Σκέψεις... για το θάνατο του Τάσου Μητσόπουλου

Είναι πραγματικά περίεργη τούτη η ζωή... Πάνω σ' άνεμο ένας άνθρωπος παθαίνει εγκεφαλικό και πεθαίνει... Σκόνη στον άνεμο είμαστε τελικά...

Και τελικά Μόνο οι καλοί πεθαίνουν νέοι... 

Κουράγιο και δύναμη σε αυτούς που μένουν πίσω. Καλημέρα σας...

Ανοικτή απάντηση σε ανάρτηση στο Facebook "εμείς στον καιρό μας"

Προχτές, με αφορμή τες αντιδράσεις των μαθητών (και τον πετροπόλεμο στην Α' Τεχνική Σχολή Λευκωσίας) ένας καλός φίλος αναδημοσίευσε μια ανάρτηση από το κύριο Σταύρο Κυριακίδη που αναφέρεται στα γεγονότα και κάνει τη δική του κριτική και ερμηνεία. Την αυθεντική ανάρτηση θα τη βρείτε εδώ (το προφίλ είναι ανοικτό)

Τα άρθρα του τύπου "εμείς στον καιρό μας" μου βγάζουν πάντα μια δυσπιστία (θεωρώ πως πάντα έχουμε μια τάση να ωραιοποιούμε τα παλιά όλοι μας, θα κάνω το δικηγόρο του διαβόλου απαντώντας τόσο στον ίδιο, όσο και σε όλους όσους συμμερίζονται τις ίδιες απόψεις.

Οι εποχές άλλαξαν. Οι συνθήκες και οι καταστάσεις είναι πολύ διαφορετικές σήμερα απ' ότι ήταν το '74, το '84 η ακόμα και το ΄94 (που αποφοίτησα από το Λύκειο). Δεν υπήρχε η ευμάρεια και οι ανέσεις που έχουμε σήμερα. Η ευμάρεια τούτη και η απότομη (ειδικα τη δεκαετία 1998-2008) αύξηση των εισοδημάτων, του δανεισμού και κατ' επέκταση του βιοτικού μας επιπέδου μας άλλαξε σαν κοινωνία.
Και εμείς πηγαίναμε με τα πόδια ή τα ποδήλατα στο σχολείο. Όμως, τα αυτοκίνητα ήταν πολύ λιγότερα (ένα αυτοκίνητο σε κάθε σπίτι ήταν ο κανόνας) και η εν γένει συμπεριφορά και ο σεβασμός σε πολύ καλύτερα επίπεδα. Τούτη η ευμάρεια, σε συνδυασμό και με την πατροπαράδοτη κυπριακή νοοτροπία του "απον φορτώνει πόσσω σου τάνα του να φορτώσει" και του "ούσσου να περάσουμε", μας έκαναν να δεχόμαστε με ένα στωικό τρόπο ό,τι συνέβαινε. Ίσως γιατί η εξέγερση εναντίον κάποιου κατακτητή καταπνιγόταν στο αίμα...

Μέχρι που ήρθε ο αγώνας της ΕΟΚΑ και η ανεξαρτησία του 1960. Εκεί πλέον δε μας διοικούσε κάποιος ξένος, αλλά κάποιος από εμάς, με δημοκρατικές διαδικασίες εκλελεγμενος. Ήρθε όμως το '63-'64, το '67, το '74 και πλέον μόνη μας εννοια ήταν η πατρίδα και η ανοικοδόμησή της. Έτσι μοιραία, τα της εσωτερικής διακυβέρνησης και της οικονομίας πέρασαν σε 2η μοίρα. Μέχρι και τις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές, σχεδόν κυρίαρχο θέμα (και αυτό που καθόριζε εν πολλοίς και το νικητή) ήταν το κυπριακό. Κάτι που φυσικά ευνοούσαν και οι πολιτικοί μας ταγοί, αφού στο κυπριακό η συνθηματολογία και η επίρρηψη ευθυνών ήταν εύκολη και ανέξοδη.

Μέχρι που φτάσαμε στο 2012-2013 όπου συσσωρεύτηκαν τα ελλείμματα στην εσωτερική διακυβέρνηση, στην αξιοκρατία και τη διαφθορά, καθώς και τη διαχείρηση της οικονομίας. Και επειδή η οικονομία δεν είναι Κυπριακό για συνθηματολόγηση αλλά απαιτεί πρακτικές λύσεις και οδυνηρές αποφάσεις (με πολιτικό κόστος), χρεωκοπήσαμε. Αλλά και πάλι η αντίδραση μας ήταν μια απ' τα ίδια. Ακόμα και όταν κάποιος "φορτώνει ποσσω σου" πλέον με το κούρεμα των καταθέσεων.

Σε αυτό το πλαίσιο θεωρώ ότι η αντίδραση των μαθητών που επλήγησαν από το μέτρο της καταβολής κομίστρων ίσως ήταν η σταγόνα που ξεχείλησε το καζάνι.Αν δεν αντιδράσουν ΤΩΡΑ δυναμικά (χωρίς εννοείται καταστροφή οποιασδήποτε περιουσίας, δημόσιας ή ιδιωτικής) οι έφηβοι, ΠΟΤΕ θα αντιδράσουν; Άλλωστε η μόνιμη επωδος των μεγαλύτερων του "εμεις στον καιρό μας" δεν είναι ότι η νεολαία έχει χαλάσει, έχει μαλθακέψει, δεν έχει αξίες και ιδανικά κλπ. Οι υπόλοιποι έχουν; Όταν μια νεολαία βλέπει μια κοινωνία που έχει ως πρώτιστο ιδανικό το εύκολο χρήμα, τι περιμένετε να κάνει; Τα παιδιά και οι νέοι ΜΙΜΟΥΝΤΑΙ. Ο,τι κάνει ο γονέας, δάσκαλος, πολιτικός θα κάνουν κι αυτά. Οι έφηβοι και οι νέοι είναι οι τελευταίοι που φταίνε για την κατάντια της χώρα και της κοινωνίας. Οι σημερινοί 20ρηδες (που αντιμετωπίζουν το φάσμα της ανεργίας και της ξενιτιάς) μεγάλωσαν με το Χρηματιστήριο, την ΗΛΙΟΣ, την φούσκα των ακινήτων, τη διαφθορά και την ατημωρησία. Το άμεσο μέλλον τους είναι από δυσοίωνο μέχρι ανύπαρκτο. Πως περιμένετε να συμπεριφέρονται;

Και κάτι τελευταίο: Δεν αντιδρουν, είναι μαλθακοί και δεν έχουν ιδανικά. Αντιδρούν, είναι αλήτες, αναρχικοι κλπ. Αποφασίστε τι θέλετε από τη νεολαία επιτέλους... Α, και κάντε την αυτοκριτική σας. Τον χαρακτήρα τους τον φτιάξανε τα έργα σας!

