Once Brothers

Drazen Petrovic, Vlade Divac, Toni Kukoc, Dino Radja, Zarko Paspalj, Stojan Vrankovic, Jure Zdovc. Ο κορμός της μεγάλης εθνικής ομάδας καλαθόσφαιρας της Γιουγκοσλαβίας της τριετίας 1988-1991. Μια ομάδας που είχε κυριαρχήσει στο παγκόσμιο καλαθοσφαιρικό στερέωμα, και ίσως ήταν η μαναδική που θα μπορούσε να προβάλει αντίσταση απέναντι στην πανίσχυρη Dream Team των ΗΠΑ το 1992, στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης. Αν δεν την διέλυε στα εξ ων συνετέθη ο εμφύλιος πόλεμος.

Και δεν διέλυσε μόνο την ομάδα. Διέλυσε και τις φιλίες που είχαν αναπτυχθεί μεταξύ των παικτών, οι οποίοι βρέθηκαν σε αντίπαλα στρατόπεδα. Petrovic, Kukoc, Radja, Vrankovic Κροάτες. Divac, Paspalj, Σέρβοι. Και ο Zdovc από τη Σλοβενία. Ο οποίος υποχρεώθηκε από την -άρτι ανεξάρτητη- νέα του χώρα να μην αγώνιστει με τα χρώματα της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας στον τελικό του Πανευρωπαικού Πρωταθλήματος του 1991...

Πριν 2 περίπου βδομάδες, το αμερικανικό ESPN, μετέδωσε ένα ντοκυμαντέρ με θέμα την ιστορία αυτή. Αφηγητής, ο Vlade Divac. Το ντοκυμαντέρ εστιάζει στην φιλία των Divac και Petrovic, που χτίστηκε μέσα από προετοιμασίες, αγώνες, κοινά οράματα και διαλύθηκε λόγω του πολέμου και ενός περιστατικού που συνέβη μετά τον τελικό του Μουντομπάσκετ του 1990, οταν η εθνική ομάδα της χώρας τους αναδείχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια. Περισσότερα, στο βιντεο που ακολουθεί:

Ήταν η θρυαλίδα που κατέστρεψε την φιλία των δύο παικτών, αδερφών όπως ο Divac τους ονομάζει. Είναι όμως απίστευτο το πως τα ΜΜΕ παραποίησαν το θέμα, καθιστώντας τον Divac ήρωα στα μάτια των Σέρβων και μισητό εχθρό στα μάτια των Κροατών...

Οι δύο μεγάλοι πρωταγωνιστές δεν καταφεραν ποτέ να λύσουν τις διαφορές τους. Ο μεγάλος Drazen Petrovic σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστηκό δυστύχημα, τον Ιούνιο του 1993 στη Γερμανία. Ήταν μόλις 28 ετών...

Το αποκορύφωμα; Η αποχώρηση της εθνικής ομάδας της Κροατίας από το βάθρο του Ευρωμπάσκετ του 1995 -όπου είχε καταλάβει την 3η θέση- όταν η εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας ανέβηκε στο βάθρο του Πρωταθλητή, με τον πόλεμο ανάμεσα στις 2 χώρες να μαίνεται ακόμα. Παίκτες, που πριν μερικά χρόνια έπαιζαν μαζί, στην ίδια εθνική ομάδα!

Αξίζει να το παρακολουθήσει κάποιος, μόνο και μόνο για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι, από τους πρωταγωνιστές, διάσημους καλαθασφαιριστές, πως ο πόλεμος, τα ΜΜΕ και η πίεση της κοινής γνώμης, επηρεάζουν και καταστρέφουν σχέσεις που χρειάστηκαν χρόνια να κτιστουν...

Ψώνια 90 εκατομμυρίων ευρώ στις ελεύθερες περιοχές από Τ/κ | Sigma Live

Ψώνια 90 εκατομμυρίων ευρώ στις ελεύθερες περιοχές από Τ/κ | Sigma Live

51 εκατομμύρια Ευρώ περισσότερα από τους Ελληνοκυπρίους ξόδεψαν με πιστωτικές κάρτες οι Τ/κύπριοι στις ελεύθερες περιοχές από το 2004 μέχρι τον Ιούλιο του 2010. Το ισοζύγιο με βάση την JCC δείχνει ότι οι συναλλαγές αποβαίνουν προς όφελος της δικής μας πλευράς, ωστόσο οι αριθμοί σε μετρητά, ελέω καζίνο, είναι πολύ διαφορετικοί.

Οι αριθμοί
Από το 2004 και μετά, δηλαδή με τη μερική άρση των περιορισμών στη διακίνηση από και προς τα κατεχόμενα αυτοί που ευνοήθηκαν περισσότερο φαίνεται να είναι οι καταστηματάρχες στις ελεύθερες περιοχές. Μεγάλη έρευνα που ετοίμασε για λογαριασμό του In Business News η εταιρεία JCC, από τον Ιούλιο του 2004 μέχρι το τέλος του φετινού Ιουλίου, οι Τ/κ χρησιμοποιώντας πιστωτικές κάρτες ξόδεψαν στις ελεύθερες περιοχές €89.16 εκ. σε σύγκριση με €37,58 εκ. που άφησαν οι Ελληνοκύπριοι στα ταμεία του ψευδοκράτους.Δηλαδή οι Τουρκοκύπριοι ξόδεψαν μόνο μέσω πιστωτικών καρτών €51,6 εκ. περισσότερα από ότι οι Ελληνοκύπριοι στα κατεχόμενα ποσοστό που αντιστοιχεί σε 137,2% περισσότερα χρήματα.

Τα …μετρητά
Οι περισσότεροι Τουρκοκύπριοι ξοδεύουν κυρίως τα χρήματα τους στις υπεραγορές, σε αντίθεση με τους Ελληνοκυπρίους που ξοδεύουν στα κατεχόμενα περισσότερο για διασκέδαση. Το ισοζύγιο, με βάση την JCC δείχνει ότι οι συναλλαγές αποβαίνουν προς όφελος της δικής μας πλευράς. Ωστόσο οι αριθμοί σε μετρητά είναι πολύ διαφορετικοί, αφού οι Ε/κύπριοι μόνο το 2009 ξόδεψαν στα καζίνο των κατεχομένων 3,7 εκ ευρώ με τη χρήση πιστωτικών καρτών. Βεβαίως, η συντριπτική πλειοψηφία τους πληρώνει τοις μετρητοίς. Σύμφωνα πάντα με τα ίδια στοιχεία η δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των Τουρκοκυπρίων για τα έτη 2003 - 2009, στοίχισε στη Δημοκρατία €32 εκ.

Κοπέ ντε βούρ...

Έννεν η ουσία των όσων ελεχτήκαν που με κάμνει να νιώθω ασσιημα. Εν ο τρόπος που εχειρίστηκα την κατάσταση. Η αλήθκεια εν ότι στες σχέσεις τζιαι στην επικοινωνία είμαι λλίον ανεπίδεκτος μαθήσεως...

Ξέρω την αρκετούς μήνες. Εφκαίναμε, πάντα στο φιλικό. Στες αρκές του μήνα "της μίλησα αλλιώτικα, με είδε και κείνη αλλιώτικα και έτσι όλο το πράγμα γύρισε στο αλλιώτικο" (αθάνατο ελληνικό σινεμα!). Έπεψε μου τες προάλλες έναν SMS, που ελάλε μου για κάτι που την επροβλημάτιζε. Κάπου μέσα στο SMS, αναφέρτηκεν τζιαι η λέξη "σχέση".

Τι το έθελες κοκόνα μου; Άμα ακούω την λέξη "σχέση", ειδικά όταν εν στες αρκές της (σχέση, φάση, κατάσταση, όπως θέλετε πέτε την) πιάννει με πανικός. (ΣΣ: Τι παθαίνετε οι γενέτζιες τζιαι θέλετε να ταπελλώννετε τα πάντα; "Αυτο που μας δένει εμάς δε θέλω να' χει όνομα, μα θέλω να' χει νόημα" λαλεί τζιαι έναν άσμα)
Εν σαννα με βάλλεις σε κλουβί. Παθαίνω όπως τους κλειστοφοβικούς που κλείουνται μέσα σε έναν ανελκυστήρα. Πνίουμαι. Θέλω να φύω. Όι γιατί εν θέλω να σχετιστώ με έναν άθρωπο, απλά έχω πολλά κακές εμπειρίες.

Ακόμα τζιαι στην πιο έντονη ερωτική σχέση, θέλω ανεξαρτήσια. Θέλω να μπορώ να κάμω τα πράματα που θέλω, τα hobbies μου, να φκω με τους φίλους τζιαι τες φίλες μου χωρίς ζήλιες τζιαι μικροπρέπειες. Να έχω το χώρο μου σαν οντότητα, μέσα στα πλαίσια της σχέσης. Εν λαλώ να είμαστε τζι οι δκυο ποτζιει ποδά. Ούτε για ελεύθερη σχέση. Εν καλύτερα να εσιεις friends with benefits παρά ελεύθερη σχέση. Ανεξαρτησία, χώρο να αναπνεύσω, αλλά σε λογικά πλαίσια. Τούτο θέλω, τζιαι τούτο φοούμαι ότι εν να μου στερήσει ο εκάστοτε σύντροφος μου. Τζιαι γι' αυτό κόφκουμαι του βούρου.

Έπιασα την που τα μούτρα. Εν εστίασα σε τζιείνον που έθελε, αλλά σε τζιείνα που εγώ επίστευκα. Εν την άκουσα. Ούτε απάντησα στην ουσία στες ερωτήσειςτζιαι στα θέλω της. Για να είμαι ειλικρινής, όπως εσυμπεριφέρτηκα, ηταν σαννα μεν τες άκουσα καν. Έβαλα το MP3 (που είχα γράψει στο νου μου) να παίζει. Έφκαλα άμυνες. Έφκαλεν τζιαι τζιείνη. Έφκαλα παραπάνω άμυνες. Τζιαι στο τέλος, εκόπηκα του βούρου.

Λαλούν οτι ο,τι σκέφτεσαι, τζιεινον τραβάς τελικά. Εψές όταν εστράφηκα έσσω, δκυό τραούδκια είχα στο νου μου. Το "Κορίτσια της Συγγνώμης"¨τζιαι το "Λένε για μένα"...

