Φταίνε τα πεύκα!!!!!!

«Όσο ωραία και αν είναι τα πεύκα, είναι ανασταλτικόςπαράγοντας στις προσπάθειες κατάσβεσης»

Τάδε έφη Ευάγγελος Αντώναρος, κυβερνητικός εκπρόσωπος της Ελλάδος.

Εν μες τα chipitos που τον ήυρες κύριε Καραμανλή τούτον τον αμπάλατον τζιαι έβαλες τον κυβερνητικόν εκπρόσωπον να ξαπολά την μιαν λαφαζανιάν μετά την άλλην; Μετά τον "στρατηγόν άνεμον" τζιαι την "ασσύμμετρην απειλην", τωρά εφταίξαν τους τα πεύκα! Εν πεύκα τα γέρημα, κρούζουν. Εσύ τι έκαμες για τες πυρκαγίες. Ξέρω, εσύ εν τζιαι! Ασύμμετρη απειλή εν η μαλακία που σε δέρνει ρε αμπάλατε Αντώναρε! Εν σε κανεί που:

1. Που το 2007 εν εκάμετε τιποτε να βελτιώσετε την πυροπροστασίαν της χώρας
2. Το "Κτηματολόγιο Α.Ε." φυτοζωεί
3. Έν εμάθετε που τα παθήματά σας
4. Παραμένετε ασυντόνιστοι
5. Αρνηθήκετε (!!!!) εξωτερικήν βοήθειαν
6. Εσυλλάβετε (!!!!) για 600 ψωροευρώ τον πιλότον του ελικοπτέρου που σας επέψαμεν για βοήθειαν ενώ εκρούζαν τα ποϊνάρκα σας (κυριολεκτικα!)
7. Εμπλοκάρετε τζιαι εκάμνετε μυνήσεις σε όσους, τωρά η προηγουμένως επροσπαθήσαν να δημιουργήσουν δρόμους τζιαι αντιπυρικές μες τα δάση. Ίνταλως εν να παν το πυροσβεστικά κοντά στη φωτιά, τζιαι πως αλλιώς να την περιορίσεις, ρε σαϊνι, εν μας λαλείς τζιαι εμάς να ξέρουμε;
8. Υποτιμήσετε την πυρκαγια στην αρχή.
9. Το νομικό σας πλαίσιο ευνοεί εμπρησμούς για να κάμνετε το δάσος οικόπεδα (Αυριον που εννα πλημυρίζετε τζιαι εννα κρόυζετε, εννα δακκάνετε το ένα σας τζιαι να σας πονούν ούλλα σας, ασυχχώμπατοι!

Τζιαι μετά που τούτα ουλά αντί να μπεις μες τες πέτσες σου, να παραδεχτεις ότι εσύ τζιαι η κυβέρνηση που εκπροσωπείς είσαστεν ΑΧΡΗΣΤΟΙ τζιαι να παραιτήσετε γιατι εν κάμνετε, φκαίνεις τζιαι λαλείς ότι αρλούμπα σου κατεβεί; Καλά ελαλούσαν οι παλιοί "απ' ον αντρέπεται, ο κόσμος εν δικός του!"

Κούβα

Επέστρεψα προ μιας περίπου βδομάδας από την μοναδική Κούβα. Αν με ρωτούσατε λοιπόν τι είναι Κούβα, θα απαντούσα ως εξής:

Κούβα είναι ο κόσμος που χορεύει συνέχεια στους δρόμους

Είναι ο κόσμος που περιμένει στην ουρά για ώρες για κάτι που εμείς θεωρούμε δεδομένο - μια σοκολάτα ή ένα παγωτό

Ειναι ο κόσμος που δεν θα ζητήσει λεφτά, αλλά σοκολάτες, σαπούνια ή χρωματιστά.

Είναι ο σερβιτόρος στο ξενοδοχείο με το όνομα "Ορέστης" που ήξερε την Κύπρο και τις πόλεις τις.

Είναι το βλέμμα ευγνωμοσύνης του πατέρα στην αγορά της παλιάς Αβάνας, όταν έδωσα κάτιτις γλυκό στο γιό του. Που τον έδιωχνε απο κοντά μας όταν ο μικρός μας πλησίασε.

Είναι η δασκάλα, που μας πήγε στην αίθουσα πληροφορικής δημοτικού σχολείου, και η περηφάνεια με την οποία μας μίλαγε.

Είναι όλοι αυτοί που κάνουν ωτοστοπ και μπορεί και να κοιμηθούν το βράδυ στο δρόμο μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους.

Είναι οι κατάφυτοι βράχοι, τύπου και μεγέθους Μετεώρων στο Βινιάλες με τις φοινικιές να υφίστανται πάνω στο βράχο.

Είναι το ωραιότερο Daquiri, φυσική Pina Colada (με γάλα καρύδας), Mojito και Cuba Libre που είχα πιει ποτέ.

Βίρα τις άγκυρες

To blog ετοιμάστηκε σωματικά και ψυχολογικά, ετοίμασε τα πράγματα που θα πάρει, σχεδόν επακέταρε, και φεύγει για διακοπές... Γι' αυτό...

ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

Εμπειρίες: Aztecas Λάρνακας

Το βράδυ του Σαββάτου, κανονίσαμε μια παρέα να πάμε σε ένα από τα πιο γνωστά και πολυδιαφημισμένα μεξικάνικα εστιατόρια, το Aztecas στη Λάρνακα. Η κράτηση ήταν για τις 9:30 μ.μ. Εγώ έφτασα νωρίτερα, γύρω στις 9:2ο. Η υπόλοιπη παρέα άργησε αρκετά, έφτασε κατά τις 10. Στο διάστημα των 40' περίπου, δεν ήρθε κανένας να με ρωτήσει αν θέλω κάτι να πιώ ή έστω να φέρει τα menu. Τα menu ήρθαν μετά που κάθησε και η υπόλοιπη παρέα. Παραγγείλαμε γύρω στις 10:20. Τα ορεκτικά ήρθαν περίπου 20' μετά. Τα κυρίως πιάτα άργησαν πολύ - ήρθαν γύρω στις 11:30. Τα ποτά ακόμα χειρότερα. Περιμέναμε τουλάχιστον 20' για ένα ποτο. Ήπιαμε 2 ποτά ο καθένας. Θα μπορούσαμε να πιουμε τα διπλά, ίσως και περισσότερα στις 3 ώρες που ήμαστε στο εστιατόριο. Στο τέλος φύγαμε χωρίς να φάμε ούτε επιδόρπιο, αν και το θέλαμε...

Είναι πραγματικά λυπηρό να βλέπεις καλά εστιατόρια, με καλό φαγητό, να πάσχουν στον τομέα της εξυπηρέτησης. Ειδικά σε τουριστική περιοχή, και περίοδο που υπάρχει τόσο εξωτερικός, όσο και εσωτερικός τουρισμός. Ούτε η πολλή πελατεία -το εστιατόριο ήταν γεμάτο- αποτελεί δικαιολογία. Πόσοι πραγματικά θα ξαναπάνε στο συγκεκριμένο εστιατόριο;

Αύγουστος

Στίχοι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου
Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Αλεξίου || Γιώργος Νταλάρας

Μα γιατί το τραγούδι να 'ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι απ' την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και με 'πνιξε
φυλάξου για το τέλος θα μου πεις

Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που το 'χει δει

Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Της ημέρας

Α, που να φκουν τα μμαθκια τους, να μείνουν πάντα λούτσοι

τζείνοι, που εξαιτίας τους, ήρταν ποδαττε οι Τούρτζιοι.

Παρσαμωμένοι τζι άθαφτοι να μέινουν σαν πεθάνουν,

να πα να τους ιφτύννουσιν, όποττεν ανεφάνουν!

Τζιαι τούτη ναν η δόξα τους τζι η μνήμη τους για πάντα,

τέθκοια τιμή γρειάζεται μια βρωμισμένη λάντα!

Παύλος Λιασίδης

Αν δεν φταίει ο Μακάριος, ο Διγενής, και όλοι εμείς που πισκαλούσαμε ποιος φταίει;

Ο αγρότης της Καρπασίας, ο ζευγολάτης της Μεσαορίας ή οι τρόφιμοι στο άσυλο;

Χρ. Κωνσταντινίδης, πρόσφυγας στο Δασάκι Άχνας

Ο Παπα-λουκάς σώζει το Δημητρό!

Το παρακάτω διαδραματίζεται σε χωριό της (Εθνικής) Ελλάδας. Ο Δημητρός, εξέχουσα προσωπικότητα του χωριού, πίνει τ' αμίλητο νερό. Το χωριό βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Πρέπει να σωθεί ο Δημητρός. Και μόνο ο Παπα-Λουκάς μπορεί να τον σώσει... Πώς; δείτε παρακάτω:

22 χρόνια από τότε...

Σαν σήμερα, 14 Ιουνίου, το 1987, η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρησης της Ελλάδας, η επίσημη αγαπημένη, κερδίζει στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος(γνωστό και ως Ευρωμπάσκετ), την εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ με σκορ 103-101 στην παράταση (κανονική διάρκεια 89-89). Με τη νίκη της αυτή, κατακτά για πρώτη φορά στην ιστορία της σε επίπεδο ομαδικού σπορ, πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Και βάζει τις βάσεις για να αναδειχθεί, στα επόμενα χρόνια, μια από τις μεγάλες δυνάμεις του ευρωπαϊκού, και όχι μόνο, μπάσκετ.

Η ελληνική ομάδα με ηγέτη τον αξεπέραστο Νίκο Γκάλη, πρώτο σκόρερ και MVP (πολυτιμότερο παίκτη) της διοργάνωσης, και supporting cast αντάξιο του (Παναγιώτης, Γιαννάκης, Φάνης Χριστοδούλου, Παναγιώτης Φασούλας, Λιβέρης Ανδρίτσος, Αργύρης Καμπούρης, Μέμος Ιωάννου, Νίκος Φιλίππου -που τραυματίστηκε στον αγώνα με την Ισπανία) νίκησε όλα τα μεγαθήρια του Ευρωπαϊκού μπάσκετ: τη μετέπειτα πανίσχυρη Γιουγκοσλαβία του μακαρίτη Drazen Petrovic, του Divac, του Paspalje, του Kukoc και του Radja 2 φορές, την ΕΣΣΔ (Χρυσή Ολυμπιονίκη την επόμενη χρονιά) του μακαρίτη Tkachenko, του Volkov, του Valters, του Chomichius , του Marciulionis και του Goborov (που έκανε το χρυσό φάουλ στον Καμπούρη), την Ιταλία, τη Γαλλία. Έχασε μόνο από την Ισπανία και την ΕΣΣΔ (σε ένα παιγνίδι που η Ελλάδα αδικήθηκε εξόφθαλμα από τη διαιτησία).

Η συνέχεια; 2η στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ το 1989 (νικώντας την ΕΣΣΔ του Sabonis με 81-80 στον ημιτελικό με 45 πόντους του Γκάλη και το τρίποντο του Φάνη στα 10" και χάνοντας από την πανίσχυρη Γιουγκοσλαβία του Drazen στον τελικό), 4η στο Ευρωμπάσκετ του '93, του '95, και του '97, όπως και στο παγκόσμιο του '94 (όπου ήταν η πρώτη εθνική που δέχθηκε λιγότερους από 100 πόντους από Dream Team) και του '98, 5η στο Ευρωμπάσκετ του '91, το Παγκόσμιο του '90, και τους Ολυμπιακούς της Ατλάντα.

Και, μετά από κάποιους χρόνους ισχνών αγελάδων(αποτυχία στα Ευρωμπάσκετ '99 και 2001 μη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς του Sydney και στο Παγκόσμιο του 2002), 5η στο Πανευρωπαϊκό του 2003 και στους Ολυμπιακούς της Αθήνας (2004). Πρωταθλήτρια Ευρώπης ξανά το 2005, και 2η στο Παγκόσμιο του 2006 στην Ιαπωνία, με εκείνη την ιστορική νίκη επί των ΗΠΑ με 101-95. 4η στο Πανευρωπαϊκό του 2007 και 5η στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου (2008).

Ποδόσφαιρο; Πως είπατε;

Η δική μου γενιά το '87 αγάπησε το μπάσκετ. Βγήκε στα ανοικτά γήπεδα προσπαθώντας να μιμηθεί τα μαγικά του Γκάλη και του Drazen, τα κοψίματα του Φασούλα, το πάθος, το σουτ και τις ασίστ του Γιαννάκη, την ψυχραιμία του Ανδρίτσου και του Καμπούρη, το all-around παίξιμο του Φάνη. Και όμως , κανένας, ούτε ο εκφωνητής της ΕΡΤ, Φίλιππος Συρίγος δεν πίστευε τι συνέβαινε. Στα τελευταία δευτερόλεπτα, όταν το σκορ ήταν 101-101 και ο "τίμιος γίγαντας" Αργύρης Καμπούρης θα εκτελούσε τις 2 βολές που έδωσαν τη νίκη, μιλούσε (ο Συρίγος) για "πρόκριση". Δεν είχαν περάσει ακόμα οι εποχές των ισχνών αγελάδων για το ελληνικό μπάσκετ. Πέρασαν, ανεπιστρεπτί, όμως, στα επόμενα 10".

Κανένας, εκτός από τον "Nick". Που όταν ρωτήθηκε, μετά τον προημιτελικό με την Ιταλία αν είναι η μεγαλύτερη νίκη στην καριέρα του, απάντησε πως "είναι η μεγαλύτερη, μέχρι την επόμενη!!!"

Για την ιστορία, τα στατιστικά του τελικού, και τα τελευταία δευτερόλεπτα του αγώνα...

Τελικός - Κυριακή 14 Ιουνίου 1987

Ελλάδα-Σοβιετική Ένωση: 103-101

Ελλάδα (Κώστας Πολίτης): Γκάλης 40 (1), Γιαννάκης 10 (2), Καμπούρης 10, Χριστοδούλου 10 (2), Φασούλας 12, Ανδρίτσος 10, Ιωάννου 8 (1), Ρωμανίδης 3, Φιλίππου

Σοβιετική Ένωση (Αλεξάντερ Γκομέλσκι): Βάλτερς 23 (4), Μαρτσουλιόνις 16, Χομίτσιους 10, Τσατσένκο 14, Γιοβάισα 17 (4), Βολκόφ 4, Ταρακάνοφ 5, Γκομπόροφ 4, Τιχονένκο, Μπαμπένκο, Παγκράσκιν 8.

Τα τραγούδια της Χαρούλας

Συμπληρώνονται αυτό τον Ιούνιο 30 χρόνια από την κυκλοφορία ενός από τους σημαντικότερους δίσκους του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού. “Τα τραγούδια της Χαρούλας” σε μουσική του αξέχαστου Μάνου Λοϊζου, στίχους των Μανώλη Ρασούλη και Πυθαγόρα και ερμηνεία από την ανερχόμενη, τότε, Χαρούλα Αλεξίου.

Σε μια εποχή λοιπόν όταν η Ελλάδα από τη μια «θυμάται» ακούγοντας τα "Παραπονεμένα Λόγια" των Μαρκόπουλου - Ελευθερίου και από την άλλη «αναρωτιέται» αν πειράζει που είναι μεγάλη φίρμα ο Γιάννης Φλωρινιώτης, έρχονται Τα Τραγούδια Της Χαρούλας ώστε να θυμίσουν, αφ' ενός, ότι υπάρχει και το έντεχνο λαϊκό και, αφ' ετέρου, να μας πουν με τον πολιτικό τους στίχο ότι χρειάζεται ακόμα δουλειά για να αλλάξουν τα πράγματα: “σχεδόν πενήντα χρόνια βάσανα και διωγμοί, τώρα στη μαύρη αρρώστια ανάξια πληρωμή” , “μα η ζωή λεχώνα, ελπίδες γέννησε” ("Τίποτα Δεν Πάει Χαμένο"). Τονίζουν επίσης “την αγωνία αυτού του τόπου για ζωή”, την ανάγκη να ξεφύγει από ό,τι πέρασε, αλλά όχι και να ξεχάσει ("Μες Στο Πληθος").

Τα τραγούδια του δίσκου έχουν γίνει διαχρονικά. Το αξεπέραστο “Όλα σε θυμίζουν” –Μάνο Λοϊζο –, “Ο Φαντάρος”, “Τέλι τέλι τέλι”, "Σε Πέντε Ώρες Ξημερώνει Κυριακή", “Κι εγώ σαν πόλη”, “Γύφτισα τον εβύζαξε”, “Την όγδοη μέρα”, είναι τραγούδια που ακούγονται και συγκινούν ακόμα και σήμερα.

Σας αφήνω να απολαύσετε το “Τίποτα δεν πάει χαμένο”, από τη συναυλία της ερμηνεύτριας με τους Σωκράτη Μάλαμα και Αλκίνοο Ιωαννίδη στο Λυκαβηττό το 2006. Ένα τραγούδι , που εκφράζει τα βάσανα και τις ελπίδες του λαού και που, ακόμα και σήμερα, 30 χρόνια μετά, συγκινεί και ανατριχιάζει…

Καλοκαίρι

Καλό καλοκαίρι, δια χειρός και φωνής "Νιόνιου"...

Στίχοι, Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος Καλοκαίρι η γαλάζια προκυμαία θα σε φέρει καλοκαίρι καρεκλάκια, πετονιές μέσ' το πανέρι μες τη βόλτα αυτού του κόσμου που μας ξέρει καλοκαίρι πλάι στα μέγαρα, στις τέντες με τ' αγέρι καλοκαίρι με χρυσούς ανεμιστήρες μεταφέρει την βανίλια με το δίσκο του στο χέρι την κοψιά μιας προτομής μέσ' το παρτέρι καλοκαίρι μ' ανοιχτό πουκαμισάκι στα ίδια μέρη Καλοκαίρι με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι καλοκαίρι καθρεφτάκια και μια θάλασσα που τρέμει στο ταβάνι και τους γύψους μεσημέρι καλοκαίρι με τον κούκο μέσ' τα πεύκα και στ' αμπέλι καλοκαίρι στόμα υγρό, μικροί λαγώνες, καλοκαίρι με τη φέτα το καρπούζι στο ‘να χέρι με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι καλοκαίρι λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι Καλοκαίρι του σκυμμένου θεριστή του τυφλοχέρη καλοκαίρι με βαριά μοτοσικλέτα μες τα σκέλη τους φακούς του ανάβει μέρα μεσημέρι καλοκαίρι όλο πίσσα και κατράμι καλοκαίρι καλοκαίρι με τον ρόγχο του air condition μεσημέρι φαλακροί μέσ' τις σακούλες μας σαν γέροι εκεινού με τ' άσπρο κράνος που μας ξέρει καλοκαίρι μια οσμή νεκροθαλάμου, καλοκαίρι Καλοκαίρι στην αρχή σαν έγχρωμο έργο στην Ταγγέρη αλλά εν τέλει με του κάτω κόσμου το έγκαυμα στο χέρι την λαχτάρα του στον κόσμο περιφέρει καλοκαίρι στον χαμό του οδηγημένο και το ξέρει καλοκαίρι τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι καλοκαίρι μες τα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει

Kobe Vs LeBron

"When the going gets tough, the tough get going" λένε οι Αμερικανοί. Όταν τα πράγματα δυσκολέψουν, οι δυνατοι προχωρούν, σε ελεύθερη μετάφραση. Αυτό ακριβώς έκαναν οι δύο μεγαλύτεροι αστέρες του σύγχρονου NBA. Kobe Bryant και LeBron James. Που "ξελάσπωσαν" τις ομάδες τους, όταν η μπάλα ζύγιζε 100 κιλά.

Ο πρώτος (LeBron James) κράτησε την ομάδα του (Cleveland Cavaliers) ζωντανή, ισοφαρίζοντας σε 1-1 τη σειρά των τελικών της Ανατολικής Περιφέρειας. Πώς; Με ένα τρίποντο στην εκπνοή, με τον αντίπαλο "κρεμασμένο" απάνω του. Απολαύστε!



Ο άλλος (Kobe Bryant); Με ένα κρίσιμο υπο πίεση τρίποντο, έδωσε το προβάδισμα στην δική του ομάδα (Los Angeles Lakers) επιστρέφοντάς της το πλεονέκτημα έδρας στους τελικούς της Δυτικής Περιφέρειας (2-1). 

Kobe Vs LeBron. Μετά τους Bill Russell Vs Wilt Chamberlain (60s), Magic Johnson Vs Larry Bird (80s) είναι το νέο μεγάλο δίδυμο αντιπάλων στο NBA. Και ποιος δε θα ήθελε να τους δει αντιμέτωπους στους τελικούς;

Πατρίδα

Ίσως το ωραιότερο -σε στίχο- τραγούδι του πραγματικά μοναδικού νέου δίσκου του Αλκίνοου. Απόλυτα αυτοβιογραφικό, ο δημιουργός του το εξηγεί εδώ




Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης
Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Λοιπόν αγρίεψε ο κόσμος σαν καζάνι που βράζει,
σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολός.
Πότε πότε γελάμε, πότε κάνουμε χάζι
και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρός.
Mα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν
ξέρω ότι δεν έχουν νέα για να μου πουν.
Ήμουν εγώ στη φωτιά κι ήμουν εγώ η φωτιά
είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά.

Είδα τον πόλεμο φάτσα, τη φυλή και τη ράτσα
προδομένη από μέσα απ΄τους πιο πατριώτες
να 'χουν τη μάνα μου αιχμάλωτη με το όπλο στο στόμα
τα παιδιά τους στολίζουν σήμερα τη Βουλή.
Κάτω από ένα τραπέζι, το θυμάμαι σαν τώρα,
με μια κούπα σταφύλι στου βομβαρδισμού την ώρα
είδα αλεξίπτωτα χίλια στον ουρανό σαν λεκέδες
μου μιλούσε ο πατέρας μου να μη φοβηθώ.
"Κοίταξε τι ωραία που πέφτουν,
τι ωραία που πέφτουν....".

Είδα γονείς ορφανούς, ο ένας παππούς απ'τη Σμύρνη
στη Δράμα πρόσφυγας πήγε να βρει βουλγάρικη σφαίρα
κι ο άλλος Κύπριος φυγάς στο μαύρο τότε Λονδίνο
στα 27 του στα δύο τον κόψανε οι Ναζί.
Είδα μισή Λευκωσία, βουλιαγμένη Σερβία
στο Βελιγράδι ένα φάντασμα σ'άδειο ξενοδοχείο
αμερικάνικες βόμβες και εγώ να κοιμάμαι
αύριο θα τραγουδάνε στης πλατείας τη γιορτή.
Είδα κομμάτια το κρέας μες στα μπάζα μιας πόλης
είδα τα χέρια, τα πόδια, πεταμένα στη γη.
Είδα να τρέχουν στο δρόμο με τα παιδιά τους στον ώμο
κι εγώ τουρίστας με βίντεο και φωτογραφική.

Εδώ στην άσχημη πόλη που απ'την ανάγκη κρατιέται
ένας λαός ρημαγμένος μετάλλια ντόπα ζητάει
Ολυμπιάδες
κι η χώρα ένα γραφείο τελετών.
Θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ.
Τους είχα δει να γελάνε οι μπάτσοι
κι απ'την Ομόνοια να πετάν' δακρυγόνα στο πυροσβεστικό
στο παράθυρο εικόνισμα άνθρωποι σαν λαμπάδες
και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακό.
Και είδα ξεριζωμένους να περνούν τη γραμμή
για μια πόρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα.
Έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας,η καημένη,
ο Σολωμός με Armani και την καρδιά ανοιχτή.

Δεν θέλω ο εαυτός μου να 'ναι τόπος δικός μου
ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν, θα 'ταν αγέννητη η γη
δε με τρομάζει το τέρας ούτε κι ο άγγελός μου
ούτε το τέλος του κόσμου.
Με τρομάζεις εσύ.
Με τρομάζεις,ακόμα, οπαδέ της ομάδας
του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα
διερμηνέα Του Θεού, ρασοφόρε γκουρού
τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο
προσεύχεσαι και σκοτώνεις
τραυλίζεις ύμνους οργής
Έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς
μισείς τον μέσα σου ξένο.
Κι όχι, δεν καταλαβαίνω
δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω.

Τζάμπα μάγκες

Ατε κοπέλια μου. Πηέννετε στο www.navteq.com, εύρετε το χάρτην της Κύπρου, φρίξετε διότι τα πλείστα ονόματα εν πρωτα στα τούρτζικα τζιαι μετά στα ελληνικά (με τούρτζικη γραφή) τζιαι ταράξετε τους στα e-mails. Τζιαι δέτε πως όταν οι Τούρτζιοι κάμνουν προπαγάνδα, εμείς σφαζούμαστε μεταξύ μας για πελλάρες. 

Ατε κυβέρνηση μου απαγόρευσε (αν σου περνά) την εισαγωγή των Land Rover/Range Rover γιατί οι χάρτες του GPS συστήματος τους εν τούτης της εταιρείας. Ευτυχώς (ή δυστυχώς) εν υπάρχουν χάρτες της Κύπρου στα συστήματά τους γιατί είμαστε πολλά μιτσιοί για να ασχοληθούν μαζί μας. Ατε κ. Κουλία έφκα στα ΜΜΕ τζιαι φώναζε για το "μέγα σκάνδαλο". Ατε εφημερίδες μου να σας δω αν σας περνά τζιαι σας να γράψετε κάτι. Ατε κ. Λάζαρε Μαύρε και κ. Τάκη Κουνναφή εξαπολύστε τους θούριους σας. Αλλά ξέχασα. Εννα σας τραβήσουν το φτι οι μαστόροι σας διότι εννα χάσουν τη διαφήμηση από τον όμιλο Πηλακούτα. Ατε να σας δω...

Τα τραγούδια της ζωής μας

 

Την Κυριακή που μας πέρασε, δημοσιεύτηκε στο ελλαδικό “Κ” της Καθημερινής (στο δικό μας δεν υπήρχε κάτι, ελπίζω να δημοσιευτεί και στην ημεδαπη) το αποτέλεσμα μιας έρευνας που έκανε ο “Μελωδία FM” σε 100 έλληνες συνθέτες-στιχουργούς-ερμηνευτές από τη Χάρι Αλεξίου μέχρι τους Imam Baildi κι από τον Θάνο Μικρούτσικο μέχρι τον Mr Minimal. Τους ζήτησε να καταγράψουν 10 τραγούδια, 5 ελληνικά και 5 ξένα που τους σημάδεψαν, ως καλλιτέχνες και ώς ακροατές.

Χίλια τραγούδια συγκεντρώθηκαν μέσω αυτής της «ψηφοφορίας»: η «Φραγκοσυριανή» του Μάρκου Βαμβακάρη και η «Angie» των Rolling Stones, το «Πουλάκι ξένο» της δημοτικής μας παράδοσης και το «Bird on the wire» του Leonard Cohen, η «Λάθος αγάπη» της Λένας Πλάτωνος και το «Lovesong» των Cure, το «Θα κλείσω τα μάτια» του Ακη Πάνου και το «In your eyes» του Peter Gabriel…

Είναι ωραία αίσθηση να μετράς την ηλικία σου με τραγούδια· να θυμάσαι το «Σαπιοκάραβο» του Βασίλη μαζί με τα ξενύχτια του διαβάσματος των προεισαγωγικών και του πανεπιστημίου (και τις τελευταίες μέρες της θητείας για τους άρρενες), το “Σ’ αναζητώ στη Σαλονίκη” του Τόκα και του Μητροπάνου της μαθητικής εκδρομής στην Ελλάδα, τις “Περικοπές ενός απόκρυφου ευαγγελίου” και το “Γορίλλα” του Χρήστου Θηβαίου με τα φοιτητικά σου καλοκαίρια, τους Queen, τους Πυξ Λαξ, τον Αλκίνοο Ιωαννίδη και το Μιλτιάδη Πασχαλίδη με τις φοιτητικές μπουάτ. Κάθε ήχος να σου θυμίζει κάποια φάση τις ζωής σου. Καλοκαίρια και χειμώνες, μαθητικά και φοιτητικά χρόνια, έρωτες, χωρισμούς, μικρά και μεγάλα γεγονότα. Και όπως είχε πει κάποτε κάποια φίλη, είναι απίστευτο το πόσο παρεμφατικά μπορούν να γίνουν τα τραγούδια…

Για την ιστορία, τα δέκα δημοφιλέστερα τραγούδια σε αλφαβητική σειρά:

· “Αχάριστη” – Βασίλη Τσιτσάνη

· “Ζεϊμπέκικο” – Διονύση Σαββόπουλου (Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια")

· “Συννεφιασμένη Κυριακή” – Βασίλη Τσιτσάνη

· “Another brick in the wall” – Pink Floyd

· “Bohemian Rhapsody” – Queen

· “Imagine” – John Lennon

· “Like a Rolling Stone” – Bob Dylan

· “Stairway to Heaven” – Led Zeppelin

· “Strawberry Fields Forever” – Beatles

· “Yesterday” – Beatles

· Δημοφιλέστερος Δίσκος: “Ζεστά Ποτά” – Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας

Αλήθεια, ποιά είναι τα δικά σας 10 “τραγούδια της ζωής σας”. Σας προκαλώ...

Παράκληση

Συνεχίζω τις μουσικές αναζητήσεις-επιλογές. Παράκληση. Σε μουσική και στίχους Αλκίνοου Ιωαννίδη. Από την συναυλία των Χαρούλας Αλεξίου-Σωκράτη Μάλαμα-Αλκίνοου Ιωαννίδη το Σεπτέμβριο του 2006. Απολαύστε...

Περικοπές ενός απόκρυφου ευαγγελίου

Είναι ίσως ένα από τα πιο μεστά σε στίχο ελληνικά τραγούδια. Περικοπές ενός απόκρυφου Ευαγγελίου (Fragmentos de un evangelio apocrifo) πρόκειται για έργο του Χόρχε Λουίς Μπόρχες. Είναι στο βιβλίο Elogio de la sombra (Το εγκώμιο της σκιάς) που είναι μεταφρασμένο και στα Ελληνικά.

Στίχοι: Χρήστος Θηβαίος
Μουσική: Χρήστος Θηβαίος
Πρώτη εκτέλεση: Χρήστος Θηβαίος

Κανείς δεν είναι της γης το αλάτι
κι όμως όλοι μας μες στη ζωή
κρύβουμε αυτό το ανεκτίμητο κάτι
που είναι το αλάτι της για μια στιγμή

Δεν είναι ένοχοι όλοι οι δολοφόνοι
Ούτε αθώοι όλοι οι δικαστές
Μα θά 'ταν όμορφο καθώς ξημερώνει
κι οι δύο τους να ανήκαν στο χθες

Τίποτα δεν χτίζεται πάνω στην πέτρα
Όλα πάνω στην άμμο χτίζονται
Μα εγώ θα χτίζω πάνω στην άμμο
Σαν να ήταν η άμμος πέτρα

Μη την λατρέψεις τυφλά την αλήθεια
γιατί ο καθένας μας την έχει αρνηθεί
μέσα σε μια μέρα μονάχα
χίλιες φορές για να σωθεί

Κι αν θα σε βάλει σε πειρασμό το κορμί σου
συγχώρεσέ το κι άκου τι λέει
τι κρύβει το σώμα, τι κρύβει η ψυχή σου
αυτό μπορεί να μην το μάθεις ποτέ

Τίποτα..

Ούτε η εκδίκηση ούτε η συγνώμη
βρήκανε μέσα μου κάποια γωνιά
Η λησμονιά είναι η μόνη συγνώμη
και η μόνη εκδίκηση η λησμονιά

Ρίξε τα μαργαριτάρια στ' αγρίμια
Δως την καρδιά σου εκεί στα σκυλιά
όσοι αγαπάνε τη ζωή ξοδεύονται
Δίνονται, δίνονται κι είναι αυτό που μετράει

Τίποτα..

Ευτυχισμένοι, τέλος, όσοι αγαπάνε
κι όσοι αγαπιόνται δεμένοι σφιχτά
ευτυχισμένοι κι όλοι όσοι μπόρεσαν
να ξεπεράσουνε αυτά τα δεσμά

Κεμάλ

 

Ίσως το ωραιότερο ελληνικό τραγούδι. Των Μάνου Χατζηδάκι και Νίκου Γκάτσου. Εδώ θα βρείτε μια ανάλυση του τραγουδιού, καθώς και όλες τις εκτελέσεις του. Απολαύστε την αυθεντική εκτέλεση, από τον δίσκο “Αντικατοπτρισμοί” (1993). Από την Αλίκη Καγιαλόγλου.

 

Ακούστε τώρα την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκηπα της Ανατολής,
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,

που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.
Αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.

Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και έναν καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι,   μουχλιασμένο το νερό.
Στη Μοσούλη, τη Βασόρα , στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.
Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
Τον κοιτάν οι Βεδουίνοι  με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ' αλλάξουν οι καιροί.
Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά.
Απ' τον Τίγρη στον Ευφράτη  κι απ' τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.
Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει τη θηλιά.
Μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.
Με δυο γέρικες καμήλες μ' ένα κόκκινο φαρί

στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
Πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ΄ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.
Σ' ένα μήνα σ' ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ
που απ΄ τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«Νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ.
Καληνύχτα...

Κεμέρι: Πηγή

Φαρί: Πολεμικό Άλογο

Made my day!

 

Είμαι στην τηλεόραση και βλέπω ένα talent show. Και βλέπω ξαφνικά μια μεσήλικα διαγωνιζόμενη. Ασουλούπωτη. Άφτιαχτη. Άβαφτη. Πληθωρική. Σαν τη μύγα μες το γάλα. Την ακούω να περιγράφει τη ζωή της. Και σκέφτομαι πόσο αταίριαστη με το όλο σκηνικό είναι. Την ακούω επίσης να λέει πως θα συναρπάσει το κοινό. Συνεχίζω να είμαι σκεπτικός απέναντί της. Σκέφτομαι, “τι γυρεύει αυτή εδώ πέρα; Ποιά νομίζει πώς είναι;” .

Φτάνει μπροστά στους κριτές. Συζητά μαζί τους. Το βλέπω, έχει ένα τσαγανό, μια αυτοπεποίθηση, μια περίεργη αυθεντικότητα. Διερωτώμαι από που αντλεί την αυτοπεποίθηση αυτή. Οι κριτές ξαφνιάζονται και βγάζουν ειρωνικά βλέματα και βλέματα δυσπιστίας. Εγώ περιμένω να δω. Με κάποια δυσπιστιά.

Αρχίζει η μουσική. Και βλέπω ένα σαρδόνιο χαμόγελο. Χαμόγελο “θα σας δείξω εγώ! Θα δείτε τι θα πάθετε!” Και πέφτουν οι πρώτες νότες. Και όλοι μένουν άφωνοι. Ξαφνικά η δυσπιστία και ο χλευασμός μετατρέπονται σε θαυμασμό. Η πλούσια ελληνική γλώσσα δεν έχει λέξεις να περιγράψει τη θεσπέσια –το λιγότερο- φωνή και τη συγκλονιστική ερμηνεία της. Το κοινό ξεσπά. Οι κριτές επίσης. Νιώθω μαγεμένος.

Πριν ερμηνεύσει την τελευταία στροφή, σκάει άλλο ένα σαρδόνιο μειδίαμα. "Δε με πιστεύατε, ε;” Σα να λέει σε όλους, “Γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος”

Και τελειώνει. Με standing ovation από τους κριτές και το κοινό. Έχοντας κερδίσει και τον πιο δύσπιστο. Έχοντας μετατρέψει τη χλεύη σε θαυμασμό.

Να σας έχει ο Θεός καλά, κυρία μου. Κάθε φορά που σας ακούω, νιώθω ευλογημένος. Μου φτιάχνετε τη μέρα. Με κάνετε να μην παρατάω ποτέ τα όνειρά μου. Να’ στε καλά! Ο Θεός μαζί σας…

Για γερούς λύτες

Αντιγράφω από το σημερινό “Πολίτη”

Δεν θα κηδεύονται
Από το 2007 ζητήθηκε η άποψη του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Β’ για το θέμα της θεσμοθέτησης του δικαιώματος αποτέφρωσης των νεκρών. Στην απαντητική του επιστολή προς το Υπουργείο Εσωτερικών, ο κ. Χρυσόστομος αναφέρει ότι το θέμα της λήψης μιας τέτοιας απόφασης αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα της πολιτείας.
Τονίζει παράλληλα ότι αναφαίρετο δικαίωμα και του κάθε μέλους της Εκκλησίας, αποτελεί η επιθυμία του να ταφεί σύμφωνα με τα θέσμια και την τάξη της Ορθόδοξης Χριστιανικής πίστης, ή να αποτεφρωθεί. Στην επιστολή του, ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος υπογραμμίζει ότι στις περιπτώσεις εκείνες στις οποίες θα υπάρχει εκ των προτέρων ειλημμένη απόφαση για την αποτέφρωση κάποιου νεκρού, τότε και η Εκκλησία δεν θα τελεί την κηδεία του. Σημειώνεται ότι στην Ελλάδα, η Εκκλησία είχε προβάλει πολλά εμπόδια στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων για τη θεσμοθέτηση της αποτέφρωσης νεκρών, καθώς κάτι τέτοιο αντιβαίνει των θρησκευτικών κανόνων.

Απο πότε το παγκάρι λέγεται “θρσκευτικοί κανόνες”;

Typical Κυπραίοι

Καλησπέρα σας τζιαι Χριστός Ανέστη. Ευχουμαι ό,τι ποθείτε, από το σύμπαν να το βρείτε. :)
Τζιαι μπαίν στο ψητό... Στα ιστολόγια του Μαρίνου τζιαι της Ευλαμπίας, είδα ενα βίντεο. Οι πλείστοι είδετε το. Typical Kuprea λέγεται. Έκαμα πολύ χάζι τζιαι εγύρεψα το στο Youtube (για να το αναρτήσω στο Φατσοβιβλίο). Αντί όμως να το έβρω τζιείνον, ήυρα την απάντησην του. Typical Kupreos. Απολαύστε τα τζιαι τα δκυό:






Ηύρα τζιαι δεύτερην απάντηση που μια "typical kyprea". Φαίνεται εθίκτηκε τζιαι είπε να ανταποδώσει...

Είμαι ένας φτωχός και μόνος κάουμπόϋ

Το τραγούδι του Κηλαηδόνη, νιώθω πως με εκφράζει απόλυτα...

Όλοι μου οι φίλοι παντρευτήκανε

Γίνανε ρεζίλι, γι αυτό κρυφτήκανε

Πιάσαν μια δουλίτσα κι όλοι τους κρατούν κλειδιά

Απόκτησαν κοιλίτσα κι από ’να δυο παιδιά

Γιόχο, χόχο, χόχο...

Κι όλα τα κορίτσια που ’χα γκόμενες

τώρα είν’ όλο βίτσια και πίνουν μόνο νες

Κι αν δεν κάνω λάθος, έχουν όλες γιώτα-χι

Θέλουνε και σκάφος και πάνε κι εξοχή

Γιόχο, χόχο, χόχο...

Τώρα σαν τους βλέπω δεν τους χαιρετώ

Ούτε και γουστάρω εγώ να παντρευτώ

Κι άμα μου τη δίνει κάτι τέτοια δειλινά

παίρνω τ’ άλογό μου και πάμε στα βουνά

Γιόχο, χόχο, χόχο...

Κυπριακή παλαιολιθική δικαιοσύνη

Στον απόηχο της ανεκδιήγητης απόφασης για την αθώωση των δέκα χτηνών ... εεεε, συγγνώμη, αστυνομικών ήθελα να πω, για τον άγριο - και με τεκμήρια- ξυλοδαρμό των δύο δεμένων με χειροπέδες φοιτητών για την οποία εβούηξε όλη η Κύπρος, και για την οποία εγίναμε ρεζίλι των σκυλιών διεθνώς, εξηγήστε μου, ωσαν να εξηγείτε σε ένα πεντάχρονο, τούτο:

Είπαμε πως το δικαστήριο δεν εδέκτηκε το βίντεο σαν τεκμήριο, μια και ο άνθρωπος που απαθανάτισε τη σκηνή δεν δέκτηκε να καταθέσει για να αποδειχτει πέραν πάσης αμφιβολίας η γνησιότητά του, σωστα; Ωραία. Βασει τούτης της οι φωτογραφίες που στέλνονται ως τεκμήριο για παραβάσεις του ΚΟΚ από τις κάμερες φωτοεπισήμανσης της αστυνομίας ΔΕΝ μπορούν να γίνουν δεκτές ως τεκμήρια, και, ως εκ τούτου ΚΑΝΕΝΑ πρόστιμο δεν πρέπει να πληρωθεί. Επίσης, κανένα βίντεο προϊόν κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης, δεν μπορεί να καταταθεί ως τεκμήριο στο δικαστήριο για καταδίκη υπόπτων ληστειών, διαρρήξεων και οποιωνδήποτε άλλων αδικημάτων, σωστα; Αν τούτο ισχύει, οι εταιρείες που πωλούν στην κυπριακή αγορά εξοπλισμό ασφαλείας υποστατικών, πάνε για φούντο, αφού ο εξοπλισμός αυτός, βάσει της απόφασης του κακουργιοδικείου, είναι άχρηστος. Αν δεν ισχύει, τότε το δικαστήριο μάλλον εδίκασε με δύο μέτρα και δύο σταθμα. Μαααλιστα... Άτε κοπέλια, αρχίστε τις ληστείες και μη φοβάστε, υπάρχει απόφαση δικαστηρίου που σας καλύπτει. Προσέξτε μόνο τα αποτυπώματά σας και το DNA σας (αν, φυσικά έχει εκσυγχρονιστεί το παλαιολιθικό κυπριακό δίκαιο και δέχεται DNA για τεκμήριο).

Και, με βάση το προηγούμενο μου σκεπτικό, έχω να πω, πως εκτός από ξεπερασμένο και παλαιολιθικό, το δίκαιο της Κυπριακής Μπανανίας είναι τεχνολογικά αναλφάβητο. Ακόμα να δεχτεί βίντεο -το οποίο έχει επιβληθεί από τη δεκαετία του '80- ως τεκμήριο. Διότι, λέει, βασίζεται στη μαρτυρία και όχι στα τεκμήρια. Ε τότε εξηγήστε και σε μένα πως μπορούν να δικάσουν υποθέσεις, όπου τα τεκμήρια βασίζονται στο διαδίκτυο και τις "νέες τεχνολογίες" (είναι τόσο νέες που κοντέυουν να αντικατασταθούν...). Πως μπορούν να δικάσουυν με βάση τεκμήρια που βρίσκονται σε e-mails (αφου το e-mail δεν αποτελεί νομικό έγγραφο) , SMS, MMS, ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης (όπως το Facebook) και ό,τι άλλο μπορεί να αποτελέσει, στο σύγχρονο δυτικό κόσμο, τεκμήριο για καταδίκη υπόπτων για διάφορες υποθέσεις. Οπως αυτή. Ή μήπως ακουστά το έχει το Facebook η κυπριακή δικαιοσύνη... Με αποτέλεσμα να γίνονται δεκτά ως νομικά έγγραφα, τα telex και τα τηλεγραφήματα, που είναι τόσο σύγχρονα, για τις σύγχρονες τηλεπικοινωνίες, όσο ένα εργαλείο της... παλαιολιθικής εποχής για τον σύγχρονο άνθρωπο. Αλλά είπαμε: το κυπριακό δίκαιο ζει στον -παλαιολιθικό- κόσμο του...

Η χώρα που ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα

Αθωώθηκαν οι 10 αστυνομικοί που ξυλοφόρτωσαν τους 2 φοιτητές το Δεκέμβριο του 2005, διότι το γνωστό βίντεο με τη σκηνή του ξυλοδαρμού δεν έγινε δεκτό. Ο λόγος; Διότι, λέει, "στέρησε το δικαίωμα στους αστυνομικούς της δίκαιης δίκης"!!!!!!! Τζιεινοι οι επίορκοι μπάτσοι θα κυκλοφορούν ελεύθεροι τζιαι θα συνεχίσουν τες δουλειές τους σα να μεν έγινεν τίποτε;

Ρε δεν πα να πνιγείτε, λέω γω!

Το βίντεο, βρίσκεται εδώ

Διαφημήσεις

Μερικές διαφημήσεις από τη δεκαετία του '80:

Bacandys με Βισση-Καρβέλα (1988). Δυστυχώς σε κακή ποιότητα



Cyprina με τους Ecstasy (1990)



ΚΕΑΝΙΤΑ. H κλασική, κάπου στα 1990



Serenata και πάσης Ελλάδος! (1986)


Ψάχνω και τις άλλες cult κυπριακές διαφημήσεις 80s και 90s όπως:
LaikiTravel ("Διακοπές;;; Το πολυ... μέχρι πιο κάτω!!!")
Laiki Autobank, με τον ηθοποιό Κώστα Αποστολίδη
Αυτή με το χυμό μανταρινιού όπου ο Στ. Λούρας "παω ολόισια στο Κυπρος να τεσταρω"
Οι άλλες 2 της Bacandys με την Μανταμ Σουσού (5 o'clock, 7 η ώρα!) και την Δ. Κακουράτου στο "Ορκιστείτε Παρακαλώ"
... και όποια άλλη μπορείτε να θυμηθείτε...

Ειδήσεις και ΜΜΕ

Μεταφέρω αυτούσιο το κομμάτι του χθεσινού κοινού ανακοινωθέντος των Υπουργών Εξωτερικών των ΗΠΑ και Τουρκίας, επ' ευκαιρία επίσκεψης της στην Τουρκία, στα πλαίσια περιοδείας της σε διάφορες χώρες: "to support strongly a comprehensive and mutually-acceptable settlement of the Cyprus question under the auspices of the UN and in this context ending the isolation of the Turkish Cypriots" (Πηγή)
Σε μετάφραση του ΚΥΠΕ:«να υποστηρίξουν έντονα μία συνολική και αμοιβαία αποδεκτή διευθέτηση του κυπριακού ζητήματος υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και στο πλαίσιο αυτό να τερματιστεί η απομόνωση των Τουρκοκυπρίων» (Πηγή)
Εκαταλάβετε, αγαπητοί μου του MEGA? Μιλά για "άρση της απομόνωσης" στο πλαίσιο ΛΥΣΗΣ, ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΜΟΙΒΑΙΑ ΑΠΟΔΕΚΤΗΣ. Και μάλιστα σήμερα σε κοινή προφορική τους δήλωση, η κ. Clinton μίλησε για ΔΙΖΩΝΙΚΗ, ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ.
Ακούσετε "απομόνωση" και την δέσατε "ψηλό μαντήλι", όπως λέει και ο λαός μας.

Την αναγνώριση του ψευδοκράτους που την ήυρετε τζιαι είπετε την, κε Μιχάλη Ιγνατίου, μπορείτε να μας εξηγήσετε;

Δε λες κουβέντα

Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης
Μουσική: Δήμος Μούτσης
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου & Δήμος Μούτσης ( Ντουέτο )


Δε λες κουβέντα,
κρατάς κρυμμένα μυστικά
και ντοκουμέντα
κι ακούω μόνο
συνθήματα μεταλλικά
των μικροφώνων

Ξέρω τ' όνομά σου
την εικόνα σου και πάλι από την αρχή
ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας
μια αλλιώτικη ζωή

Περνούν οι νύχτες,
τα δευτερόλεπτα βαριά
στους λεπτοδείκτες
ζητώντας κάτι
που να μη γίνεται ουρλιαχτό
κι οφθαλμαπάτη

Ξέρω τ' όνομά σου
την εικόνα σου και πάλι από την αρχή
ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας
μια αλλιώτικη ζωή

Στων χιλιομέτρων
την ερημιά και στη σιωπή των χρονομέτρων
ακούγονται τώρα
σειρήνες μεταγωγικά κι ασθενοφόρα

Ξέρω τ' όνομά σου
την εικόνα σου και πάλι από την αρχή
ψάχνω για μια διέξοδο γυρεύοντας
μια αλλιώτικη ζωή

Μπουρδέλα.

Αν θεωρούμε την δραπέτευση του "Αντώνη Προκοπίου Κίτα, άλλως Αλ Καπόνε" δραπέτευσε από το Απολλώνιο Ιδιοωτικό Νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν για 6 μήνες, πρωτοφάνή, ακούστε και αυτό!
Βασίλης Παλαιοκώστας. Ένας από τους πιο σεσημασμένους εγκληματίες εν Ελλάδι. Δραπέτευσε από τις φυλακές Κορυδαλλού. Με ελικόπτερο. Ναι, καλά ακούσατε. Προσγειώθηκε ιδιωτικό ελικόπτερο στο προαύλιο των φυλακών, όπου ο Παλαιοκώστας εκρατείτο υπό δρακόντεια (υποτίθεται) μέτρα ασφαλείας, τον πήρε και έφυγε. ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ.

Ευτυχώς, υπάρχουν και μεγαλύτερα μπουρδέλα από το δικό μας!

Η μπαλάντα του Κυρ-Μέντιού (Κ. Βάρναλη)

Η απάντηση στους απανταχού Κουλίες, Σαμφών, Χρυσόστομους και την συνοπαρτζιά τους.
Απαγγέλλει ο ίδιος ο ποιητής.



Στίχοι: Κώστας Βάρναλης
Μουσική: Θάνος Λούκας
Ερμηνεία: Νίκος Ξυλούρης

Δε λυγάνε τα ξεράδια
και πονάνε τα ρημάδια!
Kούτσα μια και κούτσα δυο,
της ζωής το ρημαδιό.

Mεροδούλι, ξενοδούλι!
Δέρναν ούλοι: αφέντες, δούλοι·
ούλοι: δούλοι, αφεντικό
και μ' αφήναν νηστικό.

Tα παιδιά, τα καλοπαίδια,
παραβγαίνανε στην παίδεια,
με κοτρώνια στα ψαχνά,
φούχτες μύγα στ' αχαμνά!

Aνωχώρι, Kατωχώρι,
ανηφόρι, κατηφόρι
και με κάμα και βροχή,
ώσπου μού βγαινε η ψυχή.

Eίκοσι χρονώ γομάρι
σήκωσα όλο το νταμάρι
κ' έχτισα, στην εμπασιά
του χωριού, την εκκλησιά.

Kαι ζευγάρι με το βόδι
(άλλο μπόι κι άλλο πόδι)
όργωνα στα ρέματα
τ' αφεντός τα στρέμματα.

Kαι στον πόλεμ' όλα για όλα
κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνονται οι λαοί
για τ' αφέντη το φαΐ.

Kαι γι' αυτόνε τον ερίφη
εκουβάλησα τη νύφη
και την προίκα της βουνό,
την τιμή της ουρανό!

Aλλ' εμένα σε μια σφήνα
μ' έδεναν το Mάη το μήνα
στο χωράφι το γυμνό
να γκαρίζω, να θρηνώ.

Kι ο παπάς με την κοιλιά του
μ' έπαιρνε για τη δουλειά του
και μου μίλαε κουνιστός:
― Σε καβάλησε ο Xριστός!

Δούλευε για να στουμπώσει
όλ' η Xώρα κ' οι Kαμπόσοι.
Mη ρωτάς το πώς και τί,
να ζητάς την αρετή!

― Δε βαστάω! Θα πέσω κάτου!
― Nτράπου! Tις προγόνοι ντράπου!
― Aντραλίζομαι!... Πεινώ!...
― Σουτ! Θα φας στον ουρανό!

K' έλεα: όταν μιαν ημέρα
παρασφίξουνε τα γέρα,
θα ξεκουραστώ κ' εγώ,
του θεού τ' αβασταγό!

Όχι ξύλο! Φόρτωμα όχι!
Θα μου δώσουνε μια κόχη,
λίγο πιόμα και σανό,
σύνταξη τόσω χρονώ!

Kι όταν ένα καλό βράδι
θα τελειώσει μου το λάδι
κι αμολήσω την πνοή
(ένα πουφ! είν' η ζωή),

η ψυχή μου θενά δράμει
στη ζεστή αγκαλιά τ' Aβράμη,
τ' άσπρα, τ' αχερένια του
να φιλάει τα γένια του!...

Γέρασα κι ως δε φελούσα
κι αχαΐρευτος κυλούσα,
με πετάξανε μακριά
να με φάνε τα θεριά.

Kωλοσούρθηκα και βρίσκω
στη σπηλιά τον Άη Φραγκίσκο:
-"Xαίρε φως αληθινόν
και προστάτη των κτηνών!

Σώσε το γέρο κυρ Mέντη
απ' την αδικιά τ' αφέντη
συ που δίδαξες αρνί
τον κυρ λύκο να γενεί!

Tο σκληρόν αφέντη κάνε
από λύκο άνθρωπο κάνε!..."
Mα με την κουβέντ' αυτή
πόρτα μού κλεισε κι αφτί.

Tότενες το μαύρο φίδι
το διπλό του το γλωσσίδι
πίσου από την αστοιβιά
βγάζει και κουνάει με βια:

― "Φως ζητάνε τα χαϊβάνια
κι οι ραγιάδες απ' τα ουράνια,
μα θεοί κι οξαποδώ
κει δεν είναι παρά δω.

Aν το δίκιο θες, καλέ μου,
με το δίκιο του πολέμου
θα το βρείς. Oπού ποθεί
λευτεριά, παίρνει σπαθί.

Mη χτυπάς τον αδερφό σου -
τον αφέντη τον κουφό σου!
Kαι στον ίδρο τον δικό
γίνε συ τ' αφεντικό.

Άιντε θύμα, Άιντε ψώνιο,
Άιντε Σύμβολον αιώνιο!
Aν ξυπνήσεις, μονομιάς
θά ρθει ανάποδα ο ντουνιάς.

Kοίτα! Oι άλλοι έχουν κινήσει
κι έχ' η πλάση κοκκινήσει
κι άλλος ήλιος έχει βγει
σ' άλλη θάλασσα, άλλη γη.

Φαιδρότητες

Σήμερα ξεκίνησα να γράψω για ένα θέμα και βρήκα τρία. Θέμα πρώτο, η παύση μέλους ομάδας εργασίας για το Κυπριακό. Το άτομο περί ου ο λόγος, προσέφυγε στην λεγόμενη Επιτροπή Αποζημιώσεων του καθεστώτος των κατεχομένων για να λάβει αποζημίωση για περιουσία που διαθέτει στις κατεχόμενες περιοχές. Η προσφυγή του εν λόγω ατόμου, ήταν γνωστή, εφόσον, σύμφωνα με το "ΣΙΓΜΑ" το άτομο αυτό περιλαμβανόταν σε κατάλογο που είχε υποβληθεί, το 2007, τόσο στο τότε Πρόεδρο της Βουλής και νυν Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όσο και στον Γενικό Εισαγγελέα. Πως τους ξέφυγε;

Δεύτερος, ο Μάρτης. Δηλαδή ο Αρχιεπίσκοπος. Φαιδρότητες χωρίς Αρχιεπίσκοπο, είναι σαν Σαρακοστή χωρίς Μάρτη. Τι έκανε; Απλά, παρουσίασε τα σχέδια για το έκτρωμα στην παλιά Λευκωσία (λέγε με Καθεδρικό Ναό). Το έχω σχολιάσει και παλαιότερα, οπότε δεν θα επανέλθω, απλά το παραθέτω.

Άφησα το καλύτερο - μάλλον το φαιδρότερο- για το τέλος. Ενεγράφη και εσυζητήθη, λέει , στην Επιτροπή Άμυνας της Βουλής ένα πολύ σημαντικό θέμα: Η παραποίηση του εθνικού ύμνου κατά τον εορτασμό της προστάτιδας του Πυροβολικού Αγίας Βαρβάρας που πραγματοποιήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2008 στο στρατόπεδο "Χρήστος Σαμάρας" στην Αθαλάσσα. Δηλαδή, 6 βουλευτές (τουλάχιστον) συν ο Υπαρχηγός της Εθνικής Φρουράς και ο Διοικητής της ΣΜΕΦ, που κλήθηκαν για το θέμα, συζήτησαν κάτι που αποτελεί εσωτερική υπόθεση της ΕΦ. Και ποιος ενέγραψε το θέμα; Ποιος, ποιος, ποιος; Ο Κουλίας ο Θεός! Με συμπαραστάτη, twin παρολίν, τον κ Σωτήρη Σαμψών. Της γνωστής οικογένειας, εκδότη και βουλευτή. Τέθηκε μάλιστα και θέμα εσκεμμένης (εδώ γελάτε) παραποίησης του Εθνικού Ύμνου για να εξυπηρετηθούν πολιτικές σκοπιμότητες. Εδώ γελάμε. Δις.

Κάποιος μίλησε για την "γη οπου ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα". Κάποιος άλλος, για Μπανανία. Και κάποιοι, βάλθηκαν να τους δικαιώσουν...

Η καλύτερη απάντηση στους εγχώριους κακόφωνους

Όχι, δεν πρόκειται να ασχοληθώ με τον δικό μας. Παραθέτω ένα απόσπασμα από την συνέντευξη που έδωσε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος στο "Βήμα της Κυριακής" (όχι, δεν θα πω των Αθηνών, μόνο ένας άσχετος δεν το ξέρει).

- Εθνικοπατριωτικοί κύκλοι,που είχαν συνηθίσει αλλιώς επί αειμνήστου,σας επικρίνουν πλέον ανοιχτά για τη σιωπή σας στα λεγόμενα εθνικά θέματα και ίσως στο μέλλον γίνουν σκληρότεροι.

«Τις ξέρω τις απόψεις αυτές και τις σέβομαι, ως έκφραση του δικαιώματος των ανθρώπων στην ελευθερία της γνώμης. Τους παρακαλώ όμως να σεβαστούν και εκείνοι τις δικές μου. Δεν είμαι άνθρωπος ο οποίος δεν αγαπά την πατρίδα του. Δεν είμαι άνθρωπος ο οποίος δεν θα καλούσε σε συναγερμό αν ήταν ανάγκη. Ολον αυτόν τον χρόνο που πέρασε, μέτρησα σπιθαμή προς σπιθαμή τα προβλήματα της Εκκλησίας, υπό το πρίσμα της προοπτικής της. Επομένως, αυτά τα πατριωτικά, όπως τα είπατε, ούτε τα περιφρονώ ούτε τα υποτιμώ. Ζω σε μια συντεταγμένη πολιτεία η οποία οφείλει να λαμβάνει όλα τα μέτρα για την προάσπιση αυτών των δικαίων και, επιπλέον, διαθέτει και τα μέσα για να το πράξει. Αν με χρειασθεί ποτέ κανένας ή αν καταλάβω μόνος μου ότι με χρειάζεται, εδώ είμαι. Αλλά μόνος μου να αναλάβω πρωτοβουλίες για τέτοια θέματα το θεωρώ άστοχο και επικίνδυνο. Επειδή ακριβώς πιστεύω ότι οι περισσότεροι από εμάς συγκινούνται με έννοιες όπως η πατρίδα, η θρησκεία και η οικογένεια, έχω διαπιστώσει ότι τούτο ως σύνθημα προσφέρεται ως μέσον και τρόπος για την ανάδειξη άλλων σκοπιμοτήτων. Τούτο, δεν με συγκινεί, αυτό το σύνθημα. Τα πραγματικά προβλήματα της Εκκλησίας είναι άλλα και είναι τεράστια».

- Την παγκοσμιοποίηση δεν τη φοβάστε; Δεν ανησυχείτε μήπως μας κάνει κιμά και φτιάξει με αυτόν κεφτέδες και σουτζούκια,όπως έλεγε ο προκάτοχός σας;

«Δεν είμαστε οι πρώτοι που ζούμε σε αυτή τη γη. Τα προβλήματα υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Ο τρόπος αντιμετωπίσεώς τους είναι που διαφέρει. Πολλά από αυτά που περιγράφουμε σήμερα με τον όρο “παγκοσμιοποίηση” έχουν ξαναγίνει στην Ιστορία. Παγκοσμιοποίηση το λέμε σήμερα, κάποτε το έλεγαν Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ακόμα θα έλεγα και οι εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Δεν πιστεύω να νομίζετε κι εσείς ότι ο Μέγας Αλέξανδρος έφθασε ως την Ινδία απλώς για να φέρει μόνο τον πολιτισμό! Εγώ θα έλεγα ότι ήταν και ο ενθουσιασμός, η περιέργεια και οι συγκυρίες της εποχής που έκαναν τον Αλέξανδρο να προχωρήσει μέσα στην Ασία. Ετσι εξαπλώθηκε ο ελληνισμός, πού τι ήταν τότε; Το ρεύμα των ανθρώπων της εποχής. Ηταν μιας μορφής παγκοσμιοποίηση, χωρίς την οποία δεν θα προχωρούσε η εξάπλωση του χριστιανισμού. Επομένως η παγκοσμιοποίηση δεν είναι καινούργιο φαινόμενο που πρέπει να μας πανικοβάλλει. Η ζημιά είναι μέσα μας. Στους Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες που κουβαλάμε μέσα μας. Εκεί είναι το πρόβλημα».

- Μακαριότατε, δεν είναι επικίνδυνο η θρησκευτική πίστη να θεωρείται κομμάτι της εθνικής μας ταυτότητας; Το λέω διότι το θρησκευτικό δόγμα είναι σταθερό και αμετάβλητο,ενώ ο κόσμος γύρω μας αλλάζει. Πώς λοιπόν μια ταυτότητα αγκιστρωμένη στο παρελθόν μπορεί να εκφράσει τις προσδοκίες ενός λαού για το μέλλον;

«Ο πρώτος πυρήνας που επιστρατεύεται στη δημιουργία της εθνικής ταυτότητας είναι ο θρησκευτικός, ο αρχαίος βωμός, το ιερόν. Και αναφέρομαι γενικότερα στη δημιουργία των εθνών, όχι μόνον στη δική μας περίπτωση. Ιστορικά, πρώτα δημιουργείται αυτός ο πυρήνας και γύρω του συμπλέκονται τα υπόλοιπα στοιχεία της ταυτότητας. Αυτό ζήσαμε και εμείς τον 18ο αιώνα και έτσι φθάσαμε στην Επανάσταση. Επ΄ αυτού, λοιπόν, η Εκκλησία πολλά προσέφερε και έχει την υποχρέωση να το παρακολουθεί αυτό, κυρίως τον ιστό του, για να μη διαλυθεί. Αλλά, σε όλα τα πράγματα υπάρχει το μέτρο. Ερχεται η συντεταγμένη πολιτεία και το κρίσιμο ζήτημα για την ελλαδική πραγματικότητα είναι πώς θα συνεργαστούν αυτοί οι δύο φορείς. Διότι η Ιστορία συνεχίζεται, πολλά πράγματα ξεχνιούνται και εμείς εξακολουθούμε να λέμε: “Ξέρετε, αν δεν ήμασταν εμείς, σήμερα θα μιλούσατε τούρκικα κ.λπ.”. Ναι, αλλά αυτό δεν μας απαλλάσσει από τις ευθύνες τις σύγχρονες! Δεν μπορούμε πια να επικαλούμεθα συνεχώς τους αρχαίους ημών προγόνους, τον Περικλή και τον Παρθενώνα. Τι θα γίνει, αυτό θα μας θρέφει συνέχεια; Αν δεν έχουμε κάτι καινούργιο να προσθέσουμε σε αυτό που βρήκαμε, τότε θα συρρικνωθεί η παράδοση. Ούτε όμως μπορούμε εύκολα να αφαιρέσουμε ένα σκαλοπάτι από την κλίμακα. Επομένως, μέσα σε αυτόν τον χώρο, η Εκκλησία είναι ένα κομμάτι της εθνικής ταυτότητας, που πρέπει να υπάρχει. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε με τη φλόγα να καίει φουντωμένη και κάθε φορά να σπεύδουμε να είμαστε οι πρώτοι! Ούτε πάλι μπορούμε να είμαστε αδιάφοροι. Χρειάζεται το μέτρο και η διάκριση».

- Με την άδειά σας,Μακαριότατε,πάλι θα αστειευθώ αλλά εδώ εκδηλώνετε τις «κομμουνιστικές τάσεις» που σας καταλογίζουν ορισμένοι.

«Ακούστε, δεν είμαι κομμουνιστής. Εκεί που πρέπει όμως γίνομαι. Οπως επίσης εκεί που πρέπει είμαι πατριώτης, είμαι διεθνιστής ή ακόμη και χωριάτης. Αγαπάω τον άνθρωπο. Δεν ήρθα εδώ για να κάνω μια ωραία καριέρα. Δεν με εκφράζει αυτό και δεν με απασχολεί».

Η οποιαδήποτε σύγκριση με τον δικό μας, δημιουργεί τουλάχιστον μελαγχολία...


Ολόκληρη η συνέντευξή, εδώ.

Σάββατο στο Mall

Αποφάσισα που λέτε να περάσω, σήμερα το πρωί από το Mall της Λευκωσίας, αφου ήθελα να πάρω κάποια πράγματα, τζιαι να δκιανευτώ λλίον. Εξεκίνησα, τζιαι εκατέβηκα στο υπόγειον για να σταθμεύσω. Ήταν αρκετά γεμάτον, αλλά όι υπερπλήρες, όποτε ηύρα τζιαι επάρκαρα σχετικά εύκολα. Εφκήκα πάνω. Εμπήκα να δω αν ειχεν τίποτε το Cortefiel τζιαι το Zara για κανέναν πεντάλεπτο στο καθένα, εν ηύρα τίποτε τζιαι αποφάσισα να μπω στο Public, επειδή έθελα να έβρω κανέναν καλόν βιβλίον ή μουσική για δώρον, να δκιανευτώ, να δω αν έφερεν τίποτε τζιαινούρκο.

Μπαίνοντας, στην είσοδο είδα κάμποσον κόσμον συνάμενον. Κάποιαν εκδήλωσην έχουν, εσκέφτηκα, τζιαι εγύρισα να δω ποιος ήταν. Έν είδα πλάσμα, είδα όπως μιαν αφισαν με μιαν φωτογραφίαν του Γ. Θεοφάνους. Αμάν, εσκέφτηκα, αν ήρταν τζιαι τα συγκροτήματα του Εξ-Φάχτορ, εν θα ψουμνήσουμε σήμερα. Παραδόξως όμως, αντί να κόψω κούρβαν, εμπήκα μέσα. Ο μαζόχας. Τζείνον που είδα, ομολογώ πως εν μου εξανάτυχεν. Σε 2 άλλα σημεία του καταστήματος ήταν το "Τριημητόνιο" τζιαι τα "Κόκκινα Χαλιά". Τζιαι γυρών τους ροκόλες, που 7 - 22 χρονών. Όπου εκινήτουν κάποιος που τα μέλη των συγκροτημάτων τζιαι ένα τσουρμο ροκόλες ταπισόν του να αλαλάζουν σαν τες Ρουβίτσες. Τζιαι κάθε λλίον να ακούεις "Εν κούκλος", "Εφίλησα τον", Επιασα αυτόγραφο" "Wow, εν τέλειος". Ως τζιαι για τον Θεοφάνους άκουσα πως εν κούκλος τζιαι έφριξα. Τζιαι καλάν τα "Χαλιά". Το "Τριημητόνιο" όμως; Που το ρεπερτόριον τους, εν νομίζω να το ακούσουν ποττε οι συγκεκριμένες ροκόλες;

Την ώραν που ήμουν στο ταμείον να πληρώσω, εφκαίναν τα κοπέλια που κάποιον χώρον που τους επαραχωρήσαν για να γλυτώσουν που τες μαινάδες. Επεράσαν που δίπλα μου, τζιαι ελυσεν τους η μύλλα μου. Ετσιππώσαν πάνω τους όπως τα αρπακτικά στο πεθαμένο ζώο. Εκαταφέραν όμως, με την βοήθειαν των σεκιουριτάδων να παν στο σημείον που ήταν ο Θεοφάνους, στο έμπα του καταστήματος. Ετράβησα 2 φωτογραφίες τζιαι εφκήκα.






Σε ένα επώνυμο κατάστημα, εγίνετουν χαμός. Η αιτία;

Την ώραν που εκατέβαινα τη σκάλα, ένας κύριος πίσω μου επαρότρυνεν την κόρην του να γοράσει κάτι γιατί εν 17 ευρώ ότι πάρεις, τζιαι εν τζιαι Πππάρις Χίλτο.

Πάρακατώ είχαμεν δωρεάν λιπομέτρησην. Τζιαι τζιαμέ εσυναχτήκαν καμπόσοι. Ανάθεμαν αν ηξέρουν τι εν η λιπομέτρηση!




Τζιαι, φυσικά, τα εστιατόρια τζιαι τα κκαφέ, γεμάτα. Τούτοι είμαστε; Λούσο, φαί (τζιαι μετά να βορούμε για λιπομέτρηση τζιαι δίαιτα), επιδειξη, καταναλωτισμός τζιαι να βουρούμεν πουπίσω τον κάθε κεντικελένη που μας πασάρει σαν νέον αστέρι της μουσικής το κάθε σιόου;

Γκάφες...

Θυμάστε, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του '98, που το ΡΙΚ, προβάλλοντας διαφημήσεις ημιχρόνου, "έχασε" γκόλ της Βραζιλίας; Ε, υπάρχουν και χειρότερα. Τη γκάφα ολκής, έκανε το αγγλικό ITV. Everton-Liverpool, για την 4η φάση του FA Cup Αγγλίας. 0-0 το σκορ, στο 2ο ημίχρονο της παράτασης. Και δείτε τι έγινε, στο video που ακολουθεί



Συμβαίνουν και εις Αλβιόναν. Τώρα το ΡΙΚ μπορεί να κοιμάται ήσυχο. Υπάρχουν και χειρότερα...
























Και για όποιον δεν κατάλαβε, το ITV "έφαγε" το νικητήριο τέρμα, 2 ΛΕΠΤΑ πριν τη λήξη της παράτασης...

Τ' Αη Γιωρκού

Από τα ωραιότερα κυπριακά παραδοσιακά τραγούδια. Με εξαιρετικό στίχο και γλαφυρότατες εικόνες. Προσωπικά το άκουγα από την γιαγιά μου μικρός. Η συγκεκριμένη εκτέλεση είναι απο τον συμπατριώτη μας Αλκίνοο Ιωαννίδη. Από τον εκπληκτικό πραγματικά δίσκο "Που Δύσην ως Ανατολήν" των Ιωαννίδη και Μιλτιάδη Παπαστάμου. Ένας δίσκος, ύμνος στο κυπριακό παραδοσιακό τραγούδι.



Τ' άη Γιωρκού ( Κύπρος )

Στίχοι: Παραδοσιακό
Μουσική: Παραδοσιακό
Εκτελέσεις: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Δευτέρα ήτουν της Καθαράς που κάμνουν την νομάδαν
Μες το καράβιν έμπηκεν την πρώτην εβτομάδαν
Και τρεις ημέρες έκαμεν να ρέξει το Βερούτιν
Ψουμίν, νερόν εν εβρέθηκεν μεσά στην χώραν τούτην

Ψουμίν νερόν είχεν πολλύν κατω μακρά στο πλάτος
Κειμέσα εκατώκησεν ένας μεάλος δράκος
Και δεν τα’ αφήνει το νερόν στην χώραν τους να πάει
Ταΐνιν του εκάμνασιν ποναν παιδίν να φάει
Να ξαπολύσει το νερό, στην χώραν για να πάει

Άλλοι είχαν έξι και οκτώ κι επέμπαν του τον έναν
Κι ήρτεν γυριν τ’ αφέντη μας, τ’ αφέντη βασιλέα
Είχεν μιαν κόρην μοναχήν κι είχεν να την παντρέψει
Θέλοντας και μη θέλοντας του δράκου να την πέψει

Παντές κι η κόρη εν άγιος, Χριστός κι απάκουσεν την
Τον Άη Γιώρκην να σου τον ‘που πάνω κατεβαίνει
Και με την σέλλαν την γρουσήν και το γρουσόν αππάριν

Στέκεται συλλοΐζεται πώς να την χαιρετήσει
-Για να την πω μουσκοκαρκιάν, μουσκοκαρκιά έχει κλώνους
Για να την πω τρανταφυλλιάν, τρανταφυλλιά έχει αγκάθια
Άτε ας τη χαιρετήσουμε σαν χαιρετούμεν πάντα

-Ώρα καλή σου λυερή, ώρα καλή και γειά σου
Μουσκούς και ροδοστέμματα στα καμαρόβρυα σου
Κι είντα γυρεύκεις Λυερή στου δράκου το πηγάδιν
Του δράκοντα του πονηρού, να βκεί και να σε φάει

-Αφέντη μου τα πάθη μας να σου τα πω δεν φτάννω
Άθθρωποι που την πείναν τους τρώσιν ένας τον άλλον
Έτσι έθελεν η τύχη μου, έτσι ήτουν το γραφτό μου
Μες στην κοιλιάν του δράκοντα να κάμω το θαφκειόν μου

Να σου ποκεί τον δράκοντα που κάτω κι ανεβαίνει
Κι όταν τους είδε κι ήταν τρεις κρυφές χαρές παθαίνει
-Μπουκκωμαν τρώω τον άδρωπον, το γιώμαν την κοπέλλαν
Και ως τα λιωβουττήματα άππαρον με την σέλλαν

Μιαν χατζιαρκάν του χάρισεν κιη πόλις ούλλη εσείστην
Και το σκαμνίν του βασιλιά έππεσεν κι ετσακκίστην
Βκάλλει που το δισσάκκιν του μεάλον αλυσίδιν
Κι έπκιασεν κι εχαλίνωσεν κείτο μεάλον φίδιν

-Τράβα το κόρη λυερή στην χώραν να το πάρεις
Για να το δουν αβάφτιστοι να παν να βαφτιστούσιν
Για να το δουν απίστευτοι να παν να πιστευτούσιν

Άνταν τους βλέπει ο βασιλιάς κρυφές χαρές παθθαίνει
-Πκοιός ειν’ αυτός που μου ‘καμεν τούτην την καλοσύνην
Να δώκω το βασίλειον μου κι ούλλον τον θησαυρόν μου
Να δώκω και την κόρην μου και να γενεί γαμπρός μου

Κι επολοήθην Άγιος και λέει και λαλεί του
-Έν θέλω το βασίλειον σου μήτε τον θησαυρόν σου
Μιαν εκκλησιάν να χτίσετε, μνήμην τ’ Άη Γιωργίου
Που έρκεται η μέρα του κοστρείς του Απριλλίου

The Liverpool Street Dance

Την περασμένη βδομάδα, το Channel 4 στην Αγγλία έπαιξε την καινούρια διαφήμιση της εταιρείας υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας T-Mobile. Η διαφήμιση είχε γυριστεί το πρωί της προηγούμενης μέρας στον σιδηροδρομικό σταθμό Liverpool Street, με τη συμμετοχή 400 χορευτών αλλά και του ανυποψίαστου κοινού, που αντέδρασε όπως ακριβώς περίμενε η T-Mobile, δηλ. βγάζοντας τα κινητά τους για να τραβήξουν βιντεάκια και φωτογραφίες, ενώ κάποιοι άρχισαν να χορεύουν. Το όλο σκηνικό γυρίστηκε με 10 κρυφές κάμερες, και κανείς από τους παρευρισκόμενους, εκτός από τους χορευτές και τους υπάλληλους του σταθμού, δεν είχε ιδέα τι γινόταν. Όλες οι πρόβες είχαν γίνει νύχτα, τις ώρες που ο σταθμός δεν λειτουργεί. Δείτε στο βιντεάκι που ακολουθεί.

Κουτσή Κιθάρα

Των Μάνου Λοϊζου και Λευτέρη Παπαδόπουλου. Οι πλείστοι το ξέρετε από την ερμηνεία της Δημήτρας Γαλάνη, από τον δίσκο "Για μιά μέρα ζωής", του Μάνου Λοϊζου, από το 198ο. Αυτή όμως είναι η πρώτη, η αυθεντική ερμηνεία του. Ερμηνευμένο από τους Νίκο Δαδινόπουλο και Δώρα Σιτζάνη -μετέπειτα σύζυγο του συνθέτη- στην ταινία του 1972 "Διακοπές στην Κύπρο μας" (ή "Ο Κυρ-Γιώργης και οι τρέλλες του" όπως είναι γνωστό στην Ελλάδα). Σας αφήνω να βρείτε την τοποθεσία μόνοι σας. Από τα αγαπημένα μου, ένας ύμνος στην απλότητα. Απολαύστε:

ARE THEY SERIOUS?

Κατ' αρχάς να ευχηθώ στους αναγνώστες, συνιστολόγους και σε ολόκληρο τον Κυπριακό Λαό, ευτυχισμένο το 2009, με μια δίκαιη λύση του Κυπριακού προβλήματος, αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής και των εποίκων, καθώς και επιστροφή όλων των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες (ούπς, τούτην την ευχή έπρεπε να την κάμω 10 χρόνια πριν. Ο γέρημος ο Ανάν, επροσγείωσεν μας ανώμαλα!)

Εδκιέβασα στην "Σημερινή" της παραμονής της Πρωτοχρωνιάς ότι ο Αριχεπίσκοπος σκοπεύκει να κτίσει εκκλησία-έκτρωμα στα πρότυπα του εκτρώματος του κακέκτυπου της Εκκλησίας της Αγίας του Θεού Σοφίας (στην Κων/πολη, για όσους δε γνωρίζουν). Για παραπάνω, δαμαι.

Μα καλάν, ΣΟΒΑΡΟΜΙΛΟΥΝ; Στην παλιά Λευκωσία; Εν ΤΟΣΟΝ ΑΜΠΑΛΑΤΟΙ; Εν μπορούν να καταλάβουν ότι στην παλιά Λευκωσία, ακόμα τζιαι η Φανερωμένη, εν μεγάλη; Ειλικρινά τούτον τον τράουλλον τον αχρειεπίσκοπον μας εν εμπόρεσα να τον καταλάβω ποττε! Τζιαι ο καθυστερημένος, εν τον κανεί να βρίξει, να μπει μες τες πέτσες του τζιαι να πει "mea culpa", "δεν έχει εντοπίσει τα προβλήματα που έχει επικαλεστεί το Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας." Που τον ήβραμεν τον ανιστόρητον που εν μπορεί να καταλάβει πως στην παλιαν Λευκωσίαν εν κάμνεις τεράστιες εκκλησίες διότι μπροστά στην Χρυσαλινιώτισσαν, τον Τρυπιώτην, τον Αην Σάββαν, τον Αην Αντώνην, τον Αην Κασσιανόν, τον Αην Γιάννην, τον Αην Λουκάν τζιαι την Φανερωμένην (οι 8 ορθόδοξες εκκλησίες της εντός των τοιχών Λευκωσίας - αν εξίχασα καμιάν, συγχωράτε με) ενναν παράταιρες τζιαι του γελασμάτου; Ούτε οι Τούρτζιοι, που τους θεωρούμε βάρβαρους τζιαι απολίτιστους εν ετολμήσαν να κάμουν τζιαμια-εκτρώματα στην κατεχόμενην παλιά Λευκωσία. ΟΥΤΕ ΟΙ ΤΟΥΡΤΖΙΟΙ, ΜΑΚΑ(Χ)Ρ(Ε)ΙΟΤΑΤΕ! Αλλα, απ' ον αντρέπεται, ο κόσμος εν δικός του, που ελαλουσαν τζιαι οι προτινοι...

Σιαίρουμαι τουλάχιστον που ο Δήμος απέρριψεν την αίτησην της Αχρειεπισκοπής. Ελπίζω μόνον να μεν τραβήσουν τελικά πίσω, γιατί ενναν απλά συνένοχοι στο έγκλημα

Αθλητισμός και Χριστούγεννα

Τις προάλλες, ο προπονητής του ΑΠΟΕΛ παραπονιόταν διότι οι ομάδες έπαιζαν και τα Σ/Κ των Χριστουγέννων. Και μαζί του αρκετοί αθλητικογράφοι. Χτές, ανήμερα τα Χριστούγεννα, έπαιζαν, στις 12 το μεσημέρι τοπική ώρα, Los Angeles Lakers - Boston Celtics. Το "el classico" του NBA. Προγραμματισμένο από τον Οκτώβρη. Σα να λέμε, κύριε Γιοβάνοβιτς και η υπόλοιπη κομπανία, ΑΠΟΕΛ - Ομόνοια, ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ. Στην Αγγλία παίζουν, την περίοδο που εσείς ξεκουράζεστε, τα δυσκολότερα παιγνίδια της χρονιάς. Λέγεται πως η "boxing day", η επομένη των Χριστουγέννων, βγάζει πρωταθλητή στην Premiership. Έτσι διαφυλάσσεται ένα άρτια οργανωμενο αθλητικό προϊόν, ένθεν και ένθεν του Ατλαντικου, σε χώρες που τα διαφυλάττουν ως κόρη οφθαλμου. Έτσι, για να παίρνετε μαθήματα, μερικοί μερικοι.

Για την ιστορία, oi Lakers των Kobe Bryant και Pau Gasol κέρδισαν 92 -83 σε ένα παιγνίδι αντάξιο των ιστορικότερων ομάδων του NBA

Do they know it's Christmas?

Γραμμένο το 1984 από τον Bob Gedolf για τον λιμοκτονούντα λαό της Αιθιοπίας. Έκλεισε την μεγάλη συναυλία, σε Λονδίνο (Wembley) και Philadelphia στις 13 Ιουλίου 1985. Από τα μεγαλύτερα γεγονότα της εποχής: 400 εκατομμύρια τηλεθεατές σε 60 χώρες, 99 χιλιάδες στη Philadelphia, 82 στο Wembley. Συμμετείχαν τα μεγαλύτερα ονόματα της μουσικής σκηνής της τότε εποχής: Bob Gedolf, David Bowie, Queen, Wham!, Phil Collins, Sting, Pink Floyd, Elton John, Paul McCartney, Joan Baez, Bryan Adams, Duran Duran, Maddona, Eric Clapton, Led Zeppelin ανάμεσα σε άλλους. Αποτέλεσε το κλείσιμο της συναυλίας στο Wembley με όλους τους καλλιτέχνες επί σκηνής. Περίπου 150 εκατ. στερλίνες μαζεύτηκαν για ανακούφιση από την μάστιγα της πείνας. Σας αφήνω με το σχετικό video:



ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Ιντα τζιαιρούς εφτάσαμεν...

Ορίστε που φτάνει η ατιμωρησία. Να παραδίδει, από βήματος βουλής, μαθηματα πατριωτισμού, ο γιος του πραξικοπηματία. Και να έχει απήχηση.

Αγιογραφίες

Από τον "Φιλελεύθερο", 13/12/2008. Χωρίς σχόλιο...

Α-παραίτητοι (εν Κύπρω)

Συγγνώμη προκαταβολικά κ. Γιώργο Πήττα για τον "δανεισμο" του τίτλου.
ΑΛΛΑ, μετά το φιάσκο της απόδρασης Αλ Καπόνε και όσων επακολούθησαν:
Έπρεπε να παραιτηθεί πάραυτα ο Υπουργός Δικαιοσύνης και ο Διευθυντής των Κεντρικών Φυλακών. Τουλάχιστον. Αλλά πάλι θα τη φάνε οι τρεις δεσμοφύλακες ΜΟΝΟ.

Ευτυχώς που έχουμε την μεγαλύτερη μπανανία Ελλάδα. Ως τους βαρβάρους του γνωστού ποιήματος του Κ. Καβάφη. Έτσι, για να παρηορκούμαστε πως έχουμε "κράτος" και "θεσμούς"...

Κομμένο το GPS (2)

Τελικά όντως το κράτος μας είναι για να' ναι!
Αντιγράφω από τον "Πολίτη":

Έκπληξη εκφράζει ο εισαγωγέας για την απαγόρευση που προωθεί το κράτος

"Νόμιμους χάρτες χρησιμοποιούμε στα GPS"

Έπεσε από τα σύννεφα ο Κύπριος εισαγωγέας του συστήματος GPS της αμερικανικής εταιρείας Garmin, όταν πληροφορήθηκε από τον "Πολίτη" για την απόφαση των αρμοδίων υπηρεσιών του κράτους να προχωρήσει η ετοιμασία νομοσχεδίου για απαγόρευση της εισαγωγής του προϊόντος λόγω εμφάνισης τοπωνυμιών που παράνομα επιβλήθηκαν από τις τουρκικές αρχές. Σχετικό δημοσίευμα για τις διαβουλεύσεις και τις αποφάσεις των αρμοδίων τμημάτων δημοσίευσε χθες ο "Π", μαζί με τη γνωμάτευση της Νομικής Υπηρεσίας για τα κωλύματα που υπάρχουν και τους τρόπους παράκαμψής τους.

Πριν τη δημοσίευση του χθεσινού ρεπορτάζ, επικοινωνήσαμε με την εταιρεία C.A. Petrides Ltd, που εισάγει το προϊόν, για να έχουμε τη δική της θέση, ωστόσο δεν κατέστη δυνατόν να μιλήσουμε με το αρμόδιο στέλεχος. Σε χθεσινή μας επικοινωνία, ο Ευγένιος Πετρίδης εξέφρασε έκπληξη για τις προθέσεις της Κυβέρνησης. Ανέφερε πως όντως προ δύο ετών τού είχε επισημανθεί από αρμοδίους ότι το GPS περιείχε τοπωνύμια που παράνομα έδωσαν οι τουρκικές αρχές σε χωριά, πόλεις και τοποθεσίες στα κατεχόμενα. Με δικές τους ενέργειες, είπε ο κ. Πετρίδης, αντικαθιστούν εδώ και ένα χρόνο τους χάρτες που περιέχει το εισαγόμενο προϊόν με χάρτες που η C.A. Petrides Ltd αγοράζει από κυπριακή εταιρεία χαρτογράφησης, η οποία συνεργάζεται με το Τμήμα Κτηματολογίου. Στα GPS που πωλούμε εδώ και ένα χρόνο στην κυπριακή αγορά δεν υπάρχουν τα τοπωνύμια που χρησιμοποιούν οι κατοχικές αρχές, τόνισε ο κ. Πετρίδης. Διερωτήθηκε δε γιατί οι αρμόδιοι δεν επικοινώνησαν μαζί του πριν λάβουν τις αποφάσεις τους.

ΕΛΑ ΝΤΕ!

Εκτός νόμου το GPS (Συγγνώμη;)

Από το σημερινό "Πολίτη"

Θα απαγορευθεί για λόγους δημόσιας τάξης η εισαγωγή του

Εκτός νόμου το GPS

Πρόκειται για προϊόν της αμερικανικής Garmin, το οποίο περιέχει τις παράνομες ονομασίες που έδωσαν οι κατοχικές αρχές σε χωριά, πόλεις και τοποθεσίες στα κατεχόμενα

Η Κυβέρνηση προχωρεί με νομοσχέδιο στην απαγόρευση της κυκλοφορίας και πώλησης στην Κύπρο συστημάτων εντοπισμού θέσης (GPS) που χρησιμοποιούν τις παράνομα αλλαγμένες, από το ψευδοκράτος, ονομασίες χωριών, πόλεων και τοποθεσιών στην κατεχόμενη Κύπρο.

Ο εντοπισμός στην κυπριακή αγορά του GPS Garmin, με τις παράνομες τουρκικές ονομασίες, έγινε το Δεκέμβριο του 2006 από την ΚΥΠ. Ενημερώθηκε ο εισαγωγέας, ο οποίος, σύμφωνα με τους αρμοδίους, απάντησε ότι δεν μπορούσε να αποσύρει το προϊόν επειδή δεν υπήρχε επίσημη καταγγελία. Σε σχετική επιστολή του Υπουργείου Εσωτερικών, η κατασκευάστρια εταιρεία Garmin ζήτησε να της σταλούν οι χάρτες του Τμήματος Κτηματολογίου για να προβεί στις αναγκαίες αλλαγές.

Εστείλετέ τες; Αν δεν τες εστείλετε 2 χρόνια, είσαστε για να' σαστε!
Επίσης: Γιατί δεν υποχρεώνετε τον εισαγωγέα να αποσύρει από την αγορά όσα προϊόντα πωλούνται με προεγκατεστημένους τους χάρτες Κύπρου, καθώς επίσης και των χαρτών Κύπρου για τα Garmin (οι οποίοι πωλούνται και ανεξάρτητα), παρά απαγορεύετε την εισαγωγή και διάθεση του προϊόντος;
Ξέρετε πως τα προϊόντα της Garmin (όπως και κάθε εταιρείας που ασχολείται με πλοήγηση μέσω GPS) δέχονται χάρτες για πολλές χώρες/ηπείρους/περιοχές; Ναι, είναι λογικό κάποιος που θα το αγοράσει στην Κύπρο να περιμένει και τους επίμαχους χάρτες. Οπότε η απόσυρση των εν λόγω προϊόντων είναι επιβεβλημένη, μέχρι διόρθωσης των. Αλλά εγώ μπορεί να θέλω να έχω το συγκεκριμένο προϊόν με χάρτες Ελλάδας ή Ευρώπης. Γιατί να μου το απαγορεύσετε;
Και, φίλτατε κ. Χρύσανθε Μανώλη, ο τίτλος είναι παραπλανητικός. H Garmin δεν είναι το GPS, ούτε η μοναδική εταιρεία που παρέχει προϊόντα δορυφορικής πλοήγησης. Γιατί παραπλανείτε και δαιμονοποιείτε μια ολόκληρη γκάμα προϊόντων μιας αξιόλογης και χρήσιμης τεχνολογικής πρότασης;

Περί Ανόρθωσης και κακοδιαχείρησης

Βούηξε η Κύπρος για το σκάνδαλο κακοδιαχείρησης οικονομικών στο σωματείο της Ανόρθωσης. Δεν θα δώσω links. Είναι παντού. Ψάξτε λίγο. Συνελήφθη ο πρόεδρος, Ανδρέας Παντελή "για διευκόλυνση των ανακρίσεων" (η φράση-passepartout της Κυπριακής Αστυνομίας). Ο προπονητής (ο στρατηγός Κετσπάγια κατά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας) και οι οργανωμένοι φίλαθλοι (άλλως "ΜΑΧΗΤΕC")  τάχθηκαν απεριφράστως στο πλευρό του.

Διερωτώμαι:

1. Πως μπορείς να τίθεσαι υπερ κάποιου που συνελήφθη για κακοδιαχείρηση και υπεξαίρεσης της τάξης του 1.5 εκατομμυρίου ευρώ, χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί οι ανακρίσεις η/και η δικη. Σίγουρα ο ύποπτος είναι αθώος μέχρι αποδείξεως, αλλά αν αποδειχθεί; Θα φτύνεις εκεί που έγλυφες;

2. Επειδή ο ύποπτος έβαλε το κεφάλι του στην κρισιμότερη και δυσκολότερη περίοδο του σωματείου, σημαίνει πως είναι υπεράνω κριτικής και νόμων. Μήπως αυτό του δίνει το δικαίωμα να χειρίζεται λεφτά του σωματείου, λεφτά των φιλάθλων της ομάδας ωσαν δικά του;

3. Μήπως κάποιοι ενδιαφέρονται περισσότερο για το προσωπικό των συμφέρον, παρά για αυτό της ομάδας; Είναι κακή η χρονική στιγμή υποβολής της καταγγελίας, εφόσον η ομάδα δίνει τον "υπερ πάντων αγώνα" σε 2 βδομάδες για πρόκριση στους 16 της "κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης".

4. Μήπως είναι πολλά τα λεφτα, Άρη;

Νοέμβρης '08

Χθές, συμπληρώθηκαν 25 χρόνια από την ανακύρυξη του ψευδοκράτους, αύριο 34 από την εισβολή των ΑΜΧ-3ο στην πύλη του Πολυτεχνείου. Και στις 2 περιπτώσεις, μόνο στίχοι από ένα τραγούδι που έρχονται στο μυαλό. "Νοέμβρης '90", Διονύσης Τσακνής.

"Σημαίες και γαρύφαλλα

εμπόριο κι απάτη

και λόγοι επισήμων

στο κενό"

"Κρατάω το στόμα μου κλειστό

τα χείλη μου ματώσανε

κι αυτοί που μας προδώσανε

ανέραστοι να μείνουν"

Απορίας άξιον

Με αφορμή τις αντιδράσεις τόσο για τα βιβλία ιστορίας, όσο και για την μετονομασία της Cyta σε... Cyta, είναι άξιον απορίας το γεγονός ότι οι πλείστοι που αποκαλούσαν την Κυπριακή Δημοκρατία "ψευδοκράτος" η/και εσυνέβαλαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην πρόκληση των φασαριών του '63 - '64, '67 η/και επισκαλιούσαν τους ηγέτες μας όταν αλλάξαν την πολιτική που το '64 ως το '67 από ανεξαρτησία και δικοινοτικό -συνεταιρικό που λέει και ο πρόεδρος- κράτος σε ένωση με άλλο κράτος (που απαγορεύεται ΡΗΤΑ που το Σύνταγμα μας) και επειδή υπήρχε ελληνική μεραρχία στην Κύπρο η/και η ΕΣΣΔ είπε πως μας υποστηρίζει ενομίζαν πως εγίναμε πλανητάρχες, ή/και εσυμμετείχαν σε παράνομες οργανώσεις που σκοπό είχαν την δολοφονία του Προέδρου της Δημοκρατίας και δικτατορική κατάληψη της εξουσίας -πράγμα που εκαταφέραν με το προδοτικό (sic) πραξικόπημα, ουσιαστικά "τζιείνοι που εξαιτίας τους ήρταν ποδαττε οι Τούρτζιοι", κατά τον Παύλο Λιασίδη, είναι αυτοί που κόπτονται τώρα για την Κυριακή Δημοκρατία και την ελληνικότητά της. Μετά το μπαϊράμι.

To αγαπημένο μου άθλημα

Φαντάζει σαν έκθεση... μαθητή Δημοτικού, αλλά, το αγαπημένο άθλημα είναι η καλαθόσφαιρα. Ο λόγος:

http://www.youtube.com/watch?v=61dRAp0voaM


Σε ΚΑΝΕΝΑ (γνωστό) άθλημα δεν θα άλλαζε 3 φορές χέρι η νίκη μέσα σε 1.8 δευτερόλεπτα! Απο ισοπαλία, καλάθι στα 1.8 για την πρώτη ομάδα, καλάθι και φάουλ στα 0.9 για την άλλη και, στην επαναφορά, Τρίποντο με την λήξη του χρόνου!

Απλά, ΔΕΝ γίνεται!