Τράπεζα Κύπρου: Δυό γάιδαροι μαλλώνανε σε ξένο αχυρώνα.

Έσκέφτουμουν να γράψω έναν ποστάκιο για το φιάσκο της κατάθεσης Χριστόφια στην ερευνητική επιτροπή, τζιαι τον πόλεμο που γίνεται για τον έλεγχον της Τράπεζας Κύπρου. Τζιαι έπεσα πάνω σε τούτο τζιαι τούτο: Μόλις το 30% της Τράπεζας Κύπρου σε κυπριακά χέρια. 

Δεν ξέρω πως μπορούν τούτοι οι πολιτικοί μας να ελέγξουν το 70% που πάει κατά πλειοψηφία σε Ρώσους και Ουκρανούς, αλλά δεν πιστεύω οι νέοι μέτοχοι της Τ.Κ. να αφήσουν τη διαχείρηση της σε ιθαγενείς. Ειδικά μετά τα αίσχη που εκάμαν τα τελευταία χρόνια, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο.

Τωρά προσπαθούν όλοι να ελέγξουν το 18% που έχουν οι καταθέτες της Λαϊκής στην ΤΚ (αλήθεια, τί ποσοστό από αυτό το 18% κατέχουν Κύπριοι;) , το 1-1.5% των ημικρατικών και πάει λέγοντας. Ο Αρχιεπίσκοπος, ίσως καταλαβαίνοντας ότι τζιαι τούτος χαννει την επιρροήν του, προσπαθεί να μπει στο παιχνίδι λέγοντας πως “εαν συνεχίσει αυτή η κατάσταση θα ζητήσει από όλους τους μετόχους να του δώσουν το πληρεξούσιο ώστε να βάλει μια τάξη στα φαινόμενα που βλέπει και δεν του αρέσουν” (δηλαδή, δεν τον συμφέρουν). Το παιγνίδι όμως εχόντρυνε. 

Εν είμαι οικονομολόγος, αλλά νιώθω πως το παιγνίδι για την ΤΚ θυμίζει μου την παροιμία "δυο γάιδαροι μαλλώνανε σε ξένο αχυρώνα".Οι Ρώσοι, όπως γράφουν οι NYT, έχουν πλέον τον έλεγχο ενός συστημικού τραπεζικού ιδρύματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ΕΕ τζιαι η ΕΚΤ (που ελέγχει την ΚΤΚ) εννα κάτσουν με σιέρκα σταυρωμένα; Εν πιστεύκω... Οπότε το πιθανόττερο είναι οι ταγοί μας να αρκεστούν στα ψίχουλα, τζιαι η Ρωσία με την ΕΕ να ελέγχουν την οικονομία μας, μέσω της ΤΚ.

Μπορει τζιαι να γράφω κουβέντες του καφενέ, αλλά, όπως εστρώσαν κάποιοι, εννα τζιοιμηθούν. Μπορεί πάλαι τα δικά μας τα σαϊνια, να καταφέρουν να ελέγξουν την ΤΚ, προσεταιριζόμενοι Ρώσους ή Ευρωπαίους. Λαλείτε να δημιουργηθεί ένα "Ρωσικό" τζιαι ένα "Ευρωπαϊκό" κόμμα, όπως στην Ελλάδα στο 19ο αιώνα; 

Εν ηξέρω αννεν καλλίτερα να ελέγχουν την οικονομία μας ξένοι... Εν θέλω να είμαι μοιρολάτρης, αλλά ίσως να εν τούτο που μας άξιζε, διότι εν εκαταφέραμε να κουμαντάρουμε σωστά τον τόπο μας. Μπορεί -τζιαι τούτο το γράφω με πόνο ψυχής- ο Annan με τον De Soto να μας εξέραν καλλίτερα που μας, για να βάλουν στο ("τρισκατάρατο") σχέδιο την ("απαράδεκτη") πρόνοια για τους τρεις ξένους δικαστες...

ΥΓ: Τη φαρσοκωμωδία της κατάθεσης Χριστόφια και ότι τραγελαφικό ακολούθησε εννα το προσπεράσω παραφράζοντας τον τίτλο αυτού του άρθρου στο infonistas.com : 

Τελικά, ο εγκέφαλός μας έχει ανάγκη από Μνημόνιο!

Top 10: Διαδρομές με αυτοκίνητο

Το πρώτο μου Top 10, οι καλύτερες διαδρομές με αυτοκίνητο

Εύφημος μνεία: Αγρός - Χανδριά - Κυπερούντα 

Το Φλεβάρη, όταν ανθίζουν οι αμυγδαλιές

10. Ψηλό Δένδρο (Πλάτρες) - Μέσα Ποταμός - Σαϊττάς (δασικός δρόμος)

Δάσος Τροόδους και το μοναστήρι και ο εκδρομικός χώρος Μέσα Ποταμού

9. Βαβατσινιά - Κιονια (εκδρομικός χώρος) - Μαχαιράς

Δάσος Μαχαιρά. Από το ραντάρ στα Κιόνια εξαιρετική θέα. Κατάλληλο και για ποδηλασία

 

8.Κίτι - Μαζωτός - Ζύγι

 Ύπαιθρος από το Κίτι στο Μαζωτό (Camel Park), από κει και πέρα παραθαλάσσια

7. Λεμύθου - Καμινάρια - Τρεις Ελιές - Γεφύρι Τζιελεφού

Από δάσος σε περβόλια με οποροφόρα, 2 γραφικά μικρά χωριά και το γεφύρι του Τζιελεφού και της Ελιάς που δεν χρειάζονται συστάσεις

6. Πύργος Τυλληρίας - Σταυρός της Ψώκας - Κύκκος

Δύσκολη διαδρομή μέσα στο δάσος Πάφου με εξαιρετική θέα σε ορισμένα σημεία

5. Σταυρός της Ψώκας - Υδατοφράκτης Κανναβιού (δασικός δρόμος)

Επίδης σχετικά δύσκολη διαδρομή σε κατάφυτο δασικό δρόμο. Σε μεγάλος μέρος του δρόμου αυτού δεν υπήρχε σήμα κινητής τηλεφωνίας. 