Δίλημμα

- Έχω δίλημμα
- Πες το να δούμε.
- Να, βγαίνω με μια κοπελιά και βλέπω πως πάρει προς σχέση
- Και δε σ' αρέσει;
- Μ' αρέσει. Αλλά δεν τρελαίνομαι.
- Σε ελκύει;
- Ναι. Αλλά όχι τόσο όσο να νιώθω ερωτευμένος μαζί της.
- Γιατί δεν μπαίνεις σε σχέση και βλέπεις;
- Γιατί η κοπελιά είναι στην "επίφοβη" ηλικία 30-35. Και είμαι σίγουρος πως αν μπει σε σχέση σκέφτεται το γάμο. Από την άλλη όμως δε θέλω να απομακρυνθώ εντελώς. Ποτέ δεν ξέρεις.
- Δηλαδή θα μπορούσες να κάνεις μια σχέση μαζί της, αλλά πιθανότατα δε θα κατέληγε σε γάμο, σωστά;
- Σωστά. Έχω καταλήξει σε 3 πιθανές επιλογές
- Ποιές είναι αυτές;
- 1. Απομακρύνομαι χωρίς να δώσω εξηγήσεις
2. Ξεκαθαρίζω από τώρα πως ενδιαφέρομαι απλά για κάτι εφήμερο, "ως πάρα τζιει", μέχρις ότου κάποιος από τους 2 βρει κάτι άλλο
3. Συνεχίζω και όπου βγει. Αν δω πως δε βγαίνει απλά λέω πως δε βγαίνει και τελείωσε.
- Και; Που κατέληξες;
- Να σου πω. Το πρώτο θα μπορούσε να γίνει αλλά το θεωρώ άδικο εκ μέρους μου. Το ίδιο και το τρίτο, ειδικά αν ολοκληρώσουμε. Θα την πληγώσω και δεν το θέλω. Θέλω να είμαι σωστός, τόσο προς εκείνη, όσο και προς τον εαυτό μου.
- Η δεύτερη επιλογή;
- Αυτό είναι πιο σωστό, όμως το πιθανότερο είναι να απομακρυνθεί εφόσον -θεωρώ πως- ψάχνει κάτι σοβαρό. Επίσης, ακόμα και εάν δεχτεί κάτι τέτοιο, θα είναι συγκρατημένη, οπότε ουσιαστικά θα σκοτωθεί κάθε ευκαιρία να αναπτυχθεί η όποια σχέση και να οδηγήσει σε κάτι καλύτερο.
- Εσύ όμως δεν είπες πως θες κάτι εφήμερο; Ότι δε βλέπεις να καταλήγει κάπου; Φάσκεις και αντιφάσκεις μου φαίνεται...
- Όντως, ψάχνομαι ακόμα. Δε θέλω να αποκλείσω τίποτε ακόμα όμως...
- Τότε θα πρέπει να κρατήσεις στάση αναμονής.
- Ναι, ίσως αυτό είναι το καλύτερο. Νομίζω θα περιμένω λίγο, συνεχίζοντας να έχω επαφές -συγκρατημένες- μαζί της.
- Εάν όμως αυτή περιμένει εσένα να κάνεις την πρώτη κίνηση; Αν περιμένει κάτι ξεκάθαρο από σένα για να ανοίξει τα χαρτιά της;
- Αυτό είναι πιθανό. Δεν είπα όμως ότι θα αφήσω την κατάσταση επ' άπειρον. Είναι λάθος και κρίμα και για τους 2. Θα περιμένω ακόμη λίγο και θα το σκεφτώ περισσότερο. Και μετά, θα κάνω μια συζήτηση εφ' όλης της ύλης, είτε για να προχωρήσω, είτε όχι.
- Σωστό σε βρίσκω. Μια τελευταία παρατήρηση που θεωρώ πως πρέπει να λάβεις υπόψη.
- Ποιά είναι αυτή;
- Απλά ότι αν ήταν η γυναίκα της ζωής σου, θα το ήξερες ήδη...

Αξίζει τους οξά εν τους αξίζει;

Κυριακή που μας επέρασε, Vrissiana, Πρωταράς. Περνώ μπροστά που την είσοδο του ξενοδοχείου με κατεύθυνση προς την παραλία. Δίπλα μου 3 μιτσιές, της περιοχής μάλλον, όχι πάνω από 25. Στην αντίθετη κατεύθυνση κινείται ένα Mercedes. Το οδηγεί κοπέλα και στη θέση του συνοδηγού κάθεται άντρας.

Η μιά που τες μιτσιές:
"Το αυτοκίνητο εν του αδρώπου τζιαι έδωκεν το της γεναίκας να το οδηγήσει" (!!!) (Τα bold και Italics, δικά μου)

Με τον νουν που κουλιαντιρίζετε, κορούδες, εννα σας πατούν μια ζωή χαμαί, εννα λαλείτε ευχαριστώ, τζιαι εννα είναι που την κκελλέν σας!

Συμβαίνουν και αλλού

Βοστώνη, TD Garden, 5ο παιγνίδι Τελικών NBA. Αντίπαλοι Boston Celtics και Los Angeles Lakers - οι "αιώνιοι" του NBA- με 17 και 15 πρωταθλήματα αντίστοιχα. Ένταση. Πάθος για τη νίκη. Και ξαφνικά...

Συμβαίνουν και στις καλύτερες των οικογενειών. Γίνεται  ανακοίνωση από τα μεγάφωνα για να μην πετάνε αντικείμενα στο γήπεδο.
 Και ο -άπαιχτος- σχολιαστής: 
"Γιατί κάνει τέτοια ανακοίνωση; Η ανακοίνωση θα έπρεπε να ήταν: Καταδείξτε τον ηλίθιο που πέταξε το αντικείμενο, για να τον πετάξουμε έξω!"

Αυτή είναι διαφορά νοοτροπίας....

30 χρόνια PacMan

Για να θυμούνται οι παλαιότεροι (που έχουν ξοδέψει άπειρους τσιηφτέδες*) και να μαθαίνουν οι νεότεροι:

Σήμερα συμπηλώνονται 30 χρόνια από την κυκλοφορία του PacMan στην Ιαπωνία. Επι τη ευκαιρία, η Google δίνει τη δυνατότητα να παίξουμε το παιγνίδι από την ιστοσελίδα της. Μετατρέποντας το λογότυπό της σε ένα ζωντανό παιγνίδι PacMan, όπως φαίνεται πιο κάτω.

Καιρός να ξαναπορωθούμε με ένα από τα εθιστικότερα παιγνίδια όλων των εποχών, πατώντας, απλά το Insert Coin!


Τσιηφτές: Το κέρμα των 100 μιλς (αρχικά) και των 10 σεντ (μετέπειτα)

O υπουργός Γεωργίας συναντήθηκε με μαθητή

Αντιγράφω από το Sigmalive μια σημαντική, κατ' εμένα είδηση:

Εάν οι πολιτικοί λάμβαναν υπόψιν τις απόψεις των παιδιών για πολλά θέματα, θα έλυναν αρκετά προβλήματα στον κόσμο των μεγάλων.
Αυτό έκανε σήμερα ο Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος Δημήτρης Ηλιάδης,  ο οποίος έδωσε βήμα στον Πέτρο Καρύδη, μαθητή της Ε΄ τάξης του Δημοτικού Σχολείου Αγ. Μαρίνας, Στροβόλου, για να καταθέσει τις εισηγήσεις του για θέματα εξοικονόμησης νερού και περιβάλλοντος.
Μάλιστα ο ίδιος ο Υπουργός με δική του πρωτοβουλία κάλεσε τον Πέτρο, μετά από επιστολή που του έστειλε ο μαθητής. Ο Υπουργός αφού ευχαρίστησε τον μαθητή συζήτησε μαζί του τις εισηγήσεις και   τον ενημέρωσε για την υδατική και περιβαλλοντική του Υπουργείου. «Είναι με μεγάλη χαρά που βλέπουμε τα νέα παιδιά να ευαισθητοποιούνται, να έχουν το θάρρος της γνώμης τους και να καταθέτουν εισηγήσεις στον αρμόδιο Υπουργό», δήλωσε ο κ. Ηλιάδης, ο οποίος συνεχάρη τον μαθητή  για τις απόψεις του.
«Είμαστε πάντα στη διάθεση για απόψεις και κριτική», είπε ο Υπουργός και πρόσθεσε τέλος ότι «Δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο και σπουδαίο σε μια κοινωνία από τα νέα παιδιά που αποτελούν το μέλλον και την ελπίδα του τόπου μας».

Είναι μεγάλη χαρά που βλέπουμε υπουργό ενός κράτους στο οποίο η γεροντολαγνεία ζει και βασιλεύει (εμπειρία το λένε, τρομάρα τους!) να αφιερώνει χρόνο για να ακούσει τις εισηγήσεις ενός μαθητή, κύριε Υπουργε!.

Δημοσκόπηση Offsite - Τα φαιδρά

Οχι, δεν θα αναλύσω τα αποτελέσματα. Θα περιοριστώ σε σχολιασμό κάποιων σχολίων. Ο καθένας - κλασικά - έλεγε τον πόνο του αλλά τα πιο τρελλά είναι:

Enosi me tin Ellada: Εκτός του ότι ο ελληνάρας δεν μπήκε στον κόπο να γράψει ελληνικά, ΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; Σαννα επάττισεν η Ελλάδα, οξά τούτος ζιει σε παράλληλο σύμπαν;;;

Και το θεϊκό:

Δικοινοτική Ομοσπονδία με την Ελλάδα. Δική μας οικονομία, αλλά να είμαστε Ελλάδα, όπως έπρεπε πάντα.

H λύση πανάκεια: Και ένωση και ομοσπονδία και ξεχωριστή οικονομία! Τζιαι η πίτα ολόκληρη, τζιαι ο σshύλος χορτάτος! Θέλουμεν ένωση (η προαιώνια φαντασίωση), αλλά οϊ τζιαι να ταϊζουμε τους καλαμαράδες! Τζιαι ανάθεμαν αν εκατάλαβε τι είναι η δικοινοτική ομοσπονδία. Κρίμα τα λεφτά της κυβέρνησης για επιμόρφωση...

Quo vadis, Κύπρος;

Ωρα 1:15. Η διασταύρωση παρά τον Αστυνομικό Σταθμό Λυκαβηττού στη Λευκωσία (φώτα Woolworth για τους Λευκωσιάτες) φλέγεται. Κάποιοι αποφάσισαν να βάλουν φωτιά σε μια από τις κεντρικότερες διασταυρώσεις της πρωτεύουσας. Με ξενίζει. Ζω 27 χρόνια στη Λευκωσία, αλλά πρώτη φορά βλέπω κάτι τέτοιο. Στη συγκεκριμένη διασταύρωση τουλάχιστον. Προχορώ πιο πάνω. Απαγορεύεται η κυκλοφορία κοντά στο ΑΠΟΕΛ (απο τα φώτα πριν το Hilton μέχρι τη συμβολή Λεμεσού και Καλλιπόλεως). Υποθέτω και στη τη συμβολή Στασίνου και Κένεντι. Προληπτικά. "Προσπαθούμε να μεν εσιει" όπως μου είπε επί λέξει αστυνομικός όταν τον ρώτησα τι συμβαίνει

Και πραγματικά σοκάρομαι, Είμαι σε άλλη Κύπρο; Άλλη Λευκωσία; Που εκαταντήσαμε; Στην Κύπρο είναι ασυνήθιστα αυτά τα φαινόμενα. Μπορεί να συνέβαιναν στη δεκαετία του '60 και του '70 αλλά ήταν εντελώς άλλα τα κοινονικοπολιτικά δεδομένα τότε. Τώρα; Τι άλλαξε; Γιατί αυτή η βία;

Αν θεωρούν κάποιοι πως είναι ο μαναδικός τρόπος εκτόνωσης πλανωνται πλάνην οικτραν. Προσωπικά διαφωνώ κάθετα με τον προκαθορισμένο δρόμο για κάθε νέο, αλλά συγγνώμη, υπάρχουν τζιαι άλλοι πολλοί τρόποι εκτόνωσης. Πτώση με αλεξίπτωτο που αεροπλάνο. Καταδύσεις. Bungee Jumping. Πιστέψετε με, δεν υπάρχει καλύτερη εκτόνωση, να θέλετε κάτι ακραίο. Τζιαι θα δείτε τζιαι τα όριά σας τοιουτοτρόπως! Τζιαι όϊ, εννεν εκτόνωση να δέρνεις ούτε τους οπαδούς της αντίπαλης ομάδας, ούτε το οίκημαν της ούτε να δερτείς μαζίν τους εν μαγκιά. Τζιαι τούτον λέω το για ούλλους σας!

Κύριοι Δημήτρη Χριστόφια, Άντρο Κυπριανού, Νίκο Αναστασιάδη, Μάριε Κάρογιαν, Γιαννάκη Ομήρου, Μιλτιάδη Νεοφύτου, Φοίβο Ερωτοκρίτου., Φρίξο Σαββίδη, Αντώνη Δημητρίου και όλοι οι άλλοι: Μεν κάμνετε παραπάνω ζημιά. Συνάξετέ τους οπαδούς σας γιατί εννα θρηνήσουμε νεκρούς τζιαι εννα φκάλλετε κροκοδείλια δάκρυα στα ΜΜΕ. Προσέχετε γιατί σπέρνετε ανέμους τζιαι εννα θερίζετε θύελλές! Ο εχθρός μας εννεν τζιείνος που υποστηρίζει την αντίπαλην ομάδα ή το αντίπαλον κόμμα! 35 χρόνια μετά νομίζω εμπλέξαμε τα μπούτια μας!

Τραγούδια για ερωτοχτυπημένους κομπιουτεράδες - Computer Love

Αναρωτηθήκατε ποτε αν υπάρχουν τραγούδια σχετικά με τις "νέες τεχνολογίες"; Υπολογιστές, διαδίκτυο, ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης κλπ;
Την ίδια απορία είχα και γω. Το έψαξα, και σας τα παρουσιάζω. Με χρονολογική σειρά, για να βλέπουμε και την εξέλιξη της τεχνολογίας.

Και ξεκινάω με Χάρρυ Κλύν και "Computer Love" (1998). Χιουμοριστικό, σε μουσική Δ. Τσακνή, και στίχους Χ. Κλύν. Απολαύστε!



Ανοίγω το computer και ταράζομαι
Στο scrapbook σε 'χω σώσει και στο clipboard
Μου καίγεται το SCSI και το CPU
Από τα δάκρυα που τρέχουνε στο keyboard

Φορτώνω τα back up απ' το zipp-άκι μου
Και τα παλιά μας τα αρχεία κάνω copy
Μα μόλις κάνω open με το photo shop
Μου λέει το σύστημα please register this copy

60 Megabyte RAM κι όμως με ξέχασες
Στα απορρίμματα με πέταξες και μένα
Να μη σου πιάνω χώρο τώρα στο σκληρό
Μαζί με κάτι χαλασμένα δεδομένα
Να μη σου πιάνω χώρο τώρα στο σκληρό
Μαζί με κάτι χαλασμένα δεδομένα

Scannar-ισα τη μαγεμένη σου μορφή
Σε JPG format την έχω φυλαγμένη
Και τη φωνή σου σου έχω γράψει σε wav
Και real audio encode-αρισμένη

Κοιτώ το άδειο mailbox μου και πονώ
Γιατί email δεν μου στέλνεις τόση ώρα
Και με το modem δεν μπορώ να συνδεθώ
Γιατί κολλάει το γαμημένο το Eudora

60 Megabyte RAM κι όμως με ξέχασες
Στα απορρίμματα με πέταξες και μένα
Να μη σου πιάνω χώρο τώρα στο σκληρό
Μαζί με κάτι χαλασμένα δεδομένα
Να μη σου πιάνω χώρο τώρα στο σκληρό
Μαζί με κάτι χαλασμένα δεδομένα

Αφιερωμένο...

... σε ένα φίλο που περνά δύσκολες ώρες...

Κουράγιο, φίλε, κάθε εμπόδιο για καλό!

Εκστρατεία για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα (Bring them back)

Μια πολύ πρωτότυπη και ευφάνταστη ιδέα σκέφτηκαν οι ιθύνοντες της ιστοσελίδας actclick.com για να ευαισθητοποιήσουν, να ενημερώσουν, και παράλληλα να μαζέψουν συμμετοχές (ηλεκτρονικές υπογραφές) για να θέσουν το ζήτημα της επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα και των άλλων θησαυρών της Ακρόπολης στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.

Χρειάζονται 1 εκατομμύριο υπογραφές για να μπορέσει το ζήτημα να τεθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιo όπως προβλέπει το Άρθρο 11.4 της Συνθήκης της Λισαβώνας. Νομίζω πως αξίζει να δοκιμάσουμε να επιστρέψουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα εκεί που ανήκουν: στο Νεο Μουσείο της Ακρόπολης!

Επήραν μας πρέφα...

τζιαι επιασαν μας στο μαϊτταππι οι ξένοι, με αφορμή την σύληση και την κλοπή των τάφων των Αρχιεπισκόπων Σωφρόνιου Γ', Κύριλλου Β' και Γ' από νεκροταφείο Αγ. Σπυρίδωνα στη Λευκωσία. Αντιγράφω από το Twitter:

• Boomersaurus Seems to be a burgeoning of ghouls in Cypress. BBC: "Cyprus archbishops' remains stolen from cemetery" http://bit.ly/91A5ZA (Έξαρση ιερόσυλων στην Κύπρο)
• goneGroomingCyprus archbishops' remains stolen from cemetery http://ping.fm/Gwxls WWW.GONEGROOMING.COM We're the Safest !!! Call us today!! (954)297-2028 (τούτοι διαφημίζουν ασφαλή ταφή ζώων. Τι σχέση εχει τούτο με την υπόθεση μας, ακόμα εν εκατάλαβα!)
• Jack_Straw33133who can i could dig and ransom here in Miami? RT @nytjim: More grave robbing in Cyprus. What is going on there?http://bit.ly/9B3c7t (Τούτος εκατάλαβε το κόλπο τζιαι γυρέφκει άτομο να ξεθάψει για να ζητήσει λύτρα)
• nytjim More grave robbing in Cyprus. What is going on there? http://bit.ly/9B3c7t

  

Ρεζίλι των σκυλιών…

Μια βραδιά στο λόυκι

Το βίντεο που θα δείτε παρακάτω, αποτελεί μουσικό ντοκουμέντο. Είναι η πρώτη εμφάνιση στην ελληνική μουσική σκηνή των Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα με το τραγούδι-σήμα κατατεθέν και εναρκτήριο λάκτισμά τους, "Μια βραδιά στο λούκι". Το τραγούδι, που ερμηνεύει ο Πάνος, πρωτοακούστηκε στους  Αγώνες Τραγουδιού της Κέρκυρας, το 1982. Οι Αγώνες Ελληνικού Τραγουδιού διοργανώθηκαν στην Κέρκυρα το Σεπτέμβριο του ‘81 και ’82 από το Μάνο Χατζιδάκι. 

Το τραγούδι επέλεξε ο ίδιος ο Μάνος Χατζηδάκις, ανάμεσα στο "Φάνη" και το "Γέλα πουλί μου". 

Το τραγούδι σηματοδότησε την έναρξη της μεγάλης καριέρας των δύο αδελφών τραγουδοποιών και περιλαμβάνεται στον πρώτο τους δίσκο "Ζεστά Ποτά" του 1984. O δίσκος αυτός ψηφίστηκε ως ο αγαπημένος πολλών δημιουργών τραγουδιού, στο γκάλοπ "Τα τραγούδια της ζωής μας" που διεξήγε ο "Μελωδία FM" τον περασμένο Μάιο...

Εξαιρετικό πραγματικά τραγούδι, ακούγεται ευχάριστα ακόμα και σήμερα. Το θυμήθηκα, ακούγοντας το CD του περιοδικού "Δίφωνο" με αφιέρωμα στο Χάρη και τον Πάνο, επι τη ευκαιρία της επανασύνδεσής τους για μερικές συναυλίες (και ελπίζω και για νέα δισκογραφία)

Από τους Αγώνες Τραγουδιού της Κέρκυρας (1982).

στίχοι, μουσική: Χάρης Κατσιμίχας 

Διεύθυνση ορχήστρας: Μάνος Χατζιδάκις

"Είχαμε στείλει το Φάνη, το Γέλα πουλί μου και το Λούκι...Από ό,τι μας είπαν μετά, το επέλεξε ο ίδιος (Μ.Χατζιδάκις) προσωπικά. Αργότερα είπε και σε εμένα ότι θεωρούσε τον Φάνη κάπως λεπτό θέμα ενώ στο κλίμα του Γέλα πουλί μου είχε και άλλα τραγούδια. Σαν το Λούκι όμως δεν υπήρχε κανένα. Αφού και εγώ ο ίδιος ένιωθα σαν τη μύγα μες στο γάλα όταν πήγα να το τραγουδήσω με τη φυσαρμόνικα και την κιθάρα..." (Π.Κατσιμίχας, συνέντευξη στο περιοδικό "Δίφωνο", τεύχος 30 - Μάρτιος 1998).

Προχτές εκεί που τα 'πινα με κάποιο κολλητό μου

κοιτώ και βλέπω πίσω μου δυο μάτια δυο ματάκια

γυρίζω στον δικό μου, ο τύπος μου, Νικόλα

και μένα, μ' απαντάει, και εκεί αρχίσαν όλα

Εγώ αυτοσυγκεντρώθηκα για να την μαγνητίσω

αυτά είναι κόλπα ζόρικα που κάνουν στην Ινδία

αλήθεια σας το λέω, απότυχα τελείως

δε μου 'δινε καμία, μα καμία σημασία.

Όπως καταλαβαίνετε δε μ' έπαιρνε καθόλου

αλλά εξακολούθησα ερήμην να κοιτάω

ο φίλος μου εγκρίνιαζε, βρε Χάρη, σου μιλάω

για πες μου, σε κοιτάει; καθόλου τ' απαντάω

Σε μια στιγμή το βλέμμα της πλανήθηκε στο χώρο

κι απάνω μου σταμάτησε σαν κάτι να ζητούσε

ταράχτηκα και σκέφτηκα, Θεέ μου, εμένανε κοιτάει

όμως εκείνη κοίταγε να βρει τον σερβιτόρο

Βοήθεια, Χριστιανοί, κοντεύω να φλιπάρω

εγώ για κείνη χάνομαι και κείνη ούτε με ξέρει

αχ, να 'μουνα αεράκι, καπνός από τσιγάρο

στα στήθια της να μπαίνω και κείνη ας μη με θέλει

Βοήθεια, Χριστιανοί, κοντεύω να φλιπάρω

ζηλεύω όποιον της μιλά και όποιον την κοιτάει

μα πιο πολύ ζηλεύω εκείνον π' αγαπάει

σαν τρέμει το κορμάκι της και σαν λιγοθυμάει

Γεράματα

Αγόρασα πρόσφατα από το eShop CY ένα πολυμηχάνημα Canon Pixma MX320. Το παρέλαβα το Σάββατο και σήμερα βρήκα χρόνο να το εγκαταστήσω. Μαζί με τον Canon, αγόρασα και μια κάρτα Ethernet, διότι αυτή που είχε το αρχαίο PC μου (αγορασμένο το 2001 και ουσιαστικά ξαναστημένο από την αρχή - νομίζω μόνο η δισκέτα και το κουτί παραμένουν τα ίδια) ήταν στα 10Mbps μόνο.
Τέλος πάντων. Μπήκε η κάρτα Ethernet και ξεκινάω να ξεπακετάρω το Canon. Βγάζω κάποια σύρματα, κάποιους adapters, ένα σακούλι με έντυπα και CDs και ξεκινώ την κυρίως δουλεία.
Βγαίνει ο Canon από τη σακούλα και ξεκινώ να βγάζω τα προστατευτικά αυτοκόλλητα που υπάρχουν παντού. Δυσκολεύτηκα λίγο αλλά τα βρήκα. Βρήκα επίσης και έβαλα και τα μελάνια.
Τώρα; Εγκαθιστώ πρώτα το software/drivers και μετά συνδέω το Canon (όπως τα HP) ή ανάποδα; Ιδού η απορία. Και ψάχνω να βρω το manual. Τίποτα. Πουθενα. Ψάχνω στο σακουλάκι με τα έντυπα και τα CDs, τίποτα. Μόνο κάποιες πληροφορίες ασφάλειας και κάτι τέτοια. Τσαντίζομαι, μπαίνω στο web. Βρίσκω στην ιστοσελίδα της Canon το manual, αλλά όχι το Quick Start Guide (το οποίο λέει στην ιστοσελίδα πως περιλαμβάνεται στο πακέτο). Τσαντίζομαι. Προσπαθώ να το βρω κάπου αλλού. Τζίφος. Είναι δυαντόν, λέω; Να μην το έχουν στην ιστοσελίδα τους; Και να ξέχασαν να το βάλουν στο πακέτο; Τόσο ανεύθυνοι είναι; Τόσο άτυχος είμαι;
Τέλος πάντων. Λέω "θα τον εγκαταστήσω πρώτα όπως τους HP (πρώτα οι drivers και το software και μετά να το συνδέσω με το PC) και μετά θα τους στείλω ένα ξεγυρισμένο e-mail για να μάθουν.
Γίνεται η εγκατάσταση, κάνω την πρώτη εκτύπωση, το πρώτο scan εγγράφου. Και αποφασίζω να τακτοποιήσω το χαμό που γίνεται.
Και τι βλέπω; Το QSG φάτσα κάρτα μπροστά μου. Το είχα βγάλει πρώτο πρώτο, το έβαλα κάπου και το ξέχασα...
Το γήρας ου γαρ έρχεται μόνον...

Think before you post

Το θέμα με την 14χρονη μαθήτρια στα Χανιά της Κρήτης, που υποχρεώθηκε να αλλάξει σχολείο επιεδή δημιούργησε group στο Facebook για το γεγονός πως μισεί τη διευθύντρια του σχολείου έχει κάνει το γύρο του κόσμου και έχει πυροδοτήσει ποικίλες αντιδράσεις. Έχει ήδη δημιουργηθεί άλλο group στο Facebook (σελίδα κατ' ακρίβεια) με τίτλο ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ Η ΑΠΟΒΟΛΗ ΤΗΣ 14ΧΡΟΝΗΣ ΜΑΘΗΤΡΙΑΣ ΤΟΥ ΓΥΜΝ. ΧΡΥΣΟΠΗΓΗΣ ΧΑΝΙΩΝ. 

Προσωπικά δε σκοπεύω να σταθώ στο αν ήταν σωστή ή λανθασμένη η απόφαση του σχολείου, ασχολήθηκε η φίλη Μερόπη εδώ, όπως και πολλοί άλλοι. Θα δω το θέμα από την τεχνολογική του σκοπιά.

Την περασμένη Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου, είχαμε τη "Μέρα Ασφαλούς Διαδικτύου" (Safer Internet Day). Το θέμα της φετεινής μέρας ήταν "Σκέψου πριν δημοσιοποιήσεις προσωπικά δεδομένα" (Think before you post). Έχουμε ξεχάσει πως ότι δημοσιεύουμε μπορεί να παραμείνει επ' άπειρον στον κυβερνοχώρο, και πως ο όποιοσδήποτε μπορεί να το χρησιμοποιήσει εναντίον μας. Πρέπει να μάθουμε να προστατεύουμε τον εαυτό μας από αυτούς τους κινδύνους. Το λάθος που θεωρώ πως διέπραξε η εν λόγω μαθήτρια, οφείλεται σε άγνοια. Άγνοια προστασίας του περιεχομένου, καθώς και άγνοια κινδύνου. Πίστευε πως δε θα ερχόταν ποτέ εις γνώσιν της διευθύντριας το εν λόγω group. Να όμως που ήρθε. 

Δραστηριότητες που δε θέλουμε να μάθουν οι άλλοι, φωτογραφίες που μας ντροπιάζουν (και που μπορεί να χρησιμοποιηθούν εναντίον μας μεταγενέστερα), θέματα που δεν θέλουμε κάποιες ομάδες εικονικών φίλων μας να δουν, και πάει λέγοντας. Πολλοί έχουν χάσει τη δουλεία τους ή κάποια πιθανή δουλειά, διότι πλέον οι εργοδότες έχουν αρχίσει να ψάχνουν το ποιόν υποψηφίων υπαλλήλων στο Διαδίκτυο...

Πώς προστατευόμαστε απ' όλα αυτα λοιπόν; 

Το Facebook έχει αφιερώσει ολόκληρη ιστοσελίδα για την διατήρηση του απορρήτου ενός χρήστη εδώ. Επίσης σε αυτή την ιστοσελίδα υπάρχουν 10 ρυθμίσεις που κάθε χρήστης πρέπει να ξέρει και να χρησιμοποιεί για να προστατεύσει το απόρρητο των όσων δημοσιοποιεί. Έχει επίσης και Οδηγό Απορρήτου (Privacy Guide) τον οποίο μπορεί κάποιος να κατεβάσει, να τυπώσει και να μελετήσει με την ησυχία του.

Καλό είναι, λοιπόν, όλοι να μάθουμε από το πάθημα της μαθήτριας - και όλων των άλλων που την πάτησαν από το Facebook. Ας σκεφτούμε πριν δημοσιοποιήσουμε προσωπικά δεδομένα, και ας προστατέψουμε το απόρρητο αυτών που δημοσιοποιούμε και της προσωπικής μας ζωής...

Παρετάτε τους, σιόρ!

Εχώρισεν, λέει, η κ. Μενεγάκη με τον κ. Λάτσιο. Τζιαι χωρίζουν, λέει πάλε, οι Brangelina (όποιος έν ιξέρει ποιοι εν τούτοι, εν πίσω που τον κόσμο. Να βάλει κάποιον να του εξηγήσει - εγώ βαρκούμαι). Τζιαι εδώκαν πάνω τους τα όρνια. Πότε, πως, γιατί, ίντα έκαμεν ο καθένας την επομένη, ίνταλως έννα χωρίσουν την περιουσίαν τους τζιαι τα κοπελλούδκια τους... Κανεί σιόρ!

Εσέναν, κύριε ιδιοκτήτη τζιαι κύριε δηλωσιογράφε του κάθε κίτρινου ΜΜΕ, εννα σου άρεσκε να σου συμπεριφερτούν όπως τους συμπεριφέρεσαι... Που εκμεταλλεύκεσαι τον πόνον του άλλου τζιαι θησαυρίζεις; Αφήστε, σιόρ, τους αθρώπους στον πόνον τους. Σεβαστείτε τους. Αφήστε τους να χωρίσουν αξιοπρεπώς. Μεν χώννεστε στα προσωπικά τους. Ξέρετε, εν αθρώποι τζιαι τούτοι. Εν απάνθρωπο ο άλλος να πονεί για τον χωρισμόν του τζιαι εσύ να μεν τον αφηνεις ν' αγιάσει... Τελίκα ο σεναριογράφος του Notting Hill είπεν τα πολλά καλά, δια στόματος Julia Roberts:
"Ah, and every time I get my heart broken, the newspapers splash it about as though it's entertainment."
Παρετάτε τους αθρώπους στον πόνον τους! Αφήστε τους ήσυχους... Εν θα χάσετε. Ή μήπως εννα χασετε;

iPad

Περίμενα να περάσουν λίγες μέρες από την ανακοίνωση του iPad, να δω αντιδράσεις και μετά να τοποθετηθώ...  Και οι αντιδράσεις, ήταν, ως συνήθως κοντόφθαλμες... Δεν έχει flash, δεν έχει camera, δεν είναι PC, δεν έχει multitasking, δεν είναι netbook, είναι αχρείαστο, ειναι υπερτιμημένο, είναι ένα μεγάλο iPod Touch, δεν εχει USB, δεν, δεν, δεν....

Δεν θα κάτσω να απαντήσω τι δεν είναι... Θα πω μόνο πως πιστεύω ότι ριζοσπαστικοποιεί τη βιομηχανία των εντύπων (βιβλία/περιοδικά/εφημερίδες). Το πιο καλό παράδειγμα είναι το παρακάτω video: 

Ακριβωωως.... αλλάζει τον τρόπο που διαβάζουμε περιοδικά, εφημερίδες, ακόμα και βιβλία, κάνοντάς τα διαδραστικά! Και δε μιλάμε για μακρινο concept. Καπου είχα διαβάσει πως το Time υπολογίζει να το δώσει εμπορικά μέσα στα επόμενα 2 χρόνια. Μια εφαρμογή για το iPad και μια συμφωνία με την Apple είναι μια κατάσταση στην οποία κερδίζουν και οι δύο. Το ίδιο και το Zinio, με τα περιοδικά, αν μετασχηματιστεί σε διαδραστικό.
Νομίζω ότι αυτό είναι το ανάλογο για την εκδοτική βιομηχανία με το μετασχηματισμό της μουσικής βιομηχανίας από το μοντέλο: παράγω μουσική, διανέμω στα δισκοπωλεία, αγοράζουν οι πελάτες, πηγαίνουν σπίτι να ακούσουν τη μουσική στο μοντέλο κατεβάζω και ακούω τη μουσική.  Είναι το αντίστοιχο του iPod & iTunes για την μοτσική βιομηχανία...
Φανταστείτε π.χ. τη "Σημερινή" ή το "Περιοδικό" με άρθρα και videos από το SigmaLive.com και αυτά να μην τα αγοράζεις από το περίπτερο αλλά κατευθείαν από το διαδίκτυο μέσω του iPad. Ξέρω, στην Κύπρο μπορεί το μοντέλο αυτό να μην έρθει ποτέ στην Κύπρο ή μέχρι να έρθει να ξεπεραστεί, όμως θα ήθελα αντί όλων αυτών

να είχα, απλά, ένα iPad! Και να είναι όλα μέσα, ηλεκτρονικά. Να την αγοράσω, να την κατεβάσω, και να την "διαβάσω" με όλα τα καλούδια της (εικόνες, video, διαδικτιακοί σύνδεσμοι...)

Οδηγός καλής συμπεριφοράς για συναυλίες, θέατρα, παραστάσεις, σινεμα

Εν πολλά σπαστικό τούτο που συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις με τον κόσμο που πάει να παρακαλουθήσει ένα καλλιτέχνη σε μουσική σκηνή ή μια ταινία στον κινηματογράφο, μιά θεατρική ή μουσική παράσταση ή απλά μια διάλεξη.
Ας πούμε: επήα πιο παλιά να ακούσω Αλκίνοο στην Αθήνα (στο Ζυγό στην Πλάκα, αν θυμούμαι καλά). Στο πρώτο μισο, που ο Αλκίνοος έρμήνευε όχι και τόσο γνωστά κομμάτια, ενόμιζες πως ήσουν σε cafe, οϊ σε μουσική σκηνή. Τόσο που αναγκάσαν κάποιον να φωνάξει: "Ρε παιδια, αν είναι να τα πείτε, (να) πάτε (στα) σπίτια σας!" Τζιαι εισιεν δίκαιο. Πληρώνεις (αδρά πολλές φορές) για να ακούσεις μουσική. Για να ακούσεις εναν καλλιτέχνη που υποτίθεται πως σου αρέσκει. Εν τα λυπάσαι τα λεφτά σου; Λλιόττερα ήταν να σου στοιχήσει να κάτσεις έσσω σου, ή να πάεις σε ένα κκαφέ/μπαράκι/μπυραρία να τα πεις/πιείς. Τζιαι υπόψην: ΠΡΩΤΑ πάεις ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΜΟΥΣΙΚΗ τζιαι ύστερα να πιεις το ποτό σου/να μιλήσεις/ να κάμεις κοινωνικές σχέσεις. ΟΪ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΟ. Εν λέω. Τζιαι το ποτό σου θα το πιεις, τζιαι την κουβέντα σου θα την πεις. Αλλά προέχει η μουσική/παράσταση/ταινία. Τζιαι αν δεν τα λυπάσαι/σεβεσαι τα λεφτά σου, σεβάστου με εμένα που επήα να ακούσω μουσική που μου αρέσκει. Μεν με αναγκάζεις να σου κάμω παρατήρηση για τα αυτονόητα, τα γέρημά!
Ύστερα: αν τα τραούδκια που ερμηνεύκει εν τα ξέρεις, κάτσε άκου τα! Μπορεί να ακούσεις κάτι που να μεν το εσιεις υπόψην σου τζιαι να σου αρέσει, να το ψάξεις, να σου ανοίξει νέους ορίζοντες... Μεν μεινίσκεις στα κεκτημένα, εν κακό! Αν μη τι άλλο, σεβάστου τζιαι τον καλλιτέχνη που -λαλείς πως- αγαπάς τζιαι που προσπαθεί πιθανόν να σου προσφέρει κάτι νέο, κάτι διαφορετικό. Άκου τζιαι τα νέα, ανέκδοτα τραούδκια του. Εν τζιείνα που αύριο μεθαύριο εννα βουράς στα δισκοπωλεία ή στο Ιντερνετ να τα γοράσεις/κατεβάσεις. Διά σου τα στο πιάτο.
Σεβάστου τους καλλιτέχνες που συνοδεύκουν το "αστέρι". Εν νέοι καλλιτέχνες, πολλές φορές πολλά καλοί, που με τούτον τον τρόπον προσπαθούν να ακουστεί τζιείνον που έχουν να πουν. Τζιεινο που πολλές φορές εν πολλά καλον τζιαι ουσιαστικο, τζιαι που εν έχουν άλλον τρόπο να το προωθήσουν στον πολλήν κόσμο. Εν πάρα πολλοί που αναδειχτήκαν έτσι... Μπορεί η κοπέλλα που ήταν μαζί με το Βασίλη προχτές (Κατερίνα Μακαβού λέγεται τζιαι εν καταπληκτική φωνή - συν τοις άλλοις γράφει τζιαι η ίδια) να εν η επόμενη Αλεξίου. Έτσι εφκηκεν τζιαι ο Χατζηγιάννης, τζιαι ο Αλκίνοος, τζιαι η ίδια η Αλεξίου τζιαι πολλοί άλλοι... Άκου τους.. εχουν κάτι να σου πουν... Άλλωστε εν για να ακούσεις μουσικην που επιέρωσες το έναν αλλοναν, εννεν; Εν αντροπή να πάεις για τσιάρο/ τουαλέττα/ socializing οταν τραουδά ο άλλος. Πολλά καλά τους έκαμεν η Θεοδωρίδου στο Pavilion που τους έκλεισεν τες πόρτες όταν εφκήκε στη σκηνή. Εσέναν ήταν να σου άρεσκε;

Πως να παρακολουθείτε τα παιδιά σας με Facebook και Twitter

Κατ' αρχάς, μια και είναι η πρώτη ανάρτηση του 2010 εύχομαι ο νέος έτος να είναι αίσιος και ευτυχής.

Στη μάνα που παρακολοθούσε τις τραπεζικές συναλλαγές του ενήλικου, φοιτητή και παντρεμένου γιού της έχω να προτείνω ακόμα μια μέθοδο για να κατασκοπεύει όλες τις κινήσεις του: η κυρία παρακάτω εξηγεί πως παρακολουθεί (και ενίοτε παγιδεύει) το γιο της με τη χρήση των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης (Facebook και Twitter).


Facebook, Twitter Revolutionizing How Parents Stalk Their College-Aged Kids


Οπότε φοιτητές αναγνώστες αυτού του blog, προσέξτε το privacy σας. Βάλτε τη μαμά σε δική της λίστα (friends list) και απαγορεύστε της οποιαδήποτε πρόσβαση στη ζωή σας. Ο οδηγός αυτός θα σας βοηθήσει ;)

Ταξίδι στη βροχή

Ένα τραγούδι που ταιριάζει στο πνεύμα των ημερών:


Στίχοι: Τάκης Σωτηρχέλλης
Μουσική: Τάκης Σωτηρχέλλης
Πρώτη εκτέλεση: Τάκης Σωτηρχέλλης

Όνειρο κι αυτό
σ' αγγίζω και σε χάνω
μάτια μου γλυκά μου
αχ πόσο σ' αγαπώ

Ένα σου φιλί
θέλω να χορτάσω
αχ να το κρατήσω
για πάντα φυλακτό

Βγαίνω στη βροχή
μόνο αυτή σου μοιάζει
μάνα που αγκαλιάζει
ό,τι όμορφο ξεχνώ

Έφερα κρασί
αντάμα να το πιούμε
που φεύγεις να τα πούμε
για ύστερη φορά

Και σου τραγουδώ
δεν μπορώ να κλάψω
μέσα απ' το τραγούδι
βρίσκω ό,τι αγαπώ

Σύληση τάφου Τάσσου - Τα σενάρια

Κατ' αρχάς θεωρώ πως διαπράχθηκε ύβρις. Κανένας σώφρων άνθρωπος δεν πειράζει νεκρό. Περιμένουμε την τιμωρία και την κάθαρση...

Σενάριο πρώτο "Και νεκρός ενίκα": Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, οι "εχθροι" του αείμνηστου τέως προέδρου τον φοβόντουσαν ακόμα και νεκρό.

Σενάριο δεύτερο "Περίπτωση Αχιλλέα Κυπριανού": Προβοκάτσια από τους θιασώτες της "σκληρής" γραμμής εν όψει εξελίξεων στο κυπριακό.

Σενάριο τρίτο "Είναι πολλά τα λεφτά Άρη": Ίσως το πλέον αδιανόητο από τα τρία. Τυμβωρύχοι έκλεψαν τη σωρό του μ. Τάσσου για να ζητήσουν λύτρα από την οικογένειά του.

Εγώ κλίνω υπέρ του δεύτερου σεναρίου. Ήδη έχουν συσπειρωθεί οι οπαδοί του και μιλούν για "νυν υπερ πάντων αγώνα". Απο κει που λίγος κόσμος θυμόταν το μνημόσυνο, και θα το μάθαινε την Κυριακή στις ειδήσεις, τώρα όλη η Κύπρος (και όχι μόνο) το ξέρει. Οι Αχρειεπίσκοποι και οι Καρατζαφέρηδες ξεσπάθωσαν. Απο την άλλη θεωρώ πως δεν υπήρχε λόγος κάποιος που διαφωνούσε με τον μ. Τάσσο να κάνει κάτι τέτοιο. Ακριβώς γιατί η εξέλιξη θα ήταν αυτή που είναι και θα ήταν ανόητο να κάνει κάτι τέτοιο.

Διερωτώμαι... Τόσο πολύ φοβούνται τη λύση;

Νίκος Γκάλης

Δεύτερο αφιέρωμα για σήμερα. Τα 30χρονα από το πρώτο παιγνίδι του μεγάλου Νίκου Γκάλη στην Ελλάδα. 2 Δεκεμβρίου 1979, Άρης-Ηρακλής, με τον Νικ να πετυχαίνει 30 πόντους. Για μένα, η κορυφαία στιγμή για το Νίκο Γκάλη, δεν έχει σχέση με καλάθι δικό του. Είναι η ασίστ στο Φάνη Χριστοδούλου, στον ημιτελικό του Ευρωμπάσκετ 1989 εναντίον της ΕΣΣΔ. Ασίστ που οδήγησε στο τρίποντο που έστειλε την Ελλάδα στον τελικό.

Θα αφήσω, λοιπόν, να μιλήσουν οι εικόνες. Για να θυμηθούν οι παλαιότεροι και να μάθουν οι νεότεροι. Κύριε Νίκο Γκάλη, ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

The Wall - Pink Floyd

Πριν 2 μέρες, την 1η Δεκεμβρίου, συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από την κυκλοφορία ενός κλασικού πολυαγαπημένου. Την 1η Δεκεμβρίου 1979 κυκλοφόρησε ο δίσκος των Pink Floyd "The Wall". Ο δίσκος όλος αποτελεί μια ιστορία. Κομμάτι αυτής της ιστορίας είναι και το εν λόγω άσμα.


You, Yes You, Stand Still Laddie!

When we grew up and went to school, there were certain teachers who would hurt the children anyway they could
by pouring their derision upon anything we did
exposing any weakness however carefully hidden by the kids.

Out in the middle of nowhere they were home at night
their fat and psychopathic wives
Would thrash them within inches of their lives!

ooooooooooooo, oooooooo, ooooooooooo, ooooooooo, ooooooooo, ooooooooo,oooo.

We don't need no education
We don’t need no thought control
No dark sarcasm in the classroom
Teachers leave them kids alone
Hey! Teacher! Leave them kids alone!
All in all it's just another brick in the wall.
All in all you're just another brick in the wall.

(A bunch of kids singing) We don't need no education
We don’t need no thought control
No dark sarcasm in the classroom
Teachers leave them kids alone
Hey! Teacher! Leave us kids alone!
All in all it's just another brick in the wall.
All in all you're just another brick in the wall.

Spoken:
"Wrong, Guess again!
Wrong, Guess again!
If you don't eat yer meat, you can't have any pudding.
How can you have any pudding if you don't eat yer meat?
You! Yes, you behind the bikesheds, stand still laddie!"

[Sound of many TV's coming on, all on different channels]
"The Bulls are already out there"
Pink: "Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarrrrrgh!"
"This Roman Meal bakery thought you'd like to know."

I don't need no arms around me
And I dont need no drugs to calm me.
I have seen the writing on the wall.
Don't think I need anything at all.
No! Don't think I'll need anything at all.
All in all it was all just bricks in the wall.
All in all you were all just bricks in the wall.

Η μάνα που δεν κατάλαβε -ακόμα- πως ο γιός μεγάλωσε

Φανταστείτε πως είστε 22 χρονών. Φοιτητής σε Πανεπιστήμιο (Δημόσιο ή Ιδιωτικό). Ή εργαζόμενος. Έχετε τη ζωή σας, τα φλέρτ σας με το άλλο φίλο, το χαρτζιλίκωμα από τους γονείς η/και τη δική σας δουλεία. Και τους δικούς σας τραπεζικούς λογαρισμούς. Και ξαφνικά ανακαλύπτετε πως η μάμμα σας παίρνει κάθε φορά που κάνετε ανάληψηή κατάθεση μετρητών ή κάνετε αγορές με τις κάρτες σας SMS με την κάθε σας κίνηση. Και πάτε στην τράπεζά, εξοργισμένοι σας να ζητήσετε το λόγο. Λογικό, διότι παραβιάστηκε το τραπεζικό σας απόρρητο -χωρίς δικαστικό διάταγμα- και δόθηκαν σε τρίτους προσωπικά σας δεδομένα. Και τότε δέχεστε ένα δεύτερο χαστούκι: «Μα είναι μάνα και ανησυχεί τι να έκανα;» σας λέει ο/η τραπεζικός υπάλληλός.

Τι θα κάνατε και πως θα νιώθατε που η μάνα σας όχι μόνο δε σας έχει εμπιστοσύνη, αλλά γίνεται και η μεγαλύτερη ΚΑΤΙΝΑ που υπάρχει επι γης;

ΥΓ: Η ιστορία είναι πέρα για πέρα αληθινή. Τη δημοσιεύει σήμερα ο "Πολίτης" και το InBusinessNews. Ίντα τζιαιρούς εφτάσαμεν....

Ιντα τζιαιρους εφτάσαμεν...

... Οι στην Κύπρο. Εφτυχώς όι ακόμα... Ένας 15χρονος που το Buffalo Grove, ένα χωρκό, έξω που το Chicago, εκάλεσεν την άμεσο δράση (911) διότι οι γονιοί του επιάσαν του το Εξ-μποξ του! Έθελεν να ξέρει, λέει αν είχαν τούτον το δικαίωμα...

Τζιαι οι ατυνομικοί εκατεβήκαν έσσω του, ευτυχώς για να του πούν να κρώννεται των γονιών του - γιατί ως γνωστόν "Απ' ον ακρώννεται γονιού, παρά γωνιάς τζιοιμάται" - χωρίς να ρωτήσουν τι έκαμεν ο ρόκολος... Ευτυχώς δηλαδή...

Ευτυχώς εν έμοιασεν του Γιαπωνέζου του 29χρονου (με Αϊ-Κιου πατάτας) που ελούθηκεν την πεζίνα τζιαι ελαμπάδκιασεν το σπίτιν του επειδή η μάνα του επέταξεν του τα στρατιωτούδκια του...

Καλά ελαλούσαν οι παλιοί οτι η πελλαρα εννεν πάνω στα βουνά που πάει...

"Αταίριαστα" τραγούδια

Λέγοντας "Αταίριαστα" τραγούδια, εννοώ τραγούδια των οποίων οι συντελεστές εμπίπτουν σε διαφορετικές - "αταίριαστες" θα έλεγα - κατηγορίες του ελληνικου τραγουδιού. Μερικά από αυτά που άκουσα και έπαθα είναι:

• "Άστην να λέει" - Ερμηνεία Βασίλης Καράς, Στίχοι & Μουσική Μάνος Ξυδούς (ναι, των Πυξ Λαξ!)
• "Βράδυ Σαββάτου" - Ερμηνεία Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Στίχοι & Μουσική Χρήστος Κυριαζής (!)
• "Γέλα μου" - Ερμηνεία Δέσποινα Βανδή, Στίχοι & Μουσική - Βασίλης Καράς
• Ο δίσκος "Πες μου τ' αληθινά σου" - Ερμηνεία Δημήτρης Μητροπάνος & Μελίνα Κανά, Μουσική Στέφανος Κορκολής.

Ξέρετε κι άλλα τέτοια; Αν ξέρετε πείτε τα προστεθούν στη λίστα...

Dura lex sed lex

Προσωπικά δεν πάω πλεόν σε γήπεδο, ούτε ποδοσφαίρου, ούτε καλαθόσφαιρας όταν παίζουν κυπριακές ομάδες μεταξύ τους. Πάω σε φιλικά με ξένες ομάδες. Όπως π.χ. το τουρνουά "Love Cyprus" στην καλαθόσφαιρά με συμμετοχή Παναθηναϊκου και Κίμκι Μόσχας. Ή σε ευρωπαϊκά παιγνίδια κυπριακών ομάδων. Όπου ισχύει το ρωμαικό ρητό του άρθρου μου. "Σκληρός νόμος, αλλά νόμος". Και εφαρμόζεται. Πάντα. Και το ξέρουμε. Γι' αυτό και πειθαρχούμε. Αλλιώς, γράφουμε το νόμο στα παλαιότερα των υποδημάτων μας και κάνουμε του κεφαλιού μας. Θέλετε κι άλλο παράδειγμα; Θυμάστε όταν δεν είχαν γίνει ακόμα οι αυτοκινητόδρομοι Λεμεσού - Πάφου και Ριζοελιάς - Αγ. Νάπας; Που περνούσαμε υποχρεωτικά από τις Βάσεις των Άγγλων; Και πηγαίναμε ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ στα 50 χμ, διότι ξέραμε πως δεν θα γλυτώναμε το δικαστήριο (διότι τότε δεν υπήρχαν εξώδικα) αν μας κατάγγελλαν για παράβαση του ορίου ταχύτητος; Θυμάστε που μόλις βγαίναμε αναπτύσσαμε σαν τρελλοι; Ξέρετε το λόγο; Τον ξέρετε. Η ερώτηση είναι ρητορική... Και η απάντηση της λύνει πολλές απορίες για τα προβλήματά που υπάρχουν στον τόπο μας.

Στον τόπο μας δεν ισχύει το "dura lex sed lex". Ισχύει το "Ο νόμος ψηφίζεται, απλά για να υπάρχει"

Παραιτήστε να ησυχάσετε τζιαι να ησυχάσουμε!

Αντιγράφω απο το Sigmalive.com

Σοβαρά επεισόδια διαδραματιστήκαν στη Λευκωσία ανάμεσα στους οπαδούς της Ομόνοιας και του ΑΠΟΕΛ. Σύμφωνα με τις πληροφορίες έξω από το ΓΣΠ στα γήπεδα φούτσαλ Νουέβο Κάμπο όπου πραγματοποιούσε εκδήλωση η ΘΎΡΑ 9 ξαφνικά ξεκίνησε συμπλοκή ανάμεσα σε άτομα που βρίσκονταν στην εκδήλωση και οπαδούς του ΑΠΟΕΛ. Όι λόγοι της σύγκρουσης είναι άγνωστοι μέχρι στιγμής. Τα επεισόδια είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό τεσσάρων οπαδών ένος έκτων τεσσάρων σοβαρά.

Τι να πεις για τούτους; Οτι εν άρρωστοι; Οτι εν ανεγκέφαλοι; Οτι εν αμπάλατοι; Ο,τι τζιαι να πεις εν λλιο! Εν μπορείτε ρε κοπέλια να συνομπλαστείτε χωρίς να σκοτωθείτε; Εν με κόφτει ποιος το εξεκίνησε. Σήμερα ήταν οι Ομονοιάτες, αύριο ενναν οι ΑΠΟΕΛίστες, μεθάυριο πάλε οι Ομονοιάτες τζιαι πάει λέγοντας. Εν σκέφτουνται πως μπορεί να σκοτωθούν; Τζιαι να σκοτωθούν γιατί; Για την γέριμην την μάππα;

Ξέρω, ξέρω... Εν έτοιμα τζιαι τα κροκοδείλια δάκρυα... Καταδικάζουμε μετά βδελυγμίας κλπ κλπ... Μετα το μπαϊράμι... Τωρά ακούω πως δέρνουνται οι ΑΠΟΕΛίστες με την Αστυνομία... Συνάξετέ τους πριν να εν αργά... Αν τζιαι σκέφτουμαι πως πλέον είναι... Τελικά η γελοιογραφία του BOSS είναι όλα τα λεφτα:

http://www.boss.com.cy/phpLibs/preview_skitso.php?id=79

Γιατί μου τη δίνει όταν ακούω "Πρέπει να..."

Από την ημέρα της γέννησής μας, η λέξει πρέπει είναι ίσως αυτή που ακούμε τις περισσότερες φορές όταν κάποιος θέλει να μας πει να κάνουμε κάτι. Εμένα η λέξη τουτη φακκά μου. Για μένα η λέξη "πρέπει" υφίσταται μόνο στις περιπτώσεις που υποχρεούσαι απο τη νομοθεσία να κάνεις κάτι. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις υπάρχει μόνο η λέξη "επιλέγω". Επιλέγεις. Για τους σωστούς ή τους λάθος λόγους. ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ.

Αν είδετε την ταινία του 1995 "Dangerous Minds" ("Ασυμβίβαστη γενιά" στα ελληνικά) θα δείτε μια πολύ εύστοχης συζήτηση της καθηγήτριας με τους μαθητές της, σε γυμνάσιο περιοχής γκέτο.

Της λένε πως δεν έχουν επιλογές και τους λέει πως υπάρχουν έφηβοι που "επιλέγουν να μήν ανέβουν σε εκείνο το λεωφωρείο" (που πάει στο σχολείο). ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ.

Ας δούμε κάποια παραδείγματα:
Σχολείο: Είναι υποχρεωτικό βάσει της , δηλαδή ΠΡΕΠΕΙ, να πας μέχρι τα 15. Απο κει και πέρα μπορείς να πας τεχνική, Σύστημα μαθητείας, ή απλά να ξεκινήσεις δουλειά.
Πανεπιστήμιο: Επισης δεν είναι υποχρεωτικό. ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ να πας γιατί θεωρείς πως θα σου προσφέρει καλύτερα εφόδια για τη μετέπειτα ζωή σου. (ο σωστός λόγος) Η γιατί πάνε όλοι. Ή γιατί οι γονείς θεωρούν πως θα υστερείς αν δεν σπουδάσεις. (οι λάθος λόγοι). Ένας καλός τεχνίτης, σήμερα, βγάζει περισσότερα από έναν απόφοιτο πανεπιστημίου.
Δουλεία: ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ να εργαστείς. Για εισόδημα και κοινωνικοποίηση. Μπορείς πολύ έυκολα να συντηρείσαι από τους γονείς σου ή να λομοκτονήσεις ;)
Γάμος - Παιδιά: Εδώ είναι λίγο περίεργα τα πράγματα. Αν θέλεις να κάνεις οικογένεια είσαι υποχρεωμένος να παντρυτείς, μια και δεν υπάρχει σχετική νομοθεσία να καλύπτει νομικά τα ανύπαντρα ζευγάρια-γονείς. Οπότε εφόσον αγαπάς το σύντροφό σου και θες να κάνεις οικογένεια, παντρεύεσαι για τους σωστούς λόγους. Αν κανένας από τους δυό σας δε θέλει παιδιά, μπορείς πολύ απλά να συζήσεις. Όλοι οι άλλοι λόγοι που πολύ καλά ανέπτυξε η Μάνα σε σχόλιο της σε κάποιο blog είναι οι λάθος λόγοι.
Προσωπικά δε θέλω να παντρευτώ για κανένα λάθος λόγο. Αν θα παω για γάμο θα είναι με αυτήν που έγω πιστεύω ότι είναι η γυναίκα της ζωής μου, θα νιώθει και αυτή το ίδιο για μένα, και θα θέλουμε να κάνουμε παιδιά. Κάτι για το οποίο δεν τρελλαίνομαι, οπότε ζήσε Μάη μου...

Εκκλησία: Εκκλησιάζεσαι γιατί το νιώθεις τζιαι γιατί το θέλεις τζιαι γιατί θέλεις να απομονωθείς τζιαι να πεις δκυό κουβέντες με τον Πλάστη μου. Προσωπικά πάω μόνο για το "Σήμερον κρεμάται επί ξύλου"της Μ. Πέμπτης, το "Αξιόν Εστι" και το "Η Ζωή εν Τάφω" της Μ. Παρασκευής, το "Ανάστα ο Θεός" και το "Χριστός Ανέστη" του Μ. Σαββάτου. ΔΕΝ έχω εξομολογηθεί ποτέ μου και κοινωνώ σπάνια. Δεν θεωρώ πως έχω κάμει ΤΙΣ αμαρτίες και σίγουρα δεν θα βγάλω τα εσώψυχα μου στον πρώτο τυχόντα που επέλεξε να επαγγέλλεται τον ιερέα -για τους σωστούς ή τους λάθος λόγους- και απλά θα μου αραδιάσει 500 πρέπει παρωχημένων εποχών χωρίς να κάτσει να με ακούσει και να με συμβουλεύσει ΣΑΝ ΠΑΤΕΡΑΣ προς γιο.

Οπότε κοπέλια μεν μου λαλείτε πως ΠΡΕΠΕΙ να κάμω κάτι. ΕΝ ΚΑΛΟ να κάμω κάτι για κάποιους λόγους. Τζιαι αφήστε με να δκιαλεξω ΑΝ θα το κάμω τζιαι ΠΟΤΕ θα το κάμω.

20 Χρόνια από την πτώση του Tείχους του Βερολίνου

Ε.Φ., φυλάκια και πυρομαχικά

Πριν 2-3 μέρες είχαμε τον θανάσιμο τραυματισμό ενος στελέχους της Ε.Φ. από έκρηξη οπλοβομβίδας. Το που, πως και γιατί έγινε, δεν είναι της παρούσης. Αυτό θα το αποφανθεί  (;) η έρευνα που θα γίνει.

Για μένα το σημαντικό είναι πως η αποθήκη πυρομαχικών βρίσκεται από κάτω, σχεδόν, από κτήριο όπου εργάζονται δεκάδες άνθρωποι. Όχι μόνο σε εργάσιμες ώρες (που σίγουρα υπάρχουν πολύ περισσότεροι) αλλά καθ’ όλο το 24ωρο.

Και εφόσον η παρουσία αποθηκών πυρομαχικών σε (πυκνο)κατοικημένες περιοχές, εκ των πραγμάτων, είναι αναγκαίο κακό (δεδομένης της κατάστασης) διερωτώμαι:

1. Πως φυλάγονται αυτά τα πυρομαχικά
2. Πώς αποφεύγεται η πιθανότητα έκρηξης μιας αποθήκης πυρομαχικών, με ανυπολόγιστες συνέπειες
3. Πώς συντηρούνται και πως αποσύρονται τα πυρομαχικά αυτά

Είναι αδήριτος ανάγκη, η έκρηξη αυτή, να ανοίξει τον φάκελο της συντήρησης και αποθήκευσης των πυρομαχικών σε φυλάκια της Πράσινης Γραμμής. Και είναι ανάγκη, όχι τόσο για να τιμωρηθούν τυχόν υπεύθυνοι για το γεγονός. Όσο για να προλάβουμε μεγαλύτερο κακό. Φανταστήκατε να είχαμε έκρηξη ολόκληρης της αποθήκης, πόσα θύματα θα είχαμε;

Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ Άμυνας, Κύριοι Βουλευτές της Επιτροπής Άμυνας της Βουλής, Κύριε Αρχηγέ του ΓΕΕΦ: ΜΗΝ πέσετε στην παγίδα του εύκολου δρόμου΄ της επίρρηψης ευθυνών στον νεκρό υπολοχαγό. Απαιτήστε να γίνει ενδελεχής έρευνα επί του θέματος, αλλάξτε διαδικασίες –ΚΥΡΙΩΣ-, επιρρίψετε ευθύνες. Παρτε για ΜΙΑ φορά την ευθύνη στις πλάτες σας!

ΥΓ: Όλοι οι αυτόπτες μάρτυρες –σύμφωνα πάντα με τα ΜΜΕ – δήλωσαν πως ο νεκρός υπολοχαγός ΔΕΝ αφαίρεσε την περόνη ασφαλείας. Ελπίζω και εύχομαι να μην έχουμε “τυχαίες” αναθεωρήσεις αυτών των καταθέσεων. Αν και πολύ φοβάμαι πως αυτό θα γίνει…

ΥΓ2: Αυτά τα ερωτήματα πρέπει να τίθενται από τα ΜΜΕ και όχι να εξαντλούνται στα περί της αυτοθυσίας του Υπολοχαγού.

Mac Vs Windows 7 Ad

Τα Windows 7 κυκλοφόρησαν, και η Apple ήδη αντέδρασε, κυκλοφορώντας 3 διαφημήσεις της σειράς Mac Vs PC. Η πιο cult από τις 3 είναι η παρακάτω. Προσέξτε, στα 0:20 - 0:24 το PC με early '90s outfit, γυρισμένα μανίκια -πουκάμισο και σακάκι-, το σχετικό γυαλί ηλίου πάνω από τα γυαλια μυωπίας, καθώς επίσης και η ασορτί κόμμωση εποχής. Απλά θεϊκό!

Εκλογές στην Ελλάδα

 

Οι εκλογές στην Ελλάδα έγιναν. Το ΠαΣοΚ κερδιζει καθαρά τις εκλογές.

Έχουμε την  παραίτηση Κώστα Καραμανλή από τη θέση του Προέδρου της Ν.Δ.

Ο Γιώργος Παπανδρέου εκλέγεται πρωθυπουργός, κάτι μοναδικό παγκοσμίως καθώς είναι εκπρόσωπος της τρίτης συνεχόμενης γενιάς πολιτικών που εκλέγεται πρωθυπουργός (Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου, Ανδρέας Γεωργίου Παπανδρέου, Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου) μέσα σε 50 χρόνια (1963, 1981, 2009).

Ο ΓΑΠ ακολουθεί τα χνάρια του πατέρα του. Κερδίζει έναν Καραμανλή στην 3η προσπάθεια (2004, 2007, 2009 – 1974, 1977, 1981). Επίσης αναλαμβάνει τη χώρα εν μέσω οικονομικής κρίσης, όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1981. Ελπίζω μόνο, να μην ακολουθήσει τις ίδιες πολιτικές, διότι δε βλέπω να βγαίνει η χώρα από το αδιέξοδο των τελευταίων 3 δεκαετιών.

‘Όσον αφορά τις συνέπειες της στα του Κυπριακού (μια και είναι η αγαπημένη μας ενασχόληση – μη λαμβάνοντας υπόψη πως το Κυπριακό είναι υπόθεση ΠΟΛΥ ευρύτερη μιας χώρας ή ενός αρχηγού κράτους) θεωρώ απλά πως ο όποιος πρωθυπουργός και η όποια κυβέρνηση της Ελλάδας θα κοιτάξει πρώτα τα δικά της συμφέροντα και μετά τα δικά μας. Και έχει αποδειχθεί πλειστάκις τα τελευταία 50-55 χρόνια στην ιστορία του εθνικού μας ναρκωτικου…

 

Α! Και καλή δουλειά στο ΓΑΠ. Τον περιμένει πολλή δουλειά!

Ανθρώπων έργα

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Λες και τρώμε το χειμώνα παγωτό.
Λες και πέφτουμε σε τοίχους μ' εκατό.
Έτσι ανάποδα λυγάω το βράδυ αυτό
του νου τη βέργα.

Λες και η στάθμη της αγάπης πάει να βρει
πόσοι κρύβονται στη λάσπη θησαυροί.
Πώς κοπήκανε στα δάχτυλα οι σταυροί
γι' ανθρώπων έργα.

Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές
με κουμπιά και φερμουάρ κατεστραμμένα
δυο κουβέντες μου σου πέσανε βαριές
κι αποφάσισες να ζεις χωρίς εμένα.

Λες και στρώσαμε τον Αύγουστο χαλί
λες και βγήκε τ' ασανσέρ σ' ένα κελί
που ένας το βλέπε το φως γι' ανατολή
κι άλλος για δύση.

Λες και μέσα μας τ' αντίθετα τραβάν
να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν
σαν αιώνιο Ιησούν ή Βαραβάν
του ανθρώπου η φύση.

Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες, Στρατηγέ Μακρυγιάννη;

3η Σεπτεμβρίου σήμερα. Μεγάλη ιστορική επέτειος, που πολλοι δε θυμούνται. Και όχι δε μιλάω για την ίδρση του ΠαΣοΚ από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ανήμερα σήμερα το 1974. Αναφέρομαι στην Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, η οποία κατέληξε στην παραχώρηση συντάγματος από τον Όθωνα και στην μετάβαση της Ελληνικής πολιτείας από την απόλυτη μοναρχία στη συνταγματική μοναρχία. Της επανάστασης ηγήθηκε ο Στρατηγός Γιάννης Μακρυγιάννης, ένας εκ των πρωταγωνιστών και ηρώων της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Αγράμματος, έμαθε να γράφει για να συγγράψει τα "Απομνημονεύματα", τα οποία αποτελούν σημαντική, πολύτιμη και μοναδική ιστορική πηγή, η οποία αξίζει ανάγνωσης, ακόμα και σήμερα.

Για το Μακρυγιάννη γράφτηκε, πολλά χρόνια αργότερα, το 1979 το πολύ γνωστό άσμα "Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες", των Ηλία Ανδριόπουλου και Μάνου Ελευθερίου, απο το δίσκο "Γράμματα στο Μακρυγιάννη και άλλα λαϊκά. Χιλιοτραγουδημένο, συνδεδεμένο, κακώς, με την πιο πρόσφατη 3η Σεπτεμβρίου.

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Ηλίας Ανδριόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη & Αντώνης Καλογιάννης ( Ντουέτο )

Μόνο να γράφεις τ' όνομά σου
και 'κείνο το 'μαθες μισό
να συλλαβίζεις τα όνειρά σου
στο Άργος και στον Ιλισό

Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες
τρεις του Σεπτέμβρη να περνάς
και τσικουδιά στους καφενέδες
τα παλικάρια να κερνάς

Του κόσμου το στενό γεφύρι
θα το περάσουμε μαζί
θα 'ναι η καρδιά σου παραθύρι
τα λόγια σου παλιό κρασί

Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες
τρεις του Σεπτέμβρη να περνάς
και τσικουδιά στους καφενέδες
τα παλικάρια να κερνάς

Φταίνε τα πεύκα!!!!!!

«Όσο ωραία και αν είναι τα πεύκα, είναι ανασταλτικόςπαράγοντας στις προσπάθειες κατάσβεσης»

Τάδε έφη Ευάγγελος Αντώναρος, κυβερνητικός εκπρόσωπος της Ελλάδος.

Εν μες τα chipitos που τον ήυρες κύριε Καραμανλή τούτον τον αμπάλατον τζιαι έβαλες τον κυβερνητικόν εκπρόσωπον να ξαπολά την μιαν λαφαζανιάν μετά την άλλην; Μετά τον "στρατηγόν άνεμον" τζιαι την "ασσύμμετρην απειλην", τωρά εφταίξαν τους τα πεύκα! Εν πεύκα τα γέρημα, κρούζουν. Εσύ τι έκαμες για τες πυρκαγίες. Ξέρω, εσύ εν τζιαι! Ασύμμετρη απειλή εν η μαλακία που σε δέρνει ρε αμπάλατε Αντώναρε! Εν σε κανεί που:

1. Που το 2007 εν εκάμετε τιποτε να βελτιώσετε την πυροπροστασίαν της χώρας
2. Το "Κτηματολόγιο Α.Ε." φυτοζωεί
3. Έν εμάθετε που τα παθήματά σας
4. Παραμένετε ασυντόνιστοι
5. Αρνηθήκετε (!!!!) εξωτερικήν βοήθειαν
6. Εσυλλάβετε (!!!!) για 600 ψωροευρώ τον πιλότον του ελικοπτέρου που σας επέψαμεν για βοήθειαν ενώ εκρούζαν τα ποϊνάρκα σας (κυριολεκτικα!)
7. Εμπλοκάρετε τζιαι εκάμνετε μυνήσεις σε όσους, τωρά η προηγουμένως επροσπαθήσαν να δημιουργήσουν δρόμους τζιαι αντιπυρικές μες τα δάση. Ίνταλως εν να παν το πυροσβεστικά κοντά στη φωτιά, τζιαι πως αλλιώς να την περιορίσεις, ρε σαϊνι, εν μας λαλείς τζιαι εμάς να ξέρουμε;
8. Υποτιμήσετε την πυρκαγια στην αρχή.
9. Το νομικό σας πλαίσιο ευνοεί εμπρησμούς για να κάμνετε το δάσος οικόπεδα (Αυριον που εννα πλημυρίζετε τζιαι εννα κρόυζετε, εννα δακκάνετε το ένα σας τζιαι να σας πονούν ούλλα σας, ασυχχώμπατοι!

Τζιαι μετά που τούτα ουλά αντί να μπεις μες τες πέτσες σου, να παραδεχτεις ότι εσύ τζιαι η κυβέρνηση που εκπροσωπείς είσαστεν ΑΧΡΗΣΤΟΙ τζιαι να παραιτήσετε γιατι εν κάμνετε, φκαίνεις τζιαι λαλείς ότι αρλούμπα σου κατεβεί; Καλά ελαλούσαν οι παλιοί "απ' ον αντρέπεται, ο κόσμος εν δικός του!"

Κούβα

Επέστρεψα προ μιας περίπου βδομάδας από την μοναδική Κούβα. Αν με ρωτούσατε λοιπόν τι είναι Κούβα, θα απαντούσα ως εξής:

Κούβα είναι ο κόσμος που χορεύει συνέχεια στους δρόμους

Είναι ο κόσμος που περιμένει στην ουρά για ώρες για κάτι που εμείς θεωρούμε δεδομένο - μια σοκολάτα ή ένα παγωτό

Ειναι ο κόσμος που δεν θα ζητήσει λεφτά, αλλά σοκολάτες, σαπούνια ή χρωματιστά.

Είναι ο σερβιτόρος στο ξενοδοχείο με το όνομα "Ορέστης" που ήξερε την Κύπρο και τις πόλεις τις.

Είναι το βλέμμα ευγνωμοσύνης του πατέρα στην αγορά της παλιάς Αβάνας, όταν έδωσα κάτιτις γλυκό στο γιό του. Που τον έδιωχνε απο κοντά μας όταν ο μικρός μας πλησίασε.

Είναι η δασκάλα, που μας πήγε στην αίθουσα πληροφορικής δημοτικού σχολείου, και η περηφάνεια με την οποία μας μίλαγε.

Είναι όλοι αυτοί που κάνουν ωτοστοπ και μπορεί και να κοιμηθούν το βράδυ στο δρόμο μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους.

Είναι οι κατάφυτοι βράχοι, τύπου και μεγέθους Μετεώρων στο Βινιάλες με τις φοινικιές να υφίστανται πάνω στο βράχο.

Είναι το ωραιότερο Daquiri, φυσική Pina Colada (με γάλα καρύδας), Mojito και Cuba Libre που είχα πιει ποτέ.

Βίρα τις άγκυρες

To blog ετοιμάστηκε σωματικά και ψυχολογικά, ετοίμασε τα πράγματα που θα πάρει, σχεδόν επακέταρε, και φεύγει για διακοπές... Γι' αυτό...

ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

Εμπειρίες: Aztecas Λάρνακας

Το βράδυ του Σαββάτου, κανονίσαμε μια παρέα να πάμε σε ένα από τα πιο γνωστά και πολυδιαφημισμένα μεξικάνικα εστιατόρια, το Aztecas στη Λάρνακα. Η κράτηση ήταν για τις 9:30 μ.μ. Εγώ έφτασα νωρίτερα, γύρω στις 9:2ο. Η υπόλοιπη παρέα άργησε αρκετά, έφτασε κατά τις 10. Στο διάστημα των 40' περίπου, δεν ήρθε κανένας να με ρωτήσει αν θέλω κάτι να πιώ ή έστω να φέρει τα menu. Τα menu ήρθαν μετά που κάθησε και η υπόλοιπη παρέα. Παραγγείλαμε γύρω στις 10:20. Τα ορεκτικά ήρθαν περίπου 20' μετά. Τα κυρίως πιάτα άργησαν πολύ - ήρθαν γύρω στις 11:30. Τα ποτά ακόμα χειρότερα. Περιμέναμε τουλάχιστον 20' για ένα ποτο. Ήπιαμε 2 ποτά ο καθένας. Θα μπορούσαμε να πιουμε τα διπλά, ίσως και περισσότερα στις 3 ώρες που ήμαστε στο εστιατόριο. Στο τέλος φύγαμε χωρίς να φάμε ούτε επιδόρπιο, αν και το θέλαμε...

Είναι πραγματικά λυπηρό να βλέπεις καλά εστιατόρια, με καλό φαγητό, να πάσχουν στον τομέα της εξυπηρέτησης. Ειδικά σε τουριστική περιοχή, και περίοδο που υπάρχει τόσο εξωτερικός, όσο και εσωτερικός τουρισμός. Ούτε η πολλή πελατεία -το εστιατόριο ήταν γεμάτο- αποτελεί δικαιολογία. Πόσοι πραγματικά θα ξαναπάνε στο συγκεκριμένο εστιατόριο;

Αύγουστος

Στίχοι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου
Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Αλεξίου || Γιώργος Νταλάρας

Μα γιατί το τραγούδι να 'ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι απ' την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και με 'πνιξε
φυλάξου για το τέλος θα μου πεις

Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που το 'χει δει

Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Της ημέρας

Α, που να φκουν τα μμαθκια τους, να μείνουν πάντα λούτσοι

τζείνοι, που εξαιτίας τους, ήρταν ποδαττε οι Τούρτζιοι.

Παρσαμωμένοι τζι άθαφτοι να μέινουν σαν πεθάνουν,

να πα να τους ιφτύννουσιν, όποττεν ανεφάνουν!

Τζιαι τούτη ναν η δόξα τους τζι η μνήμη τους για πάντα,

τέθκοια τιμή γρειάζεται μια βρωμισμένη λάντα!

Παύλος Λιασίδης

Αν δεν φταίει ο Μακάριος, ο Διγενής, και όλοι εμείς που πισκαλούσαμε ποιος φταίει;

Ο αγρότης της Καρπασίας, ο ζευγολάτης της Μεσαορίας ή οι τρόφιμοι στο άσυλο;

Χρ. Κωνσταντινίδης, πρόσφυγας στο Δασάκι Άχνας

Ο Παπα-λουκάς σώζει το Δημητρό!

Το παρακάτω διαδραματίζεται σε χωριό της (Εθνικής) Ελλάδας. Ο Δημητρός, εξέχουσα προσωπικότητα του χωριού, πίνει τ' αμίλητο νερό. Το χωριό βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Πρέπει να σωθεί ο Δημητρός. Και μόνο ο Παπα-Λουκάς μπορεί να τον σώσει... Πώς; δείτε παρακάτω: