαμε τις κατασκηνώσεις. Και τις παραλίες, ειδικά της Αγίας Νάπας και του Πρωταρα, μπας και βρούμε «βρετανίδες τουρίστριες που διψάνε για σπέρμα» να ξεπαρθενέψουμε. Ειδικά μετά την αποφοίτηση μας από το Λύκειο. Και μετά να λαφαζανέφκουμε για το τι έκανε ο καθένας.
Τοτε. Cinema στο "Ζήνα" , το "Μετροπόλ" (εγίνε parking, Θεός μακαρίσει το), το "Πάνθεον", και τα "Opera". Για να δούμε την Sharon Stone στο "Basic Instinct" και το "Sliver". Kαι μετά Big Boy ή Dairy Queen ή στο "Βασίλη" στην πλατεία για sandwich. Και μετά στο τρίγωνο των δισκοθηκών της Έγκωμης (άλλως «κάτω»). Με την "Amanda’s" , την "Galaxy", την "DV8", το "Louisiana" (το λυόμενο) για μπιλιάρδο, την "Africana" και τη "Reckless" για τους πιο «μάγκες». Και μετά τις “Σκιές», το “Vivendi”, την «ΑΚΡΗ». Τις «Αντιθέσεις». Το «Ανώνυμο» ("Καλλιπόλεως 4" σήμερα, για όσους εν θυμούνται). Το «Θέατρο Club» μετέπειτα Cyber Café.
Θαρρώ πως ήταν χθες, θαρρώ πως ήταν χθες
που μάθαινα ποδήλατο που κράταγα σφεντόνα
αγάπες παιδικές στις πέρα γειτονιές
κι ένα σημάδι στο κεφάλι από κοτρώνα.
Ακόμα σα ν’ ακούω τη μαμά μου
"να ‘ρθεις νωρίς, μη πας μακριά
και να προσέχεις"
Έξω απ’ τη πόρτα τώρα γράφει τ’ όνομά μου
και στο ταμπλό του αμαξιού
"μπαμπά μη τρέχεις"
Θαρρώ πως ήταν χθες...