4. Σταυρός Ψώκας - Κοιλάδα των Κέδρων - Παναγιά Χρυσορογιάτισσα 

 Άλλη κλασική εξαιρετική διαδρομή. Παλαιότερα δασικός δρόμος, πλέον έχει ασφαλτοστρωθεί το μεγαλύτερο κομμάτι του. Μοναδική η κοιλάδα των Κέδρων. Επιβάλλεται επίσκεψη στον περιφραγμένο χώρο με τα αγρινά.

3. Πόλη Χρυσοχούς  - Λατσι - Λουτρά Αφροδίτης - Αρναούτης

 Παραθαλάσσια διαδρομή με φόντο τον Ακάμα. Η διαδρομή από τα "Λουτρά της Αφροδίτης" μέχρι τον Αρναούτη ξεχωρίζει (ειδικά τα πρώτα στάδια της).

2. Πόλη Χρυσοχούς - Πωμός - Παχύαμμος

 Κατά τη γνώμη μου η ωραιότερη παραθαλάσσια διαδρομή. Σχεδόν εξ ολοκλήρου δίπλα από τη θάλασσα, αξίζει να γίνει προς το σούρουπο... για να προλάβετε το ηλιοβασίλεμα στον Πωμό

1. Γεφύρι Τζιελεφού - Εκδρομικός Χώρος Κομιτιτζή - Εκδρομικός Χώρος Ξυσταρούδα (στο δρόμο Πεδουλά - Κύκκου) - δασικός δρόμος

Δασικός δρόμος, κατάφυτος, δίπλα στον Πλατύ Ποταμό. Χάρμα οφθαλμών

Απωθημένο; Ο δρόμος της Χαλεύκας στον Πενταδάκτυλο.

Ναι, επεθύμησα διαδρομές. Ειδικά στο δάσος Τροόδους και Πάφου. Καμιά δική σας εισήγηση;

36 χρόνια μετά... και οι αγιογραφίες συνεχίζονται

Σήμερα,  36η επέτειο του Μακαρίου Γ' (για όσους δε γνωρίζουν πρώην Αρχιεπισκόπου Κύπρου από το 1950 και πρώτου Προέδρου της Δημοκρατίας από το 1960 μέχρι το θάνατό του)  έπεσα πάνω σε δύο αγιογραφίες του.

Η μία τηλεοπτική,  από το ΡΙΚ και το δημοσιογράφο-ιστορικό Άντρο Παυλίδη και η άλλη από το βουλευτή Νικόλα Παπαδόπουλο σε άρθρο του στον τύπο.

Και στις δύο περιπτώσεις υπήρχαν όλα τα κλισέ που συναντάς σε τέτοιες περιπτώσεις. Απόδοση όλων των ευθυνών στους ξένους (Άγγλους, Τούρκους) και στους Τουρκοκύπριους, Τουρκανταρσία,  προδοτικό πραξικόπημα, βάρβαρη Τούρκικη εισβολή και δε συμμαζεύεται. Είχαν επίσης μια σειρά εγκωμίων για τον Μακάριο, την πολιτική του, τα επιτεύγματά του ως Προέδρου της Δημοκρατίας.

Καμμιά όμως αναφορά στα λάθη του, τις αμφιταλαντεύσεις του ανάμεσα στο ευκταίο και το εφικτό, την στα σπάργανα δημοκρατία και το πλειοψηφικό σύστημα στις βουλευτικές εκλογές με το οποίο η εκπροσώπηση των κομμάτων δεν ήταν ανάλογη των ποσοστών που λάμβαναν με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τη μη είσοδο στη βουλή του ΔΗΣΥ στς εκλογές του 1976 και ποσοστό 27,60% (ενώ μπήκε στη Βουλή ο ανεξάρτητος Τάσσος Παπαδόπουλος με το συντριπτικό ποσοστό του... 0,20%  - ναι, ΤΕΤΟΙΑ δημοκρατία είχαμε!), την αναξιοκρατία, τη συνδιαλλαγή , τη διαφθορά...

Διερωτούμαι γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε μια κριτική της προκοπής στα πρόσωπα και τα γεγονότα του παρελθόντος και καταφέυγουμε στις αγιογραφίες και το λαϊκισμο. Α, ναι... Έχουμε και ένα εκλογικό συνέδριο του κόμματος... 

Φαίνεται πως η ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι τραγωδίες, πολιτικές και οικονομικές δεν έχουν διδάξει τίποτε. Ούτε στους πολίτες, ούτε στους πολιτικούς. Κριμα...       

10 χρόνια myphone.gr: 16 Ιουλίου 2003 - 16 Ιουλίου 2013 σε μία εικόνα

Χτες συμπληρώθηκαν 10 χρόνια από την ίδρυση ενός από τα μεγαλύτερα ελληνικά τεχνολογικά φόρα και vortal. Το myphone.gr "ανέβηκε" στον κυβερνοχώρο στις 16 Ιουλίου 2013, στις 3:55 τα ξημερώματα. 

Η τεχνολογία της κινητής τηλεφωνίας ήταν αρκετα διαφορετική. Τα πρώτα smartphones εκαναν την εμφάνισή τους (Nokia 7650, 6600, Sony Ericsson P800, P900, Qtek 1010, O2 XDA, Palm Treo 270) οι κάμερες, το WiFi, το 3G, και το Bluetooth ήταν στα σπάργανα.

Μέσα από το παρακάτω infographic, θα δείτε την εξέλιξη του myphone.gr και της τεχνολογίας της κινητής τηλεφωνίας.

Μια σύγκριση μεταξύ των προδιαγραφών του Nokia 6600 (2003) και του Samsung Galaxy Note 2 (2012) καταδεικνύει την πρόοδο της τεχνολογίας στον τομέα της κινητής τηλεφωνίας, τόσο στις συσκευές, όσο και στα δίκτυα.

Γιατί τόση βιασύνη της Ελληνικής Κυβέρνησης με την "Δημόσια Τηλεόραση";

Αν νομίσατε πως  ενδιαφέρονται για την δημόσια ραδιοτηλεόραση, πλανάστε πλάνην οικτράν. Εξ ου και το κλείσιμο που έγινε χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός προγραμματισμός για το διάδοχο σχήμα, καθώς και η κατωχύρωση του nerit.gr από ιδιώτη.

Ο λόγος (κατά την ταπεινή μου άποψη) είναι απλός:

• Η λάθος εκτίμηση όσον αφορά την αντίδραση των εργαζομένων της ΕΡΤ και η ύπαρξη ενός μέσου το οποίο δεν είναι ελεγχόμενο, έδωσε βήμα σε όλους ανεξαιρέτως να ακουστούν, μετατρέποντας το Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ και το πρόγραμμα των εργαζομένων της ΕΡΤ σε εστιά αντίδρασης και αντίστασης. 
• Η υποστήριξη από το ευρύ κοινό των εργαζομένων της ΕΡΤ αποκλείει κάθε πιθανότητα επέμβασης των δυνάμεων ασφαλείας στο Ραδιομέγαρο.
• Το διαδικτυακό σήμα της ΕΡΤ υποστηρίζεται τεχνικά και αναδιανέμεται σε όλο τον κόσμο μέσω της EBU. Το πρόγραμμα της NET και της ΕΡΑ (Ελληνική Ραδιοφωνία), αναμεταδίδεται -και- από τον ιστότοπο της EBU (εδώ) μέχρις ότου η ελληνική δημόσια ραδιοτηλεόραση εκπέμψει ξανά.
• Οπότε: η ελληνική κυβέρνηση εκπέμποντας το πρόγραμμα της "Δημόσιας Τηλεόρασης", προσπαθεί -ανεπιτυχώς προς το παρόν- να πείσει την EBU πως υπάρχει εκπομπή σήματος δημόσιας ραδιοτηλεόρασης και να αρθεί η υλικοτεχνική υποστήριξη της τελευταίας στο πρόγραμμα των εργαζομένων της ΕΡΤ, ουσιαστικά φιμώνοντάς τους.

Πάμε να δούμε τραγωδία; Παίζει ο Σάκης!

Συζήτηση στην παρέα σήμερα στην παραλία:

- Πάμε να δούμε τραγωδία; Παίζει ο Σάκης!

- Ποια τραγωδία;

- Δεν ξέρω!

- Ποιοι παίζουν;

- Είπαμε! Ο Σάκης!

- Άλλοι; Ποιος θίασος είναι;

- Δεν ξέρω!

- Κριτικές; 

- Δε χρειαζόμαστε κριτικές. Θα διαπιστώσουμε ιδίοις όμμασι. Παίζει ο Σάκης!

ΟΚ, το εμπέδωσα! Παμε να δούμε τραγωδία γιατί παίζει ο Σάκης! 

Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά....

ΥΓ: Ο Σάκης παίζει Θεό Διόνυσο, στις "Βακχες" του Ευρυπίδη, μια παράσταση του Δημήτρη Λιγνάδη και εκτός αυτού συμμετέχουν καταξιωμένοι καλλιτέχνες με εμπειρία και γνώση στο αρχαίο δράμα, όπως η Ρούλα Πατεράκη, ο Δημήτρης Λιγνάδης, ο Γιάννης Καρατζογιάννης, η Γιώτα Βέη και η Μαρία Κίτσου.

Αναμετάδοση Προγράμματος Εργαζομένων ΕΡΤ

Στο ίδιο έργο θεατές

Στίχοι: Αντώνης Ανδρικάκης

Μουσική:  

Γιώργος Νταλάρας

Στο ίδιο έργο θεατές χαμένης νύχτας εραστές
με μια κιθάρα στης Αθήνας τον εξώστη
από το σήμερα στο χτες της απουσίας φοιτητές
με έναν ήχο στην ψυχή ναυαγοσώστη

Ό,τι ακούω να ακούς μέσα σε κόσμους μυστικούς
θ’ ανακαλύψεις μια πατρίδα ξεχασμένη
παραδομένη στους καιρούς και σε πελάτες πονηρούς
σε συμπληγάδες μια ζωή παγιδευμένη

Στο ίδιο έργο θεατές εσύ κι εγώ τραγουδιστές
φανατικοί της πιο φευγάτης εξουσίας
οι ήχοι μας διαδηλωτές και τα στιχάκια εμπρηστές 
αυτό το έργο είναι παιχνίδι φαντασίας

Σενάριο χωρίς πλοκή της ιστορίας εμπλοκή
αυτά τα χρόνια που χρεώθηκες να ζήσεις
με ποια τραγούδια να σωθείς με ποιους δικούς σου να βρεθείς
και ποιαν αλήθεια τώρα πια να μαρτυρήσεις

Θα βρούμε αλλιώτικους ρυθμούς στου τραγουδιού μας τους γκρεμούς
θα περπατήσουμε κι απόψε ακροβάτες
μέσα από λόγια και λυγμούς της εποχής μας τους χρησμούς
θα ξεχωρίσουμε απ’ τις οφθαλμαπάτες

Στο ίδιο έργο θεατές εσύ κι εγώ τραγουδιστές
φανατικοί της πιο φευγάτης εξουσίας
οι ήχοι μας διαδηλωτές και τα στιχάκια εμπρηστές 
αυτό το έργο είναι παιχνίδι φαντασίας

Στο ίδιο πάντα σκηνικό και στης ψυχής τον πανικό
απόψε πνίγομαι χρειάζομαι αέρα
θέλω ν’ αρχίσω από δω αλλιώς τα πράγματα να δω
να πω στον κόσμο μια δική μου καλησπέρα

Φίλε συγνώμη.... ούτε εγώ κάμνω για...... network marketing

Σάββατο απόγευμα κτυπά το τηλέφωνο. Ήταν ένα γνωστό μου άτομο
- Τι κάμνεις;
- Καλά, είμαι εκτός Λευκωσίας.
- Πότε επιστρέφεις;
- Κυριακή βράδυ.
- Κάτι σε θέλω, θα σε πάρω τη Δευτέρα.
- ΟΚ.

Εν έκατσα να το σκεφτώ τζιεινην την ώρα, απολάμβανα το weekend μου, τζιαι εν τέλει εξέχασα το.
Δευτέρα απόγευμα ξανά το τηλέφωνο χτυπά. "Βαρκούμαι να το απαντήσω", σκέφτομαι. "Να δούμε τι θέλει"
Το αφήνω. Τρίτη με ξαναπαίρνει. Βλέπω την αναπάντητη. Κατά το βραδάκι παίρνω πίσω (εν αντροπή!)
- Θέλω να δεις κάτι
- Περι τίνος πρόκεται;
- Προτιμώ να μεν σου πω που το τηλέφωνο, μπορεί να μεν σου τα εξηγήσω σωστά. Θέλω να δεις την παρουσίαση (εν έκαμα κλικ τζιεινη την ώρα, ενόμισα πως έκαμεν μια παρουσίαση τζιαι θέλει να τη δω)
- ΟΚ.
- Μπορείς αύριο;
- Οϊ, έχω κάτι δουλειές, την Πέμπτη.
- Κατά τες 7;
- Για όνομα, εν Μεγάλη Πέμπτη εν να πάμεν εκκλησία μετά τες 7.
- ΟΚ, κατά τες 4-5 εν καλά (προσωπική εξυπηρέτηση)
- Μια χαρά.
- Τα λεμε Πέμπτη.

Εχτές, ξανά το τηλέφωνο

-Έλα, θα βρεθούμε;
- Ναι. Να έρτω που σπίτι σου;
- Οι, να έρτεις 4-5 στο καφε τάδε.
- Εγινε!

Στροφάρω. Σιεϊττανέφκουμαι. Έσιει χάζι να θέλει να μου πουλήσει τίποτε με κανέναν άλλο τζιαι να με στριμώξουν να αποφασίσω "εδώ και τώρα".

Πρώτο λάθος: Εν μου είπε περί τίνος πρόκειται με αποτέλεσμα να κάμνω σενάρια.
Αποτέλεσμα: Αποφάσισα πως ό,τι τζιαι να γίνει δεν θα υπέγραφα τίποτε τζιεινη την ώρα.

4.10 φτάνω στο καφέ. Θωρώ το άτομο να κάθεται έξω, μόνο του. Παρκάρω, κοντέφκω, φιλιά.
- Ετοιμάζω κάτι πολλά καλό τζιαι θέλω να το μοιραστώ μαζί σου.

Μπαίνουμε μέσα. Σε ένα τραπέζι ένα ζευγάρι, ένα netbook με μιαν παρουσίαση στην οθόνη. Οι φόβοι μου πραγματικότητα. Βασικά ήταν 'Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια'.

Τρεις "μυημένοι" τζιαι γω. (Παρουσίαση prive. Όϊ παίζουμε!)
Ο "ανίδεος". Έτσι ενομίζαν. Την εμπειρία τούτην την ξαναείχα με άλλη εταιρεία όταν ήμουν φοιτητής. Οπότε ήξερα τι με επερίμενε. Φυσικά δεν τους είπα τίποτε. Εκρατούσαν τα χαρτιά τους κλειστά, το ίδιο έκαμα τζι εγώ.


Εν να ακούσω τι έχουν να μου πουν, να το ψάξω τζιαι να αποφασίσω.

Ξεκινά η παρουσίαση. Φτηνές διακοπές. Το δόλωμα. Ποιός εν θέλει να πάει διακοπές τζιαι να φκάλει τζιαι λεφτά;
Πώς φκάλεις λεφτά;
Τζιαι μπαίνουμε στο ψητό. Γράφεσαι, αν σε ενδιαφέρουν μόνο τα ταξίδια, αλλά αν θέλεις να φκάλεις λεφτά έσιει μιαν έξτρα συνδομή. Μεν ρωτάτε πόσα. Εν το εσυγκράτησα. Ευτυχώς τα έγραψε ο Παπαλάγκι δαμαί.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης τους είπα ξεκάθαρα πως θα το ψάξω.
- Μεν το ψάξεις, εμείς ξέρουμε, τι να σου πουν οι άλλοι, εμείς είμαστε οι ειδικοί (σιγά ρε φωτεινέ πατογνώστη), το ιντερνετ γράφει αρνητικά κλπ (αφού είσαι καθόλα νόμιμος τζιαι profitable, τι φοβάσαι;)

Τελειώνει η παρουσίαση.

Φκάλει αίτηση.
Εν υπάρχει περίπτωση να γραφτώ σήμερα, λέω του.

Οκ, λέει μου. Εγώ χωρίζω τα άτομα σε τρεις κατηγορίες:
Α. Αρέσκει σου τζιαι υπογράφεις
Β. Εν σου αρέσκει
Γ. Αρέσκει σου αλλά έσιεις απορίες

WTF? Ποιος είσαι εσύ που θα καθορίσεις τι σκέφτομαι;

- Εγώ ανήκω σε κατηγορία Δ. Αρέσκει μου αλλά θέλω να το σκεφτώ.
- Εν γίνεται. (Τι εννοείς;)
- Αν φύεις που δαμαί εν θα το σκεφτείς, τζιαι εν θα το ψάξεις. (που το ξέρεις; Έξερες με τζι εχτές;)

- ΟΚ. Αφού θέλεις να το ψάξεις, θα σου δώσω μια σελίδα που διούμε κανονικά σε όσους γράφουνται. Θα σου γράψω τζιαι το site της ομάδας μας.
Η κόλλα έγραφε κάτι για στόχους τζιαι άτομα τα οποία θα "έγραφα".

Το γνωστό μου άτομο μου είπε τον στόχο του, τζιαι ότι εγράφτηκε σε άλλη ομάδα άλλος κοινός γνωστός. (Ευκαιρία για double-check)
Εντωμεταξύ ήρταν άλλα δύο άτομα, τα οποία επροσπαθήσαν να με πείσουν να γραφτώ.
Με νούμερα τζιαι καλά τούτην τη φορά, για να τα πάρω τζιαι τούτα μαζί μου.
-Τι έχεις να χάσεις; η μόνιμη επωδός.

Καλά, προτείνεις μου business opportunity τζιαι εν μου διας τη δυανότητα να μελετήσω τη βιωσιμότητα του;  Κάποιο λάκκο έχει η φάβα...

Δεύτερο λάθος: Επήαν by the book. Τζιαι δεν εξέραν οτι τούτα τα πράματα, τα έκαμα τζι εγώ.



Με τα πολλα, αφού δεν με επείθαν μου είπαν να το σκεφτώ και να τους απαντήσω σε 24 ώρες. Δεν απάντησα.

Στο τέλος τέλος το γνωστό μου άτομο μου λέει
- Σε 1 ώρα να μας απαντήσεις.
- Συγγνώμη;
- Ε, πόση ώρα θα το ψάχνεις; Να πάεις, να δεις τζιαι να μας πεις.

Τρίτο (και φαρμακερό) λάθος: Με πίεσαν περισσότερο απ' ότι έπρεπε.

Τζιείνην την ώρα εν εσκέφτηκα. Εσηκώθηκα.
- Έφυγα. Γεία σας!
Κάτι επήεν να ψελλίσει
- Που πάεις; Ήταν αστείο...

Αλλά το πουλλίν επέτασεν. Άφηκα τους συξυλους τζιαι έφυα!


ΥΓ1: Είμαι τζι εγώ σαν το Παπαλάνγκι. Δεν μου περνά τούτον το πράμα. Δεν μου αρέσκει να πρήζω, γιατί φακκά μου να με πρήζουν.

ΥΓ2: Για τούτον το πράμα επλησιάσαν με τζιαι άλλες φορές. Αλλά ειλικρινά. "Εμπήκα σε τούτον το πράμα. Θέλεις να έρτεις σε μιαν παρουσίαση; " Ειλικρινά, ίσια τζιαι σταράτα. Πε μου τι θέλεις να μου πεις, δωσε μου τες πληροφορίες που θέλεις, τζιαι αφησ' με να έρτω εγώ σε σένα.

ΥΓ3: Τούτα τα μαρκετίστικα μουσκουρούθκια τζιαι η προσπάθεια να με κάμεις να φανώ "δειλός", "uncool", "άτολμος", "αρνητικός"  -που τους λαλούν στες εκπαιδεύσεις - εν περνούν.

ΥΓ4: Έπιασα τζιαι τον άλλον παρέα. Είπε μου ότι όντως εμπήκε, αλλή ήταν πιο "προσιτός". "Δεν ειναι πρώτη μου προτεραιότητα", μου είπε,"Μπήκα, θα δοκιμάσω, και θα σου πω".
Καθαρά τζιαι ξάστερα!

Εναλλακτική Αντίμετώπιση της κρίσης - Ισλανδία

Η Ισλανδία είναι χώρα η οποία, ως γνωστόν, άφησε τις τράπεζές της να χρεωκοπήσουν το 2008. Δεν ακολούθησε την πεπατημένη, δηλαδή να καταφύγει στο ΔΝΤ και να προσπαθήσει να διασώσει τις τράπεζές της.

Τις άφησε να χρεωκοπήσουν. Δεν αποζημίωσε τους (άγγλους και ολλανδούς) καταθέτες των τραπεζών της. Ο Πρόεδρος της χώρας έστειλε το αίτημα για αποζημίωση ΔΥΟ φορές σε δημοψήφισμα. Απορρίφθηκε και τις δύο. Σύρθηκε στα δικαστήρια και δικαιώθηκε (η   απόφαση  ελήφθη προ 3 ημερών και θα την βρείτε στο blog του osr) . 

Και σύμφωνα με τον Πρόεδρο της (Πρόεδρος, όχι αστεία):

Κατ` αρχήν διαπιστώσαμε νωρίς πως δεν πρόκειται μόνο για μια χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση, αλλά για μια βαθιά πολιτική και κοινωνική κρίση. Και αυτό μας οδήγησε σε μεταρρυθμίσεις στα εν λόγω πεδία. Επιδιώξαμε να αποδώσουμε δικαιοσύνη και παράλληλα να αλλάξουμε τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων. 

Μόλις 15 μήνες μετά το ξέσπασμα της κρίσης, η εξεταστική επιτροπή που συνέστησε το Κοινοβούλιο από ανεξάρτητους ειδικούς έβγαλε πόρισμα 2.400 σελίδων, με το οποίο όχι μόνο καταλόγισε ευθύνες, αλλά και τις προσωποποίησε. Κατονομάζονται ο πρώην πρωθυπουργός Γκέιρ Χάαρντε, τρεις πρώην διοικητές της κεντρικής τράπεζας, υπουργοί, ενώ ποινικές ευθύνες καταλογίζονται σε στελέχη των τριών ιδιωτικών τραπεζών. 

Το πόρισμα δημοσιποιήθηκε και βρίσκεται εδώ στα Αγγλικά.

Κανείς, ούτε καν οι κατηγορούμενοι, δεν αμφισβήτησαν την αμεροληψία των συντακτών του πορίσματος. 

Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν. Διερωτήθηκα πολλές φορές γιατί να αντιμετωπίζουμε τις τράπεζες σαν να είναι οι Άγιοι Τόποι της οικονομίας. Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει τις τράπεζες από άλλες επιχειρήσεις; Οι τράπεζες είναι μεγάλες ιδιωτικές επιχειρήσεις και όταν διαπράττουν μεγάλα λάθη θα πρέπει να χρεοκοπούν. Σε διαφορετική περίπτωση τους δημιουργούμε την εντύπωση πως μπορούν να παίρνουν μεγάλα ρίσκα χωρίς ευθύνη. Δεν γίνεται όταν έχουν επιτυχία να σημειώνουν μεγάλα κέρδη και όταν αποτυγχάνουν να καλείται ο φορολογούμενος να πληρώσει τον λογαριασμό.

Φυσικά και βοήθησε πολύ το γεγονός ότι είχαμε το δικό μας νόμισμα. Προχωρήσαμε στην υποτίμηση της κορώνας και αυτό ήταν σημαντικό. Ωστόσο, όλες οι άλλες κινήσεις που κάναμε δεν είχαν σχέση με την υποτίμηση. Στηρίξαμε το σύστημα πρόνοιας. Δώσαμε τη δυνατότητα στους πολίτες να συμμετάσχουν στις πολιτικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις. Αφήσαμε τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν και φτιάξαμε άλλες. Αυτά θα τα κάναμε ακόμη και εάν ήμασταν μέλος της ευρωζώνης 

Οι Ισλανδοί υποτίμησαν το νόμισμά τους, προέβησαν σε περικοπές (μόνο για τρία χρόνια) και φορολογίες και απέκτησαν θετικό εμπορικό ισοζύγιο. Και πλέον, όπως μου έλεγε τις προάλλες ένας φίλος Ισλανδός, όλοι οι πολίτες αυτού του κράτους έχουν στέγη και τροφή ( But everybody have a roof over their head and something to eat.)

Υπόψη ότι ο Πρόεδρος Ólafur Ragnar Grímsson επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουνίου 2012 με 52.78%! Ο συγκεκριμένος κατήλθε υποψήφιος για 5η! θητεία μετά από συλλογή υπογραφών απο 30.000 πολίτες. Ο ίδιος δε σκόπευε να ξαναβάλει υποψηφιότητα.

http://www.bloomberg.com/news/2012-03-04/iceland-president-seeks-fifth-term-after-petition-from-voters.html

Μήπως πήραμε το λάθος δρόμο; Μήπως η απερχόμενη κυβέρνηση έπρεπε να εξετάσει και αυτό το ενδεχόμενο; Μήπως κάποιος υποψήφιος έπρεπε να δώσει και αυτή την επιλογή; 

ΥΓ:

Το ντοκιμαντέρ "Μαθήματα από τους Βικινγκς" της εκπομπής "Εξάντας" 

Οι δηλώσεις του Ισλανδού Προέδρου στην Deutcshe Welle

Βόλτα στην παλιά Λευκωσία

Σιέρουμαι για την ανάπτυξη τζιαι την κοσμοσυρροή στη Λήδρας και την Ονασαγόρου... Αντιπαρέρχομαι το πρόβλημα στάθμευσης, γιατί σήμερα είχα την ευκαιρία να κάμω ένα δρομολόγιο που το έκαμνα με τους γονιούς μου όταν ήταν να γοράσω τα βιβλία στου Αγρότη (στη Φανερωμένη) ή παντελόνια για το σχολείο που μια βιοτεχνία σε ένα κτήριο στην Ονασαγόορυ... 

Που το χάνι του Κιτρομηλίδη στην Ονασαγόρου τζιαι μετά στη Λήδρας, Επίσης εχάρηκα έναν καφέ (ζαβανόμελο κατ' ακρίβεια) σε ένα που τα αγαπημένα μου στέκια στη Λευκωσία, τα "Καλά Καθούμενα". Η Λήδρας τζιαι η Ονασαγόρου γεμάτες... Σιερουμαι που μαγαζιά σε πάράδους της Λήδρας τζιαι της Ονασαγόρου -που μέχρι πριν 6 μήνες (ίσως τζιαι 2) όι μόνο δεν τις ήξεραν πολλοί, αλλά ούτε και τολμούσαν να περάσουν- γεμίζουν με κόσμο :) Σιέρουμαι που το "φοητσιάρικο" parking κάτω που το σχολείο της Φανερωμένης ήταν γεμάτο σήμερα. Σιέρουμαι που ο κλασικός Τσιαούσιης επέστρεψε στη Φανερωμένη, τζιαι που δίπλα που τα Καλά Καθούμενα ανοίξαν άλλα 2 καφενεδάκια τζιαι ήταν τζιαι τα τρία γεμάτα (το ένα στη Στοά Παπαδοπούλου και το άλλο δίπλα στο Μανώλη). 

Παρόλο που έχω τες επιφυλάξεις μου για το γεγονός ότι ο κόσμος που πάει πάει λόγω κόστους τζιαι λόγω μόδας. Ελπίζω τούτη η ανάκαμψη του τομέα της εστίασης να σημάνει τζιαι την ανάκαμψη του λιανικού εμπορίου τζιαι του τομέα της στέγασης στην παλιά πόλη.... Να μπει κόσμος νέος, να την αναστήσει... Να αναστήσει δρόμους όπως την οδό Ελπινίκης, που 9 στα 10 κτήρια παν για κατάρρευση.... Να λέμε τζιαι τα κακά...

 Τζιαι ελπίζω τωρά που έγινεν της μόδας να μεν παν οι τιμές στο Θεό... αν τζιαι υπάρχουν εστιατόρια/καφέ στην παλια Λευκωσία που χρεώνουν το ένα αλλο δκυό (ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε - όσοι παν, ξέρουν).

Αφήνω σας με την ατάκα μιας κυρίας την Παρασκευή τη νύκτα στη συμβολή της Ονασαγόρου με τη Φανερωμένης (τζιαμε στον Ορφανίδη): "Ίντα τζιαιρους εφτάσαμε, να μας φέρνουν οι κόρες μας στην Ονασαγόρου, εμείς που την εκάμναμε φύλλο τζιαι φτερό!" Respect!

Το έγκλημα δεν έχει πατρίδα, χρώμα, φυλή...

Τα 3 σημαντικότερα εγκλήματα των τελευταίων ημερών σε Ελλάδα και Κύπρο ήταν σε βάρος ανηλίκων. Στο πρώτο, στην Πάρο, 19χρονος Πακιστανός κακοποίησε άγρια 15χρονή με σκοπό να της κλέψει το κινητό. Στο δεύτερο, στη Λάρνακα, 37χρονος από χωριό της επαρχίας Λάρνακας, με βεβαρυμένο ιστορικό σεξουαλικών εγκλημάτων, βίασε 10χρονο αγοράκι. Και στο τρίτο, στην Αθήνα στην Οδό Πατησίων, Έλληνας υπαξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, παρέσυρε και τραυμάτισε σοβαρά μητέρα και τα δύο παιδιά της, στο κέντρο της Αθήνας και στη συνέχεια εξαφανίστηκε.

Τα κοπέλια της Χρυσής Αυγής επιχείρησαν να λυντσάρουν τον Πακιστανό που διέπραξε το πρώτο έγκλημα. Λες και οι άλλοι δύο δεν είναι εξίσου εγκληματίες, και δεν πρέπει να δικαστούν και να καταδικαστούν για εγκλήματα εναντίων ανηλίκων. 

Το έγκλημα, κοπέλες και κοπέλια, δεν έχει πατρίδα, χρώμα, φυλή. Το έγκλημα είναι έγκλημα. Και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται. Απο όλους. Ανεξαιρέτως!

Εδώ καράβια χάνονται, και οι πολιτικοί το χαβά τους!

Οι πολιτικοί μας είναι για φάπες. Όλοι τους! Η χώρα έχει υποβάλει αίτημα για ένταξη στο μηχανισμό στήριξης, και αυτοί το χαβά τους. Τσακώνονται για το ποιος φταίει. Προσωπικά δε δίνω δεκάρα τσακιστή για το ποιος φταίει. Και κανονικά δε θα έπρεπε να δίνει κανένας μας. Κανονικά θα έπρεπε να παρακολουθούμε την κάθε τους κίνηση, λέξη , φράση. Και να περιμένουμε να δούμε τι θα κάνουν. ΠΡΑΞΕΙΣ, όχι εύηχα συνθήματα, όπως έχουν συνηθίσει.
Αν είδατε ψες την εκπομπή της κ. Κενεβεζου στο ΡΙΚ, θα καταλάβατε τι εννοώ. Ν. Παπαδόπουλος και Σ. Ευαγορου αναλωσαν το χρόνο τους σε διαξιφισμούς για την κατάσταση της οικονομίας και τους αριθμούς, καθώς και το τις πταίει. Προσωπικά δεν άκουσα ΛΕΞΗ για το τι δεον γενεσθαι απο του δε και στο εξής και πως θα αντιμετωπισθεί η κατάσταση.
Τι να πω.. Εδώ ο κόσμος καίγεται, βάρκα ύλες αρμενίζουν!

Παρεμπιπτόντως, οριστε η ανακοίνωση της Fitch για την τελευταία υποβάθμιση. Την οποία ο καθένας τους χρησιμοποιεί όπως θέλει...

Υπηρεσιακή κυβέρνηση

Χτες παρακολούθησα τη συζήτηση στην εκπομπή του Γ. Καρεκλά με θέμα την οικονομία. Καλεσμένοι οι Σ. Στέφανου, Ν. Παπαδόπουλος και 2 οικονομολόγοι.
Οι πολιτικοί ως συνήθως εκατηγορουσαν ο ένας τον άλλο. Οι οικονομολόγοι είπαν τα δικα τους, που εφαινονταν πιο ενδιαφέροντα (αφού ήταν επι της ουσίας και όχι κοκορομαχία).
Στην κατακλείδα, ο ένας εκ των οικονομολόγων μίλησε για τα ληξιπρόθεσμων δάνεια που έχει το κράτος να πληρώσει το 2013, και πέταξε την ιδεα να γίνει υπηρεσιακή κυβέρνηση μέχρι το Σεπτέμβρη του '13 για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της οικονομίας μας. Ο Ν. Παπαδόπουλος είπε ότι αυτο είναι και πρόταση του ΔΗΚΟ.
Ξανά πίσω. Υπηρεσιακή κυβέρνηση; Υπο ποιον; Δηλαδή μιλάμε για πρόεδρο μη εκλελεγμενο; Θυμίστε μου τι λέει το Σύνταγμα τσακάλια της πολιτικής ζωης του τόπου; Να σας θυμίσω εγώ;
Βασικά πάτε να κάνετε Συνταγματικό πραξικόπημα.

ΕΣΥ ΦΤΑΙΣ

Άρχιασαν οι ζυμώσεις για τις προεδρικές εκλογές. Και επειδή επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως:

Άνοιγμα Αμμοχώστου

Η είδηση:

Ανοιγμα της κλειστής πόλης της Αμμοχώστου την 1η Ιουλίου για εγκατάσταση, υπό τον έλεγχο της τ/κ πλευράς, φέρονται να αποφάσισαν Τουρκία και ψευδοκράτος. Η τουρκική εφημερίδα Μιλλιέτ υποστηρίζει ότι η απόφαση στηρίχθηκε σε ιδέα του Έρογλου, που προκάλεσε, αρχικά, τις αντιδράσεις του Γκιουλ, του Ερντογάν και του Νταβούτογλου.

Η αντίδραση:

Toυρκικό τέχνασμα θεωρείται από το Δήμαρχο Αμμοχώστου και τα κόμματα, η δήθεν απόφαση για άνοιγμα της Αμμοχώστου.

Πολύ γρήγορα δεν αποφάσισαν πως η παραπάνω είδηση αποτελεί επικοινωνιακό τέχνασμα; Ειδικά μετά τις κατραπακιές του 2003 (Συμφωνία Ντενκτας για λύση στη βάση επιδιαιτησίας και χρονοδιαγραμματων) και 2004 (άνοιγμα οδοφραγμάτων) που μας άφησαν χωρίς εναλλακτική λύση "σαν έμεινε τζι ο Χατχημάρκος πέρσι";

Όσο υποψιασμένος και να είμαι, ώρες ώρες αδυαντώ να καταλάβω τις αντιδράσεις της πολιτικής μας ηγεσίας.Εκτός και αν έχουν τέτοιες πληροφορίες, στις οποίες να βασίζεται αυτή η σιγουριά, πράγμα για το οποίο αμφιβάλλω.

Δεν λέω οτι η είδηση είναι πραγματική. Είναι πιθανόν να είναι τέχνασμα. Επιβάλλεται όμως η λήψη μέτρων αντιμετώπισής πιθανής εξαγγελίας, ούτως ώστε να μη βρεθούμε προ απροόπτου.

Έξυπνη κίνηση πάντως... Μας υποβάλλει αυτή την πιθανότητα, και πιθανόν κάποιοι πολίτες να έχουν αρχίσει να σκέφτονται τι θα πράξουν σε τέτοια περίπτωση. Αυτό όμως είναι και το δέον για τους πολιτικούς μας.

ΤΟ ΔΙΣ ΕΞΑΜΑΡΤΕΙΝ, ΟΥΚ ΑΝΔΡΟΣ ΣΟΦΟΥ!

ΥΓ: Δε θα συζητήσω την "πρόταση" αυτή καθεαυτή, διότι δεν υπάρχει πρόταση αυτή τη στιγμή. Εάν και Όταν θα υπάρξει, το συζητάμε

Άσματα ατάκτως εριμμένα...

Τα διαχρονικά

Με αφορμή αυτή τη δήλωση του Θ. Πάγκαλου, θυμήθηκα ένα παλιο τραγούδι του Γιάννη Μηλιώκα (από το 1984) που λέει πως...

Και πάλι Γιάννης Μηλιώκας, από το 1990. Greco Μασκαρά. Διαχρονικό όσο ποτέ!

Και "Η Σουλτάνα η Φωφώ" του Σταμάτη Κραουνάκη, της Λίνας Νικολακοπούλου και της Τάνιας Τσανακλίδου του 1988

Και μια και ζυγώνουν εκλογές (έστω, Δημοτικές) να θυμηθούμε και τον Θωμά Μπακαλάκο και το "Γεια και χαρά σας βρε Πατριώτες" του 1975, με τη φωνή του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, να μας θυμίζει πώς... "Ηρθε ο Βουλευτής στο χωριό, βόλτες απο κεί κι απο δώ, μοιράζει υποσχέσεις στους αγρότες"... αλλά... "όσα μας είχε τάξει ήτανε... λαγοί με πετραχήλια"

Και επειδη... Παράξενος χειμώνας μπαίνει, παράξενη εποχή, κάνεις δε ξέρει που πηγαίνει, δε ξέρει που θα βγεί... Η αγάπη ισως ξέρει πως... (Φατμέ-Χαρούλα-Αφροδίτη, του Ν. Πορτοκάλογλου, 1988